All Chapters of "CAUGHT FOR DESIRE" My Friend's Uncle": Chapter 11 - Chapter 20

*Pakiusap* "Javier," isang ungol ang kumawala sa bibig niya, dahilan para mapahinto siya sa ginagawa. Nagmamakaawa ang boses niya. Hindi na niya alam kung ano ang hinihiling niya. Ang tumigil na siya, na dapat niyang gawin, o ang maibsan ang sakit sa pagitan ng kanyang mga hita. Inangat niya ang kanyang ulo mula sa kanyang ginagawa. Nakabalot pa rin ang mga labi niya sa dibdib niya, isang imaheng napakarumi, ngunit napakainit din kasabay nito. Tumigil ang paggana ng kanyang isipan pagkatapos noon, dahil nanalo ang kanyang katawan sa laban. Mula sa malapit na ito, nakita niya itong matamang pinagmamasdan siya. Nakita siguro nito kung gaano siya na-turn on, dahil ngumisi ito. Binitawan niya ang dibdib nito kasabay ng malakas na 'kalabog'. Dahil doon ay nabasa siya nang husto, kaya naramdaman niya ang pagtulo ng basa nito sa pagitan ng kanyang mga hita. At sinalo niya ang kabilang dibdib nito. At hinawakan niya ang kabilang suso nito, sinisipsip ang buhay mula rito. Sigurado siya

*Bumalik sa Yacht* "Diyos ko, Sis!" Niyakap ni Claire nang mahigpit ang kanyang matalik na kaibigan, ipinapakita ang kanyang pag-aalala at pag-aalala tungkol sa pangyayari. Ang yakap na ito ay hindi kasinghigpit at kasing-hindi komportable ng naramdaman niya noong niyakap siya ni Javier kanina. At sa kanyang pagkagulat, napagtanto ni Siena na mas komportable siya sa mga bisig nito kaysa sa kay Claire, na dapat ay mali. Si Claire ang kanyang matalik na kaibigan na nagmamahal at tinatrato siya nang mas mabuti kaysa sa sinuman sa mundong ito. Nariyan siya noong kailangan ni Siena ng kasama sa mga tagumpay at kabiguan ng buhay. 'Nauntog ba ang ulo ko o ano? Ano bang problema ko? Malapit nang ikasal ang lalaking 'yan at nakatayo sa tabi ko ang fiancee niya,' takot na naisip ni Siena. "Ayos lang ako, Claire," malumanay niyang sagot, sabay iwinaksi ang mga bumabagabag na iniisip. Umatras si Claire at sinimulang tingnan si Siena kung may anumang sugat. "Saan mo tinamaan yang bibig

*Kumain* Pagkalipas ng kalahating oras, nang tahimik na ang buong Yacht dahil natulog na ang lahat para sa gabing iyon, pumasok si Javier sa kwarto ni Siena dala ang isang tray ng pagkain at tubig. Hindi siya likas na emosyonal na tao. At hindi rin siya masyadong mapagmalasakit. Gusto niyang iwan sa doktor ang pag-aalaga sa kanya. Ngunit tila hindi niya mapigilan ang sarili na tingnan ito. Pagpasok niya sa kwarto nito, madilim ang paligid at natagpuan niya ang kanyang kinahuhumalingan na natutulog nang patagilid. Mukhang maputla at hindi komportable ang babae. Nang mapansin niyang nakasuot ito ng maong, napangiwi siya. Inilagay niya ang tray ng pagkain sa mesa sa gilid ng kama bago niya tinanggal ang maong nito para maging komportable ito. "Siena," bahagya niya itong inalog. Nang marinig niya ang boses nito, iminulat niya ang kanyang mga mata at tiningnan ito nang may pagod na tingin. Hindi siya makatulog. Hindi siya makatulog. Hindi maganda ang kanyang pakiramdam at labis siy

*Spa* Nang gabing iyon, nakadaong ang Yate sa isang napakalawak na isla. Ang dalampasigan ay puno ng mga upuang pangrelaks, mga tindahan ng mga palamuti, mga meryenda, mga restawran, mga tindahan ng damit at kung anu-ano pa. "Sis, tara na," hinila ni Claire si Siena papasok sa spa at salon center na malaki at mukhang maayos ang pagkakaayos. Bagay na bagay ang dekorasyon sa beach, at mukhang mababait at may karanasan ang mga empleyado. "Sasama ako," sagot ni Siena nang hilahin ni Claire ang braso niya para sumunod sa kanya. Nakatayo si Nancy sa labas, may kausap sa telepono. Binigyan niya ng thumbs up ang dalawang dalaga para magpatuloy habang may pinag-uusapan ito sa tawag. "Dad, ang dami na niyang naibigay sa'yo. Paano mo pa gustong humingi pa ako sa kanya?" Mukhang nai-stress si Nancy. "Nancy, nakakuha ka ng isang ginintuang pagkakataon nang pumayag siyang pakasalan ka. Alam mo naman na ang trabaho ko ay nangangailangan ng paunang puhunan para manalo. Kailangan ko ng mil

*Patunayan mo sa akin* "Ginoong Woods, sa tingin ko dapat na natin itong itigil dito. Anuman ang nangyari, tapos na."determinasyon niyang nagsalita, hindi pinapansin ang kaunting kirot na nagpapabigat sa kanyang puso. Kung inakala ni Javier na hindi na siya maaaring magalit pa, pinatunayan niya na mali siya. Nang sandaling nabanggit niya na tapos na sila, nakaramdam siya ng isang bagay na hindi kanais-nais sa kaibuturan ng kanyang puso. Itinuon niya ang hindi kanais-nais na pakiramdam na iyon sa kanyang galit. Sa isang mahabang hakbang, binura niya ang distansyang sinusubukan nitong likhain at hinila siya palapit sa kanya sa pamamagitan ng paghawak sa harap ng kanyang damit. Nang sandaling hinila niya ito, bumigay ang damit nito at pareho nilang narinig ang pagkapunit ng tela. Ngunit hindi niya ito pinansin at ipinasok ang kanyang kamay sa ilalim ng kanyang damit at hinawakan siya sa pagitan ng kanyang mga binti. Itinulak niya ang kanyang panloob bago ipinasok ang kanyang mga da