บททั้งหมดของ "CAUGHT FOR DESIRE" My Friend's Uncle": บทที่ 51 - บทที่ 60

*Hindi mapakali* Hindi mapakali si Siena. Habang lumilipas ang araw at hindi niya nakikita si Javier simula nang umagang iyon, unti-unti siyang nababalisa. Hindi niya alam kung bakit ganito ang nararamdaman niya. Nitong nakaraang dalawang linggo, walang araw na hindi siya nagising na nasa kama pa rin niya ito. At nakagawian na rin niya ang paghalik sa kanya buong araw. Gustung-gusto niya itong halikan. Pero ngayon, hindi niya man lang ito nakita, kahit isang beses. At dapat ay gumaan ang pakiramdam niya dahil doon, iniisip na nawawalan na siya ng interes. Ngunit kakaiba, hindi iyon ang nararamdaman niya. May kakaibang kirot sa dibdib niya at matinding pananabik para sa kanya. Gusto niyang yakapin siya nito nang mahigpit at tiyaking aayusin nito ang lahat. Pero ang pinakakakaiba, hindi niya alam kung ano ang gusto niyang ayusin nito. Hindi niya ito kasintahan at hindi nila mahal ang isa't isa. Malapit na siyang ikasal kay Nancy. Hindi alam ni Siena kung ano ang kalagayan niya k

*Maaaring ang huli* Kinabukasan, nagising si Siena na mainit at ligtas ang pakiramdam. Isang ngiti ang sumilay sa kanyang mga labi. Ramdam niya ang pagkakayakap ng kanyang katawan sa katawan nito. Hindi tulad ng isang umaga kung saan nagising siyang mag-isa, sa pagkakataong ito, nagising siya sa pamilyar at nakakagaan na pakiramdam ng mga braso nitong nakayakap sa kanya na parang gato. Ngunit napansin niya ang isang tiyak na tensyon sa katawan nito, na siyang ikinagulat niya. "Anong nangyari? Bakit ka ba nai-stress?" tanong niya gamit ang inaantok niyang boses. Huminga siya nang malalim sa tanong nito. "Magandang umaga," bati niya sa kanya. Sa halip na sagutin ang tanong niya. Inangat niya ang ulo at tumingin sa kanya nang may pagtataka. Walang makakaalam na siya ay stressed sa pamamagitan lamang ng pagtingin sa kanya. Kalmado at mahinahon ang kanyang mga katangian, habang ang kanyang karaniwang lamig ay sinusubukang tumagos sa kanyang mga titig. Ngunit ramdam niya kung gaano

*Mother* "Sino ka? Hindi mo ba alam na ang lugar na ito ay pag-aari ng anak ko? Paano ka nangahas na maupo sa unahan ng mesa bilang katiwala ng mansyon?" inisna ni Noel kay Siena. Natigilan ang Chef at ang mga katulong. Alam nilang lahat na mahalaga si Siena sa kanilang amo, at nakatanggap din sila ng mga tagubilin. Partikular silang binalaan na tratuhin ito nang may lubos na paggalang. Kaya sa pagtingin sa kung paano nagsasalita nang napakasama si Noel kay Siena, naiintindihan nila na pagsisisihan ito ni Noel. Agad na nagmadali ang isa sa mga katulong upang ipaalam ito sa kanilang amo. At alam nilang lahat na hindi ito magtatapos nang maganda para kay Noel. Nagngingitngit si Claire, at halata sa mukha niya. Alam niyang ikakasal na si Nancy sa tiyuhin niya, pero hindi pa siya ang kabit ng pamilyang Woods. Pero si Noel ay umaarte na parang siya na. Mukhang hindi komportable si Nancy, habang si Daisy naman ay tila nanigas sa lupa. Nakatitig ang kanyang mga mata kay Claire. "Si

*Dumating siya* Sinamahan ni Javier sina Siena at Claire papunta sa kanyang silid-aralan. Maya-maya pa, pumasok si Carlos. Kitang-kita sa kanyang mukha ang pag-aalala. "Halika rito Claire," sabi ni Javier sa tonong puno ng sakit na nararamdaman niya nang sandaling iyon. Ito ay isang bagay na tanging silang dalawa lamang ang makakaintindi. Agad na lumapit si Claire at niyakap ang kanyang tiyuhin. Isang senyales ng pag-aliw, at isang sorpresa para kay Sierra. Hindi pa niya nakikitang nagpapakita ng anumang emosyon si Javier sa ngayon. Ngayon ay niyayakap na nito si Claire na parang isang ama. "Alam mo na naman na darating siya, 'di ba tiyo?" tanong ni Claire, sabay na nakaramdam ng galit at lungkot. Galit siya kay Daisy, habang nalulungkot naman para sa kanyang ama. Huminga nang malalim si Javier. Ginawa niya. Ang patibong na ito ay para kay Noel, at si Daisy ay isang hindi kanais-nais na istorbo. "Iniwan niya ang tatay mo para kay Noel Thomas," pagsisiwalat ni Javier, na ik

*Ang kalahating katotohanan* "Claire, bakit mo kinukumpara ang sarili mo sa kanya. Bakit hindi mo ikumpara ang sarili mo sa tatay mo? Isa rin siyang mabuting tao, tulad mo," pang-aalo ni Siena kay Claire. Tumango si Adam bilang pagsang-ayon mula sa tabi ng kanyang kasintahan. Marahang ngumiti si Claire sa mga salitang iyon at iniling ang kanyang ulo para tumingin kay Siena. "Ikaw lang ang makakapagsabi ng mga tamang salita sa tamang sandali. Ikaw ang pinakamalaking suporta ko. Kaya naman lalong tumibay ang ating pagkakaibigan sa paglipas ng mga taon," malumanay niyang wika. Si Siena ang palaging nakakapagligtas kay Claire mula sa kanyang pinakamatinding sitwasyon. Ngumiti rin si Siena at pinagdikit ang mga daliri niya kay Claire. "Walang bagay na hindi iisa ang direksyon, Claire. Laging dalawa ang direksyon. Minamahal at sinusuportahan mo ako sa lahat ng bagay. Hindi mo kailanman hinusgahan ang mga desisyon ko. Isa kang mabuting kaibigan, Claire, at isang napakabuting ta