All Chapters of โคตรหวงเมียเด็ก: Chapter 11 - Chapter 18

‘อื้ออ.. แสบ!’มันเป็นความคิดแวบแรกทันทีที่อะตอมรู้สึกตัวขึ้นมาในชุดนอนตัวหลวมโพล้งที่ถูกใครก็ไม่รู้ใส่ให้ ตอนนี้ในหัวสมองของเด็กหนุ่มได้แต่หวนคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ทำไมอาแทนไทของเขาถึงได้ส่งให้เขามาเจอกับคนบ้าโรคจิตพวกนี้ด้วยนะทั้งที่อยากจะให้มันเป็นแค่ฝันร้าย แต่ความเจ็บที่รู้สึกอยู่ก็พอจะบอกได้แล้วว่ามันไม่ใช่ความฝันเลยซักนิด“ตื่นแล้วเหรอ?”เสียงเข้มดังขึ้นเล่นเอาอะตอมสะดุ้ง ก่อนจะหันไปมองเห็นเจ้าของร่างสูงที่ยืนพิงตัวอยู่กับขอบประตูห้องนอน“พะ.. พี่ธัน อย่าทำอะไรผมอีกเลยนะ ผมกลัวแล้ว”ด้วยความกลัว เด็กน้อยจึงรีบดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวเองเอาไว้“ไม่ต้องกลัวกูขนาดนั้น กูไม่ทำอะไรมึงหรอก”สายตาของอะตอมมองตามร่างสูงกำยำที่เดินเข้ามาอย่างไม

“ไอ้ซีซ่าร์!”“จุ๊ๆ เงียบหน่อยน้องมันกำลังหลับอยู่”ซีซ่าร์หันไปทำหน้ายักษ์ใส่คนตัวโตหน้าหล่อที่เดินเข้ามาในห้องอะตอมพร้อมกับแหกปากตะโกนเรียกเขาจนลั่นบ้าน“ทำไมมันถึงได้ป่วยนานนักวะ? มึงรักษายังไงเป็นอาทิตย์แล้วมันยังไม่หายอีก”ธันผ่อนเสียงตัวเองลงเล็กน้อยแต่ก็ยังอยู่ในโทนที่ดังอยู่ดีนั่นแหละ“เหอะ! ก็ถ้าพวกมึงไม่รุนแรงกับน้องมันขนาดนั้น มันจะเป็นถึงขนาดนี้ไหมวะ?”ว่าที่หมอหมาค้อนขวับใส่คนที่ถาม“แหม! เป็นคนดีขึ้นมาเลยนะครับไอ้หมอหมา! ถ้าเป็นมึงทำก็คงไม่ต่างอะไรกับพวกกูหรอก”แล้วเสียงของเพื่อนรักอีกคนก็ดังขึ้นพร้อมกับร่างสูงที่เดินเข้ามาในห้องคนตัวเล็กทำเอาห้องนอนของอะตอมดูคับแคบไปเลยทันที“หรือว่าม

“ฮึก! ยะ อย่าทำตรงนั้นนะครับ อื้อ!” เสียงห้ามของคนตัวเล็กเริ่มขาดหาย ก่อนจะเปลี่ยนเป็นเสียงครางหวานที่ดังขึ้นมาแทน เมื่อซีซ่าร์เกร็งลิ้นให้แข็งแล้วสอดมันเข้าไปในช่องทางรักสีชมพูย้ำๆอะตอมถึงกับดิ้นพล่าน สองมือเล็กจิกกำผ้าปูที่นอนไว้แน่นแบบไม่กลัวว่ามันจะฉีกขาด ในขณะที่ซีซ่าร์ก็ขยับลิ้นจ้วงแทงเข้าออกตรงจุดนั้นย้ำๆ แถมอะตอมก็ยังตอบสนองเขาด้วยการขมิบตอดรัดลิ้นของคนตัวโตแทบทุกครั้งที่สอดเข้ามาด้วย (แบบไม่รู้ตัว)“แฮ่กๆ พะ พอเถอะครับ อื้อ.. ผมไม่ให้พี่จูบแล้ว อื้อออ!” ซีซ่าร์ไม่ได้สนใจเสียงร้องห้ามของอะตอมเลยสักนิดเพราะเขายังคงเกร็งลิ้นแยงเข้าออกจนช่องทางนั้นเปียกชุ่มไปด้วยน้ำลายเหนียว“ฮึก! อื้อ อย่าโดนตรงนั้น ฮึก!” อะตอมร้องห้ามเสียงหลงหลังจากที่ต้องสะดุ้งทันทีที่ปลายลิ้นของคนเจ้าเล่ห์กระแทกไปโดนจุดเสียวเข้า แต่ซีซ่าร์กลับทำตรงกันข้ามด้วยการเกร็งลิ้นกระแทกไปที่จุดนั้นซ้ำๆ ไม่ยั้ง คนตัวเล็กจึงได้แต่หอบหายใจครางเบาๆ อย

Cesar’s talk;ผมเพิ่งจะนอนไปได้ไม่เท่าไหร่ผ้าห่มก็ถูกกระชากออกไปอย่างแรง“อะไรวะคนจะนอน” ผมพูดทั้งๆ ที่ไม่ได้ลืมตาหรอกแต่ก็พอจะรู้ว่ามันเป็นใคร ถ้าไม่ใช่ไอ้ธันก็ไอ้ธีนั่นแหละ ก็มันจะมีใครหน้าไหนที่เข้ามาในบ้านผมได้ ถ้าไม่ใช่พวกมันสองตัวล่ะ“ลุกเดี๋ยวนี้เลยนะไอ้หมอหมา!” นั่นไงล่ะเป็นไอ้ธีจริงๆ ด้วย“เอาไว้พรุ่งนี้ค่อยคุยกันได้ไหม? คืนนี้กูง่วง!” ผมบอกมันไปพร้อมกับตบมือไปบนที่นอนเพื่อไล่หาผ้าห่มที่ถูกกระชากออกไปแล้วดึงกลับมาห่มตัวเองแล้วนอนต่อ“ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้เลยนะ!” คราวนี้เป็นเสียงไอ้ธัน แม่งเข้มยิ่งกว่ากาแฟดำซะอีก ถ้าผมไม่ลุกก็คงจะไม่จบง่ายๆ ใช่ไหม?“เอาเลย! พวกมึงมีอะไรก็รีบว่ามากูง่วง!” ผมลุกขึ้นมาขยี้ตาแล้วอ้าปากหาวยาวๆ พร้อมกับบิดตัวเพื่อไล่ความเมื่อยขบที่มี