All Chapters of แค่ครั้งเดียวไม่นับเป็นสามี: Chapter 1 - Chapter 5

ค่ำคืนนี้ ท้องฟ้าสีนวลด้วยแสงจากพระจันทร์เหมือนเช่นเคย สวรรค์ของคนที่รักการปาร์ตีสังสรรค์ช่วงเวลายามค่ำคืนคงแทบจะกลายเป็นเวลาทองให้พวกเขาได้ออกมาเฉิดฉาย ในขณะที่บางคนแม้ว่าไม่ได้ชอบการปาร์ตีสังสรรค์มากนัก แต่การออกมานั่งดื่ม ปล่อยตัวสบายๆ จากปัญหาที่เจอมาทั้งวันก็ถือเป็นอีกหนึ่งทางเลือกที่ไม่เลวเลยและแน่นอน คนที่เรียกได้ว่าแทบจะเป็นบุคคลโชคร้ายแห่งปีอย่างหนุ่มหล่อ ‘ปริญ เดชะพิทักษ์’ CEO โรงแรมริเวอร์ ที่มีสาขามากกว่า 10 สาขาทั่วประเทศ ก็ต้องออกมานั่งดื่มในสถานบันเทิงเช่นกันปริญเคยเป็นบุคคลที่มั่นใจในตัวเองพอสมควรโดยไม่จำเป็นต้องให้ใครบอก ถ้าพูดถึงรูปร่างหน้าตาภายนอก เขาจัดได้ว่าเป็นผู้ชายหน้าตาดีจัดคนหนึ่ง ผิวขาว ตี๋ รูปร่างสูงโปร่งและเต็มไปด้วยความแข็งแกร่งกำยำ หน้าที่การงานรวมถึงหน้าตาทางสังคมก็จัดว่าดีงามหาตัวจับยาก จนมีสาวๆ ทั้งแวดวงธุรกิจ หรือแม้แต่สาวๆ ที่พบเจอตามสถานที่บันเทิงเข้าหาไม่เคยขาดแต่สิ่งที่ทำให้ปริญเสียความมั่นใจนั่นคือ แม้ว่าจะมีคนเข้าหามากมาย แต่ผู้หญิงที่ตัวเขาสนใจอยากคบหากล้าปฏิเสธการสานสัมพันธ์อย่างไม่มีเยื่อใย และมันไม่ใช่แค่ครั้งแรกที่ CEO หนุ่มหล่อถูกผู้หญ

ปริญพูดราวกับคนพร่ำเพ้อ ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์คงทำให้เขากลายเป็นคนพร่ำเพ้อหนักกว่าในฝันทุกคืนที่ผ่านมา และยิ่งได้เห็นน้ำหวานที่เอ่อล้นออกมาจากช่องทางรักของพีรดามันก็ยิ่งทำให้เลือดในกายหนุ่มเดือดขึ้นมากกว่าเดิมCEO หนุ่มไม่สามารถทานทนกับความต้องการของตนเองได้อีกต่อไป เขาจัดการถอดเสื้อผ้าและกางเกงออกจากร่างกายตนเองอย่างรวดเร็ว จนตอนนี้อยู่ในสภาพเปลือยเปล่าไม่ต่างจากหญิงสาว เผยแก่นกายใหญ่โตซึ่งกำลังแข็งเครียดเสียจนพีรดามองด้วยความตกตะลึง และนั่นก็ทำให้ปริญรู้สึกเอ็นดูคนตัวเล็กอีกครั้งก่อนจะทิ้งตัวลงไปทาบทับกายสาวด้วยร่างกายที่เปลือยเปล่าทั้งคู่“กลัวเหรอ? ไม่เอาน่า อย่ากลัวสิ...มันต้องการเธอนะพาย”ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้ปริญพูดอะไรที่ปกติจะไม่พูดออกไป และยิ่งสมองคอยเตือนเขาตลอดว่า นี่คือความฝัน มันก็ยิ่งทำให้กล้าพูด กล้าทำอะไรมากขึ้นกว่าเดิม“ตะ แต่ว่า…เราเป็นเพื่อนกันนะ”เสียงของพีรดาดูมีความตื่นเต้น ลังเล จนคนฟังต้องจูบปลอบประโลมอีกครั้ง จนเธอเริ่มโอนอ่อนและปล่อยให้เขาได้สัมผัสลูบไล้ทั่วร่างกายเพื่อปลุกเร้าไฟสวาทให้กลับมาอีกครั้ง“เธออยากเป็นเพื่อน แต่ฉันอยากเป็นผัวเธอ ฉันขอนะพาย”พูดประชิ

แล้วรีบหันหน้าไปทางอื่นทันที เพราะเมื่อได้เห็นร่างกายของพีรดาอีกครั้งก็ทำให้ความต้องการของเขาลุกโชนขึ้นมา จนต้องหายใจลึกๆ เพื่อตั้งสติและพูดคุยกับเธอแก้สีหน้าที่เวลานี้กำลังร้อนผ่าว“ฮะๆ ฉันน่ะเหรอจะอาย แค่นี้เอง เคยเห็นมานักต่อนักแล้ว”“ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันกลับนะ” พีรดาหันมามองหน้าปริญอย่างตั้งคำถาม“มี เรามีเรื่องต้องคุยกันก่อนพาย จะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นไม่ได้”คราวนี้ ปริญพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง จ้องสบตาหญิงสาวอย่างไร้วี่แววหยอกล้อเหมือนเมื่อครู่ ก่อนที่พีรดาจะยอมนั่งลงที่ปลายเตียงและพูดคุยกับเขาอีกครั้ง“อะ งั้นนายจะเอายังไง” คนร่างเล็กเอ่ยถามออกไป เพราะสำหรับเธอ มันแทบไม่มีทางออกสำหรับเรื่องนี้อยู่แล้ว“ฉันจะรับผิดชอบทุกอย่างเอง เพราะฉันทำให้เธอเสียหาย” ปริญพูดอย่างจริงจัง ถึงไม่รู้ว่าจะมีหน้าไปสู้ภาคภูมิหรือไม่ แต่ตอนนี้ เขาได้ยุ่งกับแฟนพี่ชายที่เคารพไปแล้ว และก็ไม่สามารถทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้“รับผิดชอบอะไร เราเป็นเพื่อนกันนะปริญ”พีรดามองหน้าปริญด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อคำพูดนั้น เพราะเรื่องระหว่างเธอกับเขาไม่มีทางเป็นไปได้อยู่แล้ว“ก็เพราะเป็นเพื่อนไง ฉันถึงรู้สึกผิดแ