เข้าสู่ระบบแชร์
ความเป็นจริงในภาพจำ 4
วันที่เผยแพร่:
2026-07-21 12:41:50เช้าวันต่อมา ปริญขยับร่างพร้อมกับดึงหมอนข้างเข้ามากอดรัดแล้วซุกซนอยู่ระหว่างซอกหูกับซอกคอหอมจางๆ
“หอมพาย หิวพายอีกล้ว” เมื่อคืนนี้เขาฝันดี แต่ความรู้สึกไม่เหมือนกับว่าเขาได้กอดหมอนข้างเหมือนทุกเช้าที่ผ่านมา มันเหมือนกำลังกอดร่างกายของใครสักคน นั่นจึงทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ในอาการสะลึมสะลือกลับมามีสติและลืมตาขึ้นมาด้วยความตกใจ
“พาย! พายเธอจริงๆ เหรอนี่”
ปริญเรียกชื่อ ‘เพื่อนรัก’ ด้วยความตกใจ ก่อนจะรีบปล่อยร่างบางจากอ้อมกอดของตนเองอย่างรวดเร็ว เมื่อกวาดตามอง แล้วขยี้ตามองซ้ำก็พบว่า ตอนนี้ พีรดาอยู่ในสภาพเปลือยเปล่า เขามองสำรวจตัวเองอย่างรวดเร็วว่าตอนนี้ก็อยู่ในสภาพเปลือยเปล่าเช่นเดียวกัน ไม่เสียเวลาคิดนาน ชายหนุ่มก็รู้ได้ทันทีว่าเหตุการณ์เมื่อคืนมันไม่ใช่ความฝัน!
“จะเรียกเสียงดังทำไม ฉันตกใจนะ” พีรดามองหน้า ‘เพื่อนรัก’ ของตัวเองอย่างเอาเรื่องที่เขาปลุกเธอจนตื่นแต่เช้าแบบนี้
“นี่มันเรื่องอะไร เมื่อคืนนี้ เราสองคน…”
ปริญบิกตากว้าง ริมฝีปากอ้าค้างอย่างไม่เคยทำมาก่อน พยายามไล่เลียงเหตุการณ์ต่างๆ อีกครั้ง แต่ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้เขาเมาเสียจนเรียกได้ว่าภาพตัดและจำอะไรไม่ได้ เหตุการณ์สุดท้ายที่พอจะระลึกได้ก็คือตอนสั่งให้บาร์เทนเดอร์จัดเครื่องดื่มที่แรงที่สุดมาให้เท่านั้น
“เดี๋ยวนะ ประโยคนี้ ถ้าตามละครแล้ว ฉันต้องเป็นฝ่ายพูดไหม” พีรดาเอ่ยถามปริญด้วยสีหน้ากวนอารมณ์ให้ขุ่น ก่อนจะดึงผ้าห่มมาปิดกายตนเองเอาไว้
“ไม่สิ ฉันแค่งงว่ามันเกิดอะไรขึ้น คือ...ฉันคิดว่า…” อยากจะพูดออกไปว่า ‘นึกว่ามันคือความฝัน’ แต่อีกใจหนึ่งก็กลัวอีกฝ่ายจะจับได้ ว่าเขาเก็บเอาเธอไปนอนฝันลึกซึ้งแบบนั้นทุกคืน แต่ถ้ายามตื่นก็จินตนาการถึงเธอตอนอยู่ในห้องน้ำเป็นประจำ ก็ใครมันจะคิดว่า ครั้งนี้จะตื่นมาแล้วเจอกับ ‘ฝันเป็นจริง’ เข้าจังๆ เล่า!
“คิดว่าอะไร? นายจะงงทำไม ในเมื่อนายเป็นคนพาฉันมาที่นี่เอง แล้วนายก็...ช่างมันเถอะ”
พีรดาเสยผมมองหน้าปริญอย่างไม่เข้าใจ ราวกับว่าเรื่องที่เกิดขึ้นไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรทั้งที่จริงเธอหัวใจจะวายในเหตุการณ์เมื่อคืน
”นายมันหื่นจัด จนฉันกลัวจะท้องแล้ว”
“พระเจ้า!โอเค ไม่ว่าจะยังไง แต่ที่แน่ๆ ฉันต้องขอโทษเธอก่อน คือฉันไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนี้” ปริญพูดด้วยสีหน้าจริงจัง เขาวางเธอไว้ในฐานะเพื่อนมาตลอด และก็ไม่เคยคิดเอาตัวเองเข้าไปแทรกกลางระหว่างความสัมพันธ์ของพีรดากับ ‘ภาคภูมิ’ พี่ชายที่ตนเองเคารพ ซึ่งทั้งคู่ได้คบหากันเป็นแฟนตั้งแต่สมัยที่ยังเรียนมหาวิทยาลัยด้วยกันจนถึงเวลานี้
“อื้ม ฉันรู้ ก็นายเหงา นายอกหักแล้วก็มีอารมณ์อยากกินตับ โอเค เก็ต”
พีรดายักไหล่ พร้อมกับส่งยิ้มให้อย่างร่าเริง นั่นยิ่งทำให้ปริญงงเข้าไปใหญ่ว่าทำไมเธอถึงได้ใจเย็นและทำเหมือนว่ามันเป็นเรื่องปกติเช่นนี้
“ทำไม? เธอไม่รู้สึกอะไรบ้างเหรอ เสียใจ ด่าฉันก็ได้ เราเป็นเพื่อนกันนะพาย และฉัน…ฉันทำไม่ดีกับเธอ” เขารู้สึกผิดเอามากจนกลัวว่าจะสูญเสียพีรดาในฐานะเพื่อนไป
“ฉันต้องรู้สึกอะไร นายจะไปคิดอะไรมาก นี่มันสมัยไหนแล้ว ฉันรู้ว่านายไม่ตั้งใจ เมื่อคืน ฉันเพิ่งขึ้นมาจากภูเก็ต แล้วก็เหงาๆ เซ็งๆ เลยออกไปหาอะไรดื่ม ใครจะไปคิดว่า ดันเจอนายนั่งดื่มเหล้าเมาเสียทรงแบดบอย นี่ละมั้งที่มาของเพลงทรงอย่างแบดแซดอย่างบ่อย บาร์เทนเดอร์บอกฉันว่านายน่าจะอกหักมา นี่โชคดีนะที่ฉันเจอนายก่อน ไม่อย่างนั้น นายอาจจะถูกสาวๆ พาไปรุมทำไม่ดีไม่ร้ายเอานะ ยิ่งหล่อๆ รวยๆ อยู่ด้วย” ประโยคสุดท้าย พีรดาพูดไปขำไป เธอแค่อยากจะพูดแซวเพื่อให้เขารู้สึกดีมากขึ้นเท่านั้น
“แล้วระหว่างฉันกับเธอ มันมาถึงขั้นนี้ได้ยังไง” ปริญยกมือขึ้นกุมศีรษะ ก่อนก้มหน้าแล้วยีผมตัวเองด้วยความเคร่งเครียด เขาโกรธตัวเองที่ปล่อยให้แอลกอฮอล์ครอบงำเสียจนทำเรื่องไม่ดีจนได้
“เอ้า ก็บอกแล้วไงว่าฉันเจอนาย ทีนี้ยังดีที่นายจำได้ว่า คอนโดฯ ตัวเองอยู่ไหน แล้วก็เปิดห้องให้ฉันเข้ามาได้ พอเข้ามา จู่ๆ นายก็จับฉันนอนลง จับกด บด ขยี้ กอดจูบลูบคลำจนมันถลำไปถึงจุดนั้น นี่ต้องให้เล่าถึงฉากไหนคะคุณปริญ….นี่นายจำอะไรไม่ได้ขนาดนั้นเลยเหรอ”
พีรดาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงประชดและแทบไม่อยากจะเชื่อว่าปริญจำอะไรไม่ได้จริงๆ เพราะเมื่อคืนนี้ เขาทำราวกับว่ามีสติสัมปชัญญะครบทุกอย่าง
“ฉันจำได้ แต่ฉันแค่ไม่คิดว่ามันคือเรื่องจริง”
ปริญพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเบาแผ่ว ตอนนี้ทางที่ดีสุดคือต้องหาทางแก้ไขเรื่องที่เกิดขึ้นให้ได้ เพราะได้ทำผิดและล่วงเกินพีรดาไปแล้ว เขาก็ต้องรับผิดชอบกับสิ่งที่เกิดขึ้น
“คิดว่าฝันเหรอ…บ้าหรือไง เมาแล้วยังจะจินตนาการเก่งอีกนะนายเนี่ย”
เจ้าของร่างเล็กพูดขึ้นพร้อมกับค่อยๆ ลุกขึ้นจากเตียง ทิ้งผ้าห่มที่ปกคลุมกายและเปลือยเปล่าต่อหน้าปริญอีกครั้ง
“อุ๊ย ขอโทษนะ ฉันแค่อยากรีบใส่เสื้อ ถ้านายอายก็หันไปทางอื่นที” พีรดาพูดพร้อมกับหันบั้นท้ายให้ ก่อนหยิบชุดเดรสที่อยู่ปลายเตียงขึ้นมาสวมใส่ทันที
“ยะ...ยาย..พาย ยายแม่มด”
ปริญเบิกตาโพลงกับภาพที่เห็น ก่อนกลืนคำพูด พร้อมน้ำลายเหนียวหนืดลงคออึกใหญ่
“โอยยย...ยายตัวแสบ!”
บทล่าสุด
แค่ครั้งเดียวไม่นับเป็นสามี ความเป็นจริงในภาพจำ 5
แล้วรีบหันหน้าไปทางอื่นทันที เพราะเมื่อได้เห็นร่างกายของพีรดาอีกครั้งก็ทำให้ความต้องการของเขาลุกโชนขึ้นมา จนต้องหายใจลึกๆ เพื่อตั้งสติและพูดคุยกับเธอแก้สีหน้าที่เวลานี้กำลังร้อนผ่าว“ฮะๆ ฉันน่ะเหรอจะอาย แค่นี้เอง เคยเห็นมานักต่อนักแล้ว”“ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันกลับนะ” พีรดาหันมามองหน้าปริญอย่างตั้งคำถาม“มี เรามีเรื่องต้องคุยกันก่อนพาย จะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นไม่ได้”คราวนี้ ปริญพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง จ้องสบตาหญิงสาวอย่างไร้วี่แววหยอกล้อเหมือนเมื่อครู่ ก่อนที่พีรดาจะยอมนั่งลงที่ปลายเตียงและพูดคุยกับเขาอีกครั้ง“อะ งั้นนายจะเอายังไง” คนร่างเล็กเอ่ยถามออกไป เพราะสำหรับเธอ มันแทบไม่มีทางออกสำหรับเรื่องนี้อยู่แล้ว“ฉันจะรับผิดชอบทุกอย่างเอง เพราะฉันทำให้เธอเสียหาย” ปริญพูดอย่างจริงจัง ถึงไม่รู้ว่าจะมีหน้าไปสู้ภาคภูมิหรือไม่ แต่ตอนนี้ เขาได้ยุ่งกับแฟนพี่ชายที่เคารพไปแล้ว และก็ไม่สามารถทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้“รับผิดชอบอะไร เราเป็นเพื่อนกันนะปริญ”พีรดามองหน้าปริญด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อคำพูดนั้น เพราะเรื่องระหว่างเธอกับเขาไม่มีทางเป็นไปได้อยู่แล้ว“ก็เพราะเป็นเพื่อนไง ฉันถึงรู้สึกผิดแ
แค่ครั้งเดียวไม่นับเป็นสามี ความเป็นจริงในภาพจำ 4
เช้าวันต่อมา ปริญขยับร่างพร้อมกับดึงหมอนข้างเข้ามากอดรัดแล้วซุกซนอยู่ระหว่างซอกหูกับซอกคอหอมจางๆ“หอมพาย หิวพายอีกล้ว” เมื่อคืนนี้เขาฝันดี แต่ความรู้สึกไม่เหมือนกับว่าเขาได้กอดหมอนข้างเหมือนทุกเช้าที่ผ่านมา มันเหมือนกำลังกอดร่างกายของใครสักคน นั่นจึงทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ในอาการสะลึมสะลือกลับมามีสติและลืมตาขึ้นมาด้วยความตกใจ“พาย! พายเธอจริงๆ เหรอนี่”ปริญเรียกชื่อ ‘เพื่อนรัก’ ด้วยความตกใจ ก่อนจะรีบปล่อยร่างบางจากอ้อมกอดของตนเองอย่างรวดเร็ว เมื่อกวาดตามอง แล้วขยี้ตามองซ้ำก็พบว่า ตอนนี้ พีรดาอยู่ในสภาพเปลือยเปล่า เขามองสำรวจตัวเองอย่างรวดเร็วว่าตอนนี้ก็อยู่ในสภาพเปลือยเปล่าเช่นเดียวกัน ไม่เสียเวลาคิดนาน ชายหนุ่มก็รู้ได้ทันทีว่าเหตุการณ์เมื่อคืนมันไม่ใช่ความฝัน!“จะเรียกเสียงดังทำไม ฉันตกใจนะ” พีรดามองหน้า ‘เพื่อนรัก’ ของตัวเองอย่างเอาเรื่องที่เขาปลุกเธอจนตื่นแต่เช้าแบบนี้“นี่มันเรื่องอะไร เมื่อคืนนี้ เราสองคน…”ปริญบิกตากว้าง ริมฝีปากอ้าค้างอย่างไม่เคยทำมาก่อน พยายามไล่เลียงเหตุการณ์ต่างๆ อีกครั้ง แต่ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้เขาเมาเสียจนเรียกได้ว่าภาพตัดและจำอะไรไม่ได้ เหตุการณ์สุดท้ายที่
แค่ครั้งเดียวไม่นับเป็นสามี เธอคือความฝัน... 3
ปริญพูดราวกับคนพร่ำเพ้อ ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์คงทำให้เขากลายเป็นคนพร่ำเพ้อหนักกว่าในฝันทุกคืนที่ผ่านมา และยิ่งได้เห็นน้ำหวานที่เอ่อล้นออกมาจากช่องทางรักของพีรดามันก็ยิ่งทำให้เลือดในกายหนุ่มเดือดขึ้นมากกว่าเดิมCEO หนุ่มไม่สามารถทานทนกับความต้องการของตนเองได้อีกต่อไป เขาจัดการถอดเสื้อผ้าและกางเกงออกจากร่างกายตนเองอย่างรวดเร็ว จนตอนนี้อยู่ในสภาพเปลือยเปล่าไม่ต่างจากหญิงสาว เผยแก่นกายใหญ่โตซึ่งกำลังแข็งเครียดเสียจนพีรดามองด้วยความตกตะลึง และนั่นก็ทำให้ปริญรู้สึกเอ็นดูคนตัวเล็กอีกครั้งก่อนจะทิ้งตัวลงไปทาบทับกายสาวด้วยร่างกายที่เปลือยเปล่าทั้งคู่“กลัวเหรอ? ไม่เอาน่า อย่ากลัวสิ...มันต้องการเธอนะพาย”ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้ปริญพูดอะไรที่ปกติจะไม่พูดออกไป และยิ่งสมองคอยเตือนเขาตลอดว่า นี่คือความฝัน มันก็ยิ่งทำให้กล้าพูด กล้าทำอะไรมากขึ้นกว่าเดิม“ตะ แต่ว่า…เราเป็นเพื่อนกันนะ”เสียงของพีรดาดูมีความตื่นเต้น ลังเล จนคนฟังต้องจูบปลอบประโลมอีกครั้ง จนเธอเริ่มโอนอ่อนและปล่อยให้เขาได้สัมผัสลูบไล้ทั่วร่างกายเพื่อปลุกเร้าไฟสวาทให้กลับมาอีกครั้ง“เธออยากเป็นเพื่อน แต่ฉันอยากเป็นผัวเธอ ฉันขอนะพาย”พูดประชิ
แค่ครั้งเดียวไม่นับเป็นสามี เธอคือความฝัน... 2
03.00 น.ร่างสูงโปร่งล้มลงนอนบนเตียงคู่ใจของตนเองเหมือนเช่นทุกคืน และคืนนี้ ‘พาย พีรดา’ เพื่อนรักของเขาก็เข้ามาให้เจอในความฝันเหมือนเช่นหลายคืนที่ผ่านมา แม้ครั้งนี้ พีรดาจะแต่งตัว แต่งหน้าแตกต่างไปจากความฝันครั้งก่อนๆ แต่ความรู้สึกโหยหาที่ปริญมีต่อเธอยังคงไม่เปลี่ยนแปลง และคืนนี้ มันกลับทวีคูณมากขึ้นเสียด้วยซ้ำ“พาย…ฉันคิดถึงเธอ รู้บ้างไหม”ดวงตารีเรียวมองใบหน้าสวยของพีรดาในความฝันที่เขาไม่อยากจะตื่น หญิงสาวอยู่ในชุดสายเดี่ยวสีแดงผ้าซาติน ผิวนวลเนียนประกอบกับการแต่งหน้าที่ดูเสริมให้เธอกลายเป็นสาวสวยน่ารักมากขึ้นกว่าเดิม ทำให้ปริญรู้สึกใจเต้นแรงเต็มไปด้วยความปรารถนาที่อยู่เบื้องลึกในใจปริญจับร่างบางให้นอนลงบนเตียงโดยมีร่างของตนที่ทาบทับอยู่ด้านบนเหมือนในฝันทุกคืนที่เคยทำ ก่อนที่จะก้มลงจูบที่ริมฝีปากอวบอิ่มของพีรดาอย่างละเมียดละไมไม่ใช่ว่าทนทานต่อความต้องการเบื้องลึกได้มากมายนัก ทว่า ในทุกความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นกับเขาและพีรดา แม้มันจะเป็นแค่ความฝัน แต่สำหรับปริญก็อยากให้มันออกมาดีที่สุด และต้องการให้ผู้หญิงที่โหยหามาทั้งชีวิตมีความสุขเช่นกัน ถึงมันจะเป็นความฝันก็เถอะนะ เขาจัดเต็มให้เธ
แค่ครั้งเดียวไม่นับเป็นสามี เธอคือความฝัน... 1
ค่ำคืนนี้ ท้องฟ้าสีนวลด้วยแสงจากพระจันทร์เหมือนเช่นเคย สวรรค์ของคนที่รักการปาร์ตีสังสรรค์ช่วงเวลายามค่ำคืนคงแทบจะกลายเป็นเวลาทองให้พวกเขาได้ออกมาเฉิดฉาย ในขณะที่บางคนแม้ว่าไม่ได้ชอบการปาร์ตีสังสรรค์มากนัก แต่การออกมานั่งดื่ม ปล่อยตัวสบายๆ จากปัญหาที่เจอมาทั้งวันก็ถือเป็นอีกหนึ่งทางเลือกที่ไม่เลวเลยและแน่นอน คนที่เรียกได้ว่าแทบจะเป็นบุคคลโชคร้ายแห่งปีอย่างหนุ่มหล่อ ‘ปริญ เดชะพิทักษ์’ CEO โรงแรมริเวอร์ ที่มีสาขามากกว่า 10 สาขาทั่วประเทศ ก็ต้องออกมานั่งดื่มในสถานบันเทิงเช่นกันปริญเคยเป็นบุคคลที่มั่นใจในตัวเองพอสมควรโดยไม่จำเป็นต้องให้ใครบอก ถ้าพูดถึงรูปร่างหน้าตาภายนอก เขาจัดได้ว่าเป็นผู้ชายหน้าตาดีจัดคนหนึ่ง ผิวขาว ตี๋ รูปร่างสูงโปร่งและเต็มไปด้วยความแข็งแกร่งกำยำ หน้าที่การงานรวมถึงหน้าตาทางสังคมก็จัดว่าดีงามหาตัวจับยาก จนมีสาวๆ ทั้งแวดวงธุรกิจ หรือแม้แต่สาวๆ ที่พบเจอตามสถานที่บันเทิงเข้าหาไม่เคยขาดแต่สิ่งที่ทำให้ปริญเสียความมั่นใจนั่นคือ แม้ว่าจะมีคนเข้าหามากมาย แต่ผู้หญิงที่ตัวเขาสนใจอยากคบหากล้าปฏิเสธการสานสัมพันธ์อย่างไม่มีเยื่อใย และมันไม่ใช่แค่ครั้งแรกที่ CEO หนุ่มหล่อถูกผู้หญ
บางทีคุณอาจจะชอบ
รวมเรื่องสั้นสุดสยิว SS2 (NC25+)
Chocolate lily 180.1K viewsท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา145.7K viewsเสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก255.9K viewsเด็กเสี่ย NC-25
C154.9K viewsบำเรอรักไร้ใจ
ผัดบวบ76 viewsดวงใจธรณ์
SHASHA48 viewsเมื่อนางร้ายตัวประกอบขอหย่า
จินเหมยเทียน237 viewsเมียรักบนเตียง
ผัดบวบ89 views
