All Chapters of ทะลุมิติมาเป็นพระชายาอ๋องตัวร้าย แต่ฉันอยากจะเป็นปลาเค็ม: Chapter 11

หลังจากข้าได้รับตำแหน่งหัวหน้าโรงครัวมาแบบงงๆ...​ชีวิตปลาเค็มของข้าก็พลอยวุ่นวายขึ้นถึงสองร้อยเปอร์เซ็นต์!​ถามว่าเหตุใดหรือ?​ก็เพราะพ่อครัว แม่ครัว และบ่าวไพร่ในโรงครัวรวมยี่สิบกว่าชีวิต ต่างพากันมายืนแออัดรอข้าอยู่หน้าห้องเก็บฟืนตั้งแต่ยามเหม่า (05.00 น.) ทุกวันน่ะสิ!​"พระชายาเพคะ วันนี้จะให้ทำเมนูใดดีเพคะ!""พระชายาเพคะ หมูหมดแล้วเพคะ จะไปหาซื้อจากที่ใดดีเพคะ!""พระชายาเพคะ ท่านอ๋องตรัสว่าอยากเสวยบะหมี่อีกแล้วเพคะ!"​ข้าผู้อยากนอนอุตลุดไปจนถึงยามอู่ (12.00 น.) กลับต้องเด้งตัวตื่นขึ้นมาเพราะเสียงเจี๊ยวจ๊าวหน้านอนทุกเมื่อเช้า!​ขืนปล่อยไว้เช่นนี้ต่อไป มีหวังข้าคงไม่ได้เป็นปลาเค็มเป็นแน่ แต่จะกลายเป็นหัวหน้าแผนกที่ต้องทำงานหนักจนตัวตาย!​ข้าต้องหาวิธีทำให้ตัวเองว่างให้ได้!​และวิถีทางอันยอดเยี่ยมที่สุดที่ข้าเคยสั่งสมมาจากบริษัทเก่าในชาติก่อนก็คือ...​'การกระจายงาน!' และ 'การสอนให้ลูกน้องทำงานให้น้อยที่สุด!'​เช้าวันที่สิบห้าของการดำรงตำแหน่งพระชายาปลาเค็ม ข้าจึงสั่งเรียกประชุมบ่าวไพร่ทั้งจวนเซียวอ๋อง! ไม่ใช่แค่พวกในโรงครัวเท่านั้น แต่เรียกมาหมดทุกคน สามสิบกว่าชีวิตมายืนรวมตัวกันแน่