บททั้งหมดของ ร่ายรักเหนือผืนทราย : บทที่ 81 - บทที่ 90

เคร้ง~ ซีรีนรู้สึกคลื่นไส้ลุกขึ้นยืน แค่ด้วยสภาพอากาศประกอบกับความเหนื่อยล้าของร่างกาย บรรยากาศรอบตัวที่เคยนิ่งสงบก็หมุนเคว้งไปมา ร่างบางยืนโซเซตั้งใจจะหาที่เกาะ แต่กลับพลาดไปโดนข้าวของตกลงมา “ซีรีน!!” อันวารหันกลับมาแล้วพุ่งตัวเข้าไปประคองเธอก่อนที่จะล้มลงที่พื้น ร่างอ่อนแรงฟุบหน้ากับอกของอันวาร ใบหน้าซีรีนยังซีดเซียวอย่างเห็นได้ชัด“ทำไมถึงเป็นแบบนี้” ตัวของเธอเย็นเฉียบทั้งที่อากาศโดยรอบร้อนขนาดนี้ “คลื่นไส้ค่ะ รู้สึกเวียนหัวหายใจไม่ค่อยออก”ซีรีนพยายามตอบด้วยเสียงอ่อน อันวารช้อนอุ้มเธอขึ้นแล้วพาเดินไปยังห้องพัก “ฉันเป็นหมอค่ะ ฉันอาจจะช่วยเธอได้”“เธอไม่ได้เป็นอะไรมาก” อันวารตอบห้วน แววตาดุแข็งกร้าว คนที่ดูเป็นมิตรเมื่อครู่กลายเป็นจงอางหวงไข่ขึ้นมาทันทีที่มุกตาภาจะเข้าใกล้ซีรีน“เธอต้องการหมอค่ะ เธอไม่สบาย” อันวารมีท่าทีลังเล เขาหันมองหน้าซีรีนอย่างชั่งใจ เธอต้องการหมอ แต่อันวารไม่รู้ว่ามุกตาภานั้นไว้ใจได้มากน้อยแค่ไหน การตั้งครรภ์ของซีรีนจำเป็นต้องถูกปกปิดเป็นความลับ ทุกอย่างก็เพื่อความปลอดภัยของเธอกับลูกในครรภ์“ให้ฉันดูเถอะค่ะ” ตั้งแต่เดินทางร่วมกันมามุกตาภาสังเกตได้ว่าพวก

สัญชาตญาณชารีฟตอบสนองอย่างรวดเร็ว เขารีบคว้าเอาข้าวของที่จะร่วงหล่นมาไว้ได้ทัน ร่างแน่งน้อยอรชรของคุณหมอคนสวยลงไปกองที่พื้น แต่ข้าวของได้รับการปกป้องอย่างดีไม่หลุดร่วงเสียหายแม้แต่ชิ้นเดียว“คุณหมอเป็นอะไรไหม”มุกตาภายืนมองตาปริบ ทำไมไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษเอาซะเลย เห็นสาวสวยพลาดล้มแบบนี้แทนที่จะคว้าตัวเธอไว้กลับปล่อยให้ล้มหน้าเกือบทิ่มพื้นแล้วเอ่ยถามหน้าตาเฉย“เอ่อ...ไม่ ไม่เป็นไร” คุณหมอลุกขึ้นมาปัดไล่ฝุ่นที่เกาะอยู่ตามเนื้อตัวแล้วยิ้มแห้ง“ครบเลย ของอยู่ครบเลยเนอะ...ไม่หล่นสักชิ้น”“ครับ...ผมถูกฝึกมาให้สัญชาตญาณเร็ว”ชารีฟตอบตามจริง แต่เขาคงลืมฝึกว่าให้เร็วกับสาวสวยด้วย“มันจะเร็วด้วยการช่วยฉันไม่ได้รึไง” คุณหมอพึมพำ“ประเพณีของดูบีอา ชายหญิงไม่ควรถูกตัวกัน” ชารีฟกวนหน่อย ๆ“ค่ะ...อย่าเป็นอะไรมาให้รักษานะคะ ฉันถูกตัวคุณไม่ได้”คุณหมอสะบัดหน้าหนีเดินจ้ำอ้าวไปยังอันวารที่ยืนมองออกมาจากนอกหน้าต่าง เขาเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดและรู้ดีว่าชารีฟต้องการแกล้งคุณหมอ มุกตาภาเดินเข้ามาในห้อง ส่งยิ้มให้อันวารแล้วจึงนั่งลงที่เก้าอี้ “มาที่นี่มีอะไรรึเปล่า” อันวารเอ่ยถาม“นายท่านคะ ฉันขอติดต่อกลับไปท

อันวารจำได้ว่าสร้อยนี้เป็นของซารอ หรือทั้งคู่จะมีเหมือนกันก็เป็นได้ เครื่องประดับสำหรับผู้หญิงบางอย่างไม่ได้ทำขึ้นมาชิ้นเดียวสักหน่อย จะมีซ้ำกันก็คงไม่แปลก แต่ทำไมหัวใจของเขาถึงเต้นแรง จิตใต้สำนึกปฏิเสธเหตุผลที่บอกว่าเป็นแค่ของเหมือนกันแต่คนละชิ้น จิตใจสำนึกไม่ยอมกระจ่างจนเกิดเป็นข้อข้องใจ ถ้าเกิดว่าเป็นเส้นเดียวกันอันวารจะทำอย่างไร แล้วตกลงว่าสร้อยข้อมือเส้นนี้เป็นของใครกันแน่อันวารรู้สึกว่ามีบางอย่างอยู่ใต้ผ้าผืนเล็กที่ปูรองเครื่องประดับเอาไว้ เขาหยิบมันออกมาแล้วพบว่ามีสมุดเล่มหนึ่ง “นี่มัน” เขาหยิบมันขึ้นมาดูเพราะจำได้ว่านี่คือสมุดที่ซีรีนกอดไว้แนบอกในวันที่เกิดเรื่อง เป็นสิ่งที่ซารอใช้ข่มขู่เธอในวันนั้น ถ้าหากไม่อยากให้คนอื่นเห็นข้อความในสมุดเล่มนี้ก็ยอมรับมาแต่โดยดี “ขอโทษนะซีรีน ในนี้มีอะไรทำไมซารอถึงข่มขู่เธอได้” อันวารเปิดมันออก สมุดบันทึกเล่มนี้ได้จดเรื่องราวของซีรีนเอาไว้นับตั้งแต่เมื่อสิบกว่าปีก่อน เธอไม่ได้บันทึกทุกสิ่งหรือจดทุกอย่างลงไปมีเพียงเหตุการณ์สำคัญที่ต้องการเก็บไว้ในความทรงจำเท่านั้นจึงจะเขียนลงไปในสมุดเล่มนี้ อันวารค่อย ๆ ไล่สายตาอ่านมันทีละหน้าพร้อมกับรอยยิ้

นครหลวง“ท่านแม่มาแต่เช้ามีอะไรกับลูกอย่างนั้นเหรอ” อันซาเอ่ยถามมารดาด้วยใบหน้านิ่งน้ำเสียงเรียบเฉย “ไม่เช้าแล้วอันซา นี่มันจะเที่ยงแล้วยังไม่แต่งตัวอีก เจ้ารู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นในดูบีอาบ้าง อีกไม่กี่วันเจ้าก็ต้องขึ้นเป็นกษัตริย์ทำไมถึงยังทำแบบนี้”ทั้งอันซาและซารอต่างหมกมุ่นในเรื่องไม่เป็นเรื่อง พระชายาที่มุ่งหมายจะตั้งครรภ์ให้ได้เร็ววัน กับรัชทายาทที่มัวเมาในกามราคะ ทั้งสองต่างพัวพันนัวเนียกันบนเตียงทั้งเช้าค่ำ ซารอไม่รู้ว่าผลจากการแท้งครั้งนั้นทำให้เธอไม่สามารถมีลูกได้อีก ในขณะที่อันซาก็ตอบสนองในความต้องการของตัวเอง ฟาติมาเริ่มเอือมระอาในสะใภ้คิดอยากหาวิธีกำจัดนางโดยเร็ว สองแม่ลูกรอคอยวันขึ้นนั่งบนบัลลังก์แล้วจะกำจัดซารอด้วยวิธีที่แยบยล แต่ทว่าทุกอย่างกำลังจะผิดแผน เพราะอันซาไม่สนใจราชกิจบ้านเมือง มอบหมายทุกอย่างให้นาบิลผู้เป็นลุงทั้งหมด “เจ้าให้ลุงเจ้าไปทำอะไร เจ้าบ้าแล้วเหรออันซา”“ลูกบ้าตรงไหนท่านแม่ ดีซะอีกนั่งเฉย ๆ ท่านลุงก็ไปเอาหัวอันวารมาให้”“เจ้าคิดว่ามันง่ายดายเช่นนั้นหรือ”พระนางมีพี่ชายที่คุมการทหารทั้งหมดของดูบีอา ตำแหน่งรานีจึงมั่นคงเสมอมา แต่เพราะพระสวามีตั้งใจจะแ

“แกนี่มันโง่จริง ๆ เหมือนพ่อแกไม่มีผิด คิดเหรอว่าฉันจะรู้ไม่ทัน พ่อแกคิดจะถ่วงดุลทั้งสองฝั่ง แกมันโง่ที่เลือกแต่งงานกับไอ้คนไม่ได้เรื่องอย่างอันซา ในขณะที่น้องสาวแกถูกแกกลั่นแกล้งให้ไปแต่งงานกับเจ้าชายกบฏ แต่อันวารมันกลับรักและดูแลซีรีนแบบไม่ต้องทำอะไร”“ไม่จริง เจ้าชายอันวารไม่มีทางรักซีรีน เพราะเขารักฉันมาตลอด” ซารออยากจะกรีดร้องด้วยความคั่งแค้น เธอเป็นหนึ่งในผู้ยัดเยียดซีรีนให้ไปมีชะตากรรมแทนตน คิดมาเสมอว่าน้องสาวต้องตกต่ำกว่าตนเอง“ก็ยังโง่อยู่เหมือนเดิม แกก็รู้ดีไม่ใช่เหรอในสมุดบันทึกน้องแกเขียนไว้ว่าเขาเจอกันยังไง คนที่เขารักไม่ใช่แก แกคือคนที่สวมรอยต่างหาก”ซารอกรีดร้อง เธอไม่รู้ว่านาบิลรู้ความลับนี้ได้อย่างไร แต่จะไม่มีวันยอมให้ตัวเองต้องตกต่ำไปกว่าน้องสาวต่างมารดา “แกสงสัยใช่ไหมว่าข้ารู้ได้ยังไง ก็นางสาวใช้ข้างตัวแกมันเป็นคนของข้า ข้าซื้อตัวมันด้วยเงินแค่ไม่เท่าไรมันก็ยอมทำตามคำสั่งข้าทุกอย่าง รายงานข้อมูลของพวกแกทุกเรื่องให้ข้าฟัง”“ลีนาตายไปแล้วนี่” ซารอไม่อยากจะเชื่อเลย เพราะเธอตื่นมาก็พบว่าลีนาถูกนำตัวไปประหาร เพื่อรักษาความลับที่เธอแท้งเอาไว้ เธอยังนึกเสียใจที่ช่วยคนสนิ