Todos los capítulos de เด็กเลี้ยงของแทนคุณ: Capítulo 41 - Capítulo 50

“คุงพ่อดู นี่เพอร์เฟคบอย ต้องหย่อให้ฉุดแบบนี้นะฮับ” เสือให้พ่อดูการแต่งตัวของตน สูทชุดเดิม เพิ่มเติม Accessories อย่างเข็มกลัด เข็มขัดเส้นใหม่ที่ให้ลุคคูลๆ ไม่เป็นทางการมากนัก“พ่อไม่เห็นความแตกต่างเลย”“คุงพ่อตาไม่ถึงเนอะป้ายัก” เสือพยักพเยิดกับคนเป็นป้า“เพอร์เฟคบอยเป็งแบบนี้นะฮับคุงแม่ ต้องเท่ๆ แบบนี้” สิงห์ให้แม่ดูผมของตนที่ป้ารักจัดทรงให้ มีมิติไม่ได้เรียบแปล้เหมือนที่แม่ทำ“อ๋อ ทรงตูดเป็ด” ทรงผมของลูกชายถูกจัดทรงด้วยเจลคล้ายส่วนหางของเป็ดที่ตวัดงอนขึ้น“ป้ายัก คุงแม่เข้าไม่ถึงแฟชั่งเยย ฉิงหัวจะปวด” สิงห์ทำหน้าเอือมระอาคนเป็นแม่ที่เข้าไม่ถึงแฟชั่น และท่าประจำเมื่อไม่พอใจหรือไม่สบอารมณ์ ปากจะกลายเป็นปากเป็ด แต่ตอนนี้ทรงผมยังเป็นหางเป็ดด้วย“คุณแม่ไม่เข้าใจแฟชั่นไม่เป็นไรค่ะ เพราะมีกูรูด้านแฟชั่นอยู่ตรงนี้ทั้งคน”“คุงพ่อเทสไม่ดี ป้ายักเยือกยองเท้าให้เฉือด้วยนะฮับ // คุงพ่อเทสไม่ดี ป้ายักเยือกยองเท้าให้ฉิงด้วยนะฮับ” เสือกับสิงห์ให้ป้ารักช่วยเลือกร้องเท้า ไม่มั่นใจในรสนิยมของพ่อ“ได้เลยค่ะ” ป้าหลานพากันไปเลือกรองเท้าสำหรับใส่ไปงานแถลงข่าว“เจ้าพ่อแฟชั่นแต่เด็ก” มิวส่ายหน้าน้อยๆ เรื่อ

เสือ สิงห์ กับจักรยานขาไถคู่ใจ ทั้งคู่เผชิญหน้ากัน แล้วใช้ขาไถจักรยานพุ่งเข้าใส่กัน เมื่อได้ระยะที่ตกลงกันไว้ก็เบรกตัวโก่ง แล้วล้มนอนแผ่กลางถนนไปคนละทิศละทาง ในขณะที่จักรยานล้มอยู่ข้างๆ จำลองสถานการณ์อุบัติเหตุรถชน“เกิดเหตุเด็กแว๊นรถประสานงากัน คาดว่าเมานมทั้งสอง” แทนรักกอดอกมองหลานชายที่อาบน้ำ และแต่งตัวหล่อให้กับมือนอนกลิ้งเกลือกบนถนนหน้าบ้าน“แบบนี้ต้องเรียกรถเก็บศพแล้วแหละพี่รัก” นอนแน่นิ่งกันแบบนี้ น่าจะต้องเรียกรถมาเก็บร่างไปเลย คนแกล้งตายรีบผงกหัวขึ้นมาบอก“เฉือยังไม่ตายเยยนะคุงแม่”“ยดพาบางพอนะคุงแม่” สิงห์ให้แม่เรียกรถพยาบาลก็พอ“ป้าจะเข้าบริษัท จะมีใครไปกับป้าไหมคะ”“ไปฮับ” สองพี่น้องฝาแฝดรีบลุกขึ้นมาตอบคนเป็นป้า“แล้วไม่ไปสนามแข่งกับพ่อเหรอครับ” แทนคุณเดินเข้ามาโอบไหล่ภรรยา เมื่อคืนคุยกับดิบดีว่าจะไปสนามแข่งรถด้วยกัน“ไปฮับ”“ตกลงกันให้ดีค่ะ จะไปบริษัทกับป้ารักหรือไปสนามแข่งกับคุณพ่อ” มิวถามลูกชาย“ไปบอฉัดกับคุงย่าฮับ // ไปหนามแข่งกับคุงปู่ฮับ”“แล้วคุณย่าจะไปทำไมที่บริษัท // แล้วคุณปู่จะไปทำไมที่สนามแข่ง”“เสือกับสิงห์จะไปตรวจกิจการน่ะ” เสียงคนเป็นย่า“มอดกป้ายักเป็งของเฉ

“ตื่งๆ ฉิงตื่ง // ตื่งๆ เฉือตื่ง” ลูกชายฝาแฝดพ่อคุณกับแม่มิวลุกขึ้นมานั่งทั้งที่ดวงตายังปิดปรือ ตัวของทั้งคู่ยังคงถูกพันด้วยกระดาษชำระ ต่างฝ่ายต่างปลุกให้อีกคนตื่น“เจ้ามัมมี่ตื่นแล้ว แต่น่าจะเมาขี้ตาทั้งคู่” เห็นสภาพลูกชายก็อยากแต่จะถอนหายใจ พัฒนาการที่เด่นชัดก็คือความแสบซน ส่วนเรื่องความหล่อนั้นเป็นตามกรรมพันธุ์ พ่อหล่อ แม่สวย ลูกย่อมหล่อเป็นธรรมดา“อึบๆ...โอ๊ยเจ็บ เจ็บๆ” สองพี่น้องฝาแฝดต่างประคองกันลุกยืน แต่ด้วยความงัวเงียกับกระดาษชำระที่พันตัว และของเล่นที่กระจัดกระจายบนพื้น ทำให้ทั้งคู่เหยียบเต็มเท้า เจ็บตัวไปตามๆ กัน จนต้องทิ้งตัวลงนั่ง สองมือจับเท้าข้างที่เจ็บขึ้นมาดู“พี่จิ๊บ” มิวปรามพี่เลี้ยงที่จะเข้าไปช่วยเด็กชายตัวน้อยที่เลี้ยงมาแต่อ้อนแต่ออก“ของเย่งเยอะไมไม่เก็บ” เห็นของเล่นระเกะระกะเต็มห้อง เป็นสาเหตุให้พวกตนเจ็บตัว ปากเล็กๆ ก็บ่นว่า“เก็บค่ะ” มิวบอกเสียงเรียบ ไม่ได้เจาะจงว่าใครต้องเก็บของเล่น“ป้าจิ๊บเก็บฮับ” เสือกับสิงห์ชี้นิ้วสั่งให้พี่เลี้ยงเก็บ“ป้าจิ๊บไม่ต้องเก็บ คนที่ต้องเก็บคือเสือกับสิงห์”“ได้ไง” เล่นทุกครั้ง พี่เลี้ยงก็เก็บให้ทุกครั้ง ครั้งนี้พี่เลี้ยงก็ต้องเ

หลังจากได้ของฝากเป็นเป็ด ก็ต้องทำสถานที่เลี้ยงเป็ด ไม่ใช่เรื่องยาก เพราะเงินสามารถดลบันดาลขึ้นมาได้คนสวนที่มีฝีมือในการจัดสวน สามารถทำเล้าเป็ดออกมาได้อย่างถูกใจเจ้านายตัวน้อยปลี ปลัง เสือ และสิงห์ ช่วยลุงคนสวนทำเล้าเป็ดอย่างแข็งขัน อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย แต่สำหรับทุกคนคิดว่าช่วยยุ่งมากกว่าช่วยงาน“ฉี่~~”พวกผู้ใหญ่หันไปมองที่มาของเสียง ก็เห็นเสือกับสิงห์ยืนแอ่นเอวใส่อ่างพลาสติกใบใหญ่ที่ไว้สำหรับเป็ดเล่นน้ำ พร้อมส่ายสะโพกไปมา โดยที่ทั้งคู่ใช้ขาหนีบสายยางไว้ จึงทำให้เหมือนทั้งคู่กำลังยืนฉี่“หัวจะปวด” ฝ่ามือประทับที่หน้าผากตัวเอง บ่งบอกว่าปวดหัวกับความทะเล้นของลูกชาย“อาปลีมาฉี่ // อาปลังมาฉี่” เสือกับสิงห์กวักมือให้คนเป็นอามาเล่นเหมือนพวกตน แน่นอนว่าความทะเล้นของปลีกับปลังก็ไม่น้อยหน้า เพราะสิ่งที่หลานเล่น ก็เป็นสิ่งที่พวกตนสอนมาเองกับมือ“มีเรียกอาอีก” มิวอารมณ์ดีในอ้อมกอดของสามี เพราะติดกลิ่น จึงคอยคลอเคลียเสมอ พอคุณภรรยาอ้อน ก็พาลให้แทนคุณไม่อยากไปทำงานเอาเสียดื้อๆ จึงต้องสั่งงานผ่านโทรศัพท์หรือแอปพลิเคชั่นออนไลน์“ผ่านมาหมดแล้ว” ความทะเล้นแบบนี้จอมนรีกับศิราผ่านมาหมดแล้ว กว่า

พอลงไปอยู่ในบ่อแล้วก็ไม่ยอมขึ้นกันง่ายๆ เสือ สิงห์ ธนู และมังกร ไล่จับปลาคาร์ฟอย่างสนุกสนานด้วยในช่วงวัยที่เริ่มวิ่งได้และซุกซนเกินต้านทาน และผ่านมาหลายรุ่น หลายสมัย บ่อปลาคาร์ฟจึงมีส่วนตื้น และในส่วนที่ลึกจะมีส่วนกั้นไว้ และปลาคาร์ฟในรุ่นที่ต้องเผชิญกับความป่วนของเด็กๆ จึงทึกทนเป็นพิเศษ“จับได้แล้ว” ธนูอุ้มปลาคาร์ฟตัวใหญ่ขึ้นมาอวด ปลาคาร์ฟก็ดิ้นสุดกำลังตามสัญชาตญาณเอาชีวิตรอด คนอื่นเห็นก็ยิ่งฮึกเหิม ต้องจับให้ได้บ้าง“หนีแล้ว” ด้วยขนาดของตัวปลาคาร์ฟ และมันดิ้นแรงมาก สุดท้ายก็หลุดจากมือธนูไป“ปลาคาร์ฟพูดได้คงบอกเกิดแต่กับกู”เพียะ!“คุณพ่อพูดไม่เพราะ คุณปู่อบรมบ่อยมาก แต่คุณพ่อก็ไม่จำเลย พราวเริ่มจะเหนื่อยแทนคุณปู่แล้วนะคะ” เจ้าของฝ่ามือเล็กที่ฟาดต้นแขนมีสีหน้าเหนื่อยหน่ายกับพฤติกรรมเดิมๆ ของผู้เป็นพ่อ“ขอโทษครับคุณหนูพราว พ่อผิดไปแล้วครับ” ไฟโล่งอกที่ลูกสาวไม่คว้าถาดมาแพ่นกบาล เหมือนที่แพ่นกบาลคุณอาวัยเดียวกันกับน้องๆ“พราวโตไปเป็นคุณครูไหมครับ” เห็นหลานเข้มงวดมาตั้งแต่ตัวเท่าลูกชาย ทำให้แทนคุณนึกถึงครูอาจารย์ที่มักเข้มงวดกับนักเรียน“พราวไม่เป็นคุณครูหรอกค่ะลุงคุณ”“ทำไมล่ะครับ”“เ