LOGINกลับจากตลาดไท สี่แม่ลูกก็ช่วยกันจัดเตรียมผลไม้สำหรับนำไปขายที่สนามแข่งรถ ทั้งพี่เลี้ยง แม่บ้าน แม่ครัว จากทั้งสามคฤหาสน์ต่างร่วมใจกันมาช่วยเจ้านายตัวน้อย“ถ้ามีร้านข้าวด้วยก็น่าจะดี ที่ทำง่ายๆ กินง่ายๆ” ธามเสนอไอเดีย ไหนๆ ก็เปิดร้านขายของกินแล้ว ก็เปิดให้ครบวงจร เรื่องผู้ช่วยไม่ใช่ปัญหาใหญ่ เพราะแทนคุณหาผู้ช่วยมาให้อยู่แล้ว ลูกสะใภ้กับหลานๆ มีหน้าที่ขายอย่างเดียว“ข้าวไข่” แมงปอพูดขึ้นมาแทบจะในทันที ในขณะที่พี่ชายยังใช้ความคิด“ย่าเห็นด้วยกับแมงปอ”“ปอปอหิวข้าวไข่” “โธ่ ย่าก็นึกว่าแมงปอเสนอไอเดียให้ขายข้าวไข่” บัวเอ็นดูหลานสาวยิ่งนัก“แต่ข้าวไข่ที่แมงปอพูดก็เป็นไอเดียที่ดี กินง่าย ทำง่าย” แม้หลานสาวจะพูดออกมาด้วยความหิว แต่ธามก็คิดว่าเป็นไอเดียที่ดี ไข่สามารถนำมาทำอาหารได้หลายเมนู และกินง่าย“ปอปอหยาดเนอะปู่ขา” เพราะความฉลาด แมงปอได้โอกาสยกความดีความชอบให้ตัวเอง“แมงปอคนสวยของปู่ฉลาดมากครับ”“ปอปอฉวย ปอปอหยาด เปอเฟกเกิง”“เพอร์เฟคเกิร์ล” เสือกับสิงห์บอกคำที่ถูกต้องกับน้องสาว“นั่งแหยะๆ”“ถ้าจะเป็นเพอร์เฟคเกิร์ลต้องแต่งตัวสวยๆ ด้วย”“ปอปอแต่งโตฉวยอยู่แย้ว”“ไม่สวยเลย”“คงฉวยใฉ่ไยฉวยห
“ของฝากหลานไก่” ปลีกับปลังกลับไทย ไม่ลืมแวะมาหาหลานๆ และไม่ลืมของฝากสำหรับหลานไก่สุดที่รัก“ว้าวๆ ชิคชิคมีวิด” แมงปอตื่นเต้นกับไก่แจ้ตัวผู้ที่คนเป็นอาเอามาฝาก ในที่สุดตนก็มีเจ้าชิคชิคที่มีชีวิต เหมือนเจ้าเป็ดไทเกอร์กับเจ้าเป็ดไลอ้อนของพี่ชายการซื้อไก่สักตัวไม่ใช่เรื่องยาก แต่ความรู้สึกทางใจย่อมต่างกันเมื่อเทียบกับไก่ที่อาปลีกับอาปลังนำมาฝาก“อาทำดี แมงปอต้องทำไง” เมื่อหลานสาวถูกใจสิ่งที่นำมาให้ ปลีก็ทวงสิ่งที่แมงปอต้องทำตอบแทน พร้อมกับโน้มหน้าไปใกล้“ปอปอยู้ ปอปอจุ๊บ จุ๊บอาปลี อาปลีฉุดหย่อของปอปอ” แมงปอจุ๊บแก้มของอาปลีทั้งสองข้าง และเพราะถูกใจมากจึงแถมจุ๊บปากไปอีกหนึ่งที และทำแบบเดียวกันกับอาปลัง โดยที่อีกฝ่ายไม่ต้องร้องขอ“ปอปอจุ๊บ จุ๊บอาปลัง อาปลังฉุดหย่อของปอปอ”“ทำไมอาปลีไม่เอาไทเกอร์นับเบอร์ทูมาฝากเสือด้วย”“ใช่ๆ อาปลังต้องเอาไลอ้อนนัมเบอร์ทูมาฝากสิงห์ด้วย”“เสือกับสิงห์ต้องไปเคลียร์กับคุณพ่อแล้วแหละ” ไม่ใช่ไม่อยากเอามาฝาก แต่เพราะแทนคุณขอจำกัดจำนวนสมาชิกเป็ด“คุณพ่อของเสือกับสิงห์บอกไม่ต้องเอาแฟนไทเกอร์กับไลอ้อนมาฝาก”“คุณพ่อทำงี้ได้ไง” ปากของเสือกับสิงห์ยื่นยู่คล้ายปากเป็ด ไม่
“แล้วป้ารักไปไหนคะแมงปอ” บัวไม่เห็นลูกสาวอยู่ร่วมโต๊ะอาหารเย็นจึงถามหลานสาวที่อยู่กับคนเป็นป้าตลอดเวลาตั้งแต่กลับมาถึงบ้าน“ไม่อยากเจอยุงไม่หย่อค่ะ” ที่ป้ารักไม่มากินข้าวก็เพราะวันนี้มีลุงไม่หล่อร่วมโต๊ะด้วย มือเล็กยื่นไปหยิบน่องไก่ทอดมากัดกิน มืออีกข้างก็ตักข้าวเข้าปาก เคี้ยวตุ้ยๆ อย่างน่ารัก แม้จะกินหกเลอะเทอะไปบ้าง แต่มิวกับทุกคนก็ปล่อยให้กินเองเพื่อพัฒนาการที่ดี และดูเหมือนว่าหนูน้อยวัยสองขวบจะมีพัฒนาการดีเกินวัยไปมาก“ป้ารักบอกหรือแมงปอบอกคะ”“ปอปอบอกค่ะ” เด็กย่อมไม่โกหก บัวยิ้มเอ็นดูหลานสาวที่ไม่เคยถูกชะตากับลุงคนหล่อเลย ส่วนคนถูกว่าไม่หล่อกลับยิ้มราวกับชอบใจ“แมงปอตามั่ว บอกลุงคนหล่อไม่หล่อได้ไง” เสือคิดว่าสายตาของน้องสาวต้องมีปัญหา“ปอปอไม่มั่ว ยุงไม่หย่อ ไม่หย่อมาก” สำหรับตนคนตัวโตที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามไม่หล่อ และไม่หล่อมากด้วย“คุณพ่อต้องพาแมงปอไปให้คุณหมอตรวจตาแล้วครับ ตามั่วมาก” สิงห์เห็นสมควรที่พ่อต้องพาน้องสาวไปให้หมอตรวจเช็คสายตา ลุงคนหล่อหล่อขนาดนี้ มองไม่หล่อได้ยังไง มั่นใจว่าสายตาของแมงปอต้องมีปัญหา“ลุงคนหล่อก็เป็นหมอไงครับ” จะไปหาหมอให้เสียเวลาทำไม ในเมื่อก็มีหมอนั
“แม่ขา ปอปอฉวยฉุดไหม” แมงปอยืนอยู่บนสตูลหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ใช้พัฟตบหน้าตัวเองเบาๆ เพื่อให้แป้งติดทน ในขณะที่คนเป็นแม่กำลังทาครีมบำรุงผิวก่อนนอน“แมงปอของแม่สวยที่สุดเลยค่ะ”“ปอปอฉวยเหมืองแม่ขา ปอปอฉวยเหมืองย่าขา ปอปอฉวยเหมืองป้ายัก แม่ขา ปอปอคิดถึง ปอปอคิดถึงป้ายักแย้ว” เสียงที่เคยสดใสเปลี่ยนเป็นเศร้าหมอง ริมฝีปากเบะคว่ำ เมื่อความคิดถึงเล่นงาน เกือบสองเดือนแล้วที่ป้ารักไปเรียนหลักสูตรระยะสั้นด้านแฟชั่นที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เพราะแฟชั่นไม่เคยหยุดนิ่ง จึงต้องเพิ่มพูนความรู้ให้ตัวเองเสมอ“อีกสองวันป้ารักก็กลับแล้วค่ะ”“ทอมางใจมาก” แมงปอนั่งลงข้างคนเป็นแม่ สองมือเล็กวางประทับตำแหน่งหัวใจ แล้วค่อยๆ เอียงตัวคล้ายคนหมดแรง“แม่เข้าใจความรู้สึกของแมงปอค่ะ ความคิดถึงทำให้ทรมานใจสุดๆ” มิวรู้ว่าต้องรับลูกสาวแล้วอุ้มมานอนบนตัก เอ็นดูความช่างพูดกับท่าทางของลูกสาว และเธอก็เข้าใจความรู้สึกนี้ดี หากคนเป็นสามีต้องเดินทางไปต่างประเทศคราวละหลายๆ วัน ในขณะที่เธอไม่ได้ติดตามไปด้วย เพราะลูกชายไปโรงเรียน เธอก็ต้องอดทนต่อความคิดถึงเช่นกัน“แม่ขายักฉาใจปอปอ” สองมือเล็กที่ทาบทับกันไว้ทุบที่อกข้างซ้ายของตั
“ได้ออเดอร์มาแล้ว” เสือวิ่งกลับมายังจุดนัดพบเพื่อรวบรวมออเดอร์ โดยที่สิงห์ยืนรออยู่ก่อนแล้ว“แล้วแมงปอทำไมยังไม่มาอีก” สิงห์มองไปยังห้องทำงานของพ่อ อันที่จริงน้องสาวควรรับออเดอร์เสร็จก่อนพวกตน“มาแย้วๆ ปอปอยับเด้อ ยับเด้อแย้ว” ด้วยมีปัญหาด้านการสื่อสาร ทำให้รับออเดอร์ได้ช้า แต่ก็ได้ออเดอร์มาจนได้ เสียงสดใสของแมงปอ ความดีใจบวกความรีบร้อนทำให้สะดุดล้มพลั่ก!“แมงปอ!!” เพียงน้องสาวสุดที่รักล้มก็ทำให้พี่ชายทั้งสองคนร้อนรนและกระวนกระวายใจ“ย้มเยย” แม้จะล้ม แต่แมงปอก็รักษาสมุดออเดอร์ยิ่งชีพ ถึงจะหน้าเสียไปบ้างแต่ก็ยังคงยิ้มได้“เจ็บไหม” เสียงของความห่วงใยระคนร้อนใจ เสือกับสิงห์ช่วยกันพยุงน้องสาวขึ้น“เจ็บแย้ว หายแย้ว”“ดูก่อนมีแผลไหม” พี่ชายสำรวจแขนกับขาของน้องสาว ต้องมั่นใจก่อนว่าน้องไม่ได้รับบาดเจ็บ จึงจะสบายใจ“นี่ เด้อปอปอ” แมงปอยิ้มแป้นภูมิใจในตัวเอง ยื่นสมุดหน้าที่จดออเดอร์ให้พี่เสือ“แมงปอมีสี่ออเดอร์ ของเสือมีสามสิบสามออเดอร์ รวมของแมงปอเป็นสามสิบเจ็ดออเดอร์ สิงห์ได้กี่ออเดอร์”“ของสิงห์ยี่สิบเก้าออเดอร์ รวมออเดอร์ทั้งหมดก็...หกสิบหกออเดอร์”“เด้อปอปอน้อย เด้อน้อยฉุด” ออเดอร์ของพี่ๆ
“แมงปอใส่ชุดนี้ถึงจะเป็นเพอร์เฟคเกิร์ล” เสือเลือกเสื้อผ้าให้น้องสาว เป็นชุดที่เข้าเซต โทนสีแดงขาว“ไม่ฉวย ปอปอไม่ชอบ” แมงปอกอดอก สะบัดหน้าพรืด ไม่ชอบชุดที่พี่เสือเลือกให้“งั้นใส่ชุดนี้ ใส่แล้วเป็นเพอร์เฟคเกิร์ลเหมือนกัน” ในเมื่อน้องไม่ชอบชุดที่เสือเลือก เข้าใจว่าคงไม่ชอบสีแดงฉูดฉาด สิงห์จึงเลือกชุดโทนสีดำขาว“ไม่เฟค ปอปอไม่ชอบ” แมงปอยังคงกอดอก หันมองชุดที่พี่สิงห์เลือกให้ ก่อนจะสะบัดหน้าพรืดเช่นเดิม“งั้นเสื้อสีชมพู กระโปรงสีดำ”“ปอปอไม่ชอบ”“งั้นเสื้อสีฟ้า กระโปรงสีขาว”“ปอปอไม่ชอบ”“ชุดสีเหลือง”“ปอปอไม่ชอบ”“ชุดสีเขียวล่ะ”“ปอปอไม่ชอบ”“ใส่ชุดนี้กับรองเท้าคู่นี้ แมงปอใส่แล้วเป็นเพอร์เฟคเกิร์ลเลยนะ” เสือยังไม่ละความพยายาม หยิบเสื้อแขนกุดสีชมพู กับกระโปรงสีขาวเป็นชั้น ตกแต่งด้วยโบเล็กๆ มาพร้อมกับรองเท้า หมวก กระเป๋า และแว่นตาเข้าเซต"ปอปอไม่ชอบ”“ใส่แล้วสวยนะ แมงปอไม่อยากสวยเหรอ”“ปอปอฉวย”“งั้นก็ใส่ชุดนี้”“ปอปอไม่ชอบ”“งั้นชุดนี้ ดอกไม้สวย ใส่กับรองเท้าคู่นี้ ใส่แล้วสวย เพอร์เฟคเกิร์ลสุดๆ” สิงห์เลือกชุดเดรสลายดอกไม้ ใส่คู่กับรองเท้าสีขาวน่ารักๆ“ไม่เฟค ไม่ฉวย ปอปอไม่ชอบ หาป้อขาก่า







