Todos os capítulos de บงการรัก: Capítulo 11 - Capítulo 20

EP 10แตกตื่นพิม์มาดามองดูคนที่นอนหลับไปแล้ว แบบหลับง่ายมากๆ หลับแบบง่ายเกินไป หัวถึงหมอนก็หลับเลย แถมยังนอนบนอกของเธอ แขนแข็งแรงก็พาดที่ตัวเธอ จนเธอขยับแทบไม่ได้ เธอใช้เวลาว่างนั้นหาทางหนีทีไล่ กวาดสายตามองไปที่รอบห้อง สายตาไปสะดุดเข้ากับกล่องถุงยางอนามัยที่หัวเตียง มันไม่ใช่สะดุดธรรมดา แต่ว่าสะดุดแบบแตกตื่น เพราะว่ามันเยอะมาก ถ้าใช้สายตานับแล้วก็ร่วมๆ ยี่สิบกล่องเห็นจะได้ ถ้าเธอเดาไม่ผิดนี่คงเป็นห้องเชือดของเขาแน่ที่เอาไว้ใช้กับสาวๆ ที่หิ้วมาหัวใจดวงน้อยเต้นแรงจนแทบคลั่ง ให้ตายเถอะ ถ้าผู้ชายคนนี้จะมีอะไรกับเธอจริงๆ เธอก็กลัวนะแม้ว่าเขาจะบอกว่าเขาปลอดภัยเพราะสวมเครื่องป้องกันในทุกครั้งแต่ว่า ถ้าเขาจูบ ถ้าเขาแลกลิ้นกับคนอื่น ถ้าเขาปรนเปรอส่วนนั้นกับคนอื่น โรคร้ายจะมาถึงตัวเธอหรือไม่พิมพ์มาดาตัดสินใจแล้วว่าเธอต้องเอาตัวรอดให้ได้ แล้วจะรีบตรงดิ่งไปตรวจเลือดที่โรงพยาบาลเลยทันที บางทีเธออาจจะติดโรคจากน้ำลายของเขาก็ได้ ก็เขาเล่นขโมยจูบเธอหลายต่อหลายครั้งเหลือเกิน ถึงแม้ว่าเธอจะรู้ว่าโรคนี้ไม่ติดทางน้ำลาย แต่ติดทางเลือดแต่เธอก็กลัวเพราะปากของเธอเป็นแผลอยู่มือเล็กค่อยๆ ขยับเลื่อนลงเพราะเ

EP 12ต่อต้าน"อืออ!"เขาโน้มตัวลงมาทาบทับเธอ บดริมฝีปากเร่าร้อนใส่เธออย่างหนักหน่วง ทั้งขบทั้งกัดจนปากเธอบวมเจ่อ พิมพ์มาดาพยายามดีดดิ้น ทั้งทุบอกแกร่งของเขา ผลักอกของเขาให้ออกห่างจากเธอ"อ้าปาก"เธอกัดฟันแน่น นั่นยิ่งทำให้สิงโตโมโหที่เธอต่อต้านเขาแบบนี้ เขาบีบปากเธอด้วยความรุนแรง แล้วกัดเบาๆ จนเลือดไหลซึมออกมา ก่อนจะสอดแทรกลิ้นร้อนตวัดควานหาลิ้นเล็กในโพรงปากบาง มือหนาบีบเคล้นคลึงหน้าอกอวบ ส่วนมืออีกข้างเอื้อมหยิบเอาถุงยางอนามัยซองใหม่ออกมา เขาชักรูดลำกายของตัวเองจนแข็งเต็ง แล้วใช้ส่วนหัวตีที่จุดอ่อนไหวกลางกายเธอขณะที่ปากยังมอบจูบรสเฝื่อนให้เธออย่างไม่ยอมผละปากออก"โอ๊ะ! นี่เธอกล้ากัดฉันเหรอ""อึก… แล้วนายกัดฉันทำไมเล่า ฉันก็เจ็บนะ"เธอพูดแล้วผลักเขาอย่างร่างกายไร้เรี่ยวแรง สิงโตสะบัดความหงุดหงิดออกแล้วสวมครอบถุงยางอนามัยลงไปเพื่อป้องกันเด็กที่จะเกิดมา แม้ใจจริงอยากจะสดแต่ก็ไม่อยากให้เธอต้องหมดอนาคตเพราะเขาหรอกนะ"อือออ! เอาออกไป ฉันไม่เอา ฉันเจ็บ""เธอตบฉัน ฉันก็เอาเธอ ถือว่าแฟร์ๆ "ปึก!"อ่ะ! ไอ้บ้าสิงโต เบาหน่อยได้มั้ย"สิงโตกดความใหญ่โตเข้าไปในช่องทางรักทางเดิมของเธออีกครั้ง และเข

EP 14เจ้าของรอยพิมพ์มาดาตัวสั่นระริกอย่างหวาดกลัว แต่ว่าสิงโตก็ไม่สนใจ เขายังฟุบหน้าลงกับหมอนนุ่มใบใหญ่นอนอยู่เหมือนเดิม ส่วนเธอนั้นพอได้สติแล้วก็รีบจัดการกับตัวเองเพื่อหาทางหนีจากเขาในทันที หญิงสาวรีบสวมเสื้อผ้าอย่างลวกๆ แล้วออกมาจากห้องนั้นโดยที่สิงโตไม่ได้สนใจอะไรเลย เขายังหลับอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราวตึกๆ ตึกๆ ตึกๆพิมพ์มาดาวิ่งลงมาที่ชั้นล่างตอนนี้ไม่มีคนแล้วเธอรีบเร่งฝีเท้าไปที่หน้าประตูให้เร็วที่สุดแต่แล้วก็ได้ยินเสียงเย็นๆ ดังมาจากด้านหลัง"จะไปรีบไหน"เฮือกกก…!ดวงตากลมโตเปิดขึ้น ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ เธอหอบหายใจราวกับคนที่เจอเรื่องราวเลวร้ายมา ก่อนได้สติแล้วกวาดสายตามองไปรอบห้อง อ้าว!ทำไม…เธอถึงยังอยู่ที่เดิมอยู่เลยล่ะ พิมพ์มาดาค่อยๆ ประคองตัวเองให้ลุกขึ้นนั่ง อาการปวดเมื่อยตัว หนักเนื้อหนักตัวไม่ค่อยมีแล้ว เธอก้มหน้าลงมองร่างกายของตัวเองจำได้ว่าก่อนหน้านี้เธอถูกสิงโตทารุณร่างกายอย่างหนักจนแทบจะไม่ได้พักเลยทีเดียว แต่ทว่าตอนนี้ตัวต้นเหตุหายไปแล้ว ในห้องนี้ไม่มีใครนอกจากเธอ ร่างกายเธอตอนนี้ก็สวมเพียงเสื้อยืดสีขาวตัวโคร่งด้านล่างล่อนจ้อนไม่มีอะไรปกปิดไม่ต้องบอกก

EP 16สนุกไปกับฉัน เขาทำให้ใบหน้าของเธอร้อนผะผ่าวเมื่อนิ้วเรียวยาวที่เปียกแฉะด้วยน้ำแห่งความต้องการของเธอกำลังเข้าไปในโพรงปากอุ่นๆ นั้น เขาเลียมันโดยที่ดวงตาคมยังจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าของเธอไม่ยอมละสายตาไปไหน เขาอยากให้เธอเห็นว่าเขากำลังกลืนกินเธอ และอยากบอกให้เธอรู้ว่าเขาอยากจะกลืนกินเธอมากแค่ไหน"นะ นายทำอะไร น่าเกลียด""อร่อย ถ้าได้กินจากแหล่งที่มา มันน่าจะอร่อยกว่านี้นะ"สิงโตพูดขึ้นโดยไม่สนใจคำพูดของคนตัวเล็กเลยแม้แต่น้อย เขาเลื่อนตัวลงไปยืนที่พื้น แล้วจับสองขาของเธอให้แยกออกกว้าง พิมพ์มาดาพยายามขืนตัวเอาไว้ไม่ยอมเขาง่ายๆ แต่คนตัวสูงนี่สิ กลับจับเธอบังคับให้แยกขา แล้วซุกใบหน้าลงมาที่ตรงนั้น"ยะ อย่านะ"ปากพร่ำห้ามปรามเขา แต่น้ำตรงนั้นที่เขาเป็นคนเรียกออกมามันก็ไหลไม่ยอมหยุด น่าอาย เธอมันผู้หญิงน่าอาย มีเซ็กซ์กับผู้ชายที่ไม่ได้สนิท แถมเพิ่งรู้จักกันอีกต่างหาก แม้เธอจะไม่ได้ถือเรื่องนั้นมากมายนัก แต่ว่าแบบนี้มันออกจะเกินไปหน่อยไหม แถมตอนนี้เธอยังรู้สึกดีอีกด้วยที่เขากำลังเอ่อ… บดคลึงจุดที่ไวต่อสัมผัสของเธอแรงสลับเบาแบบนี้"อย่าเกร็ง สนุกไปกับฉัน""ไม่ ฉันไม่ได้สนุกกับนาย""แต่เหมือน

EP 18เจอกันอีกครั้งร่างบางสั่นเทิ้มเพราะตกใจ หัวใจดวงน้อยร่วงตุบไปอยู่ที่ตาตุ่ม ขาเธอก้าวไม่ออกเมื่อเห็นสายตาที่มองมาของสิงโต เขาจ้องเธอด้วยแววตาราบเรียบ ไม่สามารถคาดเดาอะไรได้เลยแม้แต่น้อย"ไปสิพิมพ์ เป็นอะไรรึเปล่า""ปะ เปล่า""พิมพ์ มาถึงนานแล้วเหรอ ขอโทษน้ามาสายเลย พิมพ์เลยต้องอยู่คนเดียวเลย เดี๋ยวมุกกับเอวาไปซื้อข้าวแป๊บ เดี๋ยวรีบมานั่งด้วยเลย"ไข่มุกเห็นสีหน้าของพิมพ์มาดาค่อนข้างซีด เธอเข้าใจไปว่าเพื่อนของเธออาจจะโกรธก็ได้ที่พวกเธอมาช้าปล่อยให้พิมพ์มาดารออยู่คนเดียว พิมพ์มาดาไม่ได้ตอบอะไรแต่ก่อนที่ไข่มุกจะไปเธอก็ลากพิมพ์มาดามาที่โต๊ะด้วยอาการออดอ้อนหยิบจานกับแก้วน้ำของพิมพ์มาดาวางไว้ข้างๆ สิงโต แล้วให้เพื่อนเธอนั่งข้างเขา ข้างๆ ผู้ชายที่เพื่อนเธอไม่อยากเจอหน้าที่สุดโดยไม่รู้ตัว"เอ่อ เดี๋ยวพิมพ์ไปนั่งกับพลอยก็ได้""ไม่ได้หรอกครับน้องพิมพ์ ตรงนี้พี่เขมจองแล้วค้าบบบบ"เขมทัตรีบนั่งข้างแฟนสาวของตัวเองทันที ส่วนตั้ม ลีโอ อาชาก็ลุกไปซื้อข้าว ทำให้ที่โต๊ะเหลือเพียงแค่สิงโตกับพิมพ์มาดาเท่านั้น"เป็นอะไรรึเปล่า ไม่สบายเหรอ ตัวสั่นเชียว" ไอ้สิงโต! ไอ้คนร้ายกาจ!"..." เธอไม่ตอบแต่เลือกท