All Chapters of บงการรัก: Chapter 31 - Chapter 40

EP 30เช็กบิลไข่มุกกำลังก้มหน้าก้มตาเต้นอย่างไม่สนใจอะไร เธอยกแก้ววิสกี้ดื่มอันที่จริงปกติสาวๆ ส่วนใหญ่จะดื่มกันแค่เพียงอะไรเบาๆ เท่านั้น เช่นเหล้ามิกซ์ หรือพวกคอกเทล แต่ไม่ใช่กับสาวๆ แก๊งนี้ พวกเธอดื่มกันค่อนข้างหนักหน่วงเรียกว่าเอาเป็นเอาตายในเวลาที่ต้องการปาร์ตี้แบบสุดเหวี่ยง หากพวกของเบาๆ แบบนั้น พวกเธอก็จะดื่มเอาไว้สำหรับระวังตัวเวลาไปปาร์ตี้กับคนที่ไม่สนิทมากเท่าไหร่นักไข่มุกยกแก้ววิสกี้ขึ้นดื่มอีกครั้ง แต่แล้วอยู่ๆ ตาเธอก็โตขึ้นมาจนแทบจะกระเด็นออกมาอยู่แล้ว เธอวางแก้วลงที่โต๊ะ กวาดสายตามองไปข้างหลังพลอยนภัส กับพิมพ์มาดาแล้วสะกิดแขนเอวา"อืออออ! อะไร เหล้าหมดก็ปายเติมเซ่มุกกก" โอ๊ย เธอหายเมาแล้ว เลิกเมา ไม่งั้นได้ตายแทนแน่ ไข่มุกยิ้มแห้งๆ ให้กับหนุ่มๆ ทั้งสี่แล้วพูดกับเพื่อนที่โต๊ะ"พวกแก ฉันกลับก่อนนะ คุณป๊าโทรมาตามแล้วอะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ไปโคราชไม่ไหวโดนดุแย่เลย""อือ" เอวาเป็นคนตอบ ไข่มุกก้มศีรษะเล็กน้อยให้หนุ่มๆ แล้วเดินออกไป ทว่าพิมพ์มาดายกขวดวิสกี้ขึ้นดื่มในหยดสุดท้ายเธอต้องเงยหน้าขึ้นเพื่อเทวิสกี้รสคมลงคอ แต่เหมือนกับว่าเธอจะตาลายหรือเปล่านะ ทำไมเจอไอ้โรคจิตที่นี่ด้วย ไหนว

EP 32ผิดไปแล้ว"อือออ~ เวียนหัวจัง"พิมพ์มาดาขยับตัวนิดหน่อยในตอนที่เธอรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในช่วงสายของอีกวัน วันนี้เป็นวันหยุดเธออยากจะนอนต่ออีกสักหน่อย แต่ไอ้อาการมึนหัวปวดตามเนื้อตัวของเธอมันทำให้เธออยากลุกขึ้นแล้วหายากิน แต่มันไม่ได้ปวดแต่หัวกับตามเนื้อตามตัวของเธอน่ะสิ มันยังปวดลามลงไปจนถึงใจกลางความเป็นสาวของเธออีก"เอ๊ะ!" เมื่อคิดได้ เธอถึงเพิ่งรู้ตัวว่า ที่เอวของเธอมีแขนแข็งแรงของใครวางเอาไว้ไม่รู้ อีกทั้งเธอก็ยังนอนทับที่อกแกร่งของคนคนนั้นด้วย ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้น เมื่อสายตาปรับการมองเห็นจนชัดเจน"หะ หัวนมใครวะ"เธอบ่นเบาๆ หัวนมอมชมพูอยู่ตรงหน้า เธอไม่กล้าขยับตัวเลยกลัวว่าคนข้างหลังจะตื่น เธอกวาดสายตามองไปรอบห้อง นี่มันห้องของเธอนี่ นี่อย่าบอกนะว่าเธอเมาแล้วหิ้วผู้ชายมานอนที่ห้องน่ะ หัวใจดวงน้อยมันเต้นแรงถี่ๆ เธอค่อยๆ ก้มหน้าลงมองดูมือหนาที่จับสะโพกของเธอเอาไว้"ระ รอยสัก"รอยสักถึงจะมองไม่ค่อยชัดแต่ก็เห็นเป็นรูปสิงโตคำรามอย่างแน่นอน ถ้าไม่ใช่สิงโต แล้วถ้าเขารู้เธอจะโดนอะไรไหมเนี่ย แล้วถ้าใช่เธอจะโดนอะไรเพิ่มอีกหรือเปล่านะ"ทำไม คิดว่าหิ้วใครกลับมารึไง"เฮือกกกก!"เอ่อ...

EP 33ใกล้ชิดมากขึ้นกว่าหลายสัปดาห์ที่สิงโตไม่ยอมกลับบ้าน ถ้ากลับไปก็ไม่ค้างที่บ้านเหมือนเดิม แค่กลับไปกินข้าวเท่านั้น ที่สำคัญ เขาไม่กลับห้องพักของตัวเองอีกต่างหากวันๆ ขลุกอยู่แต่ในห้องของพิมพ์มาดา เวลาไปเรียนก็ไปด้วยกัน หากเขามีเรียนบ่ายเธอมีเรียนเช้าก็ยอมตื่นเพื่อไปส่ง และหากว่าเขาเลิกเรียนก่อนแล้วเธอเลิกทีหลังก็จะอยู่รอเธอ สิ่งที่ทำให้เขาร้อนรนใจก็คือเธอไม่ชอบรอเขาทั้งๆ ที่ก็กลับมาเจอกันอยู่ดี และถ้าเธอดื้อบทลงโทษของเธอคืออะไรคงไม่ต้องบอก"เป็นอะไรหน้ามุ่ยเชียว""นี่ เดี๋ยวนี้นายไม่กลับบ้านแล้วเหรอ""ก็กลับนะ""ฉันหมายถึง กลับไปนอนที่บ้านน่ะ""ไม่อะ" พูดแล้วใช้วงแขนแข็งแรงคล้องลำคอของเธอเดินที่ตลาดนัดรถไฟในช่วงเวลาค่ำ วันนี้พวกเขาออกมาหาอะไรกินกัน สิงโตมาในชุดกางเกงขาสั่นเหนือเข่า และเสื้อยืดสีดำไม่มีลายเหมือนเดิม ส่วนพิมพ์มาดาเธอใส่กางเกงขาสั้น กับเสื้อครอปสายเดี่ยว กว่าจะผ่านด่านของสิงโตมาได้รู้มั้ยว่าเธอต้องหลอกล่อเขาด้วยอะไรเขาและเธอไม่มีสถานะอะไรให้กัน และสิงโตมักจะพูดอยู่เสมอว่าที่ยังอยู่กับเธอเพราะอยากเอาเธอก็แค่นั้น ส่วนพิมพ์มาดาเองก็ยังคิดหาวิธีอะไรไม่ได้เลยต้องปล่อยให้

EP 35แสดงได้ดีสิงโตนิ่งไปราวกับคนที่กำลังช็อก เขาค่อยๆ ปล่อยมือออกแล้วไม่ได้พูดอะไรออกมาแม้แต่น้อย เดินขึ้นบันไดบ้านชั้นสองอย่างเลื่อนลอย แล้วปิดประตูห้องเสียงดัง ปึ้ง!ยายนั่น ยายนั่นรู้มาตลอดสินะว่าเขาเป็นคู่หมั้นเธอ เธอถึงได้มาป้วนเปี้ยนใกล้ๆ เขาตลอดเวลา ยายนั่นอยากได้เขาจนตัวสั่น เลยทำทุกทางให้ได้ใกล้ชิดเขา ไม่คิดเลยว่าเขาจะมาเสียท่าให้กับคนคนนี้ ยายผู้หญิงไร้ยางอาย อยากได้เขาก็บอกให้แม่จัดการให้สินะ อยากได้เขามากจนต้องให้แม่ตัวเองมาขายตัวเองให้ป๊าของเขา คอยดูแล้วกัน เขาจะตอบแทนเธอให้สาสมเลยละได้สิได้เลยแล้วจะได้รู้ว่าเป็นเมียนายสิงโตมันต้องเจอกับอะไรบ้างสิงโตหยัดกายลุกขึ้นไปอาบน้ำอย่างรวดเร็ว เขาจัดการแต่งตัว คว้ากุญแจรถสปอร์ตหรูแล้วรีบวิ่งลงมาในทันที ผ่านหน้าป๊ากับม๊าที่กำลังนั่งเครียดอยู่ที่โซฟาห้องรับแขก แต่อีกคนไม่เห็นแล้ว"ไปไหน โต""นั่นสิ ไปเคลียร์เรื่องแม่ผู้หญิงที่เป็นข่าวด้วยให้เรียบร้อยล่ะ เดี๋ยวน้องรู้มามันจะไม่ดีเอา""เฮ้อ… ม๊าครับ ป๊าครับ""อะไร" สิงโตหมุนตัวกลับไปแล้วเดินไปหาป๊ากับม๊า มองตาป๊ากับม๊าแล้วพูดออกมาน้ำเสียงราบเรียบปกติ"คนที่เป็นข่าวกับโต ก็คือว่า

EP 37เงียบใส่หลังจากที่จัดการธุระส่วนตัวของตัวเองเรียบร้อยแล้ว พิมพ์มาดาปาดน้ำตาออก แล้วสูดลมหายใจเข้าปอดเพื่อเรียกกำลังใจให้ตัวเอง เธอก้าวขาที่สั่นเทิ้มออกมาจากห้องน้ำ แต่แล้วก็ต้องชะงักเมื่อเห็นว่าสิงโตนั่งอยู่ที่ขอบเตียงพ่นควันขาวคละคลุ้งอยู่บริเวณนั้น ก่อนจะหันมามองทางเธอเมื่อได้ยินเสียงเธอเดินออกมาจากห้องน้ำทั้งคู่สบตากันนิ่งๆ ไม่มีใครขยับร่างกาย ไม่มีใครขยับปากหรือเริ่มพูดก่อน ชั่วแวบหนึ่งเธอเห็นแววตาของเขาวูบไหวราวกับกำลังรู้สึกผิด แต่มันก็แค่ชั่วแวบเดียวเท่านั้น บางทีเธออาจจะคิดไปเองก็ได้สิงโตเลือกหันหน้าหนีไม่สนใจ แล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำแทน ส่วนพิมพ์มาดาก็เบี่ยงตัวหลบเขาแล้วเดินออกมาที่ส่วนของห้องแต่งตัวที่อยู่ติดกับห้องน้ำ เธอเลือกเสื้อผ้าค่อนข้างมิดชิด เป็นกางเกงขาสั้นสีขาว เสื้อคอเต่าแขนยาวสีดำ เธอสวมถุงเท้าสีขาว และไม่ลืมที่จะหยิบหมวกแก๊ปออกมาด้วยเธอเดินออกมาหยิบกระเป๋าเดินทางที่เตรียมเอาไว้เพื่อที่จะไปช่วยงานหมั้นของพลอยนภัส เป็นช่วงจังหวะเดียวกันกับที่สิงโตเดินออกมาจากห้องน้ำพอดี เขาอยู่ในชุดผ้าขนหนูผืนใหญ่พันรอบเอวสอบอย่างหมิ่นเหม่ และร่างกายก็พราวไปด้วยหยดน้ำที่เ