คนโปรดของพบตะวัน의 모든 챕터: 챕터 81 - 챕터 90

เนื่องจากเป็นการคลอดก่อนกำหนด ทำให้เหล่าทารกตัวจิ๋ว วายุ เวหา วารี ต้องเข้าไปนอนอยู่ในหอผู้ป่วยวิกฤตทารกแรกเกิดและทารกที่คลอดก่อนกำหนด (NICU) ภายใต้การดูแลและติดตามอย่างใกล้ชิด ทั้งเรื่องของระบบการหายใจ ความดันเลือด สัญญาณชีพ การให้ความอบอุ่นแก่ทารกและปรับอุณหภูมิร่างกาย“น้องตัวจิ๋วเดียวเอง แข็งแรงเร็วๆ นะ จะได้กลับบ้านของเรา” ทิวามองดูน้องแฝดสามผ่านกระจกบานใหญ่ ซึ่งพยาบาลนำตู้อบมาใกล้เพื่อให้เห็นได้ถนัดตา น้ำหนักแรกคลอดไม่ถึงเกณฑ์น้องจึงตัวเล็ก ซึ่งวายุมีน้ำหนักแรกคลอดหนึ่งพันห้าร้อยกรัม เวหามีน้ำหนักแรกคลอดหนึ่งพันสี่ร้อยกรัม และวารีมีน้ำหนักแรกคลอดหนึ่งพันเจ็ดร้อยกรัม“น้องจิ๋วไม่แข็งแยงหยอปี้วา” เพราะน้องไม่แข็งแรงนี่เองถึงต้องอยู่ในตู้อบ ทิวเขาที่ยืนอยู่บนเก้าอี้ที่เอามาต่อขา ปู่ศิราอาสาจะอุ้มก็ไม่ยอม จะยืนมองดูน้องแบบนี้ ถามโดยไม่ละสายตาไปจากน้องแฝดทั้งสาม“น้องออกมาเร็วเกินไป” เพราะน้องออกมาสู่โลกกว้างก่อนกำหนดจึงต้องอยู่ในห้องนี้ ต่างจากทิวเขาที่ตนสามารถเชยชมและสัมผัสได้หลังจากหม่าม้าทับทิมออกจากห้องคลอด“น้องจิ๋วดื้อ ออกเย็ว ไม่ยอก่อง” ทิวเขาทำเสียงดุน้อง เพราะดื้อ ออกมาเร็ว

ทิวเขานั่งอยู่ที่บันไดขั้นสุดท้าย ยกสองมือขึ้นมาเท้าคาง โดยมีเจ้าลูกหมูป่าทั้งหกตัวอยู่ใกล้ๆ ก่อนจะยิ้มกว้างดีใจเมื่อเห็นรถของคนที่รอคอย“ยุงหมัก” ทันทีที่ลุงหมากเปิดประตูลงจากรถ ทิวเขาก็วิ่งเข้าไปหา“ทิวเขารอลุงอยู่เหรอครับ” หมากเดินเข้ามาอุ้มหลานชาย หอมแก้มนุ่มๆ ฟอดใหญ่“ยุงหมักไปนาง หาเมียหยอฮับ” เสียงตัดพ้อที่ลุงหมากหายไปนาน สงสัยว่าจะไปหาเมีย ทั้งที่ก็รู้ว่าไปทำงาน“ไม่ได้ไปหาเมียครับ โรงงานแปรรูปเนื้อสัตว์ที่ลำปางมีปัญหา ลุงเลยต้องไปจัดการครับ” ปัจจุบันธุรกิจแปรรูปเนื้อสัตว์ได้มีการขยายโรงงานไปยังภูมิภาคต่างๆ มากกว่าสองร้อยสาขาทั่วประเทศ“น้องจิ๋วกลับบ้างแย้วฮับ”“คุณย่าโทรไปบอกลุงก็รีบมาดูน้องจิ๋วของทิวเขาเลย”“ฮับ ยุงหมักว่างไหมฮับ”“สำหรับทิวเขาลุงว่างเสมอครับ”“ยุงหมักโม้” ทิวเขาว่าลุงหมากขี้โม้“เอ้า ลุงโม้อะไรครับ”“ยุงหมักหาเมียเยอะ ว่างทิวน้อย” ลุงหมากไปหาเมียเยอะ เวลาว่างสำหรับตนนั้นน้อย“ลุงไปทำงานต่างหาก ส่วนเรื่องไปหาเมียเป็นเรื่องรอง ถ้าจะโทษต้องโทษทวดเดลกับปู่ศิราที่ขยายโรงงานเยอะ แล้วตกลงทิวเขาจะให้ลุงทำอะไรหรือพาไปไหนครับ”“ยุงหมักบอกพาทิวตัดกรรม ยุงหมักไม่พาไปเย

“สวัสดีค่ะปู่เดล ย่าเอวา” ปลังพานาเนียมาสวัสดีปู่เดลกับย่าเอวาเหมือนทุกครั้งที่พามาไร่จันทรัช“ไหว้พระเถอะลูก” เดลเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ทำให้นาเนียอบอุ่นหัวใจ ซึ่งเธอได้รับความเอ็นดูจากทุกคนในไร่จันทรัชเสมอมา“อาเนี่ยไหว้ทวดเดลฮับ อาเนี่ยไม่ไหว้พระเยย” เด็กชายตัวน้อยรีบแย้ง อานาเนียไหว้ทวดเดล ไม่ได้ไหว้พระเสียหน่อย“ที่ทวดเดลพูด ไหว้พระเถอะ เป็นการลดทิฐิมานะตัวเอง เป็นการถ่อมตน และบอกให้ผู้ไหว้รู้ว่า การกราบไหว้พระรัตนตรัยนั้น สมควรกว่าการกราบไหว้ตน ทั้งถ่อมตน ไม่ลืมตน และสอนไปในประโยคเดียว หรือเป็นการไหว้พระคุณความดีที่มีอยู่บ้างในตัวคนรับไหว้ หรือเหมือนการให้พร...” เอวาอธิบายให้หลานชายเข้าใจ“ทวดวาพอแย้วฮับ...ทวดวาพูดเหมืองหยวงพ่อเยย พูดเยอะ ทิวฟังแย้วจะหยับ” ทิวเขายกมือปิดปากให้ทวดเอวาหยุดพูด ถ้าพูดต่อตนได้หลับเหมือนตอนที่ลุงหมากพาไปหาหลวงพ่อที่วัดแน่“โอเคค่ะ ทวดไม่พูดแล้ว แต่ว่าทิวเขาเข้าใจแล้วใช่ไหมคะ”“ทิวเข้าใจก็ได้ฮับ” เหมือนเป็นการเข้าใจแบบจำใจ เพราะไม่อยากฟังความยืดยาวชวนง่วงนอน“นาเนียกินอะไรกันมาหรือยังลูก” เอวาหอมแก้มเหลนด้วยความมันเขี้ยว ก่อนจะเอ่ยถามว่าที่หลานสะใภ้“เรียบ

พาคนขึ้นจากน้ำแล้ว ศิรากับปลีก็ต้องช่วยกันยกรถขึ้นจากน้ำด้วย และน่าจะพัง เพราะน้ำทำให้ระบบไฟเสียหาย“ยดเท่พังเยย” รถคันโปรดชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำ กดปุ่มสตาร์ทก็ไม่มีเสียงใดๆ ตอบสนอง“ทิวเขามีตังค์เยอะก็ซื้อใหม่ไปเลย”“ทิวก็อยากโดงเปย์บ้างนะปี้วา”“ปู่ซื้อให้ใหม่เองครับ”“ปู่ยาหย่อ ย้วย ฉะปอก ใจดี” ทิวเขาจำคำพูดมาจากปะป๊า“หล่อ รวย สปอร์ต ใจดี หรือเปล่าครับ” ศิราสะดุดตรงคำว่าย้วยของหลานชาย และคิดไปหรือว่าหลานจะว่าแก่ แต่เนื้อหนังของเขาก็ยังไม่ได้เหี่ยวย่นขนาดนั้น ด้วยดูแลตัวเองเป็นอย่างดี“ใช่เยยฮับ ป๊าปิ๊ก็บอกทิวหย่อ ย้วย ฉะปอก ใจดี เฉี่ยทิวฉายเปย์ ฉายเปย์เหมืองปู่ยา” ใช่เลย ปะป๊าก็บอกตนหล่อ รวย สปอร์ต ใจดี เสี่ยทิวเขาสายเปย์ สายเปย์เหมือนปู่ศิรา “แต่วันหลังซิ่งกันเบาๆ หน่อยนะลูก ย่าใจคอไม่ดี” กะเพราประคองคนเป็นแม่เข้ามาหาหลาน ด้วยอยากเห็นกับตาว่าทั้งคู่ไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ อย่างที่เธอบอก“ทิวไม่ได้ชิ่งเยยนะฮับ” ทิวเขาบอกคนเป็นย่า ตนไม่ได้ซิ่งเลย“ไม่ได้ซิ่งแล้วตกลงไปในน้ำกันได้ยังไงคะ”“หมูตุ๋งชิ่ง หมูเด้งชิ่ง ทิวบอกเบรก ไม่เบรกเยย ชิ่งตกน้ำเยย” ทิวเขาชี้ไปยังเจ้าหมูตุ๋นกับเจ้าหมูเด้ง

ทิวเขาเป็นเด็กสามขวบที่สูงพอๆ กับเด็กห้าขวบเมื่อเทียบกับส่วนสูงตามเกณฑ์ จึงเล่นเครื่องเล่นได้แทบทุกอย่าง เพียงแค่ต้องมีผู้ใหญ่ขึ้นไปด้วย แม้เครื่องเล่นจะหวาดเสียวเพียงใด แต่กับทิวเขาคือความสนุกสุดเหวี่ยง แล้วยังมีพลังงานล้นเหลือ“หนุกฉุดๆ เยยฮับ อีกยอบนะฮับ” ทิวเขาติดใจเครื่องเล่น Frozen Ever After ในโซน World Of Frozen เช่นเดียวกับพี่สาว เป็นเครื่องเล่นในแบบนั่งเรือเข้าไปเพื่อชมฉากต่างๆ ในเรื่อง Frozen ภาคแรก แต่ก็ให้ความรู้สึกหวาดเสียว“คุณปู่กับคุณย่าไหวไหมคะ” ทิวาเป็นห่วงสุขภาพของปู่ศิรากับย่าจอมที่ลงจากเครื่องเล่นแล้วต้องหยิบยาดมมาดม“สงสัยย่าจะแก่เกินไปกับเครื่องเล่นหวาดเสียวๆ” จอมรู้สึกมวนท้องตอนที่เครื่องเล่นดรอปลงมา และตกใจที่จู่ๆ มันก็ถอยหลัง จนนึกว่าเครื่องเล่นขัดข้อง ก่อนจะเคลื่อนไปข้างหน้าด้วยความเร็ว“ถ้าทิวากับทิวเขาอยากเล่น ก็เล่นกับลาร์ซ โจนาส นะครับ” สองหนุ่มบอดีการ์ดหันขวับมองคนเป็นเจ้านายที่ไม่ไต่ถามภาวะหัวใจของพวกตนเลย“พี่ลาร์ซ พี่โจนาส ไปเล่นกันค่ะ”“ปี้ย้าก ปี้โจไหน เย่งทิวฮับ”“เออ...”“นายสองคนไปเล่นกับหลานฉันสิ” แม้เสียงนั้นจะไม่เข้มดุ แต่ผู้ที่อยู่ในบังคับบ