บททั้งหมดของ Secret Love รักนี้ห้ามบอกใคร: บทที่ 31 - บทที่ 40

ซันก็มองมายด์แล้วกัดฟันแน่นอย่างข่มความเสียใจ เธอให้เขานึกถึงช่วงเวลาดีๆเหรอ แต่เธอคบเขาเพราะเงินแบบนี้ อันไหนจริงอันไหนปลอมเขายังแยกไม่ออกเลย เขาให้ใจเธอไปเต็มร้อยแต่เธอกลับทำแบบนี้กับเขา ก็อย่ามาว่าเขาใจร้ายกับเธอก็แล้วกัน ตอนนี้เขาเสียใจและหมดใจกับสิ่งที่เธอทำกับเขาแล้ว“เลิกพล่ามได้แล้วมายด์ เลิกก็คือเลิก ไปเก็บของแล้วออกไปซะ” ซันพูดแบบจริงจัง“ไม่...มายด์ไม่ไป...มายด์ไม่เลิก...” มายด์ก็ฏิเสธแล้วมองเขาแบบจดจ้อง“งั้นพี่ไปเอง คอนโดนี้พี่ก็จะขายทิ้งไปซะ มายด์อยากจะอยู่ต่อก็ซื้อไป” ซันพูดจบก็เดินกลับไปในห้องนอนแล้วเขาก็หยิบโทรศัพท์และกระเป๋าเงินของเขาออกมา“พี่ซัน...ทำไมพี่ใจร้ายกับมายด์แบบนี้ ไม่นะ มายด์ไม่ให้พี่ไปไหนทั้งนั้น...” มายด์ก็เอามืออ้าขวางทางเขา“พรึบ...รีบเก็บของออกไปให้หมด...ไม่อย่างนั้นพี่จะให้ขนมาขนออกไป...” ซันดันมือเธอออกแล้วเขาก็พูดด้วยสีหน้าตึงๆ ก่อนจะเดินออกไปจากห้องด้วยความโมโหและเสียใจ“กรี๊ด..กลับมานะคะพี่ซัน...อ้าย...กลับมานะไอ้บ้า....” มายด์ก็ร้องกรี๊ดอย่างไม่พอใจที่เขาทิ้งเธอแบบนี้ เธอไม่น่าพลาดเลยจริงๆ เธอคบกับเขามาตั้งสองปี เธอจะปล่อยตัวเงินตัวทองอย่างเขา

องชั่วโมงต่อมาบิวและซันก็ช่วยกันทำความสะอาดห้องจนสะอาดเรียบร้อย ซันและบิวก็ช่วยกันขนขยะลงมาทิ้งด้านล่างก่อนจะกลับขึ้นไปบนห้อง“เฮ้อ เสร็จสักที แม่งเหนื่อยชิบ” ซันบ่นไปแล้วเอนตัวนั่งลงโซฟาอย่างเหนื่อยๆ“ใครบอกให้นายทำลายข้าวของพวกนั้นล่ะ ต่อไปเวลาเมาหรือโมโหก็อย่าทำแบบนี้อีกเสียของหมด” บิวก็นั่งที่โซฟาตรงข้ามแล้วพูดไป“โอเคๆ ฉันไม่ทำแล้วล่ะ อีกอย่างตอนนี้ที่นี่ก็ไม่มีอะไรเกี่ยวกับมายด์เหลืออยู่แล้ว ฉันก็คงไม่หงุดหงิดแล้วล่ะ นี่ก็ห้าโมงแล้วเธออยู่ทานข้าวด้วยกันก่อนนะ เดี๋ยวฉันสั่งอาหารอร่อยๆมาให้กิน” ซันบอกไปก็เอ่ยถามเธอทันที“ไม่ต้องสั่งมาหรอก เดี๋ยวฉันก็กลับแล้วล่ะ” บิวบอกไปเพราะนี่ก็ห้าโมงแล้ว เธอควรจะกลับได้แล้ว“จะรีบกลับไปไหนล่ะ อยู่กินข้าวเป็นเพื่อนฉันก่อนสิ แล้วก็โทรตามบาสมันมากินด้วยก็ได้ มันจะได้มารับเธอกลับด้วยไง” ซันบอกไป เพราะสองพี่น้องคู่นี้ก็เคยมาทานข้าวที่นี่บ่อยๆ“บาสมันรับน้องต่อน่ะสิ มันคงจะมาไม่ได้หรอก อีกอย่างฉันก็ขับรถมาเองไม่ต้องให้บาสมันมารับหรอก ฉันกลับเองได้” บิวพูดบอกเขา“อ่อ งั้นเธอก็อยู่กินข้าวกับฉันก่อนสิบิว กินเสร็จแล้วก็ค่อยกลับ เธออุตส่าห์มาอยู่เป็นเพื

ส่วนโชนก็มองบิวพูดแล้วมองซันด้วยสายตาละห้อยแบบนั้นก็กัดฟันแน่นอย่างข่มความไม่พอใจ เพราะปากบอกอีกอย่าง แต่สายตาของเธอกับอาลัยอาวรณ์มันซะขนาดนั้น ใครจะมองไม่ออกกัน“แต่ตอนนี้แกโสดแล้วนะโว้ยไอ้ซัน อีกหน่อยก็ไม่แน่หรอกนะ ผีอาจจะผลักให้แกกับบิวคบกันก็ได้ ใครจะรู้วะ ฮ่าๆ” ทอยพูดเสริมไปด้วยรอยยิ้มแบบชงสุดฤทธิ์ เพราะซันมันไม่รู้ว่าบิวแอบชอบมันอยู่ ดังนั้นเขาก็ต้องชงให้บิวสักหน่อย“แกก็ชงให้เขาคบกัน แกไม่ถามบิวหน่อยเหรอว่าเขามีผัว เอ้ย ว่าเขามีเจ้าของแล้วหรือยังน่ะ...” โชนมองไปที่บิวแล้วยิ้มมุมปากแบบร้ายๆ บิวก็แลมองสบตากับโชนที่พูดแบบนั้นด้วยสีหน้าตึงๆ เพราะเขาจงใจพูดเพื่อจะตอกย้ำเธอสินะ ไอ้คนเลว ถ้าฉันไม่ได้มีอะไรกับนาย ตอนนี้ฉันก็คงจะสามารถดามใจซันได้ แต่ทุกอย่างมันต้องจบลงเพราะนายคนเดียว บิวมองเขาแล้วต่อว่าเขาในใจแบบโกรธแค้นเขา“ถามทำไมวะก็ไอ้บาสมันบอกพวกเราวันนั้นแล้วนิวะว่าพี่สาวมันโสดน่ะ” ทอยตอบเพื่อนไปแบบเท่าที่จำได้ “ไอ้บาสมันตัวติดกับพี่สาวมันหรือไงวะ บางทีพี่สาวมันอาจจะมีเจ้าของแล้วก็ได้...ใช่ไหมบิว” โชนตอบเพื่อนไปเพราะเขาอยากจะให้มันหยุดชงสักที เขารำคาญเต็มทนแล้ว เขาก็ถามเธอด้วยเส

บิวก็แลมองสบตากับโชนพอดีก็รีบหลบสายตาของเขา นี่เขาจะกินอาหารที่เธอทำเหรอ เธอไม่ได้อยากทำให้เขากินสักหน่อย หน้าด้านจริงๆ“อืมโอค แล้วบิวล่ะ เธอจะเอาอะไรเพิ่มไหม เอาหมึกผัดน้ำดำกับกุ้งเผาไหม เธอชอบกินนิ” ซันก็ถามบิวต่อ แล้วเอ่ยอาหารโปรดของเธอไป“อ่อ เอาก็ได้” บิวก็พยักหน้าตอบด้วยรอยยิ้ม เพราะซันยังจำได้ว่าเธอชอบทานอะไร“ดูเหมือนแกจะรู้ใจบิวจังเลยนะไอ้ซัน เขาชอบกินอะไรแกยังจำได้อีก” โชนได้ยินแบบนั้นก็เบะปากอย่างหมั่นไส้ ก่อนจะพูดไปแบบอดไม่ได้“จะไม่จำได้ยังไงวะ ตอนเด็กๆฉันไปเที่ยวกับครอบครัวบิวบ่อยๆ เลยรู้ว่าบิวเขาชอบกินอาหารทะเลน่ะ โดยเฉพาะเมนูกุ้งเผากับหมึกผัดน้ำดำนะ บิวชอบที่สุดเลย” ซันตอบแล้วเขาก็เข้าแอปสั่งอาหารก็ก้มมองหน้าจอโทรศัพท์บิวก็มองซันแล้วยิ้มมุมปากออกมาแบบปลื้มใจที่เขาใส่ใจและยังจำได้ อย่างน้อยเขาก็ยังมีความทรงจำดีๆในวัยเด็กของเธอได้“ฮะอึ่ม!...” โชนเห็นบิวมองซันแบบนั้นก็เอามือกอดหน้าอกแล้วกระแอมเบาๆ แล้วทำตาถลึงใส่บิวไป จนบิวหงยหน้ามาเจอหน้าตึงๆของโชนก็หุบยิ้มไป “ฉันว่าเธอรีบทำอาหารเถอะ มัวแต่คุยแบบนี้คงไม่ได้กินหรอกข้าวน่ะ คงได้กินอย่างอื่นแทน” โชนพูดแฝงเป็นนัยใส่เธอ“

“ถ้าเธอไม่เงี่ยนกับไอ้ซัน งั้นเธอเงี่ยนกับฉันไหมล่ะ” โชนถามด้วยรอยยิ้มหื่นๆ แล้วเขาก็เอานิ้วถูขึ้นลงอย่างหยอกเย้า“อื้อ....โชน...หยุดนะ เอามือของนายออกไปนะ อย่าทำแบบนี้” บิวก็พยายามดันมือของเขาออก“เธอคิดว่าเธอห้ามฉันได้เหรอบิว อืม...ร่องเธอมันเริ่มเปียกแล้วสิ พรึบ....อืม....ร่องโคตรน่าเลียเลย...” โชนพูดพร้อมกับเอามืออ้าขาเธอแล้วแหวกชั้นในกว้างๆจนเขาเห็นี้องสาวที่เปียกเยิ้มของเธอ“พอได้แล้วโชน หมอห้ามนะ นายอยากทำให้ฉันนอนโรงพยาบาลเพราะนายอีกหรือไงห้ะ ” บิวก็บอกเขาแล้วส่ายหน้าแบบห้ามๆ“โอเคๆ ฉันไม่เล่นกับมันแล้วก็ได้ งั้นเธอมาเล่นกับของฉันแทน...พรึบ...ลงมานั่งตรงนี้....” โชนได้ยินแบบนั้นก็จำใจต้องยุดหยอกล้อกับร่องสาวของเธอ เขาก็ละมือจากกางเกงชั้นในของเธอแล้วก็หุบขาของเธอลง แล้วก็จับแขนเธอให้ลุกขึ้นก่อนจะดันตัวเธอให้นั่งลงตรงหน้าเขา“นี่นายจะให้ฉันเล่นกับไอ้นี่เหรอ” บิวก็เงยหน้ามองโชนแบบอึ้งๆ แล้วสายตาของเธอก็มองเป้ากางเกงของเขา จนเธออดที่จะจินตนาการกับความใหญ่ยาวของมันไม่ได้“อืม...ในเมื่อฉันยังกระแทกหอยเธอไม่ได้ เธอก็ใช้ปากของเธอละกัน รีบทำก่อนที่พวกนั้นจะขึ้นมา...รูดซิปกางเกงแล้วเอาม