บททั้งหมดของ Tacımı mı istiyorsun? Pekala çöpleri de al: บทที่ 1 - บทที่ 10

Birine çocukluk aşkı demek masum görünebilir ama genellikle bundan çok daha fazlasını ima eder. Eğer Gümüş Ay sürüsünün Alfa'sı bugün yaşananları açıklayamazsa, eşleşme törenini iptal etmekten çekinmem.Beklemediğim bir şekilde, Falcon Sterling'in buz gibi sesi soruyla yankılandı: "Sen kimsin ki Julia hakkında böyle konuşursun?"Ona kim olduğumu söyleyemeden telefon kapandı. Oysa ben onun yakında eşi olacak Sloane Luneborn'dum. Yani iki büyük gücü birleştirmek için ayarlanmış eş.İçimde öfke kaynadı. Bu ne mükemmel bir tesadüf? Benim ayarlanmış eşim, numaramı kaydetmemişti bile!Julia Stone gür bir kahkaha attı, her geçen saniye daha da küstahlaşıyordu. "Ah, ne zavallı bir şeysin sen. Alfa Falcon'un numarasını nereden buldun bilmem ama arayınca yardım edeceğini mi sandın?"Dudaklarında alaycı, neredeyse zalimce bir sırıtış belirdi; bakışları beni baştan aşağı süzdü, kıyafetlerime takılıp kaldı. "Ciddi misin—onun malikanesindeki hizmetçiler bile senden daha iyi giyiniyor. Bu cesareti sa

Donovan'dan duymuştum ki Falcon'un babası, onun benimle olan bu anlaşmaya razı olması için epey bir bedel ödemişti. Eğer oğlunun bu sözleşmeyi bozduğunu öğrenirse, sonuçlarının izlemeye değer olacağı kesindi.Bu düşünceyle içim biraz rahatladı ve etrafımdaki bu aptallarla uğraşmamaya karar verdim. Arkamı dönüp çıkmak üzereydim ki Julia beni rahat bırakmak istemiyordu.Falcon'un koşulsuz korumasıyla cesaretlenen Julia, kolumu sıkıca kavradı ve homurdandı: "Kaçmayı aklından bile geçirme, hırsız! Tacımı çaldın ve üstelik beni ittin. Seninle hesabımız daha bitmedi!"Arkamı döndüm, bakışlarım durgun bir göl kadar sakindi. "Ee, peki ne istiyorsun?"Tehdit altında hissettiğimi sandı ve fırsatı değerlendirip yüzüme pençe atmaya kalktı. "O güzel yüzünü mahvedeceğim, sürtük! Bakalım bir daha hangi erkek sana bakmak isteyecek!"Bileğini rahatça kavradım, sonra göğsüne sert bir yumruk indirerek onu geriye ittim. Şaşkınlıkla dişlerini gıcırdattı ve bağırdı: "Sürtük, sen ne hakla—"Bileği hâlâ elimd

Ben bir melek değildim. Julia'nın bugün bana yaptıklarından sonra, onu cezasız bırakmaya niyetim yoktu.Donovan bana bir bakış attı. "Hadi Sloane. Ailemizden kimsenin zorbalığa boyun eğmediğini anlasınlar."Gözlerim Julia'ya kilitlenmişti. Saçımı kesmek için kullandığı makası aldım ve yavaşça ona doğru yürüdüm. Tepeden tırnağa titriyordu, kekeliyordu: "Bana dokunursan, Alfa seni asla affetmez…"Tartışmaya gerek duymadım. Bir tutam saçını kavradım ve korkmuş çığlıkları arasında hızla kesip mahvettim."Saçım!" diye çığlık attı.Öne eğilip kulağına fısıldadım: "Az önce yüzümü mahvedeceğini söylemiyor muydun? Hani öylece hiçbir kurt adam bir daha bana bakmaya bile cesaret edemeyecekti?"Julia'nın gözleri faltaşı gibi açıldı, yüzünden kan çekildi. Dehşet içinde geri çekilmeye çalıştı.Taç kutusunu aldım ve tam önünde yavaşça açtım. Gümüş taç ışıklar altında parlıyordu, onun dağınık ve acınası hâliyle acımasız bir tezat oluşturuyordu.Sonra tacı kasıtlı bir sakinlikle başıma koydum, yanına y

Bir hafta sonra, Ay Tanrıçası Tapınağı'ndaki iyileşmemi tamamlayıp Gümüş Ay sürüsüne geri döndüm.O zamana kadar, ülkedeki neredeyse her kurt adam, Falcon'un bir Alfa'nın yapabileceği en büyük hatayı işlediğini duymuştu. O, tüm kurt adam dünyasının en yüksek otoritesi olan Likan Başkanı'nın sevgili kız kardeşini gücendirmişti.Günlerdir herkes olayları nefesini tutarak izliyor, yanlış bir hamle yapmaktan korkuyordu.Donovan ve ben geçici olarak Gümüş Ay sürüsünün konsey salonunda çalışıyorduk; burası artık ülkenin geçici güç merkezi hâline gelmişti.O öğleden sonra, pencerenin yanında elimde bir kitapla oturuyordum, bir Gamma savaşçısı içeri girip eğildi. "Likan Başkanı, Sloane Hanım, Kan Ay ve Kara Ay sürülerinin liderleri huzura kabul edilmek istiyor."Donovan'a göz attım; salonun başında, soğuk bakışlarla ve son derece rahat bir tavırla oturuyordu. Göz kapaklarını aralamadan, kayıtsızca, "Buyursunlar," dedi.Çok geçmeden, iki görkemli figür içeri adım attı, peşlerinden kucak dolusu

Donovan ve ben Gümüş Ay sürüsünün konsey salonunda kahve içiyorduk. Havada ağır bir gerilim vardı, Walter ise bir kenarda heykel gibi hareketsiz duruyordu.Sessizlik sanki hiç bitmeyecekmiş gibiydi, ta ki ayak sesleri o ağır havayı yarıp geçene kadar. İki Gamma savaşçısı içeri girdi, Falcon ve Julia'yı perişan hâlleriyle sürükleye sürükleye getirdi.Walter'ın yüzünde oğlunu gördüğü an kısa bir hüzün dalgası gezindi, ama bir anda silinip gitti, yerini buz gibi bir öfke ve korku almıştı.Oğluna yardım etmek için kıpırdamadı bile. Tam tersine, kararlı adımlarla öne atıldı, Falcon'u ensesinden kavradı ve başını zorla bana çevirdi."Rezil herif," diye tısladı. "Özür dile!"Sonra Falcon'ın yüzüne peş peşe inen tokatların keskin, yankılanan sesi duyuldu. Bu, bir babanın evladını uyarması değil, bir hükmün infazıydı."Hemen özür dile! Sloane Hanım'dan derhal özür dile!" diye haykırdı.Falcon artık iyice dağılmıştı, direnecek hâli kalmamıştı. Walter'ın öfkesini, hiç ses çıkarmadan, olduğu gibi