Laila ile ikizdik, ama çocukluğumuzdan beri benden hep nefret etmişti.Eşyalarını benimle paylaşmaktan nefret ederdi. Bu yüzden annemle babamın ilgisini, oyuncaklarımı, elbiselerimi çalardı. Üstelik aynı şeylerin tıpatıp aynısına kendisi de sahipti.Gözümün takıldığı her şeyi isterdi.O zamanlar annemle babam ikimize de eşit davranırdı. Laila'nın sahip olduğu her şeye ben de sahip olurdum. Eşyalarımı aldığı için onu sık sık azarlarlardı.Ama beş yıl önce yaşananlardan sonra bütün sevgilerini ve ilgilerini Laila'ya vermeye başladılar. Babam hastanede yatarken onu ziyaret etmediğim için bencil olduğumu düşünüyorlardı.Bu yüzden o günden sonra ne zaman tartışsak, her zaman Laila'nın tarafını tuttular."Sen kardeşine nasıl zorbalık edebilirsin?" diye sık sık sorarlardı.Onunla yıllarca süren mücadelemden sonunda yenik çıkan taraf ben olmuştum.Artık onunla daha fazla karşı karşıya gelemezdim."Evet, kazandın," dedim usulca.Böbrek nakli ameliyatının başlamasına iki saat kalmıştı.
Read more