บททั้งหมดของ หลงทอม (NC20+): บทที่ 31 - บทที่ 38

"อ้าว น้องฟ้า... ไม่ไปกินข้าวเหรอคะ""ไม่ล่ะค่ะ ฟ้าเอาแซนวิชง่ายๆ มากินแล้ว ช่วงนี้ไดเอทอยู่อะ""หูยยย แค่นี้ก็สวยแล้วน้า จะลดหุ่นทำไมอีก... งั้นพี่ไปก่อนนะ"ฟ้าหยิบแซนวิชขึ้นมาทานระหว่างจ้องมองจอคอมฯ ที่โต๊ะทำงานไปเรื่อยๆ รอจนพี่ๆ ในห้องออกไปกันหมดเธอจึงลุกเดินออกไปแปรงฟันในห้องน้ำ พอเสร็จก็ส่องกระจกแล้วยิ้มกว้างคิดถึงเรื่องสนุกๆ ที่กำลังจะเกิดขึ้นเธอเดินออกมาแล้วเลี้ยวไปทางมุมตึกที่เป็นจุดนัดพบกับตะวัน แค่เห็นประตูห้องเธอก็ตื่นเต้นจะหยุดยิ้มไม่ได้ พอเปิดประตูเข้าไปก็พบว่าตะวันยืนรออยู่แล้ว ฟ้าอมยิ้มแล้วปิดประตูล็อคห้อง พอหันกลับมาคุยกับเขาได้ไม่กี่คำก็โดนเด็กหนุ่มรีบเข้าสวมกอดแล้วบดปากจูบแบบไม่ทันตั้งตัว"มาแล้วเหรอ ไม่ไปกินข้าวล่ะ อุ้ย!... เดี๋ยวสิ... อุ๊บบบบ""อืมมม จ๊วบ... ผมคิดถึงแต่เรื่องเมื่อวานทั้งวันทั้งคืน... อ้ามมม เช้านี้ก็มองแต่พี่จนทำงานไม่ได้เลย""อ่าาา ก็ทนหน่อยสิ... นี่เล่นจ้องกันจนไม่กล้าขยับตัวเลยนะรู้มั้ย""ก็พี่แต่งตัวมาแบบนี้จะให้ผมทนไหวได้ยังไง... พี่ตั้งใจจะยั่วผมใช่มั้ย""......แล้วชอบไหมล่ะ แต่งมาให้มึงมองโดยเฉพาะเลยนะ""พี่ฟ้าาาา... อ้ามมมม"ตะวันอ้าปากกว้

"ตะวันนนน... กูขับรถอยู่นะ ถ้าพูดไม่ฟังจะไม่พามาด้วยละนะ""พี่ก็ขับไปสิครับ ผมไม่ได้ห้ามซะหน่อย""ก็มือมึงอะ ลวนลามกูอยู่แบบนี้มันจะขับได้ยังไง""พี่ใส่กระโปรงมาสั้นขนาดนี้ผมอดไม่ได้หรอก ถ้าไม่อยากโดนล้วงก็ใส่กางเกงมาเหมือนเดิมสิครับ""...ไม่อะ ใส่แบบนี้ก็เย็นสบายดี เริ่มติดใจแล้วล่ะ""นั่นไง พี่รู้อยู่แล้วว่าจะโดนผมทำแต่ก็ยังใส่มาไม่ใช่เหรอ... เอาขาขาวมายั่วผมแบบนี้ ผมไม่ทนหรอกนะ"ฟ้าถึงกับแอบกัดปากหุบยิ้มไว้ปล่อยให้ตะวันลูบไล้ขาขาวขณะกำลังขับรถอยู่ เป็นจริงอย่างที่เขาพูดที่ว่าเธอตั้งใจใส่กระโปรงสั้นมายั่วเขาโดยเฉพาะ เธอรู้อยู่แล้วว่ามาถึงขั้นนี้การได้อยู่ด้วยกันสองต่อสองคงจะห้ามเจ้าน้องชายไม่ได้อีกแล้ว แม้จะหาข้ออ้างพูดบอกปัดไปเรื่อยแต่ก็ยอมให้เขาล้วงมือเข้าลูบต้นขาลึกเข้าไปเรื่อยๆ"พอได้แล้ว จะถึงที่ทำงานแล้วนะ... หื่นแต่เช้าเลยนะมึงเนี่ย""งั้นผมรอไปหื่นตอนเที่ยงก็ได้... พักเที่ยงวันนี้... ได้ใช่ไหมครับ?""เอาไงดีน้าาาา... กูไม่อยากแปรงฟันหลายรอบแล้วด้วยสิ""นะครับพี่... คราวนี้สัญญาเลย ผมจะไม่เสร็จก่อนแน่ๆ"ฟ้าอมยิ้มนิ่งเงียบขณะเคลื่อนรถเข้าจอด พอรถนิ่งสนิทเธอก็หันมามองเด็กหนุ่มท

ฟ้ารีบปิดประตูห้องทำงานของหัวหน้าแล้วเดินย่ำออกมา พอเห็นว่าเขาไม่ได้ตามมาด้วยก็หยุดพิงหลังกับกำแพงแล้วถอนหายใจยาว เธอยกมือที่กำลังสั่นขึ้นมามองแล้วกำหมัดแน่น หลับตาสงบสติอารมณ์แล้วเดินไปเข้าห้องน้ำเธอล้างมือแปรงฟันบ้วนปากจนรู้สึกดีขึ้นแล้วก็เดินออกมาพบกับตะวันที่ยืนรออยู่"พี่... มีอะไรรึเปล่าครับ... ผมเห็นเข้าห้องหัวหน้าตั้งนาน""...ไม่มีอะไรหรอก ไปทำงานเถอะ""คือ... นี่มันพักเที่ยงพอดี..."ฟ้าที่เพิ่งโดนลวนลามจากในห้องหัวหน้ามาก็คิดว่ากำลังจะโดนน้องชายขอใช้ร่างกายเป็นที่ระบายอีกคนเลยหงุดหงิดขึ้นมา กำลังจะอ้าปากด่าแต่เขาก็รีบพูดสวนขึ้นมาซะก่อน"ไปกินข้าวกันนะพี่ สีหน้าไม่ค่อยดีเลย... หรืออยากกินอะไรเดี๋ยวผมไปซื้อมาให้""เอ่อ... มึงไม่ได้จะมาขอ...""โหพี่ เห็นผมเป็นคนยังไงเนี่ย... ผมเป็นห่วงพี่นะ"ฟ้าหัวใจพองโตขึ้นอีกครั้ง คำพูดสั้นๆ แต่เต็มไปด้วยความจริงใจของเขาทำให้เธอยิ้มออก ฟ้าเข้าสวมกอดเขาอย่างอดไม่ได้ เอียงหน้าซบไหล่กลั้นน้ำตาไว้แล้วพูดเบาๆ"ขอบใจนะ... กำลังต้องการคำนี้ที่สุดเลย""พี่..... พี่คุยกับผมได้ทุกเรื่องนะ พี่รู้ใช่มั้ย...""อืม... ป่ะ ไปกินข้าวกันเถอะ... อย่าเพิ่งถามอ

"...ถ้ามันจะทำอะไรพี่ ต้องบอกผมเลยนะ พี่ไม่จำเป็นต้องปกป้องผมเหมือนเด็กอีกแล้ว เราจะแก้ปัญหานี้ด้วยกัน""อืม... ขอบใจนะ..."ตะวันวางสายเสร็จก็นั่งคิดปะติดปะต่อเรื่องราวในหัวคนเดียว เขานึกถึงสีหน้าท่าทางของพี่สาวที่หลังจากออกห้องหัวหน้ามาก็กอดกับเขาแบบตัวสั่นเทิ้ม รวมกับน้ำเสียงการพูดคุยกันในคืนนี้ที่เหมือนเธอยังพยายามเลี่ยงๆ ไม่ยอมบอกเรื่องบางอย่าง ทำให้เขารู้ด้วยสัญชาตญาณความเป็นเพลย์บอยว่าไอ้หัวหน้าจอมเจ้าชู้คนนั้นมันไม่มีทางที่จะยอมจบแค่การพูดคุยเพียงอย่างเดียวแน่ๆ พี่ฟ้าคงมีเรื่องที่ไม่กล้าบอกอีกแน่นอน...จากที่รู้จักกับพี่ฟ้ามาเกินครึ่งชีวิตเขาก็เข้าใจจุดที่เธอต้องการปกป้องน้อง ดังนั้นไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อเอาคืนไอ้หัวหน้าตัวแสบที่กล้ามาแตะต้องพี่สาวสุดที่รักของเขาตะวันเปิดคอมพิวเตอร์แล้วนั่งไล่หาข้อมูลของเปรมในโลกโซเชียล ประกอบกับแอบโทรถามรุ่นพี่ที่ทำงานถึงเรื่องส่วนตัวของหัวหน้า พยายามหาสิ่งที่เป็นจุดอ่อนรวมถึงหาเรื่องที่จะใช้เป็นข้อต่อรองที่พอจะเอาไปสู้ได้ จนในที่สุดเขาก็เจออะไรบางอย่างที่น่าสนใจจนเผลอฉีกยิ้มออกมาเจอแล้ว...... ฮ่าๆ มีของดีเหมือนกันนี