Alle Kapitel von ทวงรัก ยัยออแกไนซ์: Kapitel 31 – Kapitel 40

ทวงรัก ยัยออแกไนซ์EP 30ครั้งนี้อย่าลืมถอด...แว่นนะคะ............................................................ซ่า!ๆๆๆๆๆๆๆๆฝนยังคงกระหน่ำถาโถมลงมาไม่หยุด ชายหนุ่มยังคงไม่ไปไหน นั่งตากฝนอยู่อย่างนั้น ราวกับกำลังรอคอยใครบางคนอยู่ เขามีอาการหนาวสั่นน้อยๆ และเริ่มมีอาการเวียนหัวจากการเสียเลือด เขาเอาแต่หลุบตาต่ำมองที่พื้นปล่อยให้ฝนรินรดไปทั้งร่างจนเปียกชุ่ม ก่อนที่จะเห็นเท้าเล็กของใครบางคน มาหยุดอยู่ตรงหน้า เม็ดฝนที่ร่วงหล่นมากระทบตัวของชายหนุ่มจู่ๆ ก็ได้หายไป"...................." ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมอง ก่อนจะยิ้มออกมาน้อยๆ เมื่อเห็นร่างบางที่อยู่ในชุดนอนกระโปรงตัวยาวกำลังยื่นร่มให้เอนมาทางเขาเพื่อบังฝนให้ แต่ตัวเองกลับเปียกฝนซะเอง ก่อนที่คนตัวสูงจะดันร่มกลับไปให้หญิงสาว"เดี๋ยวไม่สบายครับ (^_^)" คนตัวสูงเอ่ยด้วยรอยยิ้มอบอุ่น กึด!"....................." น้ำแข็งไสกำร่มในมือแน่น เผลอกัดริมฝีปากตัวเองอย่างลืมตัว เธอมองหน้าชายหนุ่มตรงหน้าด้วยหัวใจที่สั่นไหว ม่านตารู้สึกร้อนผ่าว ก่อนที่น้ำตาจะค่อยๆ ไหลรินออกมาจากดวงตาทั้งสองข้าง ปึ่ก!มือบางที่สั่นเทาปล่อยร่มตกลงพื้น ก่อนที่คนตัวสูง

ทวงรัก ยัยออแกไนซ์EP 32ได้โปรด ช่วยพี่วีหน่อยนะครับNc18+............................................................“พี่วี!” น้ำแข็งไสตะโกนเรียกชื่อชายหนุ่มเสียงดัง เมื่ออยู่ๆ คนตัวสูงก็ล้มฟุบไป ทั้งๆ ที่ยังคงค้างอยู่ใน*ท่ามิชชันนารี (The Missionary) และตัวตนของทั้งสองยังคงเชื่อมกันอยู่ น้ำแข็งไส หน้าตาตื่นด้วยความตกใจ ที่เห็นคนตัวสูงจู่ๆ ก็หมดสติไป ร่างกายที่แนบชิดกัน ทำให้สัมผัสได้ถึงอุณหภูมิที่ร้อนผ่าวราวกับเพิ่งออกจากเตาไฟของชายหนุ่ม น้ำแข็งไสพยายามจะดันร่างคนตัวสูงออก แต่ทว่าตัวเขาดันหนักเกินไป"ฮึบ! อ่ะ""พี่วีคะ พี่วี!"น้ำแข็งไสพยายามเรียกสติคนตัวสูง พร้อมกับเขย่าตัวของเขา ถึงแม้ว่าสติของเขาจะดับไปแล้ว แต่ร่างกายกลับยังคงทำงานได้ดี แก่นกายยังคงขยายตัวอยู่ภายในกายของหญิงสาว ในยามที่เขย่าตัวชายหนุ่ม แก่นกายร้อนก็ดุนดันภายในกายจนจุกแน่นไปหมด"อึก! พี่วีตื่นก่อนค่ะ ตื่นมาเอามันออกไปก่อน...อื้อ!""....................." ไร้ผล ชายหนุ่มยังคงสลบไสลไม่ได้สติ ใบหน้าหล่อซบหน้าอยู่ที่ลำคอขาว ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดจนร่างบางขนลุกไปหมด หญิงสาวพยายามใช้แรงทั้งหมดที่มีดันกายชายหนุ่มให้พลิก

ทวงรัก ยัยออแกไนซ์EP 34Durex ผิวเรียบบางนิ่มNC 20+............................................................ร่างบางที่วิ่งออกมาจากห้องหลังจากที่ใส่เสื้อผ้าเสร็จเรียบร้อย ก็มองรอบๆ บ้านที่ตอนนี้เละเทะราวกับถูกโจรขึ้น สภาพข้าวของกระจายเกลื่อนพื้น ไหนจะเศษซากแจกันแตกนั่นอีก“รักสนุกทุกข์ถนัดสินะ” ร่างบางพึมพำก่อนจะเดินเข้าไปในครัว เปิดตู้เย็นเพื่อหาวัตถุดิบเพื่อทำข้าวต้มให้คนตัวสูง ก่อนจะเช็กดูของใช้ในครัว“อืม น้ำปลาหมดแล้ว ใกล้ได้ซื้อของเข้าบ้านแล้วสินะ” หญิงสาวพึมพำกับตัวเองหลังจากที่เช็กของใช้ ว่าต้องซื้ออะไรเข้าบ้านเพิ่มบ้าง ยังขาดเครื่องปรุงบางอย่างในการทำข้าวต้ม นั่นก็คือน้ำปลา“ออกไปซื้อที่มินิมาร์ทก่อนดีกว่า” ตึก ตึก ตึกร่างบางเดินกลับเข้ามาในห้องโดยไม่มองคนตัวสูงที่นอนกอดหมอนข้างยิ้มอยู่ เพราะยังคงเขินอาย เมื่อเห็นหญิงสาวหยิบกระเป๋า ชายหนุ่มก็เด้งตัวขึ้นทันที“จะไปไหนครับ” คนตัวสูงถามเสียงเรียบนิ่ง จนหญิงสาวถึงกับประหม่า“ไปมินิมาร์ทค่ะ จะไปซื้อน้ำปลา” “พี่ไปด้วย” “พี่วีไม่สบาย ไม่ต้องไปหรอกค่ะ นอนพักไป” “พี่วีจะไปด้วยครับ” คนตัวสูงยังดึงดัน“เฮ้อ ก็ได้ค่ะ แต่น้ำแข็

ทวงรัก ยัยออแกไนซ์EP 36แว่นแซ่บ 18+............................................................บรื้น!คนตัวสูงเหยียบคันเร่งเต็มความเร็ว ด้วยหัวใจที่ร้อนรุ่ม ปาดซ้ายแซงขวารถคันหน้า หลังจากที่ประชุมเสร็จ เขาก็รีบร้อนออกมาจากบริษัทมาทันที เพียงเพราะแค่ได้ยินเสียงของผู้ชายคนอื่นมาเรียกแฟนสาวว่า ที่รัก เส้นสติเข้าก็ขาดผึงทันที มันทำให้เขาโมโหมากวี ถึงแม้นิสัยดูเป็นคนใจดีอบอุ่น เขาจะแสนดีกับคนที่รัก แต่น้อยคนนักที่จะได้รู้นิสัยที่แท้จริงของเขา เขาเป็นคนที่ยึดติด และเป็นคนขี้หวงมาก ในยามที่เขาโมโหจะน่ากลัวที่สุด และในบางครั้ง หากโกรธถึงขีดสุดเมื่อไหร่ เขาก็แทบจะควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่ แต่น้อยครั้งที่จะเป็นอย่างนั้นเอี๊ยด!ใช้เวลาไม่นานชายหนุ่มก็ขับรถถึงที่หมาย เมื่อรถจอดสนิทคนตัวสูงก็รีบก้าวลงจากรถไปทันที ภายในใจรู้สึกร้อนรุ่มเหลือเกิน ระหว่างทางก็เจอกับสตาฟหนุ่มที่คุ้นหน้าคุ้นตากันเป็นอย่างดี"สวัสดีครับคุณวี มาหาพี่นุชหรอครับ" สตาฟหนุ่มเอ่ยทักด้วยรอยยิ้ม แต่รู้สึกว่าวันนี้คนตัวสูงมีบรรยากาศมาคุแปลกรอบตัว"เปล่าครับ""วันนี้ผมมาหาแฟนครับ"คนตัวสูงเอ่ยตอบก่อนจะส่งยิ้มไปให้นิดๆ และปรั

ทวงรัก ยัยออแกไนซ์EP 38ต้นคอขาวเนียน............................................................ORGANIZE EVERYTHINGลานจอดรถ"น้ำแข็งไปทำงานก่อนนะคะ" ร่างบางเอ่ยบอกคนตัวสูง ที่ตอนนี้รับหน้าที่คอยมารับ มาส่งเธอที่ทำงานทุกวันหมับในขณะที่ร่างบางกำลังจะเปิดประตูเพื่อลงจากรถ ก็ถูกคนตัวสูงรั้งต้นแขนไว้ก่อน "(•ิ_•ิ ) ?" น้ำแข็งไสหันมองตามแรงดึง ก่อนจะเอียงคอมองหน้าคนตัวสูงด้วยความสงสัย"จูบลากันก่อนสิครับ (^_^)" คนตัวสูงเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มอบอุ่น"ดะ เดี๋ยวมีคนมาเห็นค่ะ" ร่างบางเอ่ยบอกด้วยความเขินอาย"แป๊บเดียวเองครับ ไม่มีใครเห็นหรอก""เร็วเข้าสิครับ เดี๋ยวสายนะ" เมื่อเห็นคนตัวเล็กตรงหน้าเอาแต่ลังเล ชายหนุ่มก็กดดันซ้ำ "(•ิ_•ิ ) ( •ิ_•ิ) " ร่างบางเหลียวมองซ้ายขวาเพื่อเช็กว่าจะไม่มีใครเห็น ก่อนจะค่อยๆ ยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้ๆ และประทับริมฝีปากลงบนปากหนาของชายหนุ่มด้วยความรวดเร็ว จุ๊บ!พักนี้ชายหนุ่มช่างวอแวเหลือเกิน เมื่อนึกย้อนไปตั้งแต่วันแรกที่เจอกันเขาแทบจะไม่เหลือภาพผู้ชายจอมเย็นชาที่วันๆ เอาแต่ส่งรอยยิ้มมารยาทให้เธอเลยสักนิด"....................." สัมผัสแผ่วเบาของร่างบาง ไม่เพียงพอต