Todos los capítulos de ลวงรัก ยัยซาแซงแฟน: Capítulo 11 - Capítulo 20

ลวงรัก ยัยซาแซงแฟนบทที่ 11ก็แค่ทำเหมือนทุกครั้ง...............................MT ENTERTAINMENTห้องซ้อม"ไอ้ฮัน กูรึมมันเป็นอะไรวะ เห็นมันนั่งจ้องมือถือมาตั้งนานละ" ซอนแจเอ่ยถามจองฮัน เพราะรู้สึกว่าวันนี้กูรึมแปลกๆ เอาแต่เล่นโทรศัพท์ทั้งๆ ที่ปกติแทบจะไม่จับเลยด้วยซ้ำ มันดูผิดปกติอย่างมาก"อยากรู้ก็ไปถามมันดิ" จองฮันเอ่ยตอบเสียงนิ่ง แต่ก็ไม่ปฏิเสธว่าสงสัยในท่าทีของเพื่อนเหมือนกันตึก ตึก ตึกจองฮันมองเพื่อนร่วมวง ที่ตอนนี้นั่งหน้านิ่วคิ้วขมวดจ้องโทรศัพท์ในมือตัวเองไม่หยุด ร่างสูงเดินเข้าไปใกล้ๆ ก่อนจะชะโงกหน้าไปดู ว่าเพื่อนกำลังดูอะไร ก็เห็นคำค้นในโทรศัพท์ของเพื่อน เห็นดังนั้นจองฮันก็ยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยปัญหาของคนที่มีแฟนตัวเล็ก1.เวลาจูบแล้วจะเมื่อยคอ2.....กูรึมยังคงอ่านบทความในโทรศัพท์ด้วยท่าทีจริงจัง"อุ้มไปนั่งที่เคาน์เตอร์ครัวก็สิ้นเรื่อง" จองฮันเอ่ยบอกเสียงนิ่ง ก่อนจะเดินไปแต่งเพลงต่อ"เออ มีวิธีนี้อยู่ด้วยนี่ เฮ้ย!" กูรึมมีอาการตกใจเล็กน้อยด้วยความลืมตัว ก่อนจะถูกเพื่อนร่วมวงยกยิ้มใส่โดนจับได้ซะแล้ว"หมกมุ่นนะ ไอ้โรคจิต ข้ามขั้นตอนไปหรือเปล่า" คำที่กูรึมชอบใช้ด่าจองฮัน บ

ลวงรัก ยัยซาแซงแฟนบทที่ 13ต่อไปนี้ อย่าอยู่ห่างจากสายตาฉันอีก...............................ดวงตาคมจ้องมองภาพที่ซาแซงสาวตัวเล็ก กำลังถูกลูบศีรษะไปมา จากภายในรถด้วยแววตาวาวโรจน์ราวกับมีประกายไฟออกมา สายตาจดจ้องที่มือนั้นไม่หยุด"หักทิ้งซะเลยดีมั้ย" ริมฝีปากหนาพึมพำเสียงลอดไรฟัน มือก็กำที่จับประตูแน่น พยายามอดกลั้นอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่านเอาไว้ พยายามนับหนึ่งถึงสิบในใจ ถึงแม้จะไม่ค่อยช่วยเท่าไหร่ก็ตามเหมือนซาแซงสาวจะรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่าง เธอมีท่าทีลุกลี้ลุกลนเล็กน้อย หันมองซ้ายขวาราวกับกลัวว่าจะเจอใครเข้า จึงรีบส่งของให้ชายหนุ่มคนนั้น และกำลังจะหมุนตัวกลับ แต่ทว่ากลับถูกชายหนุ่มคนนั้นรั้งแขนเอาไว้ ราวกับจะหยอกล้อ เขายิ้มให้เธอ และไม่รู้ว่าทั้งสองกำลังคุยอะไรกัน สายตาของเธอกวาดมองไปรอบๆ ก่อนจะมาหยุดที่รถติดฟิล์มดำที่จอดอยู่ที่มุมหนึ่งเข้า ทั้งๆ ที่มองไม่เห็นภายในรถ แต่กลับรู้สึกเสียวสันหลังแปลกๆ คนตัวเล็กรีบดึงแขนออก ก่อนจะรีบเดินจากไป ภาพดังกล่าวทำให้คนที่อยู่ภายในรถตอนนี้ แทบจะอดรนทนไม่ไหวอีกต่อไป ภายในใจมันเดือดพล่านไปหมด"กำลังปั่นหัวกันใช่ไหม ถ้าใช่ก็สำเร็จแล้ว"หลายวันผ่านไ

ลวงรัก ยัยซาแซงแฟนบทที่ 15รีบโตไวๆ...............................บรื้นรถหรูจอดเทียบที่หน้าบ้านหลังใหญ่ ก่อนจะดับเครื่องยนต์"โซมี ไปก่อนนะ" ซาแซงสาวตัวเล็กเอ่ยบอก ก่อนที่มือเล็กจะปลดสายเข็มขัดนิรภัยออกจากตัวกึกในขณะที่กำลังจะเปิดประตู ก็ถูกมือหนารั้งที่ต้นแขนเอาไว้หมับ!ซาแซงสาวหันกลับมามองคนตัวสูงด้วยความสงสัย ว่าเขารั้งเธอไว้ทำไม"เอาโทรศัพท์มาหน่อย" ไอดอลหนุ่มเอ่ยขอโทรศัพท์ของซาแซงสาว"เอาไปทำไมหรอ" เธอถามกลับด้วยความสงสัย"เอามา" เขาเอ่ยคำเดิมเสียงนิ่ง และ มองคนตัวเล็กด้วยความกดดัน จนเธอทนไม่ไหวต้องยอมหยิบมือถือส่งให้เขาอย่างหมดทางเลือก เพราะไม่อย่างนั้นวันนี้ คงจะไม่ได้ออกจากรถคันนี้เป็นแน่ชึบมือบางล้วงกระเป๋าหยิบโทรศัพท์ออกมา ก่อนที่จะยื่นไปให้ไอดอลหนุ่ม มือหนารับไปอย่างไว "รหัสผ่าน?" คนตัวสูงเอ่ยถาม ซาแซงสาวทำทีจะยื่นมือไปรับโทรศัพท์เอามาปลดล็อกด้วยตัวเอง แต่มือหนากลับชักมือหนี"เอ๊ะ ลุง!" เหมือนซาแซงสาวจะเริ่มอารมณ์เสียหน่อยๆ แล้ว เลยเผลอเรียกไอดอลหนุ่มว่าลุงอีกแล้ว จนชายหนุ่มถึงกับมองคนตัวเล็กด้วยแววตาคม"พะ พี่ เอาโทรศัพท์มาสิ เดี๋ยวโซมีปลดล็อกให้" คนตัวเล็กเอ่ยบอ

ลวงรัก ยัยซาแซงแฟนบทที่ 17อย่ารังแก กันเลยนะ...............................ใครก็ได้ ได้โปรดช่วยโซมีทีหัวใจดวงน้อยมันร่ำร้อง และวิงวอน ขอแค่เพียงใครสักคนที่เธอจะสามารถพึ่งพิงได้"ฮัลโหลๆ เทส"ขอแค่เพียงใครสักคน"ถึงใครบางคน ที่กำลังมีเรื่องเศร้าอยู่ตอนนี้ หันกลับมาเถอะครับ ทิ้งความเศร้าและความเสียใจไปก่อน แล้วมาสนุกด้วยกัน" น้ำเสียงที่อบอุ่นใจดี ที่เธอไม่เคยได้รับมาก่อน ราวกับบาดแผลได้รับการเยียวยาทีละน้อย"หวังว่าวันนี้ จะเป็นวันที่ดีสำหรับคุณ" น้ำเสียงและรอยยิ้มของเขาราวกับกำลังปลอบโยนหัวใจที่บอบช้ำของเธอ รอยยิ้มบางๆ ค่อยๆ ผุดขึ้นบนใบหน้าของหญิงสาวท่ามกลางผู้คนมากมายที่เธอเห็นเป็นภาพเบลอ แต่เธอกลับมองเห็นเขาได้อย่างเด่นชัด เสียงดังก้องของเครื่องดนตรี หรือแม้กระทั่งเสียงของผู้คนนับพัน หูทั้งสองข้างของหญิงสาวไม่ได้ยินมันเลยสักนิด เธอได้ยินเพียง น้ำเสียงอบอุ่นของใครคนนั้น และเสียงของหัวใจตัวเองเท่านั้น จากคนที่ไม่เคยมีอะไรให้ยึดเหนี่ยวมาก่อน ตอนนี้เธอก็มีสิ่งที่คอยเหนี่ยวรั้งหัวใจที่แสนเหน็บหนาวบ้างแล้ว"ไม่ต้องเศร้าอีกต่อไปแล้วนะ"ตุ้บ ตุ้บ ตุ้บชึ่บๆๆๆมือเล็กขีดเขี่ยน้ำแข็งไปเร

ลวงรัก ยัยซาแซงแฟนบทที่ 19ผลไม้ต้องห้าม ในป่าลึกลับ......................................ในนิยายปรัมปรา มีตำนานที่กล่าวเอาไว้ว่าในป่าลึกลับมีผลไม้ต้องห้าม ที่ทุกคนต่างพากันหมายปอง ที่ว่ากันว่าหากใครได้ลิ้มลองชิมสักเพียงหนึ่งคำ ก็จะทำให้ไม่สามารถหยุดที่จะลิ้มลองได้ มีแต่จะเพิ่มทวีความต้องการมากขึ้น มากขึ้นไปอีก ว่ากันว่า มันทั้งหวาน ทั้งหอม ทั้งนุ่มละมุนลิ้น รสชาติของมัน ไม่อาจจะที่จะลืมเลือน......................................................06.30 น.ตึก ตึก ตึก ตึกสองเท้าของคนตัวเล็ก ที่อยู่ในชุดเครื่องแบบนักเรียนมัธยมปลายฤดูหนาว ค่อยๆ เดินออกมาจากตัวบ้าน สองมือเปิดประตูบ้านและเดินออกมาด้านนอก ก่อนจะปิดประตูลงกลอนแอ๊ด ปึ่ก!อีกด้านมีใครบางคนลอบมองทุกการกระทำของคนตัวเล็กผ่านกระจกรถ ใครคนนั้นสวมแมสปิดปาก และ แว่นดำ เพื่ออำพรางตัวเองเอาไว้ตึก ตึก ตึกในขณะที่คนตัวเล็กกำลังค่อยๆ ก้าวเดินไปตามถนน หางตาก็เหลือบมองไปเห็นรถคันหนึ่งเข้า เธอรู้สึกว่า มันขับตามเธอมาได้สักพักแล้ว เมื่อเห็นดังนั้นฝีเท้าเล็กรีบเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น แต่ก็ไม่เร็วไปกว่ารถที่ขับมาเทียบข้างๆ ร่างเล็กมีอากา