جميع فصول : الفصل -الفصل 4

ตึก ตึก ตึก ...“น้องเหนือ! อย่าวิ่งครับ เดี๋ยวชนสำรับขนมของคุณยายนะ”ธารารินร้องเตือนพลางจัดระเบียบเสื้อผ้า เธอหมุนตัวหน้ากระจกบานเล็ก เช็กความเรียบร้อยก่อนออกจากบ้าน“คุณแม่สวยจังเลยครับ”เหนือเมฆ แฝดน้องช่างพูด วิ่งเข้ามากอดขาพลางเงยหน้าส่งยิ้มหวานจนตาหยี แก้มใสป่องแดงระเรื่อจากการวิ่งเล่น“ปากหวานจริงๆ วันนี้ห้ามดื้อ ต้องเชื่อฟังคุณยายนะครับ” ธารารินย่อตัวลงหอมแก้มลูกชายฟอดใหญ่“เหนือไม่ดื้อครับ เหนือช่วยคุณยายเฝ้าบ้าน” เด็กน้อยบอกพลางยืดอกแล้วตบอกเล็กๆ ของตัวเอง ท่าทางอวดนั้นทำให้ธารารินหลุดหัวเราะออกมา“เหนือ อย่ากวนคุณแม่ คุณแม่รีบไปทำงานนะ”เสียงแหบเล็กๆดังขึ้นจากมุมห้อง น่านฟ้า แฝดพี่ผู้สุขุมเดินเข้ามาด้วยท่าทางนิ่งสงบเกินวัย ในมือถือแก้วนมส่งให้มารดาอย่างรู้ความ ใบหน้าของเด็กน้อยไร้เดียงสาแต่ดวงตาคมกริบกลับจ้องมองธารารินด้วยความห่วงใย“คุณแม่ไปทำงาน ไม่ต้องห่วง น่านจะดูแลเหนือกับคุณยายเองครับ”ธารารินมองบุตรชายคนโตด้วยความรู้สึกทั้งภูมิใจและจุกในอก น่านฟ้าเด็กน้อยที่พยายามจะรีบโต เพื่อช่วยแบ่งเบาภาระแม่และยาย เธอคว้าตัวน่านฟ้าเข้ามาหอมหน้าผากเบาๆ“ขอบใจครับลูก แม่สัญญาว่าจะ

ประโยคคำถามที่ของชายหนุ่มตรงหน้า สมองของธารารินราวกับมีใครมาเขย่า ความง่วงงุนและฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ยังค้างอยู่ในหัวมลายหายแทบจะทันทีมือบางยกขึ้นดันแผงอกกว้างออกเว้นระยะห่างอย่างรวดเร็ว แล้วก้าวถอยหลังก้าวใหญ่ทันทีอย่างลนลาน หัวใจดวงน้อยเต้นรัวเร็วราวกับจะหลุดออกมา หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงลนลาน“ไม่... ไม่เคยค่ะท่านประธาน”ธารารินพยายามบังคับริมฝีปากที่สั่นระริกให้เอ่ยประโยคที่ดูเป็นธรรมชาติต่างจากอาการตื่นตระหนกภายใน หญิงสาวก้มหน้าต่ำจนชิดอก หลีกเลี่ยงการสบสายตาคมกริบที่กำลังจ้องมองเธอราวกับจะเอ็กซเรย์เข้าไปถึงวิญญาณ“คนิ... ดิฉันเพิ่งมาทำงานที่นี่เป็นสัปดาห์แรกค่ะ ดิฉันต้องกลับแล้วค่ะ ขอตัวนะคะ สวัสดีค่ะ”ประธานหนุ่มยังคงยืนนิ่ง ดวงตาคู่คมดุจพญาอินทรีทอดมองร่างบางที่กำลังสั่นสะท้อนน้อยๆ ด้วยสายตาอ่านยาก ธารารินไม่รอให้อีกฝ่ายเอ่ยถามอะไรต่อ เธอรีบย่อตัวก้มศีรษะลงแสดงความเคารพอย่างรวดเร็ว ก่อนจะก้าวฉับๆ ตรงไปยังโถงลิฟต์โดยไม่หันกลับไปมองข้างหลังอีกเลยนิ้วเรียวกดปุ่มเรียก ลิฟต์ซ้ำๆ ด้วยความร้อนรน ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก เธอก็รีบกระโจนเข้าไปข้างใน เมื่อบานประตูโลหะสีเงินปิดสนิทลง ตัดขาดเ