Secret Love : ท่านประธานเผด็จการรัก (อคินทร์ x ธาราริน)

บทนำ

เสียงหอบหายใจสองเสียงดังซ้อนกัน คละไปกับเสียงเสียดสีกันของร่างกาย

กลิ่นเหงื่อผสมผสานกับกลิ่นน้ำหอมผู้ชายแบรนด์หรูลอยอบอวลคละเคล้ากับกลิ่นดอกมะลิอ่อน ๆ ที่ฟุ้งกระจายไปทั่วห้องพัก VIP ของโรงแรมหรูในย่านใจกลางเมือง

สัมผัสร้อนผ่าวที่แผ่นหลังแล่นปราดไปทั่วสรรพางค์กาย ราวกับกระแสไฟฟ้าแล่นผ่าน ไออุ่นจากฝ่ามือหนาที่เกาะกุมบั้นเอวคอดบีบเฟ้นอย่างเอาแต่ใจ

เสียงหายใจหอบกระชั้นระคนเสียงคำรามต่ำในลำคอของชายหนุ่มพรั่งพรูชิดใบหู ร่างกายสูงใหญ่กำยำกดทับลงมาจนเธอแทบหายใจไม่ทัน

ร่างบางพยายามดิ้นรนหลบหลีก ใบหน้าหวานส่ายไปมา ทว่าความปรารถนาลึกลับและสติที่พร่ามัวกลับพันธนาการร่างของเธอไว้

แสงไฟสลัวจากนอกหน้าต่างพาดผ่าน เผยให้เห็นเรือนร่างกำยำและ 'แหวนทองคำขาวสลักตรา' บนนิ้วเรียวยาวของชายหนุ่มที่กำลังบีบเค้นสลักลึกบนผิวเนื้อเธอ

รอยสัมผัสแนบแน่นตรึงลึก และดวงตาดวงตาคมกริบคู่นั้น ที่เต็มไปด้วยความปรารถนาจ้องมองเธอผ่านความเลือนลางด้วยสายตาราวกับจะแผดเผาเธอให้กลายเป็นเถ้าถ่าน

“ฮึก!”

ธารารินสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึกพร้อมกับเสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่ที่หลุดออกจากริมฝีปากบาง

นัยน์ตาสวยเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก หัวใจดวงน้อยเต้นกระหน่ำราวกับจะทะลุออกมาข้างนอก หยาดเหงื่อซึมชื้นตามกรอบหน้าเรียว หญิงสาวรีบยกมือขึ้นทาบอก ยืนยันกับตัวเองว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่เป็นเพียงภาพความฝัน

ความทรงจำวาบหวานในอดีตที่เธอพยายามลบออกไปจากความทรงจำ กลับย้อนคืนมาหลอกหลอนในความฝันอีกครั้งอย่างไม่มีสาเหตุ

ธารารินกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ห้องทำงานขนาดเล็กอันเงียบสงบ แสงไฟสีส้มอ่อนจากโคมไฟตั้งโต๊ะคือสิ่งเดียวที่ให้ความสว่างในเวลากลางคืน เธอถอนหายใจออกมาเมื่อพบว่าตนเองเผลอหลับคาโต๊ะทำงาน ขณะกำลังเร่งปั่นเอกสารสรุปรายงานประจำเดือน เหลียวมองนาฬิกาบนผนัง

ตีสามแล้ว...

หญิงสาวใช้มือเรียวคลึงขมับที่ปวดจากการหักโหมงานหนักติดต่อกันหลายวัน ก่อนจะค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นจากเก้าอี้ทำงาน เดินออกจากห้องทำงานส่วนตัวตรงไปยังห้องนอนเล็กๆ ที่อยู่ติดกัน

มือบางหมุนลูกบิดประตูอย่างระมัดระวัง พลันแสงไฟจากโถงทางเดินก็ลอดผ่านเข้ามา เผยให้เห็นเงาร่างเล็กสองร่างที่กำลังนอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียงเด็กของตัวเอง

ภาพตรงหน้าเปรียบเสมือนน้ำเย็นที่ชโลมลงบนหัวใจอันเหน็ดเหนื่อยล้าของธารารินในทันตา

ฝาแฝดวัยสามขวบกว่า น่านฟ้า แฝดพี่ นอนหลับสนิทอยู่เตียงฝั่งซ้าย นอนเป็นระเบียบเรียบร้อย ก่อนเข้านอนนอนยังไง ตอนนี้ก็ยังนอนท่าเดิม ส่วนทางฝั่งขวาคือ เหนือเมฆ แฝดน้องที่นอนคว่ำหน้ากอดหมอนข้างขวานขวาก ผิวป่องเบียดหมอน ปากน้อยๆอ้าอยู่ไม่พอยังมีน้ำลายไหลออกมาเล็กน้อย

ธารารินยิ้มออกมาด้วยความรัก ความเอ็นดู หญิงสาวค่อยๆ ย่อตัวลงข้างเตียง จัดการดึงผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาคลุมถึงอกให้แก่ลูกชายทั้งสองอย่างเบามือ ก่อนจะโน้มใบหน้าลงหอมเบาๆที่หน้าผากเล็กของน่านฟ้าและเหนือเมฆทีละคนด้วยความอ่อนโยน

การเลี้ยงเด็กทั้งสองคนที่เติบโตขึ้นมาอย่างแข็งแรงสมบูรณ์ คือเป้าหมายสูงสุดและเป็นแรงขับเคลื่อนเดียวในชีวิตของเธอ

สี่ปีก่อน... เหตุการณ์ความผิดพลาดในคืนนั้นเปลี่ยนชีวิตของนักศึกษาชั้นปีที่สามอย่างเธอไปตลอดกาล เมื่อรู้ตัวว่าตั้งครรภ์ ธารารินไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องดร็อปเรียนกลางคัน ทนรับสายตาดูถูกและคำนินทาจากคนรอบข้าง กัดฟันสู้ชีวิตทำงานหนักสารพัดรูปแบบเพื่อหาเงินเลี้ยงลูก

โชคดีที่เธอยังมี สุพรรษา ผู้เป็นป้าแท้ ๆ คอยช่วยเหลือและอยู่เคียงข้าง เป็นเหมือนแม่ของเธออีกคน หลังจากที่พ่อแม่ของเธอจากไปด้วยอุบัติเหตุเมื่อยี่สิบปีก่อน

หลังจากคลอดน่านฟ้าและเหนือเมฆ ธารารินก็สู้ทนกัดฟันกลับไปเรียนต่อจนจบปริญญาตรีได้สำเร็จ เธอทำงานเป็นเลขาให้เจ้าของบริษัทสตาร์ตอัปขนาดเล็กแห่งหนึ่ง มาได้หนึ่งปีเต็มแล้ว

เธอเข้ากับเจ้านายและเพื่อนร่วมงานได้เป็นอย่างดี ทุกคนนิสัยดี และเจ้านายก็ใจดีมาก แต่องค์กรขนาดเล็กไม่ได้มีทุนมากนัก เงินเดือนที่ได้ก็พอแค่สำหรับค่าใช้จ่ายในแต่ละเดือนเท่านั้น ทำให้เธอแทบจะไม่มีเงินเก็บ

แต่ปีนี้ลูกแฝดของเธอถึงวัยเข้าเรียนแล้ว ค่าใช้จ่ายมีแต่จะเพิ่มขึ้น ไหนจะค่าเทอม ค่าอาหาร ค่าอุปกรณ์การเรียน ทั้งหมดนี้ยิ่งคิดก็ยิ่งชวนให้กังวลจนไหล่บางห่อลู่ลง

ธารารินผละออกจากห้องนอนของเด็ก ๆ เดินย้อนกลับมานั่งลงที่หน้าจอคอมพิวเตอร์อีกครั้ง หญิงสาวเปิดไฟล์ตารางคำนวณรายรับรายจ่ายของครอบครัวขึ้นมาพิเคราะห์ด้วยความหนักอึ้งในอก ก่อนจะทอดถอนใจออกมาเบา ๆ

ค่าเทอมชั้นอนุบาล + ค่าแรกเข้า x 2 : 50,000 บาท

ค่าชุด ค่าอาหาร ค่าอุปกรณ์การเรียน x 2 : 10,000 บาท

เงินเก็บสำรองคงเหลือในบัญชี: 28,500 บาท

หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่นจนเป็นเส้นตรง เงินเดือนละสองหมื่นกว่าบาท และเงินเล็ก ๆ น้อย ๆ จากงานพิเศษ ไม่เพียงพออีกต่อไปแล้ว เธอต้องการงานใหม่ งานที่มีรายได้สูงกว่านี้ และสวัสดิการที่มั่นคงพอจะรองรับชีวิตของลูกๆ และป้าของเธอได้

ไม่รอช้า นิ้วเรียวยาวคลิกเปิดเว็บหางานชั้นนำทันที หน้าจอแสดงรายการหาตำแหน่งงานนับร้อย ธารารินไล่สายตาอ่านรายละเอียดอย่างใจจดใจจ่อ กระทั่งสายตาของเธอไปสะดุดเข้ากับประกาศรับสมัครงานด่วนของบริษัทหนึ่ง

บริษัท วีแอนด์วี เทค จำกัด (V&V Tech)

ตำแหน่ง: ผู้ช่วยเลขาประธานบริหาร (Executive Secretary Assistant)

ธารารินขมวดคิ้วเล็กน้อย เธอรู้จักวรโชติ กรุ๊ป บริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ของไทย แต่เธอไม่รู้จักวีแอนด์วี เทค ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย

หญิงสาวคลิกเข้าไปอ่านรายละเอียดคุณสมบัติและภาระหน้าที่งานทันที

[บริษัท วีแอนด์วี เทค จำกัด (V&V Tech) — บริษัทเทคโนโลยีและพัฒนาซอฟต์แวร์ในเครือ วรโชติ กรุ๊ป]

ตำแหน่ง: ผู้ช่วยเลขาประธานบริหาร (Executive Secretary Assistant)

เงินเดือน: 65,000 – 80,000 บาท (ขึ้นอยู่กับประสบการณ์)

สวัสดิการพิเศษ:

ประกันสุขภาพกลุ่มพรีเมียม, ค่ารักษาพยาบาลครอบคลุมถึงตนเอง คู่สมรสและบุตร

ทุนการศึกษาบุตร: จัดสรรงบทุนการศึกษาสำหรับบุตรพนักงานรวม 10 ล้านบาท

และอื่นๆ อีกมากมาย

คุณสมบัติที่ระบุไว้ตรงกับตรงกับทักษะพอดี แต่ติดที่เธอมีประสบการณ์ในสายงานนี้แค่ปีเดียว คู่แข่งคงมีไม่น้อย

แต่เงินเดือนที่มากกว่าเดิมเกือบสามเท่า และสวัสดิการระดับพรีเมียมที่ครอบคลุมถึงค่ารักษาพยาบาลของบุคคลในครอบครัว ประกันสุขภาพกลุ่ม และทุนการศึกษาสำหรับบุตรพนักงาน

มือบางกำเมาส์แน่น หัวใจเต้นแรงด้วยความหวังอันเปี่ยมล้น

นิ้วเรียวจดจ่อก่อนจะเลื่อนไปกดส่งใบสมัครทันทีโดยไม่ลังเล ต่อให้มีคู่แข่งหลายคน แต่นี่ไม่ใช่แค่โอกาสในการงานธรรมดา แต่มันคือโอกาสทองที่จะเปลี่ยนชีวิตความเป็นอยู่ของครอบครัวให้สบายมากขึ้นได้ทันที

ธารารินเอนหลังพิงเก้าอี้ ปิดเปลือกตาลงพร้อมกับถอนหายใจยาวครั้งหนึ่ง หญิงสาวจุดยิ้มบางเบาบนริมฝีปากด้วยความหวังอันเต็มเปี่ยม

การตัดสินใจกดส่งใบสมัครงานในเวลาตีสามของคืนนี้ คือจุดเริ่มต้นของฟันเฟืองโชคชะตาที่จะหมุนเหวี่ยงเธอกลับไปสู่กรงเล็บของผู้ชายในคืนนั้น…