Semua Bab เก็บรักในวันวาน ซ่อนใจในฤดูหนาว: Bab 11 - Bab 20

จี้ฮ่วยจิ่นรู้ว่าตัวเองต้องกลับบ้านหลังนี้แล้ว ตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา เขาคอยดูแลเจียงหยุนซูแทบไม่ห่างกาย เขาบอกตัวเองว่าที่ทำแบบนี้เป็นเพราะความรู้สึกผิด เพราะเจียงหยุนซูกระโดดลงทะเลก็เพราะคำพูดของเขา หากเกิดอะไรขึ้นกับเธอ เขาเองก็คงหนีความรับผิดชอบไม่พ้น มันเป็นเช่นนี้จริงๆ มันเป็นแบบนี้แหละดังนั้นการอยู่เฝ้าดูแลเธอ จึงเป็นเพราะหน้าที่ความรับผิดชอบ ไม่ใช่เพราะเหตุผลอื่นใดเลยเพียงแต่ตลอดทั้งสัปดาห์นี้ อินอินของเขากลับไม่เคยติดต่อหาเขาอีกเลยทำไมกัน? การไม่ถามไม่ไถ่ของเมิ่งถังอินนั้น จี้ฮ่วยจิ่นอธิบายไม่ถูกว่าดีหรือไม่อย่างไร อินอินของเขาใจกว้าง จึงไม่คิดอะไรจุกจิก เขาควรจะดีใจถึงจะถูกแต่ในทุกๆคืน ตอนที่เขาเปิดดูรายชื่อติดต่อในโทรศัพท์ กลับพบว่าช่องแชตของเธอไม่มีข้อความส่งเข้ามาเลยแม้แต่ข้อความเดียวเธอไม่ได้ใส่ใจเขาแล้วอย่างนั้นเหรอ?เธอไม่ได้เก็บเขาไว้ในหัวใจอีกต่อไปแล้วใช่หรือเปล่าเขารู้สึกสับสนและหงุดหงิดใจไปหมดตอนกลางวันที่ตำรวจมาพาตัวเจียงหยุนซูไป จี้ฮ่วยจิ่นถึงได้รู้ว่า ที่แท้เมิ่งถังอินไม่ได้ถอนแจ้งความ นี่เป็นครั้งแรกในรอบเจ็ดวัน ที่เขาได้ยินข่าวคราวเกี่

ในวันงานแต่งงาน หลินสือส่งของถุงใหญ่มาให้เมิ่งถังอินถึงที่“นี่คือของขวัญที่หน่วนหน่วนฝากมาให้เธอ” หลินสือยิ้มอย่างเขินอาย "ตัวเธออยู่ในห้องจัดเลี้ยงข้างๆ น่ะ"เมิ่งถังอินบอกว่ารับทราบแล้ว เดี๋ยวจะแวะไปหาหลินสือคอยไลฟ์สดบรรยากาศทางนี้ให้จี้หนว่นดูตลอดเวลา ขณะที่จี้หน่วนกำลังดูอยู่นั้น หางตาก็เหลือบเห็นเงาร่างที่คุ้นเคยคนหนึ่งเดินผ่านหน้าประตูห้องของเธอไปอย่างรวดเร็ว งานแต่งดำเนินมาถึงครึ่งทางแล้ว ขณะที่คู่บ่าวสาวกำลังจะกล่าวคำสาบาน ประตูห้องจัดเลี้ยงก็ถูกกระชากเปิดออกอย่างแรง เป็นจี้ฮ่วยจิ่นนั่นเองจี้ฮ่วยจิ่นประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์นอนรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลตลอดสัปดาห์ พอลืมตาขึ้นมา ก็เห็นเจียงหยุนซูนอนอยู่ข้างกายแล้วเมิ่งถังอินล่ะ?ทันทีที่เขาขยับตัว เจียงหยุนซูก็ตื่นขึ้นมา แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไร ก็ได้ยินจี้ฮ่วยจิ่นถามเธอว่า "เมิ่งถังอินล่ะ?"เจียงหยุนซูเบะปาก “หลายวันที่ผ่านมาฉันเป็นคนดูแลคุณมาตลอดนะ อาจิ่น เพิ่งฟื้นขึ้นมาก็ถามถึงเรื่องของคนอื่นแล้วเหรอ?” คำว่าเรื่องของคนอื่นหมายความว่ายังไง? เมิ่งถังอินกลายเป็นคนอื่นไปได้อย่างไร?แต่เขากลับจับประเด็นสำคัญได้อีกอย

ในร้านทองคุณแม่ตระกูลเสิ่นจูงมือเมิ่งถังอิน พาเธอลองสวมเครื่องประดับทีละชิ้น พอเห็นว่าเธอสนใจชิ้นไหนเพียงเล็กน้อย ก็เรียกพนักงานให้ใส่กล่องกลับทันที คุณแม่ตระกูลเสิ่นชอบเมิ่งถังอินมาก หลังจากเรื่องในงานแต่งงาน เธอได้สืบเรื่องราวทั้งหมดอย่างละเอียด จึงรู้ว่าเมิ่งถังอินต้องเจอกับอะไรมาบ้างตลอดเวลาที่อยู่ตระกูลจี้ “แค่เรื่องที่สืบมาได้ยังมีมากขนาดนี้ เรื่องที่ยังสืบไม่เจอคงยิ่งแย่กว่านี้อีก” ตั้งแต่นั้นมา สายตาที่แม่เสิ่นมองเมิ่งถังอินจึงแฝงไปด้วยความสงสารอยู่ไม่น้อย เสิ่นถิงโจวเป็นลูกชายเพียงคนเดียวของตระกูลเสิ่น แม่เสิ่นอยากมีลูกสาวมาตลอด แต่เสียดายที่สามีจากไปตั้งแต่เนิ่นๆ แต่ตอนนี้เมื่อมีเมิ่งถังอินเข้ามา เธอก็รักเด็กคนนี้จากใจจริง และปฏิบัติต่อเธอเหมือนลูกสาวแท้ๆ พ่อบ้านด้านหลังหิ้วข้าวของเต็มสองมือ เมิ่งถังอินจึงขอตัวไปห้องน้ำและบอกให้คุณแม่เสิ่นเลือกดูต่อไปก่อน ทันทีที่เธอเดินมาถึงหัวมุม จี้ฮ่วยจิ่นก็คว้ามือเธอเอาไว้ เธอเห็นเขามาตั้งแต่แรกแล้ว ตั้งแต่ชั้นหนึ่งเธอก็เห็นจี้ฮ่วยจิ่นเดินมากับเจียงหยุนซู แต่พอขึ้นมาถึงชั้นสาม กลับเหลือเพียงเขาคนเดียว เธอสะบัดมือของจี้ฮ่วยจ

ตอนที่จี้ฮ่วยจิ่นได้รับโทรศัพท์จากผู้ช่วย เขากำลังปวดหัวกับเรื่องวุ่นวายในบริษัท เพราะแผนงานของโครงการรั่วไหลออกไปหลายครั้ง และหลักฐานทั้งหมดกลับชี้ไปที่เมิ่งถังอิน "ประธานจี้ครับ..." น้ำเสียงของฉินเหมี่ยนดูลังเลเล็กน้อย "ผมสืบตามเรื่องไป พบว่าหนึ่งในบุคคลในรูปถ่ายชื่อลู่หมิง เดิมทีเขาอยู่ที่เมือง C แต่เหมือนเขาจะรู้ว่าผมกำลังไปหา เลยหนีไปเมือง F แล้วครับ จะให้ผมตามเขาต่อ หรือว่าจะไปหาคนอื่นในรูปก่อนดีครับ?"ลู่หมิงอย่างนั้นหรือ? จี้ฮ่วยจิ่นนวดสันจมูกเบาๆ เขายังจำคนคนนี้ได้ เป็นคุณชายตระกูลรวยชื่อดังสมัยเรียน วันๆ เอาแต่ดื่มเหล้าเที่ยวเล่น เคยมีความสัมพันธ์ทางธุรกิจกับตระกูลของเขาด้วย ตอนที่ตระกูลจี้ล้มละลาย ตระกูลลู่ก็พลอยได้รับผลกระทบไปบ้างเหมือนกันตอนนั้นเขาใช้ชีวิตอย่างเลื่อนลอยอยู่ในมหาวิทยาลัย และครั้งหนึ่งที่บังเอิญเจอลู่หมิงระหว่างทาง ก็ยังถูกอีกฝ่ายเยาะเย้ยถากถางอยู่นาน ด้วยวัยหนุ่มที่เลือดร้อน ต่อให้เขาพยายามอดทนและยอมให้อีกฝ่ายมากแค่ไหน ลู่หมิงก็ยังไม่ยอมรามือ “ตัวเองล้มละลายก็พอแล้ว ยังจะลากคนอื่นให้ซวยไปด้วยอีกงั้นเหรอ?” “ลากพ่อฉันไปลงทุนด้วย ก็เพราะอยากให้ครอบครั

ฉินเหมี่ยนเลือกสถานที่ได้เก่งมาก พอเจียงหยุนซูลงจากรถ ก็พบว่ามันคือโรงกลั่นน้ำมันร้างแถบชานเมือง ในใจเธอรู้สึกหวาดกลัวอยู่บ้าง ตลอดทางเธอพยายามชวนจี้ฮ่วยจิ่นคุย แต่เขากลับไม่สนใจเธอเลย แถมเธอยังลืมโทรศัพท์ไว้ที่บ้านอีกด้วย จี้ฮ่วยจิ่นส่งสัญญาณให้เธอเดินไปข้างหน้า เจียงหยุนซูสับสนแต่ก็ยอมทำตาม จนกระทั่งเธอเห็นลู่หมิงที่ถูกฉินเหมี่ยนมัดเอาไว้และโยนลงบนพื้นเธอเข้าใจสถานการณ์ทันที และตั้งท่าจะวิ่งหนีออกไป แต่กลับถูกจี้ฮ่วยจิ่นฉุดไว้แล้วเหวี่ยงลงกับพื้น กระแทกเข้ากับขอบถังซีเมนต์อย่างแรง เสียงกระดูกหักดังขึ้น เธอร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด พอลู่หมิงเห็นชัดๆ ว่าใครมา ก็เริ่มมีท่าทีตื่นเต้นขึ้นมาทันที จี้ฮ่วยจิ่นจึงส่งสัญญาณให้ฉินเหมี่ยน แล้วผ้าที่อุดปากลู่หมิงอยู่ก็ถูกดึงออก "ถุย... แค่กๆ!" ลู่หมิงไออย่างรุนแรง “นั่นแหละเธอ! จี้ฮ่วยจิ่น เป็นเธอ! เธอเป็นคนขโมยเอกสารพวกนั้น เดิมทีฉันก็ไม่ได้คิดจะมีเรื่องกับนายหรอกจี้ฮ่วยจิ่น นายก็รู้ว่าเราสองคนไม่ถูกกันอยู่แล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะเธอมาหาฉันแล้วบอกว่าจะช่วยฉัน ฉันก็คงไม่มาหาเรื่องนายหรอก...” จี้ฮ่วยจิ่นเหลือบมองเจียงหยุนซู เธอคิดไม่ถึงเลยว่าจะห