All Chapters of My One-Night Stand Became My Billionaire Husband: Chapter 11 - Chapter 20

Kabanata 11 Inubos ni Giovanni ang laman ng wine glass sa isang lagukan bago siya tumayo. “Oh, by the way, sinabi ng matanda na gusto ka niyang pumunta sa company ko for some training. Remember to report for duty tomorrow.” Pagkarinig ni Garry sa sinabi niya, agad nag-init ang ulo nito. “What? Ang pakialamero naman ng matanda. I’m not going.” Alam ng lahat na mahilig si Garry sa gala, inuman, at kung anu-anong kalokohan. Ayaw nitong magkaroon ng regular na trabaho. Ang pagpasok nito sa isang kumpanya, lalo na sa ilalim ni Giovanni, ay para na ring kinuhanan siya ng kalayaan. Tinitigan siya ni Giovanni. “Go home and inherit the business, or come with me. The choice is yours.” Pagkasabi niyon, binuksan ni Giovanni ang p***o at lumabas. Sinundan siya ni Garry ng mga reklamo at pagmumura. “Damn it! Ang kapal naman ng mukha ng matandang ‘yon!” Samantala, kalalabas lang ni Freya mula sa private room ng bar. Hindi pa man siya nakakalayo ay biglang may humablot sa buhok niya. “Aah

Kabanata 13 Hindi pa kailanman nakakita si Freya ng ganoong klaseng tingin. Kung nakamamatay lang ang titig, matagal na sana siyang ilang beses nang namatay. Nanlamig ang mga mata ni Freya. Walang pag-aalinlangan siyang humakbang palapit at malakas na sinampal si Mei sa mukha. “Hindi ba gusto mong sirain ang buhay ko? Hindi ba gustong-gusto mong mang-akit ng mga lalaki? Well, this time, pagbibigyan kita. Enjoy mo na ang gusto mong mangyari.” “A-Anong ibig mong sabihin? Freya, sinasabi ko sa’yo, huwag kang gagawa ng kahit anong reckless. Kapag nalaman ito ng boss, hindi ka niya palalampasin.” Napangisi si Freya nang marinig iyon. “Kung hindi niya ako palalampasin, sa tingin mo ba may oras pa siyang ikulong ka? Malamang matagal ka na niyang isinuko sa pulisya.” “Walang saysay ang sinasabi mo. Hindi niya gagawin iyon. Sinabi niyang ako lang ang mahal niya at sooner or later, didiborsiyuhin din niya ang matandang babaeng iyon.” Pagkasabi ni Mei niyon, tila naubusan siya ng kumpiyan

Kabanata 15 Kinuha ni Freya ang mangkok ng lugaw at sumimsim, pero hindi niya maiwasang mapatingin kay Giovanni. Madalas nitong sabihin na may obsessive-compulsive disorder siya, pero hindi naman akalain ni Freya na ganoon ito kaseryoso. Hindi niya inakalang habang kumakain ito, ayaw nitong may ibang taong humahawak o lumalapit sa pagkain niya. Kahapon, ang tagal niyang umiyak sa mga bisig ni Giovanni. Pati sipon at luha niya, siguradong kumapit sa damit nito. Siguro, hanggang ngayon, naiinis pa rin sa kanya si Giovanni. Napatingin si Giovanni at nahuli niyang nakatitig si Freya sa kanya. “What’s wrong?” “Ah! Wala. Nothing.” Agad umiwas ng tingin si Freya. Yumuko siya at muling sumimsim ng lugaw. “Coffee lang ba talaga ang iniinom mo tuwing umaga?” “Yes. I don't have much of an appetite this morning.” Halos dalawang metro ang tangkad ng lalaking ito. Hindi ba siya nagugutom kung kape lang ang iinumin niya? Hindi talaga maintindihan ni Freya si Giovanni. Pero siya mismo ay

Kabanata 17 Kakababa lang ni Freya ng tawag mula kay Fernando. Sinabi nitong maraming eksperto ang dumating sa hospital ngayong araw para tingnan at gamutin ang kanyang ina. Agad niyang naisip na si Giovanni ang nag-ayos ng lahat. Napakatapat nito sa pagtulong sa kanya. Hindi niya hahayaang mabigo ito o masayang ang tiwalang ibinigay nito sa kanya. Pagkarinig ni Giovanni sa sagot ni Freya, bahagya siyang nakahinga nang maluwag. Binuksan niya ang p***o ng sasakyan at bumaba. Pagkatapos, naglakad siya papunta sa kabilang side at gentlemanly na binuksan ang p***o para kay Freya. “Careful sa ulo mo.” Tumango si Freya at maingat na bumaba. Nang makita niya ang entrance ng City Hall, bigla siyang kinabahan nang walang malinaw na dahilan. Mabilis ang tibok ng kanyang puso. Hindi niya alam kung bakit siya kinakabahan. Tutal, kasal lang naman ito sa papel. Sa sandaling iyon, may isang middle-aged na lalaki na lumabas mula sa City Hall. Nakangiti itong lumapit kay Giovanni. “Sir Giovan

Kabanata 19 Naalala ni Freya na nangako siya kay Lola Lind kahapon. Kaya bago siya pumunta sa kabilang kuwarto, nagpaalam muna siya kay Fernando. “Lola Linda, I came to see you.” Nang mga oras na iyon, may kausap sa cellphone si Linda. Habang nakikinig sa kabilang linya, unti-unting namula ang mukha niya sa galit. “Sinasabi ko sa’yo, kung hindi ka makikinig sa akin, huwag ka nang umuwi. Wala akong apo na katulad mo!” Pagkasabi niyon, agad niyang pinutol ang tawag. Nakatayo si Freya sa may pintuan at nakita niyang hirap na hirap huminga si Linda. Agad siyang tumakbo papasok. “Lola Linda, please, huwag kayong magalit! Hindi po maganda sa health ninyo ang sobrang galit.” Pagkakita ni Linda kay Freya, agad na nawala ang madilim na ekspresyon sa mukha niya at napalitan iyon ng isang malaking ngiti. “Hija, nandito ka na? Akala ko hindi ka na pupunta.” “Nangako po ako sa inyo na pupunta ako. Pero ano po ang nangyari? Bakit parang sobrang galit ninyo?” Dalawang beses pa lang nakiki