บททั้งหมดของ LUV My Sweet Heart รักหมดใจยัยสวีทฮาร์ต: บทที่ 21 - บทที่ 30

“พี่กลับเลยก็ได้นะ เดี๋ยวหนูก็จ้างพยาบาลพิเศษมาดูแลแล้ว”“ไม่”“ไม่เป็นไรค่ะ หนูอยู่ได้ ขอบคุณมาก ๆ เลยที่ช่วยแต่พี่กลับไปเถอะหนูเกรงใจ”“ไม่ต้องเกรงใจหรอก ดูแลกันอยู่นี่แหละ...ในท้องเธอก็ลูกฉันเหมือนกัน”“ค่าใช้จ่ายทุกอย่างของเธอที่เกี่ยวกับ...เด็กในท้อง ฉันจะจ่ายให้ ส่วนหลังคลอดถ้าเธอเลี้ยงฉันก็จะ

“แต่... / ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้น อยู่เป็นเพื่อนกันนี่แหละ อีกแค่แป๊บเดียวก็ได้กลับแล้ว ดูแลกันไป อีกอย่าง...ฉันอยากรับผิดชอบความผิดพลาดครั้งนี้ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เธอเข้าใจใช่ไหมเซย์นิส” ฉันมองหน้าเขาแล้วพยักหน้าเบา ๆ จากนั้นก็กดปิดทีวีซะเพื่อให้ห้องมันเงียบไม่มีอะไรดึงความสนใจ“โอเค ถ้างั้นเรา

“ต่อให้มันเป็นความผิดพลาดแต่ฉันไม่ยอมให้ลูกขาดใครสักคนไปเด็ดขาด”“คืออะไรหนูไม่... / อย่าให้ลูกเกิดมาแล้วติดอยู่กับความรู้สึกว่าโดนพ่อทิ้งทั้งที่ความจริงฉันไม่เคยคิดจะทิ้งลูก”“คือ?”“ฉันจะดูแลเธอกับลูก”“ไม่ค่ะ เราตกลงกันแล้วว่าจะเอายังไงต่อ ตกลงยังไงก็ตามนั้นค่ะ” ฉันรีบพูดทันที ไม่ต้องมาดูแล ไม่อย

“พี่หมายความว่ายังไง?”“...อย่าช่วยกันทำลายชีวิตเด็กคนนี้ตั้งแต่แรก เขาไม่ได้มาขอเกิดแต่เธอกับฉันทำให้เขาเกิด มาพยายามทำความรู้จักกัน...พยายามรักกันเพื่อลูกซะ”“...ไม่เอา” เธอนิ่งไปหลังจากที่ฟังผมพูดจบแต่สุดท้ายก็ตอบกลับมาด้วยคำที่ผมไม่ได้ต้องการฟัง และผมขอบอกไว้ตรงนี้เลยว่าถึงเธอจะพูดแต่เธอไม่มีสิท

“...ขอบคุณนะคะ พี่ดูแลหนูดีเกินไปรึเปล่า หนูเกรงใจนะไม่ต้องดูแลดีขนาดนี้ก็ได้” “เกรงใจทำไม มันเป็นหน้าที่ของฉันที่ต้องดูแลเธอกับลูกให้ดีที่สุดอยู่แล้ว”“อย่าพูดแบบนี้พี่ตุลย์ นี่เตือนไว้ก่อนเลยนะว่าฮอร์โมนหนูไม่ปกติ เกิดหนูชอบพี่ขึ้นมาจริง ๆ มันจะยุ่ง”“หึ ๆๆ นั่นเป็นสิ่งที่เธอควรทำให้มันเกิดขึ้นเร