《หมอนวดหนุ่มพราวเสน่ห์》全部章節：第 11 章 - 第 20 章

อากาศยามค่ำคืนเย็นลง ตอนที่อนุรักษ์ขี่มอเตอร์ไซค์ออกจากโรงแรม ร่างกายของเขายังรู้สึกเบาหวิวจากฤทธิ์ไวน์ และความคิดก็ยังวนเวียนอยู่กับเหตุการณ์เมื่อครู่ ทั้งเรื่องลาดา สิ่งยั่วยวนที่เกือบทำให้เขาหวั่นไหว และเหตุการณ์ประหลาดที่เพิ่งเกิดขึ้น เขารู้สึกว่าร่างกายของตัวเองมีบางอย่างผิดปกติ แต่เขายังไม่เข้าใจว่าทำไมมันได้เป็นแบบนั้น‘หรือว่าเป็นเพราะเหล้าจริง ๆ? ตรงนั้นของเรามันไม่แข็ง ทั้งที่... เราก็รู้สึกถูกยั่วเหมือนกัน...’ อนุรักษ์พูดในใจแสงไฟริมถนนส่องลงบนพื้นถนนที่เปียกเล็กน้อยจากฝนปรอยเมื่อช่วงเย็น อนุรักษ์พยายามประคองรถให้สมดุล แต่ดวงตาของเขากลับรู้สึกหนักอึ้ง บางครั้งเขาก็สะบัดหัวไล่ความง่วงและฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ยังคงหลงเหลืออยู่ บางครั้งมอเตอร์ไซค์ก็เสียหลักเล็กน้อยจู่ ๆ เสียงท่อไอเสียคำรามก็ดังขึ้นในอากาศมอเตอร์ไซค์กลุ่มหนึ่งพุ่งมาจากด้านหลังด้วยความเร็วสูง แซงรถคันอื่นอย่างบ้าระห่ำ อนุรักษ์หันไปมองกระจกมองหลังตามสัญชาตญาณ ก่อนเห็นแก๊งมอเตอร์ไซค์กลุ่มหนึ่งสวมเสื้อแจ็กเกตหนังสีดำ มีโลโก้กะโหลกสีแดงอยู่ด้านหลัง กำลังพุ่งเข้ามาหาเขาอย่างรวดเร็ว"หลบไป ไอ้เวร!" หนึ่งในนั้นตะโกน พร

หลังจากเหตุการณ์ที่ร้านอาหาร บรรยากาศระหว่างอนุรักษ์กับนาราก็กลายเป็นกระอักกระอ่วนเล็กน้อย นาราดูไม่สบายใจ คอยหันกลับไปมองด้านหลังอยู่หลายครั้ง ราวกับกลัวว่าตะวันยังตามเธอมาอยู่ อนุรักษ์ที่สังเกตท่าทางของเธอมาตลอด ในที่สุดก็เอ่ยปากถาม"นารา เธอโอเคไหม?" เขาถามพลางยังคงตั้งใจขี่มอเตอร์ไซค์ไปด้วยนาราเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจยาวออกมา "ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน อนุรักษ์ ฉันรู้สึกเหนื่อยมากเลย" น้ำเสียงของเธอเบาแทบจะกลืนหายไปกับเสียงรถที่แล่นผ่านพวกเขายังคงขี่ไปบนถนนที่เริ่มโล่ง ไฟริมทางส่องสว่างไปตามทางเท้าที่ว่างเปล่า ไม่กี่นาทีต่อมา อนุรักษ์ก็เลี้ยวมอเตอร์ไซค์ไปทางหอพักของนารา เขาจอดรถไว้หน้าประตูรั้ว แล้วหันไปมองหญิงสาวที่ยังนั่งนิ่งอยู่บนเบาะหลัง"อยากคุยกันสักหน่อยไหม?" อนุรักษ์เสนอนารามองเขาอย่างลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าในที่สุด "คุยกันตรงนี้ก็พอ ฉันไม่อยากให้เพื่อนที่หอเห็นฉันในสภาพนี้"ทั้งสองจึงนั่งลงบนม้านั่งเล็ก ๆ ใกล้ประตูรั้วหอพัก อนุรักษ์รออย่างใจเย็น ขณะที่นาราเอาแต่เล่นนิ้วของตัวเองไปมา เห็นได้ชัดว่าเธอกำลังพยายามรวบรวมความกล้าเพื่อพูดออกมา"ตะวันน่ะ... เ

เลยหลังเที่ยงมาแล้ว อนุรักษ์เริ่มถอดใจว่าคงไม่ได้ลูกค้าอีก ห้องพักของหมอนวดเงียบมาก มีแค่เขาคนเดียวอยู่ที่นั่น คนอื่น ๆ ได้ลูกค้ากันหมดแล้ว‘ช่างเถอะ ใช้เวลาว่างนี้ให้สบายก็แล้วกัน!’ อนุรักษ์เอนตัวนอนเล่นบนเก้าอี้ขณะเดียวกัน ด้านหน้าคลินิก มีลูกค้าคนใหม่คนหนึ่งที่ดึงดูดความสนใจตั้งแต่ก้าวเข้ามา ผู้หญิงรูปร่างใหญ่คนหนึ่งสวมเสื้อผ้าหรูหราเดินเข้ามาในล็อบบี้ด้วยท่าทางมั่นใจเต็มเปี่ยม“ฉันอยากนวด” เธอพูดกับพนักงานต้อนรับอย่างหนักแน่น “แล้วฉันต้องการให้อนุรักษ์นวดให้เท่านั้น”พนักงานต้อนรับที่คุ้นเคยกับลูกค้าหลากหลายรูปแบบอยู่แล้ว ยิ้มอย่างสุภาพ “ขอโทษนะคะ คุณผู้หญิง เคยมาที่นี่มาก่อนหรือเปล่าคะ?”ผู้หญิงคนนั้นโบกมืออย่างไม่สบอารมณ์“ยังไม่เคย แต่เพื่อนฉัน ณิศยา บอกว่าฝีมือนวดของเด็กคนนั้นสุดยอดมาก เพราะงั้นฉันต้องลองให้ได้!”วารีนซึ่งบังเอิญอยู่ใกล้โต๊ะพนักงานต้อนรับได้ยินบทสนทนานั้น เธอจึงรีบเดินเข้าไปหา“ยินดีต้อนรับค่ะ คุณผู้หญิง... ซาร่าใช่ไหมคะ? ดิฉันวารีน เป็นผู้จัดการที่นี่ค่ะ เมื่อกี้คุณณิศยาเพิ่งบอกดิฉันโดยตรงว่าคุณซาร่าจะมา” เธอทักทายอย่างเป็นมิตร “อนุรักษ์เป็นหนึ่งในหมอนว

หลังจากกินข้าวเสร็จ นาราก็ชวนอนุรักษ์แวะร้านสะดวกซื้อที่อยู่ไม่ไกลจากร้านแผงลอยที่พวกเขาไปกินกัน "ฉันจะซื้อของแป๊บหนึ่งนะ นายจะเข้าไปด้วยหรือรอข้างนอกก็ได้?" นาราพูดพร้อมรอยยิ้ม"โอเค ตามสบายเลย ฉันรออยู่ตรงนี้" อนุรักษ์ตอบ พลางเอนตัวพิงมอเตอร์ไซค์แล้วหยิบโทรศัพท์เครื่องใหม่ออกมา กดดูฟีเจอร์ต่าง ๆ ที่ยังไม่คุ้นเคยสำหรับเขา ทุกอย่างดูน่าสับสนไปหมด เดี๋ยวเขาอยากขอให้นาราช่วยสอน เมื่อกี้ตอนจะถามคนขายโทรศัพท์ เขายังอายอยู่ขณะที่อนุรักษ์กำลังง่วนอยู่กับโทรศัพท์ ชายชราคนหนึ่งในชุดมอมแมมก็เดินเข้ามาหาเขา ผมของเขายุ่งเหยิง ใบหน้าเต็มไปด้วยริ้วรอย และแววตาดูคมกริบ แม้ร่างกายจะดูชราภาพแล้วก็ตาม"พ่อหนุ่ม" ชายชราคนนั้นเรียกด้วยเสียงแหบพร่าอนุรักษ์เงยหน้าขึ้นมอง ค่อนข้างตกใจเล็กน้อย เขาคิดว่าชายคนนั้นอาจเป็นแค่ขอทานที่อยากขอเงิน แต่ก่อนที่เขาจะทันได้พูดอะไร ชายชราก็พูดต่อว่า "เจ้ามีสิ่งล้ำค่าอยู่กับตัว ระวังให้ดี เพราะพลังนั้นจะดึงดูดสายตาของผู้คนมากมาย"อนุรักษ์ขมวดคิ้วเข้าหากัน "คุณลุงหมายความว่ายังไงครับ?"ชายชราขยับเข้ามาใกล้อีกสองสามก้าว แล้วกระซิบว่า "แหวนวงนั้น... ข้ารู้จักของสิ่งนั

อนุรักษ์ก้าวเข้าไปในร้านคาเฟ่ สายตาของเขาก็เห็นร่างของมาลัยที่นั่งอยู่ใกล้หน้าต่างบานใหญ่ทันที หญิงสาวดูสบาย ๆ มีแก้วกาแฟวางอยู่ตรงหน้า เธอสวมเสื้อบลาวส์สีขาว ผมยาวปล่อยสยายลงมา พอเห็นอนุรักษ์ เธอก็ยิ้มแล้วโบกมือให้"ในที่สุดก็มาสักที" มาลัยพูดตอนที่อนุรักษ์นั่งลงตรงหน้าเธอ"รถติด ขอโทษนะที่ให้รอนาน" อนุรักษ์ยิ้มบาง ๆ แล้ววางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ"ไม่เป็นไร ฉันก็เพิ่งมาถึงได้ไม่กี่นาทีเอง จะสั่งอะไรไหม?" มาลัยถามพลางยื่นเมนูให้อนุรักษ์กวาดตามองเมนูคร่าว ๆ แล้วตัดสินใจว่า "กาแฟดำก็พอ"มาลัยพยักหน้าแล้วเรียกพนักงานมาสั่งเครื่องดื่มให้อนุรักษ์ หลังจากนั้นเธอก็มองชายหนุ่มด้วยสายตาทะเล้น "แล้วเป็นไงบ้าง หมอนวดชายของเรา? ที่ทำงานมีเรื่องสนุก ๆ ไหม?"อนุรักษ์หัวเราะเบา ๆ "มีนะ แต่ส่วนใหญ่เป็นเรื่องซวย ๆ มากกว่า มอเตอร์ไซค์ผมดับตั้งแต่เช้า แล้วที่ทำงานก็ยังโดนหาเรื่องอีก"“โดนหาเรื่อง? จากหัวหน้าเหรอ?”“ใช่ หัวหน้าผมนั่นแหละ ตั้งแต่แรกที่ผมเข้าไปทำงาน เขาก็เหมือนตั้งตัวเป็นศัตรูกับผม ช่วงหลังยิ่งหนัก พยายามทำให้ผมลำบากเพื่อให้ผมโดนไล่ออก...”“แล้วไงต่อ?”“ก็จนถึงตอนนี้ยังไม่โดนไล่ออก!”