Todos los capítulos de บำเรอรัก กลลวงมาเฟีย(ซีรีส์ชุดDARK): Capítulo 71 - Capítulo 80

“เอาล่ะ ผมไม่มีเวลามาก ฉะนั้น ตอบมา ว่าฝั่งรัสเซีย จะมาวันไหน”นิโคลัสมองภาพภรรยาและลุกของเขาด้วยความเป็นห่วง อลินแอบมองใบหน้าถอดสีของชายร่างท้วมที่ดูจะกังวลเมื่อมองหน้าจอนั่น เธอคิดว่า แดเนียลคงจะข่มขู่อะไรเขาอยู่“ไม่เกินอาทิตย์นี้”“ที่ไหน”“รวมพลกันที่ท่าสินค้าของดาร์คที่อยู่ติดกับชายป่า”“ทางตอนใต้หรือ?”“ผมรู้แค่นี้แหละ เอาล่ะ ถือว่าต่อแต่นี้ไม่มีอะไรหมางใจกัน ผมไม่ยุ่งเกี่ยวกับไอ้คาเมรอนแล้ว ส่วนคุณต้องเคลียร์กับกลุ่มรัสเซียที่ลงขันกันสังหารดาร์ค โดยเฉพาะคุณ”นิโคลัสลุกขึ้นเตรียมจะเดินออกไปจากห้อง เขารู้สึกหวั่นใจในความปลอดภัยเล็กน้อย มันจะยอมปล่อยให้เขาเดินออกไป หรือจะฆ่าตาย ก็ต้องวัดใจกันดู“ออ ไม่ต้องห่วงนะ ว่าผมเจอหน้าผู้หญิงคนนี้แล้วจะลอบทำร้ายหล่อน เธอน่าเอ็นดูจริงๆ” นิโคลัสทิ้งเกราะป้องกันสุดท้าย ด้วยเขารู้ดี ว่าไอ้นี่คงรักสาวเอเชียคนนี้เข้าให้แล้ว และที่เขายอมเจรจาดีๆกับมันก็เพราะความรักนั่นแหละ รักภรรยาและลูกๆเป็นที่สุด เขายอมตายเสียดีกว่าเห็นคนรักตายไปต่อหน้าแต่ยังไงเสีย สัจจะย่อมไม่มีในหมู่โจร หากมีโอกาส รับรองเขาจะใช้แม่นี่เป็นตัวต่อรองกับมันเหมือนที่มันทำกับเขาแน่

“ซี้ดด อ่าส์ ลินทำเอง กลัวเจ็บค่ะ” เธอโยกซ้ายขวาแล้วขย่มลงช้าๆรับท่อนอวบใหญ่เกินร่างกายจะรับไหว เม็ดติ่งโดนลำใหญ่ครูดจนเสียวสะท้าน“อ่าส์ อ๊าส์ ซี้ดด เสียว ลินเสียว”แดนิโล่ช่วยเธออีกแรงโดยการใช้มือแบะกลีบเธอออก เขามองภาพที่ท่อนใหญ่กำลังเสียบเข้าร่องรักและครูดกลีบเนื้อนิ่มเข้าไปอย่างพอใจ แม้บรรยากาศไฟสลัวไม่มามารถมองได้ชัดเจนเท่าไหร่ แต่แค่นี้ ก็ทำให้เขารู้สึกมีความสุขและรับรู้ว่าอลินตื่นเต้นกับบทรักบนดาดฟ้าขนาดไหนพรวด“อ๊าส์...อื้มม” เธอหอบกระเส่าเมื่อขย่มลงมาจนสุดโคน หน้าอกอวบยังโดนคนเจนจัดบีบขยำอยู่“ซี้ดด ลิน โอ้วว เด็ดมาก ลินจ๋า” เขาสูดปากพลางพร่ำพรรณาถึงรสสวาทจากสาวเอเชียร่างบางที่กำลังกลืนกินความเป็นชายของเขา มันคับแน่นเสียจนต้องเผลอสูดปากเสียงดังเพราะความเสียว แถมยังโดนด้านในตอดหนุบหนับ เห็นตัวเล็กๆน่ารักอย่างนี้ แต่เนินเนื้อและหน้าอกที่ใหญ่เกินตัวมอบความสุขซ่านให้แก่เขาจนเกินคาดขนาดนี้ ใครกันจะปล่อยให้เธอเป็นของคนอื่น เมื่อคืนที่หล่อนโดนลวนลามเขาก็โกรธเสียจนเกือบขาดสติจะเผลอลงไปฆ่าไอ้สองคนนั่นเองกับมือแล้ว... ไม่มีทาง ที่เธอจะไปเป็นของใคร ไม่แน่นอนนับแต่วันที่ได้ลิ้มรสความ

“ตาเธอแล้วอลิน”แดนิโล่เปลี่ยนมาเป็นฝ่ายช่วยเธอด้วยปลายชิวหาลากเลียรอยแยกแล้วตวัดขึ้นมาเขียเม็ดติ่งพร้อมดูดดื่มน้ำหวานไหลเยิ้มจนอลินครางระงมขยุ้มผมแดนิโล่เพื่อคลายความเสียว ลิ้นหนาปาดเลียทุกซอกหลืบแล้วลากลงมาถึงรูหลังเจ้าของเรือนร่างสะดุ้งโหยงพยายามผลักไสใบหน้าออกทว่าแรงขัดขืนเธอไม่สามารถทำให้เขาหยุดได้ กลับยิ่งลงน้ำหนักลิ้นกดเน้นย้ำเลียรอบๆรูทวารอย่างไม่นึกรังเกียจ“อื้อ ไม่ ดะ แด อื้อ อย่าค่ะ”มือเล็กเผลอตบศีรษะมาเฟียหนุ่มอย่างลืมตัว เธอนอนแน่นิ่งหัวใจเต้นตุบๆอย่างหวาดกลัว กลัวว่าเขาจะฉุนเฉียว ทว่าใบหน้าคมเข้มเงยขึ้นมามองหล่อนแล้วลูบหัวตัวเองป้อยๆเธอจึงโล่งอกไปทีรูเสียวปลิ้นเข้าปลิ้นออกตามแรงกระแทก ทั้งสองครางประสานเสียงกันระงมแข่งกับโหนกเนื้อกระทบกันดังสนั่น สาวใต้ร่างเด้งรับแรงกระหน่ำจากเขาอย่างรู้งานพั่บๆๆๆๆๆตื๊ดดดเสียงมือถือสั่นส่งผลให้ร่างใหญ่เร่งความเร็วถี่ยิบ“อ๊าๆๆซี้ดด อ่าส์ๆๆ”พั่บๆๆๆ“โอ่วว อลินจ๋า อื้มซี้ดด”เขาลูบไล้กรอบหน้าเรียวสลับกับหันมองสามาร์ทโฟนที่ยังคงสั่นไม่หยุด“ปะ ไปรับ ก่อนเถอะนะคะ”แดนิโล่ชะงักบั้นเอวชั่วคราวเมื่อเอื้อมมือไปรับสายจากกลุ่มดาร์คที่กำลังแจ

ดวงตาหวานปนน้ำตาจนพร่ามัว เธอไร้ซึ่งความหวังใดๆแล้ว ชีวิตผู้หญิงบ้าและแสนโง่อย่างเธอคงจะต้องจบสิ้นณ ที่ตรงนี้ สมควรแล้วที่ต้องถูกภรรยาของเขาลงทัณ มันสมควรแล้วจริงๆ ทุกคำที่เขาบอกกับเธอ คือคำโกหกให้ตายใจ เธอน่าจะคิดได้ตั้งแต่ตอนที่อยู่เกาะแล้วพยายามคิดเข้าข้างตัวเองมาโดยตลอดหึ เหตุผลของเขา มันไม่มีจริงความจริงก็คือ...คำลวงทั้งสิ้น..เธอโง่เอง อลิน แกมันโง่จริงๆ..“ฮืออ ไม่ ไม่ พ่อจ๋า แม่จ๋า ไม่ .. พ่อแม่ ฮือออ”อลินร้องไห้โฮออกมาอย่างบ้าคลั่ง ทั้งเสียงเพลงที่กำลังกล่อมให้เธอหวนนึกถึงความหลังฝังใจในโศกอนาถกรรมความรักที่แสนจะสยดสยอง เธอเหลือบมองใบหน้าแม่ที่กำลังนอนจมกองเลือดส่งสายตามองมายังเธอ"ไม่ ไม่จริง ไม่จริง ฮึกๆ ฮือ"อลินกรีดร้องออกมาอย่างบ้าคลั่ง ตอนนี้เธอกลายเป็นเด็กน้อยอลินที่กำลังนั่งอยู่ในโบสถ์ มองพ่อแม่และสามีใหม่กำลังนอนจมกองเลือดสังเวยความเคียดแค้น เลือดไหลออกมาเปื้อนเท้าเปล่าของหล่อนจนเธอผวา“กรี๊ดดดด”“ฮ่าๆๆ เห็นมั้ย ฉันไม่ได้โรคจิต แกต่างหากล่ะ ที่บ้า นังบ้า”“ไม่ ไม่จริง” เธอพยายามขยับกายให้หนีจากเลือดเหมือนคนบ้า“นังอลินบ้า บ้า ... บ้าๆๆ ฮ่าๆๆๆ”“กรี๊ดดดดดดด”เสีย

“เฮ้ย”วิลเลียมซึ่งเริ่มเดินทิ้งช่วงห่างเจ้านายไปหลายก้าว เมื่อได้ยินเสียงปืนหนึ่งนัดดังจากชั้นบนห้องของวิเวียน เขารีบวิ่งขึ้นไปดูอย่างรวดเร็ว ลูกน้องคนสนิทยืนอ้าปากค้างขณะมองลูกกระสุนทะลุหัวเตียงจนเป็นรู ส่วนวิเวียนนั่งกอดเข่าดึงผ้าห่มมาปกคลุมกายได้ทันก่อนวิลเลียมจะมาพบเพียงเสี้ยววินาที เธอนั่งตัวสั่นเทาเมื่อแดนิโล่ยังไม่ลดปืนลงจ้องมาที่เธอด้วยสายตาอาฆาตแค้น“ฟู่ววว” วิลเลี่ยมรู้สึกโล่งอกไปทีที่เจ้านายไม่ได้ยิงเธอ ดีที่ยั้งอารมณ์ได้ทัน“นะ นายครับ เรากลับกันนะครับ” วิลเลียมเอ่ยวาจาเลียบเคียงและค่อยๆหยิบปืนออกจากมือเจ้านายหนุ่มเข้าใจว่าเป็นรื่องยากที่จะให้แดนิโล่อดกลั้นการลงทัณฑ์คนที่ทำร้ายลูกเมียเขา แต่น่าทึ่งที่เจ้านายเขาควบคุมสติได้..................................................................................................อลินค่อยๆเปิดเปลือกตาช้าๆเมื่อความเย็นจากผ้าสัมผัสลำแขน เธอเห็นเอร่าเพียงลางๆจึงเกิดความรู้สึกวางใจเมื่อมีสาวใช้คนนี้อยู่เคียงข้าง แต่เมื่อรู้สึกผิดวิสัยช่างพูดช่างจาของเอร่า อลินลืมตามองเห็นใบหน้าของชาวใช้ให้ชัด น้ำตาหยดใสๆไหลพรากออกมาโดยไม่รุ้ตัว“โธ่