บำเรอรัก กลลวงมาเฟีย(ซีรีส์ชุดDARK)

“เอาไงดีนะนังลิน?”

นักร้องสาวสวยประจำผับหรูพ่วงด้วยตำแหน่งเทรนเนอร์สอนท่าเต้น ยืนขาสั่นอยู่หน้าประตูอย่างชั่งใจ อีกทั้งรองเท้าส้นเข็มที่เธอไม่ชอบสักเท่าไหร่ ส่วนใหญ่มักจะสวมรองเท้าผ้าใบหรือรองเท้าแตะเสียมากกว่า ด้วยความที่ชื่นชอบเพลงจังหวะเร็ว ดังนั้นการเต้นจึงเป็นอีกอย่างที่เธอถนัดมาก แรกเริ่มของการทำงานที่นี่ ก็เพราะเงินเดือนมากโขพอควร เธอหวังจะทนทำงานที่นี่อีกสัก2ปี เก็บเงินใช้หนี้ให้พ่อแม่ก่อน แล้วค่อยออกไปทำงานด้านเอกสารตามที่เธอเรียนมา จะได้เลิกเป็นขี้ปากชาวบ้าน และได้ตื่นเช้าไปทำงานกลับบ้านตอนค่ำดังเช่นคนส่วนใหญ่เขาทำกันเสียที

ด้วยความที่เจ้าของเป็นชาวต่างชาติ "สกาย" จึงเป็นผับหรูหราโอ่อ่าเหมาะสำหรับนักท่องราตรีประเป๋าหนัก

และตอนนี้ เธอเลือกทำเรื่องที่โง่เง่าที่สุดในชีวิต เพราะเงิน..

เงินจำนวนห้าล้าน!  คือข้อเสนอที่น่าตื่นตาจากมาเฟียหนุ่มชาวอิตาเลียน นอกจากรวยแล้ว ยังมีใบหน้าหล่อเหลาเอาการ แค่เธอเผลอสบตา หัวใจก็เต้นแรงผิดจังหวะ  เขาช่างเป็นผู้ชายที่มีเสน่ห์ล้นเหลือ ทว่า แฝงด้วยความน่ากลัว..

ร่างของเขาสูงใหญ่ แววตาดุจพญาเหยี่ยวกับรอยสักที่แสนจะน่ากลัว ทว่า กลับเรียกความสนใจให้เธอเหลียวมองอย่างน่าประหลาด อยากจะเข้าใกล้เพื่อเพ่งพิศลายลักษณ์บนผิวเนื้อแล้วลูบไล้เบา ๆ..

และสิ่งที่เคยหวัง มันกำลังจะเกิดขึ้นจริง ..

ด้วยอัตราแลกเปลี่ยน ที่ชื่อว่าเงิน 

หรือเรียกง่าย ๆ ว่าเธอ 'ขายตัว'

“อย่าให้เจ้านายผมต้องรอนาน” เสียงจากชายฉกรรจ์ชุดดำฉุกให้เธอหลุดจากภวังคืเหม่อ เขาจ้องหน้าขมวดคิ้วเป็นเชิงเร่งรัด

“เออ ฉันกำลังจะเข้าไปแล้วน่า” อลินบ่นงึมงำพลางเบ้ปากใส่ ก่อนเปิดประตูเข้าไป

ผางง

อากาศภายในห้องเย็นเยือกจนขนลุกซู่ และความหรูหราไม่ได้ทำให้เธอตื่นตระหนกได้เท่ากับการได้เผชิญหน้าเขา

เขาผู้กำลังนั่งพิงหัวเตียงขนาดคิงไซค์ท่อนบนปล่อยเปลือย แต่ค่อยยังชั่วหน่อยที่ท่อนล่างไม่เปลือยตาม

ในมือใหญ่เต็มไปด้วยรอยสักถือแก้วบรั่นดีพลางกระดกเข้าปาก สายตาคมดุโลมเลียชุดเกาะอกรัดรูปสั้นจุ๊ดจู่ของเธออย่างหื่นกระหาย

".."

ริมฝีปากสีแดงฉ่ำวาวเม้มเข้าหากันแน่น

แสร้งเชิดหน้ายิ้มให้ ทำทีท่าเสมือนว่าก๋ากั่นนักหนา แต่เขาคงไม่รู้ ว่านังอลินคนนี้มันกลัวแทบแย่

มาเฟียหนุ่มมองหล่อนตั้งแต่เรือนผมยาวดัดเป็นลอนใหญ่ ไล่ลงมาถึงเนินเนื้ออวบอิ่มที่ล้นเกาะอกออกมา หน้าท้องแบนราบเอวคอดกิ่วเลยมาถึงส่วนโค้งตรงสะโพกเด้งงอนน่าขยำ ขาเรียวเล็กขาวเนียน ดูแล้วน่าจับแข้งขาพลิกแพลงเปลี่ยนท่วงท่าไปมา

แค่มองเรือนร่างภายนอกก็ทำให้น้องชายของเขาเหยียดขยายแล้ว เพิ่งเจอเธอครั้งแรกในผับของพอล และปฏิเสธไม่ได้เลยว่า อยากจะสอดใส่ตั้งแต่แรกเห็น ข้อเสนอหนึ่งแสนบาทในครั้งแรกอาจจะน้อยไป ทำให้เขาทุ่มไม่อั้นยอมควักตังค์จ่ายห้าล้าน เพียงเพื่อได้มีอะไรกับแม่สาวหน้าเงินคนนี้สักครั้ง ให้น้องชายตรงหว่างขาหายอยาก

“ขึ้นมาบนเตียงสิ ฉันไม่มีเวลานาน”

“แล้ว..เอ่อ”

“เช็คเงินสดห้าล้านวางอยู่บนนั้น” เขารีบเอ่ยอย่างรู้ทัน

อลินหันไปมองตามเขา เธอเอียงคอเหลือบสายตาเห็นเลขห้าตามด้วยเลขศูนย์อีกหกตัว มันทำให้เธอสูดลมหายใจเข้าลึกเต็มปอดเพื่อเรียกความกล้าให้กับตัวเอง

เมื่อเยื้องย่างเข้าใกล้เขา สูดกลิ่นน้ำหอมจากชายหล่อเหลาทำเอาเธอใจสั่นแทบอ่อนยวบคาพื้น

 แต่ต้องทนใจแข็งหยิบแก้วในมือใหญ่มาชงเครื่องดื่มให้อย่างชำนาญ

“หวังว่าคงอ่านข้อตกลงแล้วเป็นอย่างดี?” ดานิโล่เปรย สายตาคมมองใบหน้าสวยขณะที่หล่อนกำลังรินบรั่นดีลงแก้ว

“ค่ะ ห้ามจูบปาก คุณจะไม่เล้าโลมใดๆฉัน และที่สำคัญ คือห้ามแบล็คเมล์คุณ หากฝ่าฝืน..เอ่อ”

“นั่นคือความตาย”

“ดี .. รีบขึ้นมาบนเตียงซะ ฉันไม่มีเวลามาก”

อลินวางแก้วลงบนโต๊ะ ร่างอรชรทรุดนั่งยอง ๆเพื่อถอดรองเท้าออกก่อนขยับขึ้นไปนั่งบนเตียงกว้าง

เธอกลั้นหายใจขณะเงยหน้าขึ้นไปสบสายตาของเขา เมื่อเมื่อไปต่อไม่ถูก จึงทำได้แค่ยิ้มหวานให้

ในขณะที่อีกฝ่าย ฝักใฝ่แค่เรื่องอย่างว่า สายตาโลมเลียทุกสัดส่วนของเธอ โดยเฉพาะหน้าอกที่มันอวบตูมและใหญ่เกินตัว ส่วนสำเนียงภาษาของเธอฟังแล้วน่าจะเก่งพอตัว อาจจะเพราะมีแขกต่างชาติบ่อย พอนึกไปแล้วริมฝีปากได้รูปก็ผึดพรายยิ้มเหยาะให้กับแม่สาวขายบริการตรงหน้า 

อลินนั่งท่าพับเพียบสวนทางกับชุดกาะอกสีแดงที่เธอสวม เธอทำตัวไม่ถูก รอฟังคำสั่งจากเขาพลางบีบมือตัวเองแน่น  พยายามจะเป็นฝ่ายเริ่มด้วยการขึ้นคร่อมเล้าโลมตามที่เคยซ้อมไว้ก็ไม่กล้า เพราะสถานการณ์จริง กับเวลาที่เธอฝึกซ้อมกับหมอนข้าง มันต่างกันนัก!

'โอ๊ย ให้ตายสิ เอาไงดี ๆ ๆ พยายามนึกถึงหนังโป๊ที่เคยดูเข้าไว้นะยัยลิน อย่าให้เค้าโมโหเชียว

เงินห้าล้าน ช่วยเปลี่ยนชีวิตแก ท่องไว้ ห้าล้าน  จากที่ตั้งใจจะทนทำงานในผับ2ปี ก็จะได้ออกไปในวันนี้พรุ่งนี้แล้ว สู้สิวะลิน!'

เธอเรียกความกล้าให้ตัวเองในใจ

“ถอดกางเกงให้ฉัน”

เสียงคำสั่งแรกนั้น ทำเธอสะดุ้ง สายตาลอกแลก แต่ต้องฝืนยิ้ม

“ค่ะ คุณแดเนียล”

มือเล็กสั่นเทาพยายามปลดกระดุมให้เขา แต่ทำไมมันไม่เหมือนที่เธอเตรียมไว้กับยัยน้ำหวานเลยนะ

น้ำหวานคือเพื่อนสนิท หล่อนเป็นคนชักชวนเธอมาทำงานที่ผับ เป็นเพื่อนเพื่อนรักที่นิสัยแตกต่างกันสุดขั้ว

คนหนึ่งรักสนุก และแอบรับงานเรื่องอย่างว่า ส่วนเธอภายนอกดูก๋ากั่น แต่ความจริงยังบริสุทธิ์

  น้ำหวานเป็นหญิงสาวรักสนุก หากคืนไหนถูกใจผู้ชายหล่อๆก็หิ้วกลับไปนอนห้องหลังเลิกงานเสมอ และมักจะแอบรับงานกับเสี่ยเงินหนา

 แม้อลินจะไม่เคยทำเรื่องพวกนี้ แต่ความที่เป็นเพื่อนสนิท ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด เธอก็มักจะถูกเหมารวมว่าเป็นแบบนั้นด้วยเสมอ

'แกห้ามร้องไห้ ห้ามทำตัวโก๊ะ เงอะงะเด็ดขาดนะยัยลิน ไม่งั้น เค้าเป่าหัวแกตาย ข้อหารำคาญแกแน่!

..แกต้องยิ้มให้เค้า ยิ้มหวานๆ จับน้องชายเค้าแล้วดูดมันแรงๆเหมือนในหนัง... อ้อ ห้ามใช้ฟันนะ'

เอาล่ะ เธอจำได้ขึ้นใจแล้ว แต่พอเจอหน้างานจริง

"...!"

อลินแทบผงะ เมื่อตรงนั้นมันเด้งออกมาจากกางเกงใน ใหญ่เท่าๆกับข้อมือเธอ... น่ากลัวจนเธอต้องรีบหลับตาปี๋

อลินไล้ปลายนิ้วมือที่ยังสั่นอยู่วนไปมาบนแท่งนั้นทั้งที่ตอนนี้แทบจะเป็นลมอยู่แล้ว

แม่เจ้า อะไรจะใหญ่ขนาดนี้ แค่จะอ้าปากเล้าโลมให้ไม่รู้จะทำได้ไหม ไม่อยากจะนึกไปถึงการโดนของจริงเลย เห้อ