All Chapters of กับดักรัก ยัยตัวแสบ: Chapter 111 - Chapter 120

ฟิลิปปินส์ (Philippines) หนึ่งในประเทศอาเซียนที่ทั้งประเทศมีเกาะมากกว่า 7,000 เกาะ มี มะนิลา (Manila) เป็นเมืองหลวง เมืองที่มีชีวิตชีวาด้วยภาพและเสียงของชีวิตในเมืองที่พลุกพล่านที่สุด นอกจากนี้ยังถูกเติมเต็มด้วยความแตกต่างระหว่างสิ่งเก่าและใหม่ ด้วยการผสมผสานอย่างลงตัวของตึกระฟ้าและบ้านโบราณ รถยนต์ส

“เมื่อไรจะลุกขึ้นมาท้าชนแบบพี่ต้นน้ำบ้าง” นัทเอ่ยกับคู่หมั้นที่กำลังดูแลปฐมพยาบาลแม่ที่เป็นลมหลังจากรู้ความจริงเรื่องลูกชาย ด้วยยอมรับในเพศสภาพของลูกไม่ได้“มันใช่เวลามาพูดไหม”“ไม่เหนื่อยบ้างเหรอที่ต้องฝืนใจทำในสิ่งที่ไม่ชอบมาเป็นสิบปี” นัทรู้เสมอมาว่าน้ำค้างก็ไม่ได้อยากเป็นพยาบาล เหมือนกับพี่ชายที

“ลุงต้นน้ำร้องไห้ เดวากอด กอดๆ นะคะ” เพียงเห็นดวงตาที่แดงก่ำของต้นน้ำ ก็รู้ได้ในทันทีว่าต้องผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก เดวาก็โผเข้าหาด้วยความห่วงใย โอบกอดเพื่อนของคนเป็นลุงด้วยความอ่อนโยน“เหนือกอดด้วยครับ”“น่านกอดด้วยครับ”“เวยากอดด้วย กอดๆ”เดวา เหนือ น่าน และเวลา ลูกๆ ของนีรากับเรนพากันสวมกอดต้นน

“ธาราบอกว่าคะนิ้งเรียนวิศวะเมคคาทรอนิกส์ใช่ไหมลูก” เอวาชวนคะนิ้งคุยขณะเลือกผลสตรอว์เบอร์รีที่คนงานเก็บมาจากไร่ ส่วนหนึ่งเก็บไว้รับประทานสด ส่วนที่ผลไม่สวยก็จะนำไปทำแยมหรือไอศกรีม“ใช่ค่ะ” คะนิ้งส่งผลสตรอว์เบอร์รีสีแดงสดเข้าปาก รสชาติหวานฉ่ำ อมเปรี้ยวนิดๆ กินอย่างเอร็ดอร่อย“ดีเลย ต่อไปคงช่วยแบ่งเบาง

ธารามาส่งคะนิ้งที่บ้านตามที่ได้บอกไว้ ภายในบ้านเงียบเชียบราวกับไม่มีคนอยู่ แต่ทั้งพ่อ แม่ พี่สาว และคู่หมั้นของพี่สาว ยังอยู่บ้าน รู้ได้จากรถที่จอดอยู่ครบทุกคันคะนิ้งเจอพี่สาวกับคู่หมั้นกำลังช่วยกันทำอาหารในห้องครัว“พี่น้ำค้าง พ่อล่ะ”“อยู่ในห้องทำงานตั้งแต่ไปกัน จนตอนนี้ยังไม่ออกมาเลย บอกอยากอยู่