Todos los capítulos de อ่อยรักเจ้าพ่อก่อสร้างเอวดุ : Capítulo 91 - Capítulo 100

ลลินกลับมาจากข้างนอกก็ตอนหนึ่งทุ่มกว่า พ่อกับแม่ทานมื้อเย็นอิ่มกำลังนั่งพูดคุยกันในห้องนั่งเล่น ส่วนศาลาที่สวนหน้าบ้านทีมงานของสิงห์ทำงานกันเร็วมาก อีกไม่กี่วันคงเสร็จ สมกับเป็นทีมงานของสิงห์จริงๆ                “แม่ขา พ่อขา กลับมาแล้วค่ะ” ลลินเดินเข้าไปหาพ่อกับแม่พร้อมกับยกถุงต้มเส้นโครงไก่ที่ตนกับนราไปทานมามื้อเย็นเห็นว่าอร่อยเลยนึกถึงพ่อกับแม่ซื้อมาฝากท่านคนละชุด                “อะไรลูกสาวขา? ” ลาลีถามลูกสาวพร้อมรับถุงในมือลูกสาวมาเปิดดูพร้อมขมวดคิ้ว                “ต้มเส้นโครงไก่ค่ะ ลลินไปกินกับนรามาเห็นว่าอร่อยเลยคิดถึงคุณแม่คนสวยกับคุณพ่อค่ะ”                “งั้นแม่เอาไปไว้ในตู้เย็นนะ ดีเลยพรุ

จังหวัดขอนแก่น สิงห์มองดูรูปลลินแล้วช่วยตัวเองอีกครั้งอีกครั้งหลายครั้งจนเสร็จในอุ้งมือสากกร้านตัวเองไปห้ารอบ ให้ตายสิเขาต้องการหล่อนแบบนี้เลยเหรอ ขนาดว่าลลินวิดีโอคอลเซ็กซ์โฟนให้แล้วแท้ๆ แต่ก็ยังไม่อิ่ม “ไอ้สิงห์แกต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ วะ อะไรจะหิวขนาดนั้น ห่างลลินยังไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมงเลยนะ” พึมพำกับตัวเองลุกขึ้นเดินเข้าห้องน้ำเพื่ออาบน้ำ เขาต้องรีบจัดการเคลียร์งานที่ขอนแก่นให้เสร็จเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ถ้าต้องอยู่ห้าวันได้ลงแดงตายแน่นอนแบบนี้ กว่าจะได้นอนก็ตีห้า เวลานอนของหล่อนเป็นเวลาตื่นนอนของทุกคน พอหลับไปได้ไม่กี่ชั่วโมงก็ต้องตื่นเพราะเสียงก่อสร้างด้านล้างดังรบกวน ลลินจึงลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวเพื่อจะไปนั่งทำงานที่คาเฟ่แถวร้านวัสดุก่อสร้างของสิงห์ ร้านที่ตนไปนั่งแอบมองแอบส่องสิงห์ก่อนหน้านี้ ลลินมานั่งทำงานโต๊ะเดิมมองดูร้านวัสดุก่อสร้างฝั่งตรงข้างด้วย มีรถเข้าออกตลอดเวลาและมีลูกค้าแวะเวียนมาตลอด และขณะนั้นเองเสียงสั่นเตือนโทรศัพท์หล่อนก็ดังขึ้นจนต้องหันมาสนใจโทรศัพท์ “แม่พี่สิงห์เหรอ” พึมพำกับตัวเองก

เวลาบ่ายโมงนักเขียนคนสวยกับนักอ่านแฟนคลับตัวยงก็มาถึงร้านก๋วยเตี๋ยวเรือเนื้อตุ๋น ขนาดมาตอนบ่ายคนในร้านก็ยังเยอะ ทั้งสองสั่งเล็กเนื้อตุ๋นเอ็นแก้วเหมือนกันทั้งสองชาม แบบพิเศษ ส่วนลลินไม่ใส่ผักบุ้ง                “คุณน้องไม่ทานผักบุ้งเหรอคะ”                “ค่ะ รู้สึกมันไม่อร่อยเลยไม่ชอบค่ะ”                “กินเตี๋ยวอิ่มเราไปเดินย่อยอาหารกันที่ห้างดีไหมจะ คุณพี่อยากได้กระเป๋าคุณน้องไปช่วยเลือกได้ไหม และเราก็ไปนั่งกินของหวานกันต่อค่อยแยกย้ายกันกลับดีไหมคะ” ขนาดก่อนหน้านี้ทานน้ำกับเค้กมาแล้วแท้ๆ                “ได้ค่ะ เอาตามคุณพี่ว่าเลยค่ะ ลลินยังไงก็ได้”      

ตอนเช้าลลินแวะหาโอมเพื่อพูดคุยและฝากชายหนุ่มให้ช่วยดูแลพ่อกับแม่ตนช่วงตนไม่อยู่บ้าน คือทุกครั้งเวลาจะออกจากบ้านไปเก็บข้อมูลเขียนนิยายหล่อนจะฝากโอมดูแลพ่อกับแม่ตลอด และเพราะแบบนี้พ่อกับแม่ถึงล็อกมงลูกเขยไว้ให้ชายหนุ่ม                “ลลินรบกวนพี่โอมด้วยนะคะ”                “รบกวนอะไร เราคนกันเองนะ อีกอย่างคุณน้าทั้งสองก็เหมือนญาติผู้ใหญ่พี่” โอมตอบเสียงนุ่มสุภาพ                “รู้ไหมพี่โอมเป็นผู้ชายที่ดีมากเลยนะคะ แสนดีที่หนึ่ง”                “แต่ก็ไม่ได้เป็นหนึ่งในใจเรา” โอมพูดต่อ                “เดี๋ยวน

สิงห์ตรวจไซต์งานก่อสร้าง สั่งแก้ไขหลายจุดเพราะช่างทำไม่ตรงตามแบบที่เขาออกแบบ แถมยังใช้วัสดุไม่ถูกต้องตามแบบที่ทำไว้ จึงสั่งรื้อใหม่หลายจุด และโทรสั่งวัสดุจากร้านของตนมาส่งไซต์งาน และยังประชุมกับวิศวะกรคุมงานด้วยว่ามีงานพลาดหลายจุด เวลาห้าวันเขาทรมานมากกับการต้องห่างแม่ยอดทูนหัวคนสวย พองานเสร็จจองตั๋วบินกลับกรุงเทพฯ มาถึงบ่ายมองโมงกว่าก็แวะเข้าร้านเคลียร์เอกสารส่งให้บัญชีจัดการต่อ                “มึงดูโทรมวะไอ้สิงห์ ไปทำงานไม่ได้กินหอย ดูดหอย จุ๊บหอยเหรอวะ” ห้าถามเพื่อนรักเมื่อเห็นสภาพเพื่อนตาดำคล้ำโบ๋เหมือนคนไม่ได้นอน                "เออ! กูไม่ได้กินหอย ดูดหอย เลียหอย อีกอย่างกูไปทำงานเว้ยไม่ได้ไปมีเซ็กซ์”                “สภาพมึงเถอะไอ้สิงห์ ตอนนี้ดูแย่มาก ไม่ได้นอนเลยใช่ไหม งานหินเหรอวะ”