“คุยกันรู้เรื่องแล้ว งั้นเรากลับที่พักกันเถอะ” ครูวิชิตเช็คบิลค่าไวน์และค่าอาหาร มันมากเท่าเงินเดือนเกือบทั้งเดือนของทรายเลยก็ว่าได้ “อ่าว พี่ชิตจะกลับแล้วเหรอครับ ผมขอโทษด้วยนะพี่ พอดีวันนี้วันศุกร์แถมมีจัดลี้ยงด้วย” เจ้าของร้านพูดกับครูวิชิตแต่สายตาจ้องมาที่ทรายทำเหมือนคิดอะไรบางอย่าง “เออพี่เข้าใจ เจ้าของร้านดังประจำจังหวัดก็ต้องยุ่งแบบนี้แหละ เอาไว้โทรหากันก็ได้ เออนี่ทรายน้องที่ทำงาน” “สวัสดีครับน้องทราย ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ ถ้ามีโอกกาสคงได้พบกันอีกครับ” เขาพูดยิ้ม ๆ ครูวิชิตพาทรายกลับโรงแรม พอทรายทำท่าจะเข้าห้องเขาก็พูดขึ้นมาว่า “พี่จะรอน้องทรายอยูที่ห้องนะ ให้เวลาน้องทรายเตรียมตัวแป๊บนึง เสร็จแล้วเปิดประตูเข้าไปหาพี่ได้เลย ห้องเรามันทะลุถึงกันได้ ทรายกับมานั่งเอนตัวลงบนโซฟาตัวใหญ่กลางห้อง เหมือนทบทวนอีกครั้งว่าควรเล่นกับไฟอย่างครูวิชิตหรือเปล่า ถอนตัวตอนนี้อาจจะยังทัน แต่สุดท้ายเธอก็พาตัวเองเข้าไปในห้องของเขาจนได้ “มานั่งข้างพี่สิน้องทราย” ครูวิชิตนั่งรออยู่แล้วตอนนี้เขารู้สึกเหมือนผู้ชนะอีกครั้งที่สามารถทำให้ครูทรายยอมสยบในวังวนกามาของเขาอีกคน ทรายเดินเข้าไปนั่งข
Last Updated : 2026-08-20 Read more