All Chapters of ตายแล้วเกิดใหม่ ดันเป็นฮ่องเต้: Chapter 1 - Chapter 4

บทที่ 1 | เลือดบนแขนเสื้อ------------------------------กลิ่นกำยานจาง ๆ ลอยอ้อยอิ่งอยู่เหนือห้องทรงพระอักษร แสงจากตะเกียงส่องต้องขอบถ้วยหยกบนโต๊ะจนวาววับเซียวจิ่งเหยียนเพิ่งยกถ้วยน้ำแกงขึ้นจิบเพียงอึกเดียวเท่านั้นมือที่ถือถ้วยก็ชะงักคิ้วเข้มขมวดแน่น ก่อนสีพระพักตร์จะเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว“ฝ่าบาท?”หลินเยว่ที่นั่งอยู่ไม่ไกลลุกขึ้นทันทีถ้วยหยกหลุดจากพระหัตถ์ กระทบพื้นดังเพล้งเซียวจิ่งเหยียนก้มลง มือข้างหนึ่งกุมลำคอ อีกข้างยันขอบโต๊ะเอาไว้แน่น เส้นเลือดบนหลังมือปูดขึ้นทีละเส้น“ฝ่าบาท!”หลินเยว่รีบเข้าไปประคองเขายังไม่ทันถึงตัว ร่างสูงก็เซถอยหลังเลือดสีแดงเข้มทะลักออกจากริมฝีปาก หยดลงบนแขนเสื้อสีทองทีละหยดหัวใจของนางกระตุกวูบ“พิษ...”เซียวจิ่งเหยียนพยายามสูดลมหายใจ แต่ทุกครั้งที่หายใจเข้ากลับเหมือนมีเปลวไฟเผาอยู่ในอกเขาหันไปมองถ้วยน้ำแกงบนพื้นจากนั้นจึงมองหลินเยว่แววตาคมคู่นั้นไม่ได้มีความโกรธมีเพียงความตกใจและคำถามที่เขาเองก็ยังหาคำตอบไม่ได้หลินเยว่หน้าซีด“หม่อมฉัน...หม่อมฉันไม่ได้ใส่อะไรลงไปนะเพคะ”เซียวจิ่งเหยียนยกมือขึ้นเหมือนต้องการพูดบางอย่างแต่เสียงที่ออกมากลับแ

บทที่ 3 | เหตุใดมือข้าจึงเล็กเช่นนี้ความมืดค่อย ๆ จางหายไป เซียวจิ่งเหยียนขมวดคิ้ว สิ่งแรกที่รู้สึกคือความนุ่ม ไม่ใช่พื้นหินเย็นเยียบ ไม่ใช่พื้นไม้ในท้องพระโรง แต่เป็นผ้าไหมบางเบาที่รองรับแผ่นหลังอยู่สิ่งที่สองคือกลิ่นกลิ่นดอกเหมยอ่อน ๆ ผสมกับกลิ่นเครื่องหอมที่คุ้นเคยอย่างประหลาดเขาขยับตัว ผ้าห่มเลื่อนลงจากอก“อือ...”เสียงที่หลุดออกมาทำให้เขาชะงัก เซียวจิ่งเหยียนลืมตาขึ้นทันที เหนือศีรษะไม่ใช่เพดานห้องทรงพระอักษรแต่เป็นม่านโปร่งสีชมพูอ่อนเขานิ่งไปหลายอึดใจก่อนยกมือขึ้นดู มือเรียวเล็ก ขาวนวล นิ้วทั้งห้าบอบบางจนเห็นข้อชัดเจน เขาจ้องมือของตัวเองพลิกซ้ายพลิกขวาจากนั้นค่อย ๆ ยกขึ้นแตะแก้ม ผิวเนียนนุ่ม ไม่มีรอยแผลเป็นเล็ก ๆ ที่หลังมือขวาซึ่งเขามีมาตั้งแต่วัยเยาว์เซียวจิ่งเหยียนลุกพรวดจากเตียง“นี่มัน...”เสียงของเขาหยุดชะงัก เพราะเสียงนั้นไม่ใช่เสียงของเขาเขากระโดดลงจากเตียง เดินโซเซไปยังกระจกทองเหลืองที่ตั้งอยู่ข้างโต๊ะ เงาสะท้อนในนั้นทำให้เขานิ่งค้างใบหน้าของสตรีผู้หนึ่งกำลังมองกลับมาผมยาวดำขลับตกลงถึงเอวดวงตากลมคู่นั้นเขาจำได้ดีริมฝีปากที่กำลังอ้าค้างอยู่ก็จำได้เซียวจิ่