Alle Kapitel von ผู้ชายร้ายแต่รัก: Kapitel 41 – Kapitel 50

เจ้าบ่าวลุกขึ้นยืน ตรงกลางห้องจัดเลี้ยง จับมือของเจ้าสาวเอาไว้ ท่ามกลางครอบครัว กลุ่มเพื่อนสนิท และ ทีมการ์ดของคลับ ที่มาร่วมงานวันนี้ ทุกคนมอง คนสำคัญในงาน ที่กำลังจะพูดคุย กับ แขกในงาน อย่างเป็นทางการ "สวัสดีครับ ผม จีน" ชายหนุ่มในชุดสูทสีดำมองไปรอบๆ แล้วหันมามองเจ้าสาว"ผมไม่เชื่อว่า ความรัก มีอยู่จริง" เจ้าตัวจูบมือของเจ้าสาว แล้วพูดต่อ"ผม อยู่คนเดียวมาตลอด ใช้ชีวิตมาคนเดียว ไม่เคยสนใจใคร จนกระทั่งมาเจอ เบบี๋ของผม" แขกในงาน กรี้ดกร้าดออกมา เมื่อได้ยิน เจ้าบ่าว ใช้คำเรียก ที่แทนตัวคนข้างๆ ได้อย่างน่ารักเหลือเกิน "มิ้นต์เป็นผู้หญิง ตัวบาง ไม่สูงเท่าไหร่ เวลาไม่แต่งหน้า ก็จืดๆ ไปนิด งอแง ขี้อ้อน แต่น่ารักสำหรับผมเหลือเกิน เวลามิ้นต์งอน เค้าจะหน้าเปลี่ยน ทำหน้าจ๋อยๆ แต่ปากจะบอกว่า มิ้นต์ไม่เป็นอะไรเวลาตื่นนอน มิ้นต์จะบอกว่า มิ้นต์สายแล้ว แต่มิ้นต์จะต้องจูบผมก่อน ทุกครั้ง มิ้นต์ไม่ชอบของแพงที่ผมซื้อให้ เพราะมันเปลืองเงิน แต่ก็ถือไม่วาง ยิ้มไม่หุบ ทุกครั้งที่ได้มันมา มิ้นต์เป็นผู้หญิงเข้มแข็ง อดทนเก่

ตัวแทนตัวกลาง จากผู้ขายและผู้ซื้อปิดดีลการเจรจา ซื้อขายคลับหรู มูลค่าเกินแปดหลักปลาย ด้วยความสมหวังทั้งสองฝ่าย สิ่งก่อสร้างและที่ดินแถบใจกลางเมือง มูลค่ามหาศาล ที่มีนักลงทุน เข้ามาสร้างทำกำไร กว่า10ปี ก่อนจะขายหุ้นทีละนิด จนตอนนี้ ทุนทั้งหมด 40% เป็นของอดีตโฮสต์ของที่นี่ ที่ตอนนี้ ลาออกไปแล้ว   "หนุ่มๆที่นี่ยังทำเงินได้อีกมาก แค่เพียง2ปี ก็น่าจะคืนทุนแล้ว"   ผู้จัดการคลับบอกกับตัวแทน นักลงทุนคนใหม่ ที่เข้ามาลงทุนแทนที่ คุณจีน ที่ตอนนี้ กำลังลงทุนอยู่กับการสร้าง อพาร์ตเมนต์ให้เช่า ในเขตชานเมือง และ ลงทุนกับร้านซักแห้ง อีกหลายแห่ง ที่อยู่ในเขต โรงงานอุตสาหกรรม   "ผู้จัดการจะลาออกจริงๆ เหรอครับ" ตัวแทนเจ้าของกิจการคนใหม่ เอ่ยถามเพราะเสียดายฝีมือ "ครับ แต่ไม่ต้องห่วงนะครับ ช่วงสี่เดือนแรก ผมจะดูแลให้ก่อน ฝึกงานให้คน

หากความดีงามใดใด ในโลกนี้ที่เค้าได้ทำมาทั้งหมด บุญบารมีในชีวิตที่เกิดมาตลอดสามสิบกว่าปี ของผู้ชายที่ชื่อ จามร จะยกให้ใครสักคน บุญนั้น ต้องเป็นของเด็กหญิงตรงหน้าคนนี้ ใบหน้าสีชมพูอ่อน หลับตาพริ้ม ในอ้อมกอดของคนเป็นแม่ ในห้องพักผู้ป่วย ลูกโป่งสีชมพู ป้ายธง ดอกไม้หลายกระเช้า ที่พี่เบียร์จัดแจงเอาไว้ ทำให้คนที่เพิ่งคลอดลูกออกมา ยิ้มกว้างทั้งน้ำตา เด็กหญิงร้องจ้า แสดงพลังปอดของตัวเองให้คุณหมอได้เห็น แล้วก็เงียบสงบ หลังจากได้อาบน้ำ สวมเสื้อผ้า และอยู่ในอ้อมกอดของผู้เป็นพ่อ คุณตาวางกำไลข้อเท้าคู่เล็กตรงข้างหลานสาว ที่กำลังหลับตาพริ้ม ลูกสาวของพ่อ โตจนมีหลานให้พ่อแล้ว "หน้าตาขี้เหร่เหมือนจีนเหลือเกิน" คำของพ่อภรรยา ทำให้คนเป็นแม่ หมั่นไส้ เด็กหญิงที่อยู่ในท้องมากว่า 9 เดือน คือ มินิพี่จีน อย่างแท้จริง ทุกคนที่เห็นใบหน้ายามหลับของ เจนิส

รถเอสยูวีขับขึ้นตรงไปทางเหนือ แต่เช้า ผู้เป็นพ่อ มองผู้โดยสารสองคน ที่นั่งคุยกันไปตลอดทางแล้วยิ้มกว้างออกมาลูกสาวที่ดูโฆษณาในโทรทัศน์เห็นว่า รถแบบที่บ้านเรา มีการเดินทางไปเที่ยวต่างจังหวัด ดังนั้น เจ้าตัวแสบ จึงอ้อนวอน ขอแดดดี๊ ให้ขับรถไปบ้างหม่ามี๊ทั้งขำทั้งเอ็นดู ที่ลูกสาว ขอด้วยคำหวานว่า "แดดดี๊ขา เราไปบ้านคุณทวดกันได้ไหมคะ" แดดดี๊มองหน้าเล็กแล้วเอียงแก้มตัวเองทันที เพื่อให้ลูกหอมแก้มก่อน"บ้านคุณทวดไกลมาก เราถึงต้องนั่งเครื่องบินไป ถ้าแดดดี๊ขับรถไป เราต้องนั่งรถตั้งแต่เช้า จนฟ้ามืดเลยนะคะ เจนิสจะไหวเหรอ" คนเป็นพ่อเกลี้ยกล่อม หวังจะให้ลูกเปลี่ยนใจ"ได้ค่ะ ถ้ามืดแล้ว เรานอนข้างทางได้ไหมคะ กางเต้นท์เลย จุดไฟด้วย" ลูกสาวที่ช่างจินตนาการ ทำเอาแดดดี๊ยอมแพ้"แต่ว่า หนูต้องนั่งคาร์ซีทกับหม่ามี๊ตลอดการเดินทาง ห้ามลุกจากเบาะมากอดแดดดี๊ระหว่างขับรถ โอเค" "ได้ค่ะ สัญญา" มือเล็กเกี่ยวนิ้วก้อย กับ แดดดี๊ ทริปทางไกลหลายร้อยกิโลจึงเกิ

อากาศเย็นในช่วงเช้ามืด ทำให้คนที่เหนื่อยล้า มาตลอดทั้งวัน ไม่อยากตื่นแต่ก็ต้องตื่น ร่างกายผอมบางของเด็กชายที่กำลังก้าวเข้าสู่วัยรุ่น ลุกขึ้นมา แล้วเก็บมุ้ง เก็บที่นอน ดูนาฬิกาที่ฝาผนังบ้าน "เอ้ก ตื่นแล้วเหรอ" คนเป็นแม่ ถามลูกชาย แล้วลุกออกจากมุ้งอีกหลังตามมา"ครับ ตื่นแล้ว" "ท่องตำราเถอะลูก ไม่ต้องไปช่วยงานหรอก วันนี้งานไม่มาก" แม่บอกกับลูกชาย ที่กำลังจะย้ายโรงเรียน ไปเรียนในตัวเมือง"ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวค่อยกลับมาอ่านคืนนี้" "เอางั้นเหรอ" แม่ถามย้ำอีกครั้ง แล้วเตรียมหุงหาอาหาร ก่อนจะไปทำงานที่บ้านหลังใหญ่ เด็กชายสวมเสื้อยืดตัวเก่า กางเกงวอร์มในมือมีไฟฉายให้ความสว่าง เดินตรงทางบ้าน ไปยังบ้านหลังใหญ่ที่อยู่ไม่ไกล"มาแต่มืดเลยเอ้ก " เสียงลุงคนงานทักทาย แล้วชี้ไปที่กองมะพร้าว กองโต ที่ยังไม่ได้ปอกเ