Nakatayo si Gabriel sa hagdan, suot ang simpleng damit pambahay. Wala man sa kaniya ang karaniwan niyang pormal at malamig na anyo, hindi naman nabawasan ang talim ng kaniyang tingin. Magkakrus ang kaniyang mga kilay habang nakatitig kay Joana.“Palagi kang gabi nang umuwi. Kung hindi ka tinawagan ni Mang Ruben ngayong araw, balak mo bang hindi na naman umuwi rito?”Saglit na umiwas ng tingin si Joana.Dahil iyon naman talaga ang balak niya.“Dumaan ako sa pagamutan para samahan ang nanay ko. Kailangan ko bang iulat sa iyo ang bawat galaw ko?”Bahagyang tumigas ang mukha ni Gabriel. Lalong sumikip ang pagitan ng kaniyang mga kilay.“Joana, ilang beses ko bang sasabihin sa iyo? Hindi pa tayo opisyal na hiwalay. Habang nakatali ka pa sa pangalan ko, kailangan mong tandaan kung ano ang nararapat sa iyo.”Napairap si Joana.Araw-araw na lamang ay paulit-ulit ang parehong paalala. Para bang wala na itong ibang kayang sabihin.“Gabriel, hindi ba paulit-ulit ko ring sinabi sa iyo? Lagi mo ak
Última actualización : 2026-08-27 Leer más