جميع فصول : الفصل -الفصل 60

"แกว่า... มันดีหรือเปล่าที่กีกี้ซื้อเสื้อผ้าพวกนี้ให้อะ มันแพงมากเลยนะ ถ้าพ่อรู้ต้องโดนบ่นแน่เลย" ไม่ถึงขนาดนั้น แต่ก็ประมาณนั้นเลย พ่อจินยิ่งเป็นคนที่ไม่ชอบรับของคนอื่นหากว่าไม่มีผลงานเป็นที่น่าพอใจตอบแทนอีกด้วย"นั่นดิ แต่ยัยนั่นดื้อมากเลยนะ ยิ่งกว่าแกอีก" น้ำเสียงน้ำฟ้าก็ไม่ได้ฟังดูดีมากนัก เกรงใ

"หนูไม่รู้ แต่หนูก็คุยกับทุกคนที่อยากคุยกับหนูได้นะ" "ผู้ชาย?" เสียงสูงเลิกคิ้วถาม ใช้สายตากดดันให้ตอบเร็วๆ ทั้งที่เธอยังไม่ได้แสดงท่าทีว่าไม่อยากตอบเลย วันนี้เฮียเขื่อนเป็นอะไร?"ผู้หญิงก็มีค่ะ ทำไมคะ เฮียมีอะไรหรือเปล่า"เขื่อนไม่ตอบ แต่เลือกที่จะเบือนหน้าหนีเพราะชักจะเริ่มหัวร้อนขึ้นมา ดุนลิ้นกั

"เฮียเป็นอะไรคะ" "กระโปรงหมาใส่นี่ไปเอามาจากไหน เฮียไม่เคยเห็นเธอใส่มาก่อน" เสียงนิ่งเริ่มแข็ง ยกมือกอดอกกดตามองกระโปรงพลีทตัวสั้น แล้วดุนลิ้นกับมุมปาก ช้อนตากลับจ้องหน้าจิ้มลิ้มอีกครั้ง"กระโปรงหมาใส่ที่ไหนเล่า หนูเพิ่งซื้อมาเมื่อวานเลยนะ มีเสื้อผ้าสวยๆ เยอะแยะเดี๋ยวไว้หนูใส่มาให้เฮียดู""เสื้อผ้า

ก่อนที่เขื่อนจะยกขาแข็งแรงพาดเกี่ยวสองขาเรียวล็อกเอาไว้ กอดรัดเอวคอดด้วยแขนแกร่ง รวบมือเล็กทั้งสองข้างไว้ในอุ้งมือหนาข้างเดียว กดหน้าจ้องเด็กดื้อสายตาดุดันปรามให้หยุด "แค่ไปหาหมอทำไมต้องทำให้เป็นเรื่องใหญ่ด้วยเฮียไม่เข้าใจ แล้วไม่ไปมันจะหายหรือเปล่าล่ะ""หนูแค่ปวดท้องประจำเดือนเฮียจะให้ไปหาหมอทำไม

ไม่มีใครพูดอะไร แค่มองตาก็เจ็บปวดแล้ว คนตัวเล็กก้มหน้าลงเล็กน้อยเดินนำออกไปจากห้องก่อน เบะปากน้ำตาเอ่อคลอเต็มเบ้าตา แต่ต้องรีบกลืนมันลงกลับให้เร็วที่สุดอาการปวดท้องมันสงบแล้ว เหลือแค่ความหน่วงหนึบเป็นปกติ และอารมณ์อ่อนไหวที่กำลังเล่นงานใจดวงน้อยอย่างหนัก ตลอดทางกลับบ้านไม่มีใครพูดอะไรเลย เอวาเองก็