All Chapters of Ang Ina Ng Triplets Ni Gng. CEO : Chapter 11 - Chapter 20

"Lugar kung saan ako nararapat? Nagbibiro ka ba, Mister?" Inalis ni Ashley ang kaniyang kamay mula kay David at sarkastikong nagsalita. "Mukha ba akong nagbibiro, Kuting?" Natutuwang tanong ni David sa kaniya. "Halata namang oo. At bukod doon, magbibiyahe lang ako at papunta na rito ang mga kaibigan ko upang sunduin ako sa loob ng ilang sandali. Salamat pero hindi ko kailangan ang tulong mo," nagkukunwaring sabi ni Ashley. MGA KASINUNGALINGAN... Napatawa na lamang si David. Hindi niya akalaing magiging napaka-cute ng dalaga. "Sigurado ka bang may kaibigan ka man lang?" Patuloy na panunukso ni David sa kaniya. "Syempre naman. Anong nagpapaiisip sa 'yo na wala?" Ikinurus ni Ashley ang kaniyang mga kamay sa kaniyang dibdib at binigyan si David ng walang ekspresyong mukha. Sa pagkakataong ito, hindi na napigilan ni David ang sarili at humalakhak nang malakas. Naipit ng kaniyang maskara ang tunog ng kaniyang pagtawa. "Nakatatawa ba ako sa tingin mo, Mister?" Tanong ni Ashley, haban

"At sino ang nagsabi sa 'yong maaari kang pumasok muli sa bahay na ito?" Galit na tanong ni G. Miller kay Ashley. Nang-uyyam lamang si Ashley. "Parang gusto ko rin namang berada rito. Bumalik ako rito upang kunin ang mga gamit ng aking ina. At saka, kung sakaling nakalimutan mo na, G. Miller, ang bahay na ito ay pagmamay-ari ng aking ina. Ikaw at ang iyong matakaw at sirang-pamilyang asawa at ang iyong anak sa labas ay walang anumang karapatan kahit na itapon ako palabas. Umalis ako sa bahay na ito dahil ang bawat isa sa walang kwentang bahay na ito ay nagpapasakit sa akin," galit na asik ni Ashley. Nagalit si G. Miller at napahiya. Gayundin sina Gng. Green at Isabella. "Ikaw na walang utang na loob at estupidong bata," sabi ni G. Miller at itinaas ang kaniyang mga kamay upang sampalin si Ashley, ngunit ang kaniyang kamay ay nahawakan sa ere. Humarap ang lahat upang makita ang galit na si David na nakahawak sa kamay ni G. Miller. Dahil sa kaniyang maskara, hindi nila makita kung p

Nasa loob na ng kotse sina David at Ashley ngayon, habang si Xander ang nagmamaneho. Napansin ni David na pinipigilan ni Ashley ang kaniyang mga luha. Patuloy siyang nakatitig sa bintana ng kotse dahil nararamdaman niyang baka tuluyan siyang mabagbag at umiyak nang husto kung lilingon siya sa ibang direksyon. Ayaw ni David na kimkimin niya ang lahat sa loob. Gusto niyang ilabas niya ang lahat. Kung gusto niyang umiyak, bukal sa loob na ibibigay niya ang kaniyang balikat upang iyakan nito at mananatili siya sa kaniyang tabi hanggang sa gumaan ang pakiramdam nito. "Kuting," malambing niyang tawag, sinusubukang makuha ang kaniyang pansin. "Mhmm," tugon ni Ashley nang hindi binabago ang kaniyang posisyon o iniaalis ang kaniyang mga mata sa bintana ng kotse. "Pakiusap tumingin ka sa akin, mahal ko," sabi ni David, nang hindi alam kung saan nanggaling ang tawag na iyon. Ngunit wala siyang pakialam. Sa sandaling iyon, handa siyang sabihin o gawin ang anumang bagay na makapagpapagaan kahit

Lumalabas si Ashley mula sa banyo matapos maligo at nakitang naisilbi na ang almusal. Itinaas ni David ang kaniyang ulo mula sa kaniyang telepono at agad na napansin si Ashley na nakatayo doon na nakasuot ng puting bathrobe, habang ang kaniyang basang buhok ay nagpapatak ng tubig. Natagpuan niya ang sarili na tuluyang nabihag sa tanawin sa kaniyang harap. Napakaganda niya na gusto niyang hulihin ang sandali sa kaniyang memorya at panatilihin ito roon magpakailanman. Nagbalik lamang siya sa realidad nang marinig ang boses ni Ashley. "Ang pagtitig ay bastos, G. Dave," sabi niya, tinutukoy ang sarili nitong mga salita kanina. Natawa si David at naglakad patungo sa kaniya. "Nakatitig ako sa basang buhok mo." KASINUNGALINGAN. "Hindi maganda na iwanang basang-basa ang buhok mo nang ganyan. Hindi mo ba alam na hindi lang ikaw ang maaapektuhan nito, kundi pati ang ating—" Bigla niyang pinigil ang sarili. "Ibig kong sabihin, ang anak mo." Puta, halos magkamali na naman ako, naisip ni Davi

"Anong ibig mong sabihing 'mahalaga ako sa kaniya'?" Tanong ni Ashley kay Xander. "Um... Alam mo na, ibig kong sabihin... Um..." Nauutal na sabi ni Xander, desperadong sinusubukang isipin kung ano ang isasagot sa kaniya. "Hey, bakit hindi ko na lang ipakita sa 'yo ang kwarto mo? Maniwala ka sa akin, napakatagal naming tinapos ang lahat ng ito." Mabilis na pinalitan ni Xander ang paksa dahil wala siyang ideya kung anong isasagot sa kaniya. Nakaiba ang tingin ni Ashley sa kaniya, ngunit sa huli ay pinili na lamang niyang kalimutan ang sinabi nito. Tumayo sila at naglakad patungo sa hagdanan. Gusto ni Xander na mag-elevator siya, ngunit humindi si Ashley, habang sinasabing gusto niyang tingnang mabuti ang buong bahay. Umakyat sila sa itaas at deretsong nagtungo sa kaniyang kwarto, at muli na namang natulala si Ashley sa pagkamangha. Tama si David. Ang kwarto ay maaaring hindi mas malaki kaysa sa kaniyang dating silid-tulugan, ngunit ang bawat bagay sa loob nito ay naglalabas ng karang