Todos los capítulos de Her Billionaire Husband, My Revenge: Capítulo 71 - Capítulo 80

“Wait.” Tumayo si Jordan. “What about the rest of us?”“You shouldn’t wait to be asked” Agad at matalim ang boses ni Elizabeth. “Ilang oras na kaming nandito at hindi mo man lang kami inalok kahit isang basong tubig. Anong klaseng maybahay ka?”Tiningnan ko siya.Naalala ko ang mainit na pagkain na tumapon sa dress ko noon. Naalala ko ang ospital. Naalala ko ang pagtayo ko sa kusina niya habang paso ang balat ko at sinasabi niyang aksidente lang ang nangyari.“Una sa lahat,” wika ko nang nananatiling kalmado ang boses ko, “hindi ko naman kayo ininvite dito. Kaya mas mabuti sigurong sa host niyo kayo humingi ng kailangan niyo. Pangalawa, kung ganoon talaga kayo kagutom, may dalawa kayong kamay na puwedeng gamitin.”“Rica.” Binanggit ni Jordan ang pangalan ko sa tonong nagbibigay babala sa akin.“Goodnight,” sabi ko habang naglalakad palayo.Hindi ako huminto hanggang sa makarating ako sa guest room at maisara ang pinto.Kalaunan, muling naging tahimik ang buong bahay.Humiga ako sa ibab

"Just you wait," pagbabanta niya. “Ipapagiba ko kay Mama ang pintong ito!”Hindi ako sumagot sa kanya. Nakatuon lang ang mga mata ko kay Chase."Aren't you afraid?" mahina niyang tanong, habang umaakyat ako sa katawan niya at sumasakay sa kanyang kandungan."Ano ba ang pinaka-worst na pwedeng mangyari?" Ngumiti ako at hinalikan ang tainga niya.Napadaing siya. Ramdam ko ang pag-vibrate ng ungol niya mula sa kanyang dibdib patungo sa akin, na nagpakilig at nagpahigpit sa aking pagkababae. I want more… Gusto ko ang buong pagkatao niya.Sandali siyang tumingin sa mga mata ko at mabilis na idiniin ang kanyang mga labi sa akin.Hindi banayad ang halik na iyon. Pumasok ang dila niya sa aking bibig, nilalasahan ako, inaangkin ako… Hinila ko nang mariin ang damit ni Chase habang magkadikit pa rin ang aming mga labi. Kumalas siya, itinulak ako sa kama, at saka tumayo. Hinubad niya ang lahat. Una ang itim niyang t-shirt, na naglantad sa kanyang dibdib at sa mga nakalinya niyang abs na dati ko

Paglabas namin ng bathroom, pinatuyo muna namin ang mga katawan namin. Inalok ko rin siyang patuyuin ang buhok niya.“Umupo ka,” sabi ko.Umupo siya at pinunasan ko ng towel ang buhok niya bago gumamit ng hand dryer. Samantala, sa labas, paulit-ulit na hinahampas nina Renee at ng Mama niya ang pinto gamit ang kung anong tools na hawak nila, pilit itong binubuksan.Siguradong mapapagod sila nang husto mamaya.Pagkatapos kong patuyuin ang buhok niya, tumayo siya at nagbihis. Pinanood ko siyang magsuot ng boxers, jeans, at black T-shirt.“Ano ba talaga ang laman ng box?” tanong ko.Tumingin siya sa toolbox at tinaasan ako ng kilay.“May nakita ka na bang handyman na walang dalang tools?”Natawa ako.“Classic.”Towel lang ang nakabalot sa katawan ko habang naghahanda siyang umalis.“Tanggalin mo na iyong balbas,” sabi ko. “Sapat na ang cap.”“Yes, ma’am,” sagot niya, saka isiniksik ang fake beard sa box na para bang personal siyang ininsulto nito.Isinuot niya ang cap at naglakad papunta

Ang pangalan ko. It was attached to her narrative. Publicly. Nang wala man lang pahintulot mula sa akin.Balak ko sanang maghintay. Hayaan munang mangyari ang lahat sa tamang timing. Maging strategic, patient, at controlled, gaya ng ginagawa ko sa lahat ng bagay.Pero hindi na ngayon. Tapos na ako doon. Kinuha ko ang phone ko at tinawagan ang lawyer ko.Sa unang ring pa lang, sinagot na niya.“Sir.” "The annulment document I gave you," sabi ko. "Process it today. I want it finalized before this evening."Natahimik siya sa kabilang linya.Pagkatapos, maingat siyang nagsalita.“Sir, considering the current public situation, ang pag-file ng annulment habang nasa hospital si Mrs. Celestino matapos ang attempted murder ay posibleng—”“Today,” madiin kong sabi.“Sir…”“Hindi ako humihingi ng opinion mo tungkol sa magiging reaksyon ng publiko. I am giving you an instruction. Finalize the annulment. Send both copies to me when it is done. I will handle the delivery personally."Muli siyan

“Spencer.”“Boss.” "I need you to listen to me."“Nakikinig ako. At ang sagot ko, hindi pa rin.”Ipinaliwanag ko sa kanya ang tungkol sa meeting. Ipinaliwanag ko kung bakit hindi ko puwedeng hindi puntahan ang meeting na ‘yon. At buong pasensya kong ipinaliwanag na kahit may patuloy na banta sa buhay ko, hindi puwedeng tuluyang maparalisa nito ang operasyon ng pinakamalaking kumpanya sa bansa.Matagal na nanahimik si Spencer.“Fine,” sabi niya sa wakas, taglay ang tono ng isang lalaking pumapayag sa bagay na balak niya pa ring isumbat sa akin sa susunod. “But I will have twelve men on you. At pagkatapos noon, magpapaka-low profile ka. Walang exceptions. Walang biglaang paglabas o pagpunta kung saan-saan. Pupunta ka sa meeting, babalik ka rito, at mananatili ka lang dito hanggang ma-neutralize ang threat.”“Agreed,” sabi ko. "I need you to say it properly, boss."“Cross my heart.”“Hindi nakaka-reassure ang puso mo. Pero okay.”Makalipas ang limampung minuto, naglalakad na ako papasok