All Chapters of ครูฝึกสอนกับยามโรงเรียน: Chapter 11 - Chapter 20

วันอังคารช่วงเช้า ลุงเดชเดินตรวจรอบอาคารเรียนตามปกติ รองเท้ายางของเขาสัมผัสพื้นทางเดินเบา ๆ จนกระทั่งมาถึงหน้าห้องเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ประตูเปิดค้างไว้เพียงช่องแคบ เขาแอบหยุดมองเข้าไปข้างในพลอยใสกำลังสอนอยู่หน้าชั้นเรียน สวมชุดนักศึกษาฝึกสอนอย่างเรียบร้อย กระโปรงยาวสีน้ำเงินรัดเอว เสื้อเชิ้ตขาวแขนยาวที่รีดเรียบ ใบหน้าจริงจังขณะยืนอธิบายบทเรียนบนกระดานดำ น้ำเสียงนุ่มนวลแต่ชัดเจน ทุกครั้งที่เธอหันมาทางนักเรียน รอยยิ้มสุภาพจะปรากฏขึ้นเพียงเล็กน้อยในห้องเรียน บรรยากาศดูสงบกว่าปกติ แต่สายตาของนักเรียนชายหลายคนไม่ได้จดจ่ออยู่ที่กระดานเพียงอย่างเดียวเด็กชายคนหนึ่งในแถวหน้าสุดยกมือบ่อยผิดปกติ ถามคำถามซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพียงเพื่อให้เธอเดินเข้ามาใกล้โต๊ะของตน อีกคนแอบเขียนข้อความสั้น ๆ บนสมุดแล้วหันไปยิ้มให้เธอเมื่อสายตาเหลือบมา บางคนถึงกับแอบถ่ายรูปเธอขณะยืนสอนด้วยโทรศัพท์ใต้โต๊ะลุงเดชมองภาพเหล่านั้นแล้วยิ้มมุมปากในใจ แม้แต่เด็ก ม.5 ยังอดใจไม่ไหว… เขาเดินจากไปก่อนที่ใครจะสังเกตเห็นช่วงพักเที่ยง พลอยใสเดินออกจากห้องเรียน มุ่งหน้าไปยังอาคารกลางเพื่อส่งเอกสาร ระหว่างทางมีครูผู้ชายหลายคนหาโ

พลอยใสถอนหายใจอีกครั้ง แล้วยืนตรงหน้ากระดานดำ มือวางพาดกันหน้ากระโปรงยาวอย่างเกร็ง ๆ “เด็กชายเดช…” เธอเรียกตามที่เขาขอ น้ำเสียงยังสั่นเล็กน้อย “วันนี้ครูจะทบทวนเรื่องที่สอนไปเมื่อเช้า” ลุงเดชที่นั่งอยู่บนเก้าอี้นักเรียนแถวหน้าสุดพยักหน้าอย่างว่าง่าย แต่สายตาของเขาวางอยู่ที่หน้าอกและสะโพกของเธอโดยไม่แสร้งมองกระดานแม้แต่นิด “ครับครูพลอย” พลอยใสหันไปหยิบชอล์ก เริ่มเขียนอะไรบางอย่างบนกระดานเพื่อทำท่าทางสอนจริงจัง “ครูพลอยครับ…” “อะไรคะ เด็กชายเดช?” “ครูสวยจังครับ” เขาพูดตรง ๆ “โดยเฉพาะวันนี้ใส่กระโปรงยาวแล้วดูสุภาพดี… แต่เด็กชายเดชขอถามอะไรหน่อยได้ไหมครับ?” พลอยใสชะงัก มือที่ถือชอล์กหยุดกลางอากาศ “ถามอะไร?” “สัดส่วนของครู…” ลุงเดชยิ้มร้าย มองตรงไปที่หน้าอกของเธอ “รอบอกเท่าไหร่ครับ? เด็กชายเดชอยากรู้” ใบหน้าของพลอยใสแดงขึ้นทันที “เด็กชายเดช… คำถามแบบนี้ไม่สุภาพ” “ไม่สุภาพก็จริงครับ” เขายักไหล่ “แต่เด็ก

วันเสาร์ตอนเย็น ๆ น้ำตกแม่สาจังหวัดเชียงใหม่เต็มไปด้วยเสียงน้ำไหลเชี่ยวกรากและเสียงตะโกนของทีมงานกองถ่ายละคร “รักในม่านหมอก” ไฟสปอตไลต์ถูกติดตั้งไว้ท่ามกลางต้นไม้ใหญ่ กล้องหลายตัวจับภาพมุมสวยของน้ำตกที่กำลังไหลลงมาเป็นสายขาว น้องพลอยใสยืนอยู่ตรงจุดที่กำหนด สวมชุดเดรสสีขาวลายดอกไม้เล็กบางเบาที่ปลิวตามลม ผมยาวถูกจัดให้ดูธรรมชาติ ใบหน้าแต่งนุ่มนวลตามบทนางเอก “พร้อมยัง?” เสียงพี่หนุ่ม ผู้กำกับดังขึ้น “พร้อมค่ะ” กล้องเริ่มหมุน “พี่… หนูรักพี่นะ!” พลอยใสพูดตามบท น้ำเสียงใสและอ่อนหวาน ดวงตาวาววับมองไปที่พี่เค พระเอกวัย 28 ปี ที่ยืนตรงหน้า พี่เคจ้องตาเธอด้วยสายตาหลงใหลตามบท “น้อง… พี่ก็รักน้อง!” เขาเปิดแขนรับเธอเข้ากอด แล้วก้มลงจูบเบา ๆ บนหน้าผากของเธอ ท่าทางอ่อนโยนและโรแมนติกตามที่บทกำหนด “คัท!” พี่หนุ่มตะโกนเสียงดัง “สุดยอด! น้องพลอย! น่ารักฉิบหาย!” ทีมงานปรบมือกันทั่วทิศ “น้องพลอยน่ารักเกิน! รุ่งแน่ ๆ!

หลังจากทั้งคู่เสร็จและยังกอดกันอยู่ในน้ำได้ไม่นาน เสียงตะโกนดังมาจากทางป่าด้านนอก“พลอยใส—! น้องพลอย—! อยู่ไหน?!”เสียงนั้นคุ้นหูมาก เป็นเสียงของพี่แคทตามด้วยเสียงผู้ชายอีกสองสามคนที่ดังตามมาเป็นระยะ ดูเหมือนทีมงานกำลังเดินกระจายกันหาพลอยใสสะดุ้งเฮือก ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ “พี่แคท…!”เธอรีบผลักลุงเดชออก แล้วรีบขึ้นจากแอ่งอย่างรวดเร็ว มือสั่นหยิบเสื้อผ้าที่วางไว้บนโขดหินใกล้ ๆ“ลุง… หนูต้องไปก่อน” เธอพูดเสียงเร่งขณะรีบสวมกางเกงในและกระโปรง “พี่แคทกับทีมงานตามมาหาแล้ว”ลุงเดชยังยืนอยู่ในน้ำ มองเธอแต่งตัวด้วยความเร่งรีบโดยไม่พูดอะไรพลอยใสสวมเสื้อเข้าที่อย่างลวก ๆ ผมยังเปียกชุ่ม ใบหน้าแดงก่ำทั้งจากเซ็กและจากความตื่นตระหนก เธอหันมามองเขาครั้งสุดท้าย“ลุง… อย่าเพิ่งออกไปนะ เดี๋ยวหนูติดต่อทีหลัง”พูดจบเธอก็รีบวิ่งขึ้นทางดิน มุ่งหน้าไปยังทิศทางที่เสียงเรียกดังมาโดยไม่หันกลับมามองอีกเสียงฝีเท้าของเธอจางหายไปในป่าอย่างรวดเร็วเหลือเพียงลุงเดชที่ยืนเปลือยอยู่ในแอ่งน้ำตามลำพัง เขาเงยหน้าขึ้นมองไปยังต้นไม้ใหญ่ที่เมื่อครู่เงาของน้องปีใหม่เคยยืนหลบอยู่ รอยยิ้มค่อย ๆ ปรากฏบนใบหน้าลุงเดชค่อย

น้องปีใหม่ยืนอยู่ในสวนหลังที่พัก สวมชุดนอนสายเดี่ยวผ้าซาตินสีชมพูอ่อนยาวแค่ต้นขา แสงไฟสายจากต้นไม้ทำให้ผิวของเธอดูขาวและนุ่มขึ้นไอ้แว่นเดินเข้าไปใกล้ด้วยท่าทางเกร็งมาก ยืนห่างจากเธอเกือบหนึ่งเมตร ยิ้มอย่างฝืน “น-น้องปีใหม่ครับ… ขอถ่ายรูปคู่นิดนึงได้ไหมครับ?”น้องปีใหม่ยิ้มสุภาพ “ได้ค่ะ”ไอ้แว่นยืนห่างเกินไปจนดูแปลก ลุงเดชที่เดินตามมาอยู่ข้าง ๆ จึงพูดขึ้น “ยืนใกล้หน่อยสิ ไม่อายหรอก”ไอ้แว่นรีบก้าวเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด แต่ยังดูแข็งทื่อ ลุงเดชยกโทรศัพท์ขึ้นถ่ายให้หลายมุมจนไอ้แว่นพอใจ หลังจากนั้น ไอ้แว่นยิ้มกว้าง “พี่เดช ถ่ายคู่กับน้องปีใหม่บ้างสิครับ เดี๋ยวผมถ่ายให้!”ลุงเดชพยักหน้า แล้วแอบกระซิบกับไอ้แว่นเบา ๆ “เดี๋ยวลุงแกล้งเมาแล้วกอดน้องให้มึงดูนะ”ไอ้แว่นตาโตเล็กน้อย แต่ก็พยักหน้าอย่างตื่นเต้นลุงเดชเดินเข้าไปหาน้องปีใหม่ กลิ่นเหล้าติดมาจาง ๆ เมื่อเขาเดินเข้าใกล้ ใบหน้าของน้องปีใหม่ค่อย ๆ แดงขึ้นโดยไม่รู้ตัว ท่าทางเขินอายราวกับยืนอยู่ตรงหน้าคนที่แอบชอบ เธอตกใจกับปฏิกิริยาของตัวเองแต่ทำอะไรไม่ทันลุงเดชแกล้งทำเป็นสะดุดขาตัวเอง ร่างอ้วนท้วมเซไปข้างหน้า มือยื่นไปพยุงแตะไหล่เธอ แต่แรงที่