Todos os capítulos de กับดักรักพันธนาการหัวใจ: Capítulo 11 - Capítulo 20

“คุณทะเลปล่อยปันลงนะคะ” หญิงสาวดิ้นไปมา พยายามให้เขาปล่อยลง แต่ชายหนุ่มกลับกระชับอ้อมแขนแน่นกว่าเดิม“อยู่นิ่งๆ” ชายหนุ่มพูดเสียงเข้ม ก่อนจะอุ้มเธอเดินตรงเข้าไปในห้องรับรองวีไอพีของตัวเองทันทีที่เท้าของหญิงสาวแตะพื้น เธอก็หันกลับมาเอาเรื่องเขาทันที ได้แต่โมโหและไม่เข้าใจว่าเขาคิดอะไรอยู่ถึงได้อุ้มเธอออกมา“คุณทำอะไร ปันกำลังทำงานอยู่นะ”“เธอชอบมากหรือไง แต่งตัวแบบนี้ออกไปให้ผู้ชายมอง” เขาถามกลับด้วยสีหน้าไม่พอใจ“ทีมงานของคุณเป็นคนจัดชุดให้ปันเอง” หญิงสาวเถียงกลับทันที ไม่ยอมรับผิดทั้งที่ตัวเองไม่ได้เป็นคนเลือกชุดทะเลถอนหายใจ ก่อนจะมองเธอตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าแล้วเบือนหน้าหนี หากมองนานกว่านี้กลัวว่าตัวเองจะอดใจไม่ไหว“อยู่ในนี้ ห้ามออกไปไหน”“แต่ปันยังมีงาน”“ฉันบอกว่าห้ามออกไป”น้ำเสียงเด็ดขาดทำให้หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่น ได้แต่ยืนมองเขาด้วยความไม่พอใจ ส่วนทะเลก็เดินออกจากห้องไปโดยไม่เปิดโอกาสให้เธอได้โต้แย้งอีกสายตาคู่หนึ่งจับจ้องเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่นาน แววตาเต็มไปด้วยความริษยา เมื่อเห็นชายหนุ่มเดินออกมาจากห้องรับรอง หญิงสาวจึงรีบหลบไปอีกทางทันที“ปัญปวีณ์ มารหัวใจ” หญิงสาวกัดฟัน

ปัญปวีณ์ปั้นหน้ายิ้มให้กับกองทัพนักข่าวที่มารอทำข่าวของเธอในวันนี้ แม้ภายในใจจะรู้สึกประหม่าไม่น้อย เพราะบางเรื่องเธอตอบออกสื่อไม่ได้“ทั้งสองคนไปคบกันตั้งแต่ตอนไหนคะ” นักข่าวคนหนึ่งเปิดคำถามขึ้น“เอ่อ คือสักพักแล้วค่ะ” หญิงสาวชะงักไปเล็กน้อย เพราะเรื่องนี้เธอยังไม่ได้เตรียมคำตอบร่วมกับชายหนุ่มมาก่อน“สักพักนี่นานแค่ไหนคะ แล้วท้องก่อนคบกันหรือเปล่า หรือว่าเป็นความผิดพลาดที่ไม่ได้ตั้งใจ?” นักข่าวยังคงยิงคำถามต่อเนื่อง ทำเอาหญิงสาวเริ่มทำตัวไม่ถูก“ผมแอบชอบปันปันมาตั้งแต่สมัยเรียนแล้วครับ”เสียงทุ้มดังขึ้นจากด้านข้าง ก่อนที่ทะเลจะเดินเข้ามานั่งลงข้างหญิงสาว พร้อมปรายตามองนักข่าวด้วยสายตานิ่งจนบรรยากาศเงียบลง“คุณทะเล...” เธอหันขวับไปมองเขาอย่างตกใจ ไม่รู้จะตกใจกับอันไหนก่อน หัวใจของเธอเต้นระส่ำเมื่อเขาพูดแบบนั้น ถึงแม้ไม่ใช่ความจริงก็ตามชายหนุ่มกลับทำเพียงยกคิ้วเล็กน้อย เขากุมมือเธอไว้แน่นบ่งบอกว่าไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงมั่นใจ“เรื่องท้องไม่ใช่ความผิดพลาดครับ เพราะผมตั้งใจจะมีลูกตั้งแต่แรก”เสียงฮือฮาดังขึ้นทันทีหลังจากคำตอบของทะเล ทำให้นักข่าวหลายคนรีบยกกล้องข

ปัญปวีณ์แอบมาหากวินที่คอนโด หลังจากทะเลออกไปทำงาน เพราะช่วงนี้ชายหนุ่มแทบไม่ยอมให้เธอทำอะไรด้วยตัวเองเลยสักอย่าง“ไหนบอกว่าลืมเขาแล้ว ทำไมถึงท้องกับเขาได้” กวินมองเพื่อนตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าอย่างจับผิด“พลาดนิดหน่อย” เธอตอบเสียงเบา ไม่กล้าสบตา“ไม่พลาดหรอก เธอยังรักเขาอยู่ใช่ไหม” กวินรู้ดีว่าเพื่อนแอบรักชายหนุ่มรุ่นพี่มานานแสนนาน“กวิน เลิกถามสักทีได้ไหม”“แล้วบอกแม่หรือยัง จะเอายังไงต่อ”“พี่ทะเลบอกว่าเราจะต้องแต่งงานกัน”“ตลกมัดมือชกชัดๆ พี่เขาชอบเธอหรือไง ถึงต้องแต่งงานด้วย” ไม่รักไม่ชอบกันก็แค่ทำหน้าที่พ่อและแม่ให้ลูกเท่านั้น“ไม่คุยด้วยแล้ว” เธอหันหน้าหนีทันที“ใครมันขยันปล่อยข่าวเสียๆ หายๆ จนคนอื่นเขาเข้าใจผิดว่าฉันกับเธอรักกัน” กวินถอนหายใจซึ่งไม่มีใครทราบว่าเขากับปัญปวีณ์นั้นเป็นญาติกัน และอีกอย่างเขาไม่ได้ชอบผู้หญิง“นักข่าวอ่ะ ทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ข่าวแหละ”ซึ่งอดคิดไม่ได้เพราะเธอมักมีแต่ข่าวไม่ดี แต่ไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรต่อชีวิต จึงไม่ได้ใส่ใจว่าจะมีข่าวเสียหายอะไรบ้าง“ถ้าวันนี้มีข่าวฉันกับเธอหลุดออกไป ต้องมีคนตั้งใจทำแน่ๆ พาดหัวข่าวนางแบบสาวแอบย่องขึ้นคอนโดดาราหนุ่ม ไม่ร

ปัญปวีณ์มีงานหนึ่งที่ต้องทำร่วมกับกวิน แต่เธอไม่ได้บอกเรื่องนี้กับทะเล เพราะเกรงว่าเขาจะไม่ยอมให้เธอมาทำงาน“เป็นอะไร ทำหน้าอย่างกับเบื่อผัว” กวินเอ่ยแซวขึ้นเมื่อเห็นสีหน้าเพื่อนสาว“กวินพูดจาให้มันดีๆ หน่อย คนเยอะ”“ก็พูดจริงมีลูกแล้วก็ต้องมีผัวสิ”“ไม่คุยด้วยแล้ว”หญิงสาวส่ายหน้าอย่างเอือมระอา ก่อนจะหันไปสวมรองเท้า แต่ทันทีที่สอดเท้าเข้าไป เธอก็สะดุ้งเฮือกและรีบชักเท้าออก“โอ๊ยยย!” เสียงร้องของเธอทำให้กวินรีบหันกลับมา ก่อนจะคุกเข่าลงตรงหน้าเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น“ปัน! เป็นอะไร?”“เจ็บ...”“ใครแม่งทำอะไรวะ!” กวินรีบถอดรองเท้าออกให้เธอ ก่อนจะเห็นเลือดซึมออกมาจากปลายเท้า เขาพึมพำอย่างตกใจเมื่อสังเกตเห็น ตะปูตัวเล็กที่ซ่อนอยู่ด้านในรองเท้า“จะอุ้มทำไม” ปัญปวีณ์หันไปมองเพื่อนด้วยความสงสัย“จะพาไปนั่งอยู่นิ่งๆ สิ ตัวหนักอย่างกับอะไร” กวินแกล้งบ่น แต่ยังไม่ทันได้พาเธอเดินไปไหน ประตูห้องก็ถูกผลักเปิดออกเสียก่อนร่างสูงของทะเลก้าวเข้ามาในห้อง และทันทีที่สายตาคมเห็นภาพตรงหน้า เลือดในกายของเขาก็เหมือนเดือดพล่านขึ้นมาในพริบตา“ทำอะไร!” เสียงเข้มดังขึ้นจนทั้งสองคนชะงัก“เปล่า” กวินกับปัญปวีณ์หัน

ปัญปวีณ์นั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ วันนี้เป็นวันที่หมอนัดตรวจครรภ์ และแน่นอนว่าทะเลก็ตามมาด้วยระหว่างรอตรวจ เธอสังเกตเห็นชายหนุ่มนั่งหน้าซีดทันทีที่พยาบาลเตรียมเจาะเลือด ทั้งที่พยายามทำหน้าตานิ่งเหมือนไม่รู้สึกอะไร แต่ปลายนิ้วที่กำแน่นกลับฟ้องทุกอย่างหลังออกจากโรงพยาบาล ทะเลก็เอ่ยถามขึ้นทันทีด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น “เธอว่าเราจะได้ลูกสาวหรือลูกชาย”“พี่ทะเลดีใจขนาดนั้นเลยเหรอคะ” เธอไม่ค่อยได้เห็นเขาแสดงความรู้สึกออกมาชัดเจนขนาดนี้ โดยเฉพาะเวลาพูดถึงเรื่องลูก“คนมีลูก ใครบ้างจะไม่ยินดีมีแต่หมาเท่านั้นแหละที่ไม่ดีใจ” เขาตอบอย่างเป็นธรรมชาติ ก่อนจะหันมามองเธอ“เราไม่ได้รักกัน” หญิงสาวย้ำอีกครั้ง ราวกับต้องการเตือนให้เขาจำความจริงข้อนี้เอาไว้“แล้วทำไมต้องพูดอะไรเดิมๆ หลายรอบด้วย” เขาถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะเหลือบมองเธอ“ก็ปันแค่อยากให้พี่เข้าใจ”“พี่เข้าใจ แต่คนที่ดูเหมือนยังไม่เข้าใจน่าจะเป็นเธอมากกว่า” เขาตอบสั้นๆ แล้วหันกลับไปมองถนนหญิงสาวนิ่งไปทันทีไม่รู้ว่าควรเถียงอะไรกลับไป ส่วนทะเลเพียงยกยิ้มบางๆ เพราะต่อให้เธอย้ำอีกกี่ครั้งว่าไม่ได้รักเขา เขาก็ยังเชื่อว่าวันหนึ่งเธอจะต้องเปลี่ยนคำตอบด้วยตัวเ