บททั้งหมดของ รุมสวาทดาวกลางดิน: บทที่ 1 - บทที่ 6

ดาวกลางดิน5Pนวนิยายสำหรับผู้ใหญ่เท่านั้นผู้​เขียนกาสะลองไม่​อนุญาต​ให้​สแกน​หนังสือ​หรือ​คัด​ลอก​เนื้อหา​ส่วน​ใด​ส่วน​หนึ่ง​ของ​หนังสือเว้น​แต่​ได้​รับ​อนุญาต​จาก​เจ้าของ​หนังสือ​เท่านั้นนิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้นไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคลและสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนาอ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ……….นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารสารัตถะอะไรนักหนาทั้งเรื่องขับเคลื่อนด้วยอารมณ์อันมืดดำของมนุษย์ดำเนินเรื่องด้วยตัณหาราคะสุดร้อนแรงท่านใดที่ไม่ชอบโปรดหลีกเลี่ยง*เราเตือนท่านแล้ว*ตัวอย่างจากบางช่วงบางตอน.....ดาวสูดปาก…ความสยิวทำให้หล่อนต้องขมิบรับเอาเข้ามาทีละนิด รู้สึกเสียวมากตอนที่เม็ดมุกตะปุ่มตะป่ำเบียดครูดสองกลีบเข้ามาจนสุดลำโคนอวบหน้า“อ่า… มิดเลย”โคตรสะใจ…เสี่ยเบิ้มจ้องมองเนื้อกับเนื้อสอดประสานด้วยความรู้สึกสะใจ เพราะไม่คิดว่าจะมีโอกาสมาทำแบบนี้กับดาวที่ผู้ชายหลายคนแอบใฝ่ฝันว่าอยากจะเป็นผัวของหล่อนสักครั้งในชีวิต“อ๊า… แน่น… ”ดาวครางซี้ด…แม้จะอยู่ในมุมที่ตามองไม่เห็นภาพของการสอดใส่ตรงง่ามขา แต่ความรู้สึกว่าก้อนไ

แต่อีกใจ… ก็นึกกลัวว่าถ้าดาวไม่เล่นด้วยแล้วร้องเอะอะโวยวายก็จะกลายเป็นเรื่องใหญ่สุดท้าย…ลุงเดชก็ได้แต่แอบเอามือรูดชักลำเอ็นไปด้วย ทำได้แค่ช่วยตัวเองจนกระทั่งน้ำแตกคามือแต่ดูเหมือนว่าดาวจะยังไม่เสร็จ…หล่อนก็จำต้องทิ้งกล้วยน้ำว้าลงในชักโครกเช่นกัน เมื่อจู่ๆ ก็มีเสียงโทรฯ เข้ามาที่โทรศัพท์มือถือของหล่อนครู่ต่อมาเมื่อถึงเวลาที่ดาวต้องมายืนขายของที่หน้าร้านซึ่งเคยขายเป็นประจำทุกเย็น “แม่ค้าครับ… ขนมปังสังขยาชุดนึงครับ… ” ชายหนุ่มหน้าใสวัยเพิ่งพ้นสิบแปดปีมาหมาดๆ มีชื่อว่า ‘อาร์ต’ ซึ่งเป็นลูกชายเจ้าของตลาด เดินมาหยุดอยู่หน้าร้านขนมปังสังขยาแล้วสั่ง… คนขายขนมปังก็คือ ‘ดาว’ หญิงสาวร่างเอิบอิ่มสะดุดตาวัยสี่สิบห้าปี หล่อนขายขนมปังอยู่ที่หน้าตลาดแห่งนี้มานานจนเป็นที่รู้จักโดยเฉพาะกับหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่และพ่อหม้ายเมียเผลอที่มักจะแวะเวียนเวียนมาซื้อขนมปังจนกลายมาเป็นลูกค้าประจำของร้านนี้บ้างก็ว่าขนมปังสังขยานั้นอร่อย บ้างก็ว่าตั้งใจมาดูทรวดทรงแม่ค้านมใหญ่ “ได้จ้ะ… รับนมร้อนเพิ่มสักชุดไหมคะรูปหล่อ” ดาวถามต่อ… นอกจากใบหน้าจะสวยหวาน น้ำเสียง

แต่ทว่าลุงศักดิ์ก็ดื้อรั้นไม่ฟัง กระทั่งนำไปสู่เหตุการณ์อุบัติเหตุเปลี่ยนชีวิตทุกวันนี้ดาวได้ผัวแก่… ลุงศักดิ์อายุหกสิบแล้ว ตอนแรกก็นึกว่าลุงศักดิ์รวย แต่พอมาใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันจึงรู้ว่าทรัพย์สมบัติของแกทุกวันนี้ไม่เหลือแล้วหลังจากพลัดหลงเข้าไปเป็นผีพนันจนหมดเนื้อหมดตัว สุดท้ายดาวต้องเป็นคนหาเลี้ยงเมื่อลุงศักดิ์ป่วย“เสียใจด้วยนะเรื่องสามีของเธอ… ”ลิลลี่เอื้อมมือมาแตะแขน ให้กำลังใจเพื่อนรักที่ไม่ได้เจอกันนาน“ไม่เป็นไรจ้ะ… ”ดาวกล่าวด้วยแววตาเศร้า แม้ว่าหล่อนพยายามทำน้ำเสียงให้เข้มแข็งวาบหนึ่งในความคิดหล่อนดาวอดไม่ได้ที่จะนึกน้อยใจในโชคชะตาของตัวเองหล่อนซึ่งครั้งหนึ่งสวยมากถึงขั้นเคยเป็นดาวมหาลัยฯ แต่วันนี้กลับต้องมาตกอับเพราะได้ผัวจนและตอนนี้ลุงศักดิ์ก็มีสภาพไม่ต่างจากคนพิการ ส่วนลิลลี่ที่ตอนนั้นโดนเพื่อนๆ บูลลี่สารพัดว่าทั้งขี้เหร่ทั้งดำเป็นอีดำตับเป็ด แต่วันนี้กลับได้สามีเป็นชาวต่างชาติและมีโอกาสได้ไปใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศสุขสบาย‘เรื่องของบุญวาสนาแข่งกันไม่ได้จริงๆ… ’ดาวรำพึงเบาๆ กับตัวเองในใจ…ยอมรับว่านึกอิจฉาลิลลี่ ที่ได้สามีเป็นชาวต่างชาติมีฐานะ ต่างจากหล่อนที่ชีวิตทุ