All Chapters of Cheeky Engineer ป่วนรักนายวิศวะตัวร้าย (นักรบ x ลูกพีช): Chapter 11 - Chapter 20

"กูว่ามึงจัดการมันให้เด็ดขาดไปเลยไม่ดีกว่าเหรอวะ แม่งโคตรน่ารำคาญ" อันนี้เป็นเสียงมาร์ตินที่พูดขึ้นมาบ้าง ซึ่งแม่งก็ดูเหมือนจะรำคาญตามที่พูดอยู่จริงๆ เพราะมันเสนอจะส่งลูกน้องของมันไปสั่งสอนไอ้เสี่ยนั่นหลายครั้งแล้ว แต่ผมบอกมันไปว่าขอจัดการเอง พอได้ยินแบบนี้อีกครั้งมันเลยมีสีหน้ารำคาญขึ้นมาแบบนั้น"ก

"นายอัครเดช เดชา...ลุกขึ้นครับ!" ผมรีบเรียกชื่อรุ่นน้องหนึ่งในกลุ่มที่มีเรื่องต่อยตีกันที่ร้านผมให้ลุกขึ้นยืน ซึ่งทันทีที่ผมเรียกจบรุ่นน้องที่เป็นเจ้าของชื่อมันก็ลุกขึ้นยืนตามคำสั่งของผม ก่อนที่ผมจะจ้องหน้ามันแล้วพูดต่อว่า..."เพื่อนพวกคุณคนนี้มันห้าว! มันไม่อยากเรียน! อยากต่อยตี...ทีนี้พวกคุณรู้แล้

“พี่จะออกมาเปิดประตูได้ยัง รอจนเมื่อยแล้วนะ” “เออๆ เดี๋ยวพี่ไปเปิด” ว่าจบผมก็กดวางสายน้องแล้วเดินไปเปิดประตูให้เข้ามา ตอนเดินมาถึงกลางห้องก็แอบเหลือบมองไปที่ประตูห้องของยัยลูกพีชไปด้วย กลัวยัยนั่นจะเปิดประตูออกมาแล้วโป๊ะเชะกับน้ำตาลเข้าพอดี “มาหาพี่มีไรป่าว” ผมเลิกสนใจประตูห้องลูกพีชแล้วหันไปถามน

หลายวันต่อมา..."พีช เย็นนี้แกกับเฟิร์นไปเดินเล่นที่ตลาดเปิดท้ายกับเราไหม""ตลาดเปิดท้ายเหรอแก คงไม่ได้อะ เย็นนี้เราต้องรีบกลับ มีธุระต่ออะแกไปกับยัยเฟิร์นละกันนะ""ธุระ...หลายวันมาเนี่ยแกมีธุระตลอดเลยนะ ธุระอะไรอะ"ใบเฟิร์นที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามฉันกับพราวฟ้ารีบยื่นหน้าข้ามโต๊ะเข้ามาใกล้ฉันพร้อมทำท่

"เออ รู้แล้ว พูดจบยังถ้าพูดจบแล้วก็ช่วยไปให้พ้นสายตาฉันได้ไหม เกะกะคนจะล้างจาน" ฉันกระทุ้งข้อศอกใส่หน้าท้องแข็งๆ ของนักรบที่อยู่ระดับเดียวกันกับข้อศอกของฉันไปด้วยความหงุดหงิดหนึ่งที เพื่อไล่ให้มันออกไปจากบริเวณที่ฉันอยู่สักที ยืนหายใจร่วมกันแล้วโคตรอึดอัดชะมัด ตัวก็สูงอย่างกับเสาไฟฟ้ามายืนซ้อนอยู่ด้