All Chapters of Cheeky Engineer ป่วนรักนายวิศวะตัวร้าย (นักรบ x ลูกพีช): Chapter 21 - Chapter 30

คืนนี้เห็นอีกฝ่ายแต่งชุดสวยมาขนาดนั้น ก็คิดว่าคงต้องการปลดปล่อย จึงไม่ได้สั่งให้มาดูบัญชีที่ตัวเองนั่งดูอยู่ตอนนี้ติ่ง!พระพาย : พวกกูมาถึงแล้ว ลงมาได้แล้วนักรบ : อืม อีกห้านาทีลงไปนักรบหยิบโทรศัพท์ที่มีข้อความเข้ามาขึ้นมาดู พอเห็นว่าเป็นเพื่อนที่นัดมาดื่มคืนนี้ส่งมาบอกว่ามาถึงแล้ว เขาจึงพิมพ์ตอบ

ฟึบ!หมับ!"เดี๋ยวก่อนซี้~ จะรีบไปไหน ตอบฉันมาก่อนว่าจะเอากันไหม" ลูกพีชใช้แรงดึงท้ายทอยนักรบลงมาหาตัวเองอีกครั้ง หลังจากที่เห็นอีกฝ่ายทำท่าจะยัดกายขึ้นหนีจากตัวเอง สองมือนุ่มประคองใบหน้าหล่อไว้ท่าทางยั่วยวนขณะที่ดวงตาใส่แป๋วก็จ้องมองนัยน์ตาราบเรียบนิ่ง รอคำตอบที่คาดหวังไว้อย่างใจจดใจจ่อ แต่..."ใคร

หรือมันเป็นแค่เพราะว่าเธอเมาถึงได้รู้สึกแปลกๆ แบบนี้ แต่ให้ตายเถอะ จะยังไงก็ช่างถ้าผ่านคืนนี้ไปแล้ว เธอกับไอ้คนที่กำลังสบตากันตอนนี้มันก็เป็นอะไรกันไม่ได้นอกจากคนที่คอยกัดกันเป็นหมาเท่านั้นและ"...จะทำอะไรก็รีบทำเถอะ" นักรบเหยียดยิ้มอีกครั้ง จ้องดวงตาคู่สวยของลูกพีชนิ่งหลังจากที่ได้รับคำตอบกลับมาแบบ

"อย่าล้อเล่นด้วยความเงียบแบบนี้ได้ไหม นายคงไม่ได้เสียซิงให้ฉันจริงๆ หรอกใช่ไหม" ปลอบใจตัวเองไว้ เพราะเรื่องที่เพิ่งผ่านเมื่อคืนก็ไม่ได้บ่งบอกว่านักรบไร้เดียงสาในเรื่องแบบนั้นเลยสักนิด เขาแทบจะเป็นอาจารย์ได้เลยมั้ง ถึงจะเมามีแอลกอฮอล์ในเลือดอยู่ แต่ทุกการสัมผัสและลีลาที่เร่าร้อนนั่น มันเผ็ดแบบที่บางช

ตุบ!"อ๊ะ! ไอ้บ้าเอ้ย นี่นายหยุดเดินทำไมเนี่ย ชนเลยเห็นไหม" ลูกพีชต่อว่าคนที่ทำให้จมูกของเธอแทบหักหน้ามุ่ย พลางลูบปลายจมูกของตัวเองที่กระแทกเข้ากับแผ่นหลังของอีกฝ่ายอย่างจังไปด้วย"เมื่อกี้เธอไม่ได้ใส่เสื้อตัวนี้นี่" นักรบว่าพร้อมกับจ้องเสื้อตัวเล็กบนร่างกายลูกพีชหน้านิ่ง จับจ้องโดยไม่ละสายตาจนทำให้