All Chapters of กี่วสันตสารทผ่านพ้น มิเอ่ยถามดวงดารา: Chapter 1 - Chapter 10

ผลักประตูห้องส่วนตัวเปิดออก ริบบิ้นระยิบระยับบางเบาก็ร่วงลงมาใส่เต็มบนใบหน้าของฉันเดินผ่านช่องว่างหลากสี ฉันเห็นซ่งฉีซวี่กำลังจูบผู้หญิงคนนั้นอย่างอย่างใจจดใจจ่อเพื่อนๆ ทั้งหลายที่ฉันสนิทนั้นต่างก็ยกมือถือขึ้นมา ช่วยทั้งสองบันทึกเวลาที่หวานแหววนี้ความดีงามได้แตกสลายลงในชั่วขณะที่ฉันปรากฏตัว เมื่อเห็นฉัน ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างก็สูบหายใจเข้าลึกๆพวกเขารีบหลบสายตาอย่างลนลาน ไม่มีใครกล้าสบตากับฉัน หญิงสาวเหลือบมองซ่งฉีซวี่ แล้วถามอย่างสงสัยว่า:"ที่รัก เธอก็เป็นเพื่อนของคุณเหมือนกันเหรอ? ทำไมพอเธอมา ทุกคนก็ไม่ค่อยดีใจเลย""โม่โม่ เธอคือ——"ฉันไม่ได้ให้ซ่งฉีซวี่มีโอกาสได้พูด จ้องตรงไปที่โม่โม่:"ฉันคือแฟนของซ่งฉีซวี่""ฉันรู้ว่าพวกเธอคบกันมาแปดปีแล้ว แต่เราคบกันมาสิบสองปีแล้ว""ไม่เชื่อ ฉันให้เธอดูวิดีโอในอัลบั้มรูปของฉันได้" เมื่อเปิดอัลบั้ม ความทรงจำตลอดสิบสองปีก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคนในการประชุมปฏิญาณก่อนสอบเข้ามหาวิทยาลัย ซ่งฉีซวี่ในฐานะตัวแทนนักเรียนนั้น หลังจากกล่าวสุนทรพจน์เสร็จ ก็ได้สารภาพรักกับฉันต่อหน้าทุกคน:"ที่จริงแล้ว ความฝันของผมไม่ได้มีแค่มหาวิทยาลั

ชีวิตดูเหมือนจะกลับคืนสู่ปกติฉันยังคงอาศัยอยู่ในเรือนหอที่ซ่งฉีซวี่ซื้อไว้ กลางวันทำงาน กลางคืนก็ไปดูแลแม่ที่โรงพยาบาลเขามัวแต่อยู่กับภรรยาใหม่ น้อยนักที่จะติดต่อฉันสำหรับฉันแล้ว การไม่ติดต่อกลับเป็นการหลุดพ้นอย่างหนึ่งหลังเลิกงาน ฉันซื้อเสี่ยวหลงเปาที่แม่ชอบที่สุดหนึ่งเข่ง แล้วเอาไปที่โรงพยาบาล เมื่อเดินเข้าไปในห้องผู้ป่วย กลับพบว่าตรงหน้าเตียงมีผู้หญิงสองคนกำลังนั่งอยู่ฉันรีบพุ่งเข้าไปด้วยความตื่นเต้น พวกเธอหันหน้ามา ปรากฏว่าเป็นเพื่อนสนิทของฉันกับเฟิงโม่โม่เสียงของฉันสั่นเครือ:"เยว่เยว่ เธอพาเค้ามาทำไม?"แม่ยิ้มและมองฉัน แล้วอธิบายว่า:"เยว่เยว่กลัวว่าแม่จะเบื่อ เลยพาเพื่อนของเธอมานั่งคุยแก้เหงาเป็นเพื่อนแม่"“ถึงแม่จะเห็นโม่โม่เป็นครั้งแรก แต่ก็ชอบเธอจากใจจริง โธ่ หญิงสาวที่อ่อนโยนและสวยขนาดนี้ สามีของเธอกลับแอบมีชู้ที่ด้านนอก ช่างเลวจริงๆ”“โม่โม่จร้า หนูฟังป้าพูดนะ คนที่เป็นชู้คนอื่นนะต้องได้รับผลกรรมอย่างแน่นอน”เฟิงโม่โม่ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน และเดินมาที่ตรงหน้าฉัน เธอส่งสายตาเหลือบมามองฉันด้วยรอยยิ้มที่แฝงความเย็นชา จากนั้นก็หันไปยิ้มอย่างอ่อนโยนแต่แฝงไว้ด้วย

เสียงเคาะประตูดังขึ้น ซ่งฉีซวี่ลุกไปเปิดประตู และใบหน้าที่น่าสงสารของเฟิงโม่โม่ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าโดยไม่คาดคิดดวงตาของเฟิงโม่โม่แดงก่ำ มีหมอกบางๆ ปกคลุมอยู่ ราวกับกระต่ายน้อยที่บาดเจ็บใจของซ่งฉีซวี่ก็อ่อนลงในทันที และน้ำเสียงก็อ่อนโยนลงโดยไม่รู้ตัว:"โม่โม่ คุณมาได้ยังไง?"เฟิงโม่โม่ซบหน้าลงในอ้อมแขนของซ่งฉีซวี่:"ถ้าฉันยังไม่มาอีก ก็ไม่รู้ว่าพี่เนี่ยนอวี่จะใส่ร้ายฉันยังไงแล้ว!""พี่เนี่ยนอวี่ใส่ร้ายว่าฉันฆ่าป้าซูใช่ไหม? ฮือฮือฮือ ฉันเปล่านะ!""ฉันได้ยินว่าป้าซูร่างกายไม่ค่อยแข็งแรง เลยให้เยว่เยว่พาฉันไปเยี่ยมเค้า"“เพิ่งไปถึงหน้าห้องผู้ป่วย ฉันก็บังเอิญได้ยินการสนทนาระหว่างพี่เนี่ยนอวี่กับป้าซูเข้าพอดี พวกเธอวางแผนว่าให้ป้าซูแกล้งตาย แล้วค่อยมาใส่ร้ายให้ฉัน แบบนี้คุณก็จะเกลียดฉันเข้าไส้ พวกเธอสองแม่ลูกจะได้กุมกระเป๋าเงินของคุณต่อไปได้……”“อาซวี่ คุณดีกับพวกเธอขนาดนี้ แต่พวกเธอกลับวางแผนเอาเปรียบคุณแบบนี้ ฉันโกรธแทนคุณ ฉันบุกเข้าไปในห้องผู้ป่วยเพื่อคาดคั้นถามพี่เนี่ยนอวี่ แต่คิดไม่ถึงว่าพอแผนชั่วโดนเปิดโปง เธอถึงขั้นคิดจะฆ่าฉันให้ตายทีเดียว!”“อาซวี่ ฉันกลัว ฉันกลัวมากจริงๆ

หลังจากวันนั้น ซ่งฉีซวี่ก็ไม่เคยมาเยี่ยมฉันอีกเลยค่ารักษาพยาบาลที่เขาโอนมาให้ฉันก็ถูกเฟิงโม่โม่ยึดเอาไว้เพราะไม่มีเงิน ฉันจึงถูกย้ายจากห้องวีไอพีมายังห้องธรรมดา แล้วจากห้องธรรมดาย้ายไปที่ห้องรวมสภาพแวดล้อมแย่มาก ยาที่ให้ก็เป็นยาพื้นฐาน ร่างกายของฉันจึงพักฟื้นได้ยากลำบากมากหนึ่งเดือนต่อมา เงินทั้งหมดบนตัวฉันก็ใช้จนหมดแล้ว จึงต้องออกจากโรงพยาบาลเมื่อลูบคลำรอยแผลเป็นสีแดงคล้ำที่คดเคี้ยวดูน่ากลัวบนหน้าอก ความเกลียดชังอันท่วมท้นก็แทบจะซัดสาดจนฉันจมดิ่งลงไปสิ่งแรกที่ฉันทำหลังจากออกจากโรงพยาบาล ก็คือไปแจ้งความที่สถานีตำรวจ"ฉันต้องการแจ้งความ มีคนขโมยร่างของแม่ฉันไป" ตำรวจดำเนินการอย่างรวดเร็ว ภายในเวลาไม่ถึงวัน ก็ติดตามหาที่อยู่ของร่างได้จากภาพจากกล้องวงจรปิดของโรงพยาบาลความจริงที่สามารถตรวจสอบได้อย่างง่ายดาย แต่ซ่งฉีซวี่กลับเชื่อคำพูดของเฟิงโม่โม่เพียงไม่กี่คำช่างน่าขันเสียจริงคาดการณ์จากภาพในกล้องวงจรปิด สรุปได้ว่าร่างของแม่ฉันถูกเฟิงโม่โม่กับเฉินเยว่ขนย้ายไปจากนั้นตำรวจก็ตรวจสอบประวัติการใช้จ่ายของพวกเธอเฟิงโม่โม่ซื้อตู้แช่แข็งมือสองจากแอปตลาดสินค้ามือสองตำรวจวิ

ตำรวจนำหลักฐานและหมายจับมาให้ซ่งฉีซวี่ดูซ่งฉีซวี่จ้องมองเฟิงโม่โม่ที่สภาพยุ่งเหยิงด้วยความโกรธ ตกตะลึงจนตัวสั่นไปหมดเขาถูกหลอกคนที่โกหกไม่ใช่อาอวี่ แต่เป็นเฟิงโม่โม่ป้าซูเสียชีวิตแล้วจริงๆ ถูกเฟิงโม่โม่กับเฉินเยว่บีบบังคับจนตายแล้วพวกเธอก็ยังขโมยร่างของป้าซูไปอีก วัวสันหลังหวะ แล้วโยนความผิดทั้งหมดไปใส่ที่อาอวี่ตอนถูกเขาเข้าใจผิด อาอวี่ต้องสิ้นหวังขนาดไหน!เขาเป็นคนเลว เขาทำให้อาอวี่ผิดหวัง!เฟิงโม่โม่กับเฉินเยว่ถูกตำรวจจับกุมตัวไปตอนเดินผ่านหน้าฉัน เฉินเยว่ที่รักสวยรักงามที่สุดนั้น ร้องไห้จนเครื่องสำอางเลอะเทอะไปหมด:"เสี่ยวอวี่ ฉันขอโทษ"“เธอเห็นฉันเป็นเพื่อนอย่างจริงใจ แต่เพราะความทะเยอทะยานอยากเอาชนะ ฉันกลับคอยแข่งขันกับเธออย่างลับๆ มาโดยตลอด แถมยังช่วยคนนอกมาทำร้ายเธอ และยังทำให้ป้าซูที่เอ็นดูฉันต้องตาย ฉันขอโทษ……”ฉันมองดูทั้สองถูกใส่กุญแจมือและถูกพาตัวไปอย่างเย็นชามาบอกขอโทษตอนนี้มีประโยชน์อะไร? แม่ไม่อยู่แล้วที่เสียใจ ก็แค่เป็นเพราะรู้ว่าตัวเองจะต้องจำคุกเฉินเยว่ เธอไม่คู่ควรที่จะเป็นเพื่อนฉันเสียงไซเรนตำรวจค่อย ๆ ห่างออกไปทีละน้อย ฉันเหลือบมองงาน