FAZER LOGINในเทศกาลไหว้บ๊ะจ่าง แฟนของฉันที่นัดไปจดทะเบียนสมรสด้วยกัน จู่ๆ ก็ขาดการติดต่อไป จนถึงตอนเย็น ฉันก็บังเอิญเลื่อนเจอไอจีที่เขาลืมบล็อกฉันไม่ให้ฉันเห็น "จากยี่สิบถึงยี่สิบแปด วัยหนุ่มสาวของเรา ก็สิ้นสุดการรอคอยสักที" รูปประกอบคือสมุดเล่มสีแดงสองเล่ม ในรูปถ่ายงานแต่งงาน มีหญิงสาวแปลกหน้าแนบชิดอยู่บนไหล่เขา ยิ้มได้อ่อนหวานและสดใสยิ่งนัก ฉันกดเข้าไปในช่องคอมเมนต์ด้วยความโกรธ กำลังจะซักถาม แต่กลับเห็นคอมเมนต์ของเพื่อนสนิท “ให้เรามาแสดงความยินดีกับคนรักเก่าคู่นี้ ที่ในที่สุดก็ฝ่าฟันทุกอุปสรรคจนได้ครองคู่กันแล้ว~” หัวใจฉันกระตุกแน่น รีบกดโทรหาเพื่อนสนิทด้วยมือที่สั่นไหว หลังจากความเงียบไปนาน ในที่สุดเธอก็สารภาพออกมา: "ใช่ พวกเขาคบกันมาแปดปีแล้ว เพื่อนๆ ต่างก็รู้กันหมด" “เราไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังเธอหรอกนะ แค่กลัวว่าเธอจะคิดเล็กคิดน้อย แล้วถ้าเกิดเรื่องขึ้นมาจะดูไม่ดี ” “เดิมทีโม่โม่กับอาซวี่ก็เหมาะสมกันกว่าอยู่แล้ว กว่าจะเดินมาถึงวันนี้ได้ไม่ง่ายเลย ผู้หญิงจะทำร้ายผู้หญิงด้วยกันทำไม เธอใจดีสักหน่อยเถอะ” น้ำตาร่วงหล่นลงมา เย็นเฉียบดั่งน้ำแข็ง แต่กลับเผาไหม้หัวใจฉันจนเป็นโพรงร้อนรุ่ม ที่แท้ ตลอดสิบสองปีที่ฉันอยู่กับซ่งฉีซวี่ ในแปดปีนั้นเขากลับรักผู้หญิงอีกคนอยู่ ทุกคนต่างก็รู้กันหมด แต่กลับร่วมมือกันมาปิดบังฉันไว้
Ver maisตำรวจนำหลักฐานและหมายจับมาให้ซ่งฉีซวี่ดูซ่งฉีซวี่จ้องมองเฟิงโม่โม่ที่สภาพยุ่งเหยิงด้วยความโกรธ ตกตะลึงจนตัวสั่นไปหมดเขาถูกหลอกคนที่โกหกไม่ใช่อาอวี่ แต่เป็นเฟิงโม่โม่ป้าซูเสียชีวิตแล้วจริงๆ ถูกเฟิงโม่โม่กับเฉินเยว่บีบบังคับจนตายแล้วพวกเธอก็ยังขโมยร่างของป้าซูไปอีก วัวสันหลังหวะ แล้วโยนความผิดทั้งหมดไปใส่ที่อาอวี่ตอนถูกเขาเข้าใจผิด อาอวี่ต้องสิ้นหวังขนาดไหน!เขาเป็นคนเลว เขาทำให้อาอวี่ผิดหวัง!เฟิงโม่โม่กับเฉินเยว่ถูกตำรวจจับกุมตัวไปตอนเดินผ่านหน้าฉัน เฉินเยว่ที่รักสวยรักงามที่สุดนั้น ร้องไห้จนเครื่องสำอางเลอะเทอะไปหมด:"เสี่ยวอวี่ ฉันขอโทษ"“เธอเห็นฉันเป็นเพื่อนอย่างจริงใจ แต่เพราะความทะเยอทะยานอยากเอาชนะ ฉันกลับคอยแข่งขันกับเธออย่างลับๆ มาโดยตลอด แถมยังช่วยคนนอกมาทำร้ายเธอ และยังทำให้ป้าซูที่เอ็นดูฉันต้องตาย ฉันขอโทษ……”ฉันมองดูทั้สองถูกใส่กุญแจมือและถูกพาตัวไปอย่างเย็นชามาบอกขอโทษตอนนี้มีประโยชน์อะไร? แม่ไม่อยู่แล้วที่เสียใจ ก็แค่เป็นเพราะรู้ว่าตัวเองจะต้องจำคุกเฉินเยว่ เธอไม่คู่ควรที่จะเป็นเพื่อนฉันเสียงไซเรนตำรวจค่อย ๆ ห่างออกไปทีละน้อย ฉันเหลือบมองงาน
นั่นคือวิดีโอที่เฟิงโม่โม่กำลังนั่งคุยเล่นกับบรรดาเพื่อนสาวในงานเลี้ยงเธอนั่งเอนตัวอยู่บนโซฟาดื่มบัดไวเซอร์ พลางกลอกตาไม่หยุด:"เฉินเยว่ยัยโง่นั้นมาขอของขวัญวันเกิดกับฉัน เธอคิดว่าตัวเองสำคัญนักหรือไง""ฉันเล่นกับเธอก็เพื่อหลอกเอาความลับของซูเนี่ยนอวี่ออกมา อีกทั้งเพราะเธอหน้าตาไม่สวยหุ่นก็แย่ สามารถทำให้ฉันดูสวยโดดเด่นขึ้นมากว่า คนอย่างเธอเนี่ย สมควรเป็นเพื่อนฉันด้วยหรือ?""เพื่อนพวกนั้นของอาซวี่ก็ทั้งจนทั้งต่ำต้อย ชีวิตนี้ก็มีแต่ชะตากรรมที่จะเป็นลูกน้องตลอดไปแหละ""พี่สาวของอาซวี่ก็หน้าด้านยิ่งนัก อายุจะสามสิบห้าแล้วยังไม่แต่งงาน อาศัยอยู่บ้านพ่อแม่เกาะกินแต่น้องชาย ตัวดูดเลือดแท้ๆ! เงินของอาซวี่ก็เป็นเงินของฉันหมด เธอมีสิทธิ์อะไรมาใช้ รอเราแต่งงานกันแล้ว ก็จะไล่เธอออกไปทันทีเลย!"……ทุกคนต่างถูกเฟิงโม่โม่นิทานไปทั่ววิดีโอจบลงท่ามกลางเสียงกรีดร้องบิดเบี้ยวของเฟิงโม่โม่ คนที่ยังพูดปกป้องเฟิงโม่โม่ในเมื่อครู่นั้น ตอนนี้หน้าดำเหมือนก้นหม้อกันหมดพวกเขาไม่เคยคิดเลยว่า เฟิงโม่โม่ที่ดูอ่อนโยนและน่ารักในปกตินั้น ลับหลังจะแตกต่างกันขนาดนี้จิตใจมืดมนและชั่วร้ายแม้แต่ซ่งฉีซวี่
หลังจากวันนั้น ซ่งฉีซวี่ก็ไม่เคยมาเยี่ยมฉันอีกเลยค่ารักษาพยาบาลที่เขาโอนมาให้ฉันก็ถูกเฟิงโม่โม่ยึดเอาไว้เพราะไม่มีเงิน ฉันจึงถูกย้ายจากห้องวีไอพีมายังห้องธรรมดา แล้วจากห้องธรรมดาย้ายไปที่ห้องรวมสภาพแวดล้อมแย่มาก ยาที่ให้ก็เป็นยาพื้นฐาน ร่างกายของฉันจึงพักฟื้นได้ยากลำบากมากหนึ่งเดือนต่อมา เงินทั้งหมดบนตัวฉันก็ใช้จนหมดแล้ว จึงต้องออกจากโรงพยาบาลเมื่อลูบคลำรอยแผลเป็นสีแดงคล้ำที่คดเคี้ยวดูน่ากลัวบนหน้าอก ความเกลียดชังอันท่วมท้นก็แทบจะซัดสาดจนฉันจมดิ่งลงไปสิ่งแรกที่ฉันทำหลังจากออกจากโรงพยาบาล ก็คือไปแจ้งความที่สถานีตำรวจ"ฉันต้องการแจ้งความ มีคนขโมยร่างของแม่ฉันไป" ตำรวจดำเนินการอย่างรวดเร็ว ภายในเวลาไม่ถึงวัน ก็ติดตามหาที่อยู่ของร่างได้จากภาพจากกล้องวงจรปิดของโรงพยาบาลความจริงที่สามารถตรวจสอบได้อย่างง่ายดาย แต่ซ่งฉีซวี่กลับเชื่อคำพูดของเฟิงโม่โม่เพียงไม่กี่คำช่างน่าขันเสียจริงคาดการณ์จากภาพในกล้องวงจรปิด สรุปได้ว่าร่างของแม่ฉันถูกเฟิงโม่โม่กับเฉินเยว่ขนย้ายไปจากนั้นตำรวจก็ตรวจสอบประวัติการใช้จ่ายของพวกเธอเฟิงโม่โม่ซื้อตู้แช่แข็งมือสองจากแอปตลาดสินค้ามือสองตำรวจวิ
หลังจากขอโทษผู้อำนวยการโรงพยาบาลแล้ว ซ่งฉีซวี่ก็วางสายด้วยสีหน้าเคร่งขรึมเขาโอบกอดเฟิงโม่โม่ที่ยังคงสะอื้นไห้ไว้อย่างแน่น มองดูฉันด้วยความผิดหวังอย่างที่สุด:"ซูเนี่ยนอวี่ คุณช่างทำให้ผมรู้สึกไม่คุ้นเคยยิ่งนัก""ทำไมคุณถึงกลายเป็นคนโหดร้ายแบบนี้? แม้กระทั่งแผนชั่วๆ อย่างการเสี้ยมให้ป้าซูแกล้งตายเพื่อใส่ร้ายโม่โม่ก็คิดออกมาได้!""เล่นละครแกล้งตายแบบนั้น คุณไม่กลัวจะได้รับผลกรรม แล้วทำให้แม่คุณตายจริงๆ งั้นเหรอ!"เฟิงโม่โม่เหลือบมองฉันด้วยหางตา รอยยิ้มแห่งชัยชนะปรากฏบนมุมปากเฉินเยว่เพื่อนสนิทของฉัน ก็กอดอกด้วยสีหน้าได้ใจในเวลานี้ การแข่งขันกับเฟิงโม่โม่ หรือการทำให้ซ่งฉีซวี่เชื่อฉันนั้น ล้วนไม่สำคัญอีกต่อไปแล้วฉันแค่อยากรู้ว่า ร่างของแม่ฉันไปไหนแล้ว!หมอหวังซึ่งเป็นแพทย์เจ้าของไข้ของแม่ เป็นคนที่มีจิตใจเมตตากรุณาและมีคุณธรรมสูงส่ง เขาไม่มีวันยอมถูกเฟิงโม่โม่กับเฉินเยว่ซื้อตัวไปอย่างเด็ดขาดในเมื่อคุณหมอหวังยืนยันว่าแม่ของฉันเสียชีวิตแล้ว ก็แสดงว่าเธอต้องจากไปจริงๆแต่โรงพยาบาลกลับหาร่างของแม่ไม่เจอฉันจ้องมองเฉินเยว่กับเฟิงโม่โม่ด้วยความแค้นถ้าไม่ใช่เพราะไม่มีแม้แต่แร











