All Chapters of สะใภ้ร้อนรักพ่อผัวร้อนสวาท: Chapter 1 - Chapter 10

ตอนที่ 2: สายตาในความมืดเสียงนาฬิกาเรือนโบราณชั้นล่างตีบอกเวลาตีหนึ่ง ความเงียบสงบปกคลุมเรือนไทยประยุกต์หลังใหญ่ นิชารู้สึกตัวตื่นขึ้นมากลางดึก ลมหายใจเข้าออกเป็นจังหวะสม่ำเสมอของพี่ษิตที่กำลังหลับสนิทข้างกายบอกให้รู้ว่าเขากำลังอ่อนล้าจากงานแต่งงานและบทรักหวานชื่นเมื่อหัวค่ำ นิชาอมยิ้มบางๆ พลางห่มผ้าให้สามี ก่อนจะค่อยๆ ก้าวลงจากเตียงด้วยความระมัดระวัง คอที่แห้งผากทำให้เธอตัดสินใจเดินออกจากห้องหอกระทั่งลงไปดื่มน้ำเย็นๆ ที่ชั้นล่างเธอสวมเพียงชุดนอนผ้าซาตินสายเดี่ยวสีขาวตัวบางเบา ร่างกายยังคงหลงเหลือความผ่อนคลายและร่องรอยความหวามไหวจากครั้งแรกของชีวิต นิชาค่อยๆ ก้าวลงบันไดไม้สักทองทีละขั้น ความเงียบสงัดทำให้เสียงก้าวขาของเธอแผ่วเบาราวกับแมวเดินทว่าเมื่อลงมาถึงชานพักบันไดขั้นสุดท้าย ก่อนจะเลี้ยวเข้าสู่โถงกลางบ้าน นิชากลับได้ยินเสียงแปลกประหลาดดังขึ้น“อื้อ... ลุงขา... อ๊ะ...”เสียงกระซิบพร่าและเสียงสูดปากด้วยความเสียวซ่านดังก้องแผ่วเบาอยู่ในความมืด นิชาชะงักก้าวเท้า หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบ ด้วยความสงสัยเธอจึงค่อยๆ เบี่ยงกายซ่อนหลังเสาเรือนไทยต้นใหญ่ แล้วมองลอดผ่านความสลัวของโถงนั่งเล่นชั

ตอนที่ 4: สายตาใต้อาหารเช้าแสงแดดยามสายส่องลอดช่องลมของเรือนไทยประยุกต์กระทบโต๊ะอาหารไม้สักยาวกลางห้องโถง บรรยากาศในเช้านี้เต็มไปด้วยความเงียบสงบที่แฝงไว้ด้วยความอึดอัดอย่างประหลาดภูษิต แต่งกายด้วยชุดทำงานเรียบร้อย เสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนเรียบตึงคู่กับกางเกงสแล็กขายาวดูเป็นวิศวกรหนุ่มอนาคตไกล ส่วน นิชา สวมชุดลำลองแขนยาวผ้าชีฟองนุ่มสบายคู่กับกางเกงขายาวทรงสวย แม้จะเป็นเพียงชุดสบายๆ ยามอยู่บ้าน แต่เรือนร่างนาฬิกาทรายและผิวพรรณขาวเนียนออร่าก็ทำให้เธอเสน่ห์ดึงดูดใจอย่างสง่างามตรงข้ามกับสองสามีภรรยา ภูวดล พ่อผัววัย 48 ปี ก้าวลงมาจากชั้นบนในชุดเสื้อกล้ามสีเทาเข้มตัวบางเบาและกางเกงขาสั้นสบายๆ เผยให้เห็นเรือนร่างกำยำ ลำแขนเต็มไปด้วยมัดกล้าม และแผ่นอกหนาแน่นของชายวัยใหญ่ที่ดูแลตัวเองเป็นอย่างดีเนย สาวใช้ชาวลาววัย 20 ปี ในชุดเสื้อยืดพอดีตัว คอยก้มหน้าก้มตาเดินเวียนคอยตักข้าวรินน้ำให้อย่างคล่องแคล่ว ทว่ายามที่เธอขยับกายรับใช้ใกล้ๆ ภูวดล ทรวดทรงอกอวบอัดเกินตัวของเธอก็ขยับไหว ซึ่งภาพเมื่อคืนที่นิชาแอบเห็นยังคงเด่นชัดอยู่ในหัวของลูกสะใภ้คนสวย จนนิชาต้องพยายามก้มหน้าหลบสายตา"กินเยอะๆ สิษิต วันนี้ต้

ตอนที่ 6: บทเรียนและการเดินทางแสงอรุณรุ่งทาบทับเข้ามาในห้องหอ อบอวลด้วยความอบอุ่นละมุนละไม ภูษิตตื่นขึ้นมาตระกองกอดนิชาแนบชิด ประทับจูบซับพวงแก้มใสอย่างทะนุถนอม"ตื่นแล้วหรือคะพี่ษิต..." นิชากระซิบออดอ้อน ซุกหน้าเข้าหาอกแกร่ง"ตื่นนานแล้วครับ... นอนมองเมียคนสวยทั้งคืนยังไม่เบื่อเลย" ภูษิตยิ้มตาเชื่อม กดจูบปลายจมูกรั้น "อยากกอด อยากหอมให้หายคิดถึง""อ้อนเป็นเด็กๆ ไปได้..." นิชาอมยิ้ม แก้มใสขึ้นสีระเรื่อ"กอดเท่าไรก็ไม่พอหรอกครับ... พี่อยากกอดแบบนี้ทุกเช้าเลย" ภูษิตกระชับอ้อมกอด ลูบไล้แผ่นหลังเนียนลื่น "พร้อมเริ่มต้นเช้าวันใหม่กับพี่หรือยังครับ?""ถ้าพี่ษิตอ้อนขนาดนี้... นิชาจะขัดใจได้ยังไงล่ะคะ"คำตอบหวานหูทำให้ดวงตาของวิศวกรหนุ่มวาววับ บทรักยามเช้าของคู่ข้าวใหม่ปลามันเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งอย่างลึกซึ้งและหวานชื่น มอบความสุขสมอันแสนซาบซึ้งให้แก่กันอย่างลึกล้ำเมื่อบทรักแสนหวานจบลง ทั้งคู่ช่วยกันแต่งตัวไปทำงาน นิชาสวมเชิ้ตขาวรัดรูปเน้นทรวดทรงนาฬิกาทราย แมตช์กระโปรงสั้นทรงเออวดเรียวขาขาวเนียน ทับด้วยสูททรงสวย เสริมลุคสาวนักจัดซื้อที่สง่าและเย้ายวน ส่วนภูษิตแต่งเชิ้ตผูกเนกไทสุภาพ ดูเป็นวิศว

ตอนที่ 8: เงาเสน่หาในคืนอ้างว้างบรรยากาศในห้องหอยามเช้าเต็มไปด้วยความอาลัยอาวรณ์ ภูษิต กระชับอ้อมกอดรั้งเรือนร่างบางของ นิชา เข้ามาแนบชิด ประทับจูบลาลงบนเรียวปากอวบอิ่มอย่างหวานซึ้งดูดดื่ม ราวกับจะซึมซับความหวานนี้ไว้ตลอดสามเดือนที่ต้องห่างไกล"พี่ไปก่อนนะจ๊ะนิชา... อยู่ทางนี้ดูแลตัวเองดีๆ นะครับ" ภูษิตเอ่ยเสียงนุ่ม ลูบแก้มเนียนอย่างแสนรัก "พี่สัญญาว่าจะรีบทำงานให้เสร็จ แล้วจะโทรหาทุกวันเลย""นิชาก็สัญญาค่ะว่าจะรอพี่ษิต... เดินทางปลอดภัยนะคะ" นิชายิ้มหวาน สบตาสามีด้วยความรักและอาทรหลังจากไปส่งภูษิตที่สนามบินสุวรรณภูมิเรียบร้อย นิชาก็ขับรถยนต์ Mercedes-Benz สีดำคันเก่าของสามีตรงมาทำงานที่บริษัทย่านรังสิต ในฐานะผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อ นิชาทุ่มเทให้กับงานตลอดทั้งวันเพื่อคลายความเหงา ทว่

ตอนที่ 10: เปลวเพลิงใต้เงาเสน่หาภูวดลทอดสายตามองลูกสะใภ้สาวที่นอนหอบหายใจกระเส่า เรือนร่างบางซับสีเลือดระเรื่อสะท้อนแสงไฟสลัว นัยน์ตาคู่สวยฉ่ำปรือระคนความเสียวซ่านที่ยังคงตกค้างอยู่"หนูนิชา... หนูสวยมาก จนพ่อแทบจะคลั่งเพราะหนูแล้วรู้ไหม"ชายหนุ่มใหญ่ยิ้มมุมปากอย่างทรงอำนาจ ก่อนจะค่อยๆ ถอดเสื้อยืดและปลดกางเกงออกจนเรือนร่างเปลือยเปล่า เผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้อกำยำแน่นตึงตามแบบฉบับคนดูแลตัวเองอย่างดี พร้อมกับความใหญ่ยักษ์เบียดขยายผงาดชูคอพร้อมออกศึกนิชาที่ปาดสายตามาเห็นถึงกับตาโตด้วยความตกใจ หัวใจร่วงไปอยู่ที่ตาตุ่ม ก่อนจะรีบเบือนหน้าหนีด้วยความพรั่นพรึงในขนาดอันมหึมาเกินต้านทานนั้น"พ่อคะ... มัน... มันใหญ่เกินไปแล้วค่ะ" นิชาเอ่ยเสียงสั่นพร่า พยายามจะห่อขาชิดเข้าหากันด้วยความหวาดหวั่น"ไม่ต้องกลัวหรอกหนู