LOGINเมื่อสามีต้องไกลห่าง... ความเหงาและความปรารถนาที่ซ่อนลึกจึงไร้ที่ไป แต่ใครจะคิดว่าคนที่ก้าวเข้ามาเติมเต็มไฟสวาทกลับเป็น ‘ภูวดล’ พ่อผัวทรงอิทธิพล สายเปย์ ผู้แสนอบอุ่นและเร่าร้อนเกินต้านทาน จากสายตาแอบมองในความมืด สู่ความสัมพันธ์อันตรายที่ข้ามเส้นศีลธรรม ‘นิชา’ ตกอยู่ในวังวนตัณหาเร้นลับที่เต็มไปด้วยความซาบซ่าน ลุ่มหลง และความลับที่ต้องซ่อนไว้ใต้เงาของเรือนไทยประยุกต์ ยิ่งถลำลึกก็ยิ่งหลงใหล ยิ่งตื่นเต้นก็ยิ่งยากจะถอนตัว! เมื่อบทรักร้อนแรงปะทุขึ้นท่ามกลางเกมอำนาจ กามารมณ์ และการปกป้อง... เธอจะเลือกความถูกต้อง หรือจะยอมจำนนให้แก่พ่อผัวผู้คลั่งรักและพร้อมจะสยบเธอไว้บนเตียงชั่วชีวิต?
View Moreตอนที่ 1: คืนหวานในเรือนไทย
แสงไฟสว่างจ้าในงานฉลองแต่งงานสุดหรูค่อยๆ ดับลง เหลือไว้เพียงความเงียบสงบยามค่ำคืนของบ้านทรงไทยประยุกต์ริมคลองในจังหวัดอยุธยา ลมพัดเอื่อยพานิ้วสัมผัสเย็นชืดของไอระเหยจากสระว่ายน้ำด้านล่างขึ้นมาปะทะผิวแก้ม
นิชา หญิงสาววัย 25 ปี ในชุดเจ้าสาวผ้าซาตินสีขาวนวลก้าวเข้ามาในห้องหอกว้างขวาง เธอทิ้งตัวลงนั่งริมเตียงไม้สักทองโบราณพลางถอนหายใจออกมาเบาๆ ด้วยความเหนื่อยล้า แต่ใบหน้านวลเนียนกระจ่างใสกลับเต็มไปด้วยรอยยิ้ม นิชาเป็นสาวสมัยใหม่ที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ ทั้งเรือนร่างหุ่นดีทรงนาฬิกาทราย ผิวขาวออร่าดั่งไข่มุก และเรือนผมสีดำยาวสลวยที่ทอดตัวล้อมกรอบหน้าสวยคมเข้ม แม้จะผ่านงานหนักในสายงานบริหารมาอย่างเก่งกาจ แต่เวลานี้หัวใจของเธอกลับเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ
เสียงเปิดประตูห้องหอดังขึ้นเบาๆ ภูษิต วิศวกรหนุ่มวัย 28 ปี ผู้เป็นสามีหมาดๆ ก้าวเข้ามาในชุดสูทเจ้าบ่าวที่ปลดเนกไทออกแล้ว รูปร่างสูงโปร่งสมส่วนและใบหน้าคมคายตามแบบฉบับหนุ่มไฟแรงผ่อนคลายลงทันทีที่ได้เห็นหน้าภรรยา
"เหนื่อยไหมครับที่รัก..."
ภูษิตเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้า ร่างสูงโปร่งย่อตัวลงนั่งคุกเข่าต่อหน้านิชา สายตาของเขามองเรือนร่างสวยสง่าตรงหน้าด้วยความหลงใหล นิชาสบตาสามีพร้อมกับยกมือเรียวสวยขึ้นแตะแผงอกกว้างของเขาเบาๆ
"เหนื่อยค่ะ... แต่มีความสุขมากที่สุดเลย" นิชาตอบด้วยน้ำเสียงหวานนุ่ม
ภูษิตยิ้มกว้างก่อนจะจับมือเรียวสวยขึ้นมาประทับจูบลงบนหลังมืออย่างแผ่วเบาและอ่อนโยน เขาค่อยๆ ขยับตัวขึ้นมานั่งข้างเธอบนเตียงกว้าง นัยน์ตาคมฉายประกายความรักอันลึกซึ้ง
"ขอบคุณนะนิชา... ขอบคุณที่ยอมมาเป็นคู่ชีวิตของผม จากนี้ไปผมจะดูแลคุณด้วยชีวิตของผมเอง"
คำมั่นสัญญาหวานซึ้งทำให้นิชารู้สึกอุ่นวาบไปทั้งหัวใจ เธอเอนกายซบลงกับอกแกร่งของสามี ได้ยินเสียงหัวใจของภูษิตเต้นเป็นจังหวะรวดเร็วไม่แพ้เธอ ภูษิตยกแขนขึ้นโอบกอดเรือนร่างบางไว้อย่างทะนุถนอม ก่อนจะใช้นิ้วเรียวเช็ดรอยเครื่องสำอางบางเบาบนผิวแก้มเนียนอย่างเบามือ
สัมผัสที่อบอุ่นและให้เกียรติเปลี่ยนเป็นความวาบหวามทีละน้อย เมื่อภูษิตค่อยๆ เชิดคางมนของเธอขึ้น นัยน์ตาของทั้งสองประสานกันท่ามกลางแสงไฟสลัวจากโคมไฟริมเตียง ภูษิตโน้มใบหน้าลงมากดจูบลงบนริมฝีปากอวบอิ่มอย่างนุ่มนวล รสสัมผัสแรกเต็มไปด้วยความหวานชื่น โรแมนติก และละมุนละไม
นิชาหลับตาลงรับจูบนั้นด้วยความเต็มใจ มือเรียวสวยละจากอกเสื้อขึ้นไปสอดประสานกับเรือนผมของสามี จูบที่เริ่มต้นอย่างนุ่มนวลค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นความเร่าร้อนเมื่อภูษิตเริ่มขบเม้มริมฝีปากเธอเบาๆ ส่งลิ้นหนาแทรกซึมผ่านขอบฟันเข้าไปลิ้มรสความหวานภายใน
"อืม..." เสียงครางแผ่วเบาหลุดออกจากลำคอของนิชา เมื่อความรู้สึกแปลกใหม่ที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนเริ่มแล่นพล่านไปทั่วสรรพางค์กาย
ภูษิตประคองร่างบางให้นอนราบลงบนฟูกหนานุ่ม เขาทาบทับเรือนร่างแกร่งลงมาอย่างระมัดระวัง ไม่ให้ความหนักกดทับเธอเกินไป นิ้วมือหนาค่อยๆ ปลดซิปด้านหลังชุดเจ้าสาวออกทีละนิด เผยให้เห็นแผ่นหลังเนียนละเอียดเนียนนุ่มราวนมสด ภูษิตพรมจูบต่ำลงมาจากพวงแก้ม ซอกคอหอมกรุ่น ไปจนถึงเนินอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะหายใจที่เริ่มติดขัดของเธอ
"นิชา... คุณสวยเหลือเกิน" ภูษิตพึมพัมข้างหู เสียงทุ้มพร่าเต็มไปด้วยแรงปรารถนา
"พี่ษิต... นิชารักพี่ษิตนะ..." นิชากระซิบตอบ เสียงสั่นเครือเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้น มือบางประคองแก้มสามีไว้ ขณะที่เขากำลังนำพาเธอข้ามผ่านเส้นเขตแดนแห่งไร้เดียงสา
บทรักของวิศวกรหนุ่มเป็นไปอย่างอดทนและใจเย็น สองมืออบอุ่นลูบไล้ไปตามเรือนร่างนุ่มนิ่มอย่างแผ่วเบา ประทับจูบพรมทั่วเรือนร่างขาวโพลนอย่างแสนรัก เขาเล้าโลมสอดแทรกปลายลิ้นและใช้นิ้วมือช่วยสะกิดกระตุ้นปลุกเกสรดอกไม้ดอกงามให้ฉ่ำหวาน เพื่อสร้างความคุ้นเคยให้ร่างกายของสาวผู้ไม่เคยผ่านมือชายใดมาก่อน ค่อยๆ จุดไฟแห่งความเสน่หาให้ลุกโชนทีละนิด จนกระทั่งนิชาปล่อยตัวปล่อยใจไปกับรสสัมผัสอันเร่าร้อนและวาบหวามที่สามีมอบให้
เมื่อร่างกายและจิตใจประสานเป็นหนึ่งเดียว ท่อนกายอบอุ่นค่อยๆ แทรกซึมสอดลึกอย่างอ่อนโยน ความเจ็บปวดเพียงชั่วครู่จากการเปิดบริสุทธิ์ถูกกลืนหายไปด้วยความอบอุ่นและซาบซึ้งใจ เสียงลมหายใจสอดประสานและจังหวะการขยับเคียงคู่ดำเนินไปอย่างนุ่มนวล จนกระทั่งพาเข้าสู่จุดหมายแห่งความรัก
"อ๊ะ... พี่ษิตขา... นิชา... อื้อออ!"
นิชากระซิบส่งเสียงครางหวานแผ่วเบาสะท้านไหว ร่างบางบีบรัดและตุกเกร็งรับความฟินซาบซ่านพร้อมๆ กับภูษิตที่ส่งเสียงครางคำรามในลำคอเบาๆ ด้วยความสุขสม บทรักอันหวานซึ้งยั่วเย้าดำเนินไปอย่างลึกซึ้งในเรือนไทยประยุกต์ ทิ้งไว้เพียงร่องรอยแห่งความรักแรกแย้มและเริ่มต้นบทบาทใหม่ในฐานะ 'ลูกสะใภ้' ของบ้านหลังนี้อย่างสมบูรณ์
ตอนที่ 92: รอยร้าวในใจ และสายลมแห่งการเริ่มต้นใหม่แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าสอดส่องผ่านม่านเนื้อดีเข้ามากระทบเรือนร่างที่ยังคงแนบชิดกันบนเตียงกว้าง นิชาค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาพบกับแผ่นอกกำยำของภูวดลที่กอดกุมเธอไว้ตลอดทั้งคืน ความอบอุ่นและสัมผัสจากอ้อมกอดของพ่อผัวช่วยขจัดความเหนื่อยล้าออกไปจนหมดสิ้น หญิงสาวช้อนสายตามองใบหน้าคมสันที่ยังคงหลับใหล รอยยิ้มบางๆ ปรากฏบนริมฝีปากอิ่ม ก่อนที่เธอจะค่อยๆ ยืดตัวขึ้นโน้มประทับจูบแผ่วเบาที่แก้มสากของเขาด้วยความแสนรักนิชาค่อยๆ ขยับกายออกจากอ้อมกอดอย่างนุ่มนวล หยิบผ้าเช็ดตัวผืนยาวขึ้นมาพันกายรวบไว้เหนืออก เธอหันกลับไปหอมแก้มภูวดลอีกครั้งด้วยความเอ็นดู ก่อนจะก้าวเท้าแผ่วเบาออกจากห้องนอนของเขากลับไปยังห้องของตัวเองเพื่อจัดการภารกิจส่วนตัวหยาดน้ำเย็นฉ่ำจากฝักบัวช่วยชำระล้างความอ่อนล้า แต่กระนั้น ภาพเหตุการณ์อันเลวร้ายที่บางแสนก็ยังคงผุดขึ้นมาแทรกซึมในหัวเป็นระยะ รอยยิ้มเมื่อครู่ค่อยๆ จางลง เหลือเพียง
ตอนที่ 91: บทเพลงแห่งราตรี ณ ห้องนอนลับแสงไฟสลัวจากโคมไฟข้างเสาสาดส่องตามทางเดินบรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอายความเสน่หาและหยาดเหงื่อที่ระอุไปทั่วทุกอณูผิวภูวดลยังคงก้าวเดินด้วยฝีเท้ามั่นคงพร้อมกับอุ้มร่างอรชรของนิชาไว้ในอ้อมแขน สองมือแกร่งประคองสะโพกมนแน่น ขณะที่เรียวขาเนียนสวยของลูกสะใภ้สาวเกี่ยวพันรัดรอบเอวสอบของพ่อสามีไว้แน่นหนา ไม่ยอมปล่อยให้มีช่องว่างแม้แต่น้อย นิชาซุกใบหน้าแนบชิดกับลาดไหล่กว้าง มือเรียวขยับขึ้นโอบกอดรัดรอบคอหนา “พ่อคะ… มันแน่น… อื้ออ” เสียงครางกระเส่าแผ่วเบาเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากทุกครั้งที่เขาขยับก้าว เพราะแรงกระแทกอันหนักหน่วงและลึกซึ้งที่ประสานเข้าหาร่องรักเธอตลอดทางเดินเมื่อก้าวเข้ามาถึงภายในห้องนอน ภูวดลไม่ได้พาร่างบางไปยังเตียงนอนกว้างทันที ชายหนุ่มกลับพลิกกายพานิชาแนบชิดติดเข้ากับผนังห้องเย็นเฉียบอย่างรวดเร็วและทรงพลัง นิชาสะดุ้งเฮือกด้วยความตื่นเต้น แผ่นหลังบางแนบ
ตอนที่ 90: สายธารแห่งความโหยหา และพันธะที่ไม่ดับสูญแสงจันทร์ยามดึกสาดส่องลอดผ่านม่านโปร่งแสงกระทบเรือนร่างของคนทั้งสองบนเตียงไม้ตรงมุมระเบียง นิชานอนเกยซบอกกว้างอันอุดมไปด้วยกล้ามเนื้อและหยาดเหงื่อซาบซ่านของภูวดล เรือนร่างอรชรทับทาบบนร่างกำยำของพ่อผัวอย่างแนบแน่น ฟังเสียงหัวใจของเขาที่ยังคงเต้นเป็นจังหวะหนักแน่นอยู่ใต้แผ่นอก นิ้วเรียวลากไล้บนผิวเนื้ออุ่นร้อนของเขาอย่างแผ่วเบาด้วยความรู้สึกหลงใหลและโหยหาอย่างถึงที่สุดภูวดลทอดสายตามองลูกสะใภ้สาว นัยน์ตาคู่คมสะท้อนประกายอบอุ่นทว่าเต็มไปด้วยความเสน่หาลึกซึ้ง มือหนายกขึ้นลูบเรือนผมสลวยยาวของเธออย่างเบามือ ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มพร่าข้างหู"นิชา... หนูมีอะไรจะบอกพ่อไหม"นิชาชะงักไปเล็กน้อย หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบเมื่อนึกถึงความทรงจำอันเลวร้ายที่บางแสน ทว่าเธอเลือกที่จะซุกใบหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่นของเขา แกล้งส่งเสียงออดอ้อน
ตอนที่ 89: จุดสูงสุดแห่งเปลวเพลิงสวาทสายลมยามดึกพัดเอื่อยพาเอากลิ่นไอเย็นชื้นริมคลองเล็ดลอดผ่านม่านโปร่งแสงที่พลิ้วไหว ปะทะเข้ากับเรือนร่างชุ่มเหงื่อที่ร้อนระอุของคนทั้งสองบนเตียงไม้ เสียงหัวใจที่เต้นตึกตักประสานเข้ากับจังหวะการเคลื่อนไหวหนักแน่น ท่วงทำนองแห่งความเสน่หาในยามราตรีเริ่มไต่ระดับความเร่าร้อนขึ้นอย่างไม่อาจยับยั้งภูวดลจ้องมองใบหน้าหวานของลูกสะใภ้สาวผ่านความมืดมัว นัยน์ตาคมกริบฉายแววดิบเถื่อนและทรงพลัง ทว่ากลับท่วมท้นไปด้วยความหลงใหลและครอบครองอย่างถึงที่สุด เขาขยับกายเน้นย้ำจังหวะกระแทกกระทั้นที่ลึกซึ้งและหนักแน่น ทุกสัมผัสที่โถมเข้าใส่เปรียบเสมือนดั่งสายน้ำที่พัดพาเอาร่างของนิชาให้จมดิ่งลงสู่ห้วงอารมณ์อันไร้ขอบเขต“พ่อขา….เอานิชาแรงๆเลยคะ….เอาให้เมียขาดใจเลย….ผัวขา….อื้อออ”นิชาส่งเสียงครางกระเส่าด้วยความเสียวซ่าน ร่างกายสั่นสะท้านไปกับเพลิงสวาทที่






reviews