All Chapters of ราตรีสวาท NC30+ : Chapter 11 - Chapter 20

“ว่าไงครับ ลองไหม” ปลายจมูกโด่งสัมผัสเฉียดแก้มนุ่ม แพรพลอยผินใบหน้าแดงระเรื่อหนีช้าๆ“คุณเจษคะ ที่คุณมาหาฉันแค่เพราะเรื่องนี้หรือคะ”มือเรียวร่นชายกระโปรงขึ้นเหนือเข่า อวดโฉมผิวเนื้อเนียนละเอียดที่เขาได้สัมผัสลูบไล้มาแล้วทั้งตัว“อย่าเปลี่ยนเรื่อง ผมกำลังยื่นคำร้องขอสถานะของเราสองคนกับคุณอยู่” เขาจับมือซุกซนให้หยุดยั่วเขาด้วยร่างกายน่าจับปล้ำ แพรพลอยแทบกลั้นรอยยิ้มไม่อยู่ตอนเขาพูดว่า กำลังยื่นคำร้องขอสถานะ นี่มันมุขใหม่ของคนหนุ่มสาวยุคไฮเทคใช่ไหม“แล้วคุณอยากได้สถานะไหนคะ” หล่อนเอียงคอถามยิ้มๆ“แฟนครับ”มาดูกันว่าผู้หญิงอย่างแพรพลอยจะเปิดใจรับเขามากแค่ไหน ความรู้สึกของเธอและเขาจะตรงกันร้อยเปอร์เซ็นต์ไหม สิ่งที่เขามั่นใจนักหนาว่าได้แน่ สุดท้ายนั้นจะเป็นเพียงภาพลวงตาหรือไม่“มะ” นิ้วชี้เรียวยาวแนบบนริมฝีปากนุ่ม เขาส่ายหน้าพร้อมรอยยิ้มเอาแต่ใจ“คำร้องของผมถูกเขียนมาเพื่อรองรับตราประทับยินยอมเท่านั้น ไม่รับเอกสารตีกลับ”น้ำเสียงนุ่มทุ้มกระซิบข้างหู เจอดอกนี้เข้าไปหญิงสาวผู้ขึ้นชื่อว่าเก่งรอบด้านก็ไปไม่เป็นเช่นกัน“หน้าที่ของคุณคือ เซ็นรับรอง เท่านั้น”ลมหายใจร้อนเป่ารดแก้มใส เจษฏาขยับเข้า

“ทานโทษ ทำไมฉันต้องอิจฉาเธอด้วยไม่ทราบ ก็แค่เธอได้ผู้ชายห่วยแตกคนหนึ่งไปนอนกก และถ้าจะพูดกันตรงๆ เธอไม่ได้เป็นคนปาดหน้าเค้ก เธอมันแค่เมียน้อย แค่คนมาทีหลัง แค่ผู้หญิงง่ายๆ ที่ถวายร่างกายให้ผู้ชายที่เขามีพันธะอยู่แล้ว แต่ก็นะ ฉันเข้าใจเพื่อนรัก เข้าใจว่าผู้หญิงสวยแต่โง่คงคิดทำอะไรดีๆ กับเขาไม่เป็น ก็คนมันไม่มีสมองอะเนอะ จะให้ใช้ปัญญามาต่อกรกับฉันก็คงจะยาก เลยต้องแอบแซ่บกับผัวเพื่อนที่มันชาติชั่วไม่รักดี!”“นี่!” อนุทินตาลุกวาวกับถ้อยคำด่าทอของอดีตภรรยา เขายืนตัวสั่นกำหมัดแน่น “หยุดพูดจาไม่ให้เกียรติผมเดี๋ยวนี้!”เขาชี้หน้าออกคำสั่ง แต่คิดหรือว่าแพรพลอยจะหยุดมาเร่งเครื่องหล่อนจนติดก็อย่าหวังว่าจะดับกันได้ง่ายๆ“แต่มาคิดๆ ดูแล้วฉันตัดชุดเจ้าสาวให้เธอก็ดีเหมือนกันนะ นานๆ ทีเหี้ยกับเหี้ยจะได้ผสมพันธ์กัน ถือซะว่าฉันตัดให้เป็นของขวัญส่งพวกเธอสองตัวไปสมสู่กันในนรก ดีไหมจ๊ะ?”“กรี๊ด!!! นังแพร แกกล้าด่าฉันเหรอ”ตึง! โครม!“ขอกูสักทีเถอะว้า หมันไส้มานานละ อย่าได้คิดมาแตะต้องคุณแพรของกูเด็ดขาด ไสหัวไปเลยนะ ไป!” เจนจิราถูกบาทาของนิรมลยันร่างจนปลิวไปติดกำแพงก่อนได้พุ่งตัวเข้าไปตบสั่งสอนแพรพลอยที่

“ทานต่อเถอะค่ะ เดี๋ยวเย็นแล้วจะไม่อร่อย” หล่อนพยายามกลบเกลื่อนความเศร้าทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น“คุณแพรครับ” เขาจับมือที่สั่นเทากุมไว้ รอยยิ้มอุบอุ่นแต้มบนริมฝีปาก “ผมพร้อมเสมอครับ”กำแพงในใจพังทลายลงเมื่อได้ฟังประโยคนั้น แพรพลอยน้ำตารื้นมองใบหน้าคร้ามคมของแฟนหนุ่ม“ที่ผมนิ่งไปไม่ใช่ว่าผมบ่ายเบี่ยงหรืออะไร ผมเพียงแต่ตื่นเต้นและคิดไม่ถึงว่าคุณจะพาผมไปพบพ่อกับแม่ของคุณ ผมตื่นเต้นทั้งๆ ที่ยังนั่งอยู่ตรงนี้ คุณรู้ไหมว่าตอนนี้สมองของผมมันเออเร่อไปหมดแล้ว ผมลองจินตนาการภาพที่เดินจูงมือคุณเข้าไปหาพวกท่าน มันแบบ… ผมพูดไม่ออก” อีกหนึ่งความรู้สึกที่เจษฏาไม่กล้าพูดให้แพรพลอยรับรู้คือเขา กลัวกลัวว่าผู้ให้กำเนิดของหญิงสาวจะรับไม่ได้ที่เขาเคยทำอาชีพแบบนั้นมาก่อน กลัวถูกมองด้วยสายตาหยามเหยียด กลัวถูกตราหน้าว่าไม่คู่ควรกับบุตรสาวของท่าน“เมื่อกี้คุณก็ทำฉันพูดไม่ออกเหมือนกัน คิดว่าจะหน้าแตกซะแล้ว มีอย่างที่ไหนชวนแฟนไปไหว้พ่อแม่แล้วแฟนเงียบกริบ ไอ้เราก็นึกว่าจะไม่แคร์กัน” ร่างบางร้องไห้ไม่เหลือมาดดีไซเนอร์สาวสุดมั่น“โอ๋ๆ ไม่ร้องน้า” คนทำแฟนตกใจรีบลุกจากเก้าอี้ไปกอดประโลม ดึงคนตัวเล็กมาซบอก“มีแฟนน่า

อนุทินกลับไปแล้ว… น่ากลัวจะอับอายที่ไม่สามารถต่อกรกับเจษฏาได้“ต้องขอโทษด้วยนะครับที่ทำตัวไม่สุภาพ แต่ผมทนไม่ไหวจริงๆ” คนที่รู้ตัวว่าเพิ่งกระทำในสิ่งที่ไม่สมควรลงไปยกมือไหว้ท่านทั้งสอง ร่างกำยำเหนื่อยหอบเล็กน้อย ครั้นพอหันมาสบตากับคนหน้าหวานหัวใจก็ฟูฟ่อง เผลอยิ้มให้กันโดยไม่รู้ตัว“แพร… ขึ้นมาคุยกันข้างบน”คุณมัลลิกาเรียก เจ้าสัวธนินเดินนำไปก่อนใครไอ้เจษเอ๊ย! อุตส่าห์วางมาดเป็นผู้ชายสุขุมได้ดีอยู่แล้วเชียว ดันมาเถื่อนแตกเพราะไอ้สัตว์นรกตัวเดียว รู้แบบนี้น่าจะกระทืบมันส่งท้ายสักทีสองที ไหนๆ ก็จะเสียคะแนนต่อหน้าพ่อแม่แฟนอยู่ละคิดแล้วแค้นฉิบหายด่ากูยังพอทน แต่ด่าเมียที่เคารพใครจะทนวะ! .......................................................บรรยกาศอึมครึมกลับมาอีกครั้ง แพรพลอยไม่สามารถคาดเดาอารมณ์ของบิดาได้เลย ก่อนหน้านั้นท่านทำอึ้งพอสมควร ใครจะคิดว่าท่านจะกล้าไล่อนุทินอดีตลูกเขยที่ทั้งรักและภูมิใจนักหนาออกจากบ้าน ซ้ำร้ายยังปฏิเสธข้อตกลงที่อีกฝ่ายเสนอ ทั้งๆ ที่ตอนหย่ากันใหม่ๆ ท่านเป็นคนสั่งให้หล่อนไปอ้อนวอนขอคืนดีกับเขา อะไรคือเหตุผลที่ทำให้คนอย

“เดี๋ยวนะคะ คุณมาร์ไม่คิดจะคุยเรื่องราคาสักหน่อยหรือคะ”“ไม่จำเป็นหรอกค่ะคุณแพร แค่รู้ว่าเจษเขาอยากได้ที่ดินผืนนี้ มาร์ก็พร้อมขายค่ะ” มาติกาตอบคำถามของแพรพลอยแต่สายตาหล่อนไม่คิดจะมองคู่สนทนาเลยสักนิด แววตาเซ็กซี่เอาแต่จ้องมองใบหน้าหล่อเหลาของเจษฏา ริมฝีปากสีแดงเชอรี่คลี่รอยยิ้มเย้ายวนให้ชายหนุ่ม ไม่ได้มีความเกรงใจแพรพลอยเลยสักนิด ขนาดรู้ว่าอีกฝ่ายมีแฟนแล้วก็ยังไม่วายยั่วกันซึ่งๆ หน้าแพรพลอยจิกเล็บกดหลังมือหนาจนเลือดซิบ เจษฏาซ่อนความเจ็บแปลบเอาไว้ภายใต้สีหน้าเรียบเฉย เขาหันมองเสี้ยวหน้าหวานของแฟนสาวสุดที่รัก ดวงตากลมโตจ้องมาติกาไม่ลดละเช่นกัน ไฟแห่งความหึงหวงกำลังแผดเผาความรู้สึกมั่นคง จากที่ตอนแรกไม่เก็บมาใส่ใจ คิดว่าอีกฝ่ายคงเป็นแค่อดีตของคนรักที่บังเอิญมาเจอกัน แพรพลอยไว้ใจเจษฏาเสมอ และชายหนุ่มเองก็ไม่เคยทำให้เธอต้องผิดหวัง ตลอดเวลาที่คบหากันเขาเปิดเผยกับเธอทุกเรื่อง ไม่มีลับลมคมในให้หวาดระแวงไม่เว้นแม้กระทั่งรหัสสำคัญๆ ในชีวิต เขากล้าบอกเธอโดยไม่กลัวว่าเธอจะแอบเข้าไปสำรวจพื้นที่ส่วนตัวของเขาในโลกโซเชียลแต่แพรพลอยไม่เคยทำแบบนั้น เธอคิดเสมอว่าคนรักกันต้องให้เกียรติซึ่งกันและกัน