All Chapters of Under Control | กรงรักเสือร้าย: Chapter 121 - Chapter 130

ร่างเล็กของฌาเมลและปันปันถูกพาขึ้นมาที่ชั้นบน เรย์จับคนตัวเล็กมานั่งข้างตัวเอง และโอบเอาไว้ไม่ห่าง“ห้ามโดนเอว” ฌาเมลรีบพูดออกไป แต่เรย์ไม่สนใจเขาบีบมันแรง ๆ และกัดฟันพูดต่อ“วันนี้ทุกอย่างหยุดไว้ก่อน”“พี่เรย์!” ฌาเมลพูดเสียงดัง เพราะเรย์ยังบีบเอวและสะโพกเธอไม่หยุด เรย์ถอนหายใจออกมาและยอมหยุดบีบลง

“อื้อ~” เสียงของฌาเมลหลุดพูดออกมา เรย์หลุบมองเธอและปล่อยให้เธอทำแบบนั้น“มึงขับให้มันเร็ว ๆ หน่อยไม่ได้หรือไงวะ!”“ครับ ๆ” ซันเหยียบคันเร่งให้เร็วที่สุด เพราะเขารู้ว่าอาการของฌาเมลตอนนี้มันคืออะไร“พี่เรย์~” เสียงหวานกระเส่าของฌาเมลพูดขึ้น เธอเงยหน้ามองเขาและเอาหน้าอกตัวเองถูตรงแขนเขาไม่หยุด# เพนท์

ร่างสูงพูดจบก็ไม่รอให้คนใต้ร่างอนุญาต เรย์โน้มหน้าไปตวัดเลียตรงยอดจุกสีหวาน และกอบโกยมันเข้าปากอย่างหิวกระหาย ฌาเมลขมวดคิ้วแน่นและหลุบมองตรงหน้าอกตัวเอง เรย์ช้อนสายตาขึ้นมองเธอเพื่อดูอาการฌาเมลหอบหายใจแรงและนอนราบไปอีกครั้ง เพราะรู้เขินกับสายตาที่เขาส่งมา ลมหายใจกระเส่าของร่างเล็กเริ่มถี่ขึ้น เมื่อ

ร่างเล็กถูกอุ้มขึ้นมานั่งบนโซฟาอีกครั้ง ร่างสูงแทรกตัวมาตรงกลาง และจับแท่งเนื้อร้อนฟาดไปที่เนินอวบสองสามที ฌาเมลที่กึ่งนั่งกึ่งนอน เธอเอนหลังพิงพนักพิงและมองภาพตรงหน้าด้วยหัวใจที่เต้นรัว“ไม่ได้ทำนาน หนูทนเจ็บไหวหรือเปล่า?”“อื้อ! เมลทนได้”“ถ้าหนูไม่ไหว พี่จะหยุดทำ พี่ไม่อยากให้หนูเจ็บอีกแล้ว”“มัน

เช้าวันต่อมาสองร่างเปลือยเปล่านอนกอดกันกลมบนเตียงนุ่ม ฌาเมลเอาหัวไปนอนบนอกแกร่งและเอาขามาพาดเขาเอาไว้ เปลือกตาสีเข้มของเรย์ค่อย ๆ ลืมขึ้น เขาหลุบมองคนตรงอกตัวเองและยิ้มกว้างออกมาเรย์ค่อย ๆ จับร่างเล็กให้มานอนบนหมอนดี ๆ ฌาเมลที่รู้สึกตัวเธอลืมตาที่เปิดแทบไม่ขึ้นมามองเขา เพราะเมื่อคืนเรย์กวนเธอจนเกื