LUCIANO | ปรนเปรอรักคุณชายสารเลว のすべてのチャプター: チャプター 31 - チャプター 40

"สิ่งหนึ่งที่เธอควรรู้เอาไว้" ลูเซียโน่โน้มใบหน้าเข้ามากระซิบที่ข้างหูของเธอ"ฉันเป็นคนที่ไม่ทำอะไรใครก่อน.." เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็นเคร้ง! ขณะที่อีกมือบีบข้อมือของเฌอร์ชีวาจนเธอต้องปล่อยมีดเล่มนั้นให้ร่วงหล่นลงพื้นแววตาที่เคยฉายแววหยอกเย้าเปลี่ยนเป็นอำมหิตในพริบตาฟุ่บ...ผ้าห่มที่คลุมร่างกา

คำถามแผ่วเบาทว่าสั่นสะเทือนไปถึงขั้วหัวใจทำเอาเฌอร์ชีวาชาวาบไปทั้งร่าง เธอพยายามรวบรวมสติที่กระเจิดกระเจิงจากการถูกกักขังและรุกรานทางกายจ้องมองใบหน้าหล่อร้ายที่คุกเข่าอยู่หว่างขาของเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสมเพชตัวเอง"ฉัน..จะจำไม่ได้~" เฌอร์ชีวาเค่นเสียงตอบกลับไปในลำคอ ทั้งที่ร่างกายสั่นเทาจนค

บรรรยากาศในห้องน้ำหรูบัดนี้ตลบอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งผสมกับความใคร่ที่ดิบเถื่อนลูเซียโน่ไม่สนคำอ้อนวอนประท้วง เขากดกระแทกสะโพกเข้าใส่ร่องรักที่บอบช้ำพังยับเยินของเฌอร์ชีวาอย่างป่าเถื่อนและถี่รัวตับ! ตับ! ตับ! เสียงถาโถมเข้าหากับแผ่นหลังที่แนบชิดกระจก พร้อมกับเสียงกุญแจมือที่ดังสะท้อนก้

ลูเซียโน่กระตุกยิ้มเหี้ยม มือหนาสอดเข้าไปใต้ผ้าห่ม บีบเคล้นเต้าทรวงอวบอิ่มของเฌอร์ชีวาอย่างหนักหน่วงจนมันบิดเบี้ยวตามแรงมือ เขาจงใจใช้นิ้วโป้งสะกิดวนยอดปทุมถันที่ยังบวมช้ำจากการถูกดูดดึงเมื่อครู่จนร่างบางสะดุ้งเฮือก"อยากรู้เหมือนกันว่า... ใครมันจะทำให้เธอครางเสียงสั่นได้มากกว่าฉัน?" เขาบีบปลายคางบั

บรรยากาศในห้องพักฟื้นที่เคยตึงเครียดกลับกลายเป็นความสับสนปนเปเมื่อซีไมเนอร์พุ่งตัวเข้ามามองสำรวจร่างกายของเพื่อนเธอด้วยแววตาที่เป็นห่วง ขณะที่เฌอร์เองก็เป็นห่วงอีกฝ่ายไม่ต่างกัน"มึงมานี่ได้ไงวะซี?" เฌอร์ชีวาเอ่ยถามเสียงสั่น พลางเหลือบมองไปทางเพอร์เช่และหันกลับมามองทางลูเซียโน่อีกครั้ง"หรือว่า...ไอ