All Chapters of Claimed by My Ex's Billionaire Stepfather: Chapter 21 - Chapter 30

IvyAng bawat paghinga ko ay parang apoy na sumusunog sa aking lalamunan. Ang init na dinala ng aphrodisiac na pinalagok sa akin sa bar ay hindi na lamang basta panginginig—isa na itong nakakabaliw at hindi matiis na kirot na nagmumula sa kailaliman ng aking puson."V-Vladimir... please..." pakiusap ko sa gitna ng aking halos walang boses na paghihingalo.Ang nanginginig kong mga daliri ay kusa nang kumapit sa makapal at mamahaling tela ng kaniyang Tom Ford polo. Pilit kong hinahatak ang kaniyang matigas na dibdib patungo sa akin, uhaw na uhaw sa lamig ng kaniyang balat at sa bigat ng kaniyang katawan."You're begging, little bird," pabulong na asik ni Vladimir. Ang kaniyang mababang boses ay puno ng madilim na pagtatagumpay at pagnanasa habang nakatitig sa akin mula sa itaas.Hindi na ako nakasagot. Napasinghap ako nang marahas na ibaba ng kaniyang malalaking kamay ang strap ng aking damit, tuluyang ibinubunyag ang aking dibdib sa malamig na hangin ng penthouse. Ngunit hindi malamig

Naiwan akong nakatayo sa gitna ng napakalawak na walk-in closet habang nakatitig sa aking repleksyon sa malaking salamin.Wala akong ibang masuot. Ang damit na gamit ko kagabi ay punit-punit na at hindi na pwedeng pakinabangan pa. Ang tanging nagtatakip sa aking katawan ngayon ay ang isang oversized white button-down polo shirt ni Vlad. Masyado itong malaki sa akin—ang laylayan ay umaabot hanggang sa gitna ng aking mga hita, at ang mga sleeves ay kailangan ko pang itupi nang ilang beses upang lumabas ang aking mga kamay.Habang dahan-dahan kong isinara ang mga button nito, hindi ko maiwasang mamula nang mapansin ang mga pulang marka sa aking leeg at dibdib na malinaw na bakas ng kaniyang pagmamay-ari mula sa banyo kanina.Narinig ko ang mahinang pagbukas ng pinto sa labas ng master suite, kasunod ang mababang boses ni Vlad na may kinakausap.Bahagya kong inayos ang aking gulu-gulong buhok at dahan-dahan akong humakbang palabas ng silid. Ang malamig na sahig ng living room ay sumalubon

IvyHindi ako nagkaroon ng pagkakataong magtanong kung saan kami pupunta. Pagkapasok pa lang namin sa private elevator ng penthouse, hawak na ni Vlad ang aking kamay—mahigpit, protektado, at tila walang balak na bitawan ito kailanman.Nang bumukas ang pintuan ng elevator sa underground VIP parking, halos mapasinghap ako sa aking nakita. Nakalinya ang tatlong itim na luxury SUVs. Sa gitna ay nakaparada ang isang napakagandang armored Rolls-Royce Phantom. Nakatayo sa tabi nito ang apat na lalaking naka-suit, armado at may earpieces, na sabay-sabay na yumukod nang lumabas si Vlad."Good morning, Don Vladimir," sabay-sabay nilang bati nang may matinding takot at respeto.Pinagbuksan ako ni Asher ng pinto ng Rolls-Royce. Pumasok ako at lumubog sa napakalambot na custom leather seats. Sumunod si Vlad sa tabi ko, at sa isang hudyat lang ng kaniyang kamay, umandar ang convoy. Dalawang escort vehicles sa harap at likod, na tila ba isang presidente o hari ang itinatakbo sa gitna ng trapiko."Ma

LanceNakatitig ako sa kawalan habang nakaupo sa loob ng aking kotse, may ilang daang metro ang layo mula sa malaking gate ng unibersidad. Ang dalawa kong kamay ay nanginginig nang husto habang nakakapit sa ibabaw ng steering wheel. Pawis na pawis ang buong katawan ko kahit na nakatutok na ang lamig ng aircon sa aking mukha. Ang dibdib ko ay parang sasabog sa bilis ng tibok nito, at ang utak ko ay parang unti-unting winawasak ng matinding takot, galit, at kawalan ng pag-asa.Bakit? Bakit nagkaganito ang lahat?! Paano nangyari na sa loob lang ng isang araw ay nawala sa akin ang lahat?!Naaalala ko pa ang eksenang nangyari kanina sa labas ng campus gate. Nandoon ako, nakaluhod sa maruming semento sa ilalim ng nakakapaso na sikat ng araw, nagmamakaawa sa babaeng minsan ay hawak ko sa aking mga palad. Si Ivy—ang babaeng dating tahimik, obedyente, mabait, at handang gawin ang lahat para lang sa akin. Ang babaeng naniwala sa bawat salitang sinabi ko noong kami pa. Ngunit kanina, nang tiningn

Ivy"IVY!"Isang marahas at nakakabinging sigaw ang umalingawngaw sa buong silid kasabay ng mabilis at galit na paglabas ni Lance mula sa ilalim ng kama.Napasigaw ako sa matinding gulat at mabilis na tumalikod para tumakbo patungo sa pintuan ng apartment, ngunit mas mabilis at mas malaki ang kaniyang mga hakbang. Bago ko pa man maihakbang ang aking mga paa palabas ng aking bedroom, naramdaman ko ang isang malakas at matigas na kamay na sumunggab sa aking buhok at brutal akong hinila pabalik sa loob ng silid."Aahh! Lance, bitawan mo ako! Tulong!" sigaw ko sa gitna ng matinding sakit habang pilit na kumakawag at sinusubukang isaksak ang hawak kong matulis na ballpen sa kaniyang braso.Ngunit parang nababaliw na si Lance at wala nang nararamdamang sakit. Pinalo niya nang malakas ang aking wrist dahilan upang mabitawan ko ang ballpen at tumalsik ito sa malayo sa ilalim ng cabinet. Isang marahas na tulak ang ginawa niya sa akin patungo sa kama. Humampas ang likod ko sa matigas na kutson