บทที่ 20 Fuxx It.'ไดอารีพ่อมดในที่สุดแม่ของเราก็เป็นบ้าไปแล้วจริงๆ สินะ ใช้แผนลักพาตัวแบบนี้ไม่ว่ายังไงทางสภาเวทมนตร์ก็คงไม่อยู่เฉยแน่ อ่า เดี๋ยวก่อนนะ เตรียมห้องผนึกเวทเอาไว้แบบนี้คงไม่ใช่ว่าจะทำลายชื่อเสียงเราด้วยวิธีนั้นหรอกนะ...'ตื่นขึ้นมาอีกครั้งอีเลียสกลับรู้สึกเหมือนกำลังฝันร้ายเสียมากกว่า"อึก"ไม่ว่าเขาจะมองไปทางไหนห้องแคบๆ เหมือนคุกใต้ดินโบราณนี่ก็คุ้นจนน่าอึดอัด มันคือห้องที่แม่ใช้ฝึกเขาให้เชื่อฟังตั้งแต่จำความได้ ทั้งห้องดูเหมือนภายในกล่องสี่เหลี่ยมที่มีแสงเข้าทางเดียวคือหน้าลูกกรง ภายในห้องไม่มีเครื่องเรือนใดๆ ที่ที่เอาไว้ขดตัวนอนได้ถูกปูด้วยผ้าเก่าๆ ผืนเดียว จากกลิ่นที่อับชื้นหากมองหาต้นตอก็จะเจอรอยน้ำซึมผ่านรอยแตกที่เพดาน เมื่อก่อนตอนถูกจับขังแม่จะเลื่อนประตูเหล็กมาปิดทับลูกกรงทำให้ห้องมืดสนิท อีเลียสต้องทนอยู่ในความมืดจนกว่าจะปรับสายตาได้ บางครั้งก็อดอาหารจนต้องฉีกผ้าที่ใช้ปูนอนมากิน แน่นอนว่าก็ต้องดับกระหายด้วยน้ำที่ซึมมาจากเพดานนั่นล่ะทั้งมืด ทั้งหนาว ทั้งหิว...อีเลียสในวัยเด็กจะต้องอยู่ในสภาพอ่อนแรงใกล้ช็อกเสียก่อนจึงจะถูกปล่อยตัวทว่าการถูกขังไม่ใช่การลงโทษที่เ
Terakhir Diperbarui : 2026-09-09 Baca selengkapnya