S/W/Sบันทึกการรับใช้สไลม์ของพ่อมดผู้หนึ่ง

-Prologue-

หลังจากที่เกิดการรวมกันของสองโลกระหว่างโลกแห่งเวทมนตร์กับโลกมนุษย์ปกติ ใช้เวลาในการปรับตัวกันอยู่หลายร้อยปีในที่สุดทุกเผ่าพันธุ์ก็อาศัยอยู่ร่วมกันได้ มังกรกับนายทุนมนุษย์จับมือกันกลายเป็นเจ้าของธุรกิจขนส่งอันดับหนึ่งของโลก เผ่าออร์คเป็นเจ้าแห่งการเปิดร้านเปิบพิสดาร เอลฟ์ร่วมมือกับองค์กรอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมฟื้นฟูธรรมชาติเพื่อให้โลกมีทรัพยากรเพียงพอ

รวมๆ แล้วโลกก็ดำเนินไปอย่างสงบสุขแบบนี้นี่เอง และในปี 2XXX ก็มีการคาดการณ์ว่าจะมีประชากรที่เป็นลูกครึ่งเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวจนไม่จำเป็นต้องแบ่งแยกอีกต่อไป

ที่ว่ามามันก็เรื่องของโลกใบนี้ ตัวเอกของเรื่องไม่ได้เป็นผู้ยิ่งใหญ่มาจากไหนหรอก ไม่สิ วัดกันในวงการพ่อมดก็จัดว่าเป็นคนมีชื่อเสียงระดับหนึ่ง เพราะว่าพวกที่มีพลังเวทมากพอจนเลื่อนขั้นเป็นผู้วิเศษได้นั้นมีน้อย ส่วนใหญ่พวกที่เพิ่งค้นพบว่าตนเองมีพรสวรรค์ในด้านเวทมนตร์ และถูกเรียกว่า นักเวท จึงมีแต่คนอายุช่วง 15 - 30 ปี ถามว่าหลังจาก 30 ไปแล้วจะได้เลื่อนขั้นเลยหรือไม่...ก็ถ้าตั้งใจฝึกฝนก็กลายเป็นผู้มีพลังวิเศษเต็มตัวได้แน่นอน ทว่าการเลื่อนขั้นมีเกณฑ์ที่ถูกกำหนดโดยสภาผู้วิเศษ ว่ากันว่าบททดสอบนั้นยากแสนยาก อีกทั้งถ้ามีพลังเวทไม่มากพอ ให้ทฤษฎีแน่นแค่ไหนก็สอบไม่ผ่าน

กลไกของการพัฒนาตนของพวกนักเวทคือการสั่งสมพลังไปตามอายุ ฉะนั้นกว่าจะกลายเป็นผู้วิเศษได้อายุก็เลยช่วงวัยรุ่นไปแล้ว แต่...ทุกวงการก็มีคนที่ถูกเรียกว่าอัจฉริยะมากพรสวรรค์ไม่ใช่หรือ วงการผู้วิเศษเองก็เช่นกัน

อีเลียส เบรอา คนหนุ่มอายุน้อยที่ได้เป็นผู้วิเศษตั้งแต่อายุ 23 เชื้อสายลูกครึ่งมนุษย์และดาร์กเอลฟ์ ผิวสีมิลค์ช็อกโกแลตนวลเนียนไร้ตำหนิ นัยน์ตาสีเขียวสว่างดูอ่อนหวานที่รับกับแพขนตาหนาอย่างพอดิบพอดี ไม่เพียงแค่นั้น...ทันทีที่ยิ้มเจ้าตัวยังแผ่บรรยากาศอบอุ่นราวกับสามารถคาดหวังความโอบอ้อมอารีได้เต็มที่ วัดกันที่รูปร่างอย่างเดียวก็ได้เชื้อจากแม่ที่เป็นดาร์กเอลฟ์มาเต็มๆ อัตราส่วนไขมันกับกล้ามเนื้ออยู่ในระดับปราดเปรียว วันไหนเกิดสวมชุดวับๆ แวมๆ ขึ้นมาขนาดพวกที่ถือพรหมจรรย์ยังอดเหลียวมองไม่ได้

เอาล่ะ พูดถึงรูปลักษณ์ไปแล้วก็ต้องต่อด้วยสาเหตุที่ถูกเรียกว่าอัจฉริยะ...แน่นอนว่าก็ต้องเป็นเพราะเพิ่งตั้งไข่ก็รู้ตัวว่าตนเองมีพลังเวทติดตัวมหาศาล พลังมากขนาดที่ว่ามีคนแนะนำให้ทำใจว่าอาจจะตายตั้งแต่อายุยังน้อยจากอาการพลังล้น ทว่าคนมันมีพรสวรรค์ควบคู่มาด้วย ไม่ทันจะถึงสิบขวบก็แตกฉานในการควบคุมพลังเวทในระดับนักเรียนเวทชั้นสูง อีเลียสใช้ชีวิตที่สนุกสนานกับการเรียนอยู่ทุกวันโดยไม่ได้คิดจะเป็นนักวิชาการเวทเลยสักนิด กระนั้นไปๆ มาๆ รู้ตัวอีกทีก็สอบผ่านได้เป็นผู้วิเศษที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ไปเสียแล้ว

ในวงการเขาคือบุคคลที่ถูกมองเป็นแบบอย่าง เหล่านักเวทรุ่นหลังๆ ต่างพัฒนาตนเองด้วยตำราเรียนที่เขาเป็นคนตีพิมพ์ สำหรับพวกผู้วิเศษระดับเดียวกันก็มีส่งจดหมายเชิญไปงานสัมมนาวิชาการอยู่บ่อยๆ

อีเลียสเป็นพ่อมดที่มีคนนับถือมากมาย แต่ว่าเมื่อปรับมุมมองเป็นคนนอกวงการแล้ว พ่อมดหนุ่มคนนี้มีฉายาว่า ราชาอินคิวบัส

ไอ้ฉายานี่มันหมายความว่าอย่างไรงั้นหรือ ต้องอธิบายก่อนว่าอินคิวบัสเป็นปีศาจประเภทหนึ่งที่กินพลังงานของเผ่าอื่นเป็นอาหาร แบบที่ทราบโดยทั่วไปก็คือปีศาจที่ล่อลวงเผ่าอื่นด้วยเพศสัมพันธ์ หรือถ้ามองด้วยมุมของคนยุคปัจจุบัน...ถ้าบังเอิญได้ยินเพื่อนคุณบ่นว่าแฟนชอบชวนมีอะไรด้วยแทบทุกวัน หากเพื่อนคนนั้นไม่ได้ตั้งใจอวดให้คุณที่โสดหรือเพิ่งเลิกกับแฟนหมั่นไส้ ให้เดาเลยว่าเพื่อนคุณกำลังคบหากับอินคิวบัสอยู่

อินคิวบัส...ขนาดในนิตยสารผู้คลั่งไคล้ปีศาจยังถูกจัดเป็นปีศาจที่ไม่ควรคบเป็นแฟน

อีเลียสที่ไม่ได้มีเลือดอินคิวบัสไหลเวียนในตัวแม้แต่หยดเดียวกลับได้รับฉายาเช่นนั้นมา คงไม่ต้องเล่าว่าทำไมในบัญชีสื่อโซเชียลของอีเลียสถึงเปลี่ยนคนที่อยู่ในความสัมพันธ์แบบรายอาทิตย์ บรรดาลูกศิษย์กับเพื่อนร่วมงานทำเป็นไม่เห็นด้านนั้นมาตลอด แต่เหล่าเพื่อนสนิทไม่เคยพลาดได้เป็นส่วนหนึ่งในเหตุการณ์โดนแฟนทิ้งของอีเลียสเลย

"ตอนคุณอีเลียสถูกแฟนคนแรกๆ ทิ้งฉันคอยตามไปนั่งดื่มเป็นเพื่อนตลอดเลยค่ะ จะว่ายังไงดี...อีเลียสเป็นคนที่ร้องไห้แล้วดูน่าสงสารมาก ฉันสาปแช่งพวกแฟนเก่าพวกนั้นที่ทำให้คนน่ารักๆ แบบนี้เสียน้ำตาเสมอเลยค่ะ แต่ว่าช่วงอกหักครั้งที่ 20 ฉันก็...เฮ้อ"

แมรี เผ่าครึ่งสัตว์ตระกูลแกะผู้เป็นบ.ก.ประจำตัวอีเลียสว่าพลางถอนหายใจ

"ผมคิดมาตลอดว่าอีเลียสเป็นเพื่อนบ้านที่ไม่เคยสร้างปัญหาเลย ออกจะใจกว้างคอยช่วยเหลือคนแปลกหน้าแบบที่หาได้ยากในยุคนี้ด้วยซ้ำ ขนาดผมเป็นออร์คหน้าตาน่ากลัวเขายังเคยมาช่วยซ่อมเตาเวทให้ถึงในบ้านเลยนะ ผมล่ะสงสารจริงๆ เวลาเห็นเขาต้องวิ่งตามแฟนหนุ่มจนล้มกลางถนน แต่ว่าหลังเห็นถูกทิ้งรอบที่ 50 เป็นต้นไป...เฮ้อ"

เดนเวอร์ บล็อกเกอร์สายอาหารเผ่าออร์คหัวเราะแห้งๆ

"ฉันอยู่กับไอ้บ้านั่นมาตั้งแต่ยังไม่จดทะเบียนกับสามีคนปัจจุบันด้วยซ้ำ ตอนนี้กำลังจะมีลูกคนแรกแต่จำนวนแฟนเก่าของอีเลียสกลายเป็นเลขสามหลัก...ไอ้บ้านั่นน่าจะแต่งงานกับดิลโด้ไปซะ"

เอเทล เอลฟ์เลือดบริสุทธิ์และนางแบบชื่อดัง ปัจจุบันกำลังผันตัวมารับรีวิวของใช้สำหรับแม่และเด็กผ่านสื่อออนไลน์...ในบรรดาเพื่อนของอีเลียสเธอนับว่าอยู่ข้างพ่อมดหื่นมานานที่สุด เรียกว่าเป็นเพื่อนสมัยเด็กที่เติบโตจากละแวกเดียวกัน พ่อแม่สนิทกัน และช่วงหนึ่งก็เรียนมัธยมที่เดียวกันด้วย กระนั้นความสนิทเยี่ยงพี่น้องก็ไม่ได้ทำให้ความรู้สึกระอาในตัวอีเลียสลดลงแต่อย่างใด ระหว่างที่พูดความรู้สึกของตัวเองว่าที่คุณแม่เอลฟ์กลอกตาไปแล้วสิบแปดตลบ

ทั้งสามเป็นผู้ที่ทำงานคนละสาย บ้านเองก็อยู่กันไกลชนิดคนละถนนกันเลย ทว่าเพราะเป็นเพื่อนกับอีเลียสจึงได้ตั้งชมรมนักชิมอาหารหมาอยู่ด้วยกัน ชิมอาหารหมามันเกี่ยวกับอีเลียสอย่างไร...ก็ต้องเป็นเพราะทุกรอบที่อีเลียสโดนแฟนทิ้งสมาชิกชมรมนี้ล้วนเป็นผู้ปลอบเจ้าตัวเสมอ ปลอบแบบสาปไปด้วยกันบ้าง บางทีก็ช่วยสอนให้ทำใจบ้าง เนื่องจากเกินครึ่ง วันต่อมาอีเลียสเป็นต้องคลานไปกอดขาง้อแฟนเก่า ชื่อชมรมนักชิมอาหารหมาจึงเหมาะสมที่สุด

ครั้งนี้เองก็ได้มีนกฮูกเอาจดหมายด่วนมาให้จึงมารวมตัวกันที่เก่าที่เดิม

อพาร์ตเมนต์หรูใจกลางเอ็มยอร์ก ห้อง 2806

"เขา...เขาบอกว่า 'ถ้าจะติดเซ็กซ์ขนาดนี้ก็ไปเปลี่ยนอาชีพเป็นอีตัวเถอะ' เลยนะ! ไม่คิดว่านั่นมันแรงเกินไปเหรอ ผมยอมลดจากมีอะไรกันทุกวันเป็นขอออรัลทุกวันแล้วนะ สามวันที่ผ่านมาถึงกับอดทนไม่ทำอะไรเลยแม้แต่นิดเดียว...ทำไมล่ะ!"

อีเลียสนั่งกอดขวดเหล้าอยู่ข้างโซฟา สภาพน่ารักอ่อนโยนแบบที่เห็นได้ตามปกหนังสือไม่มีอีกต่อไป ตอนนี้...เมื่ออยู่ในห้องของตัวเองอีกทั้งยังทำใจลืมแฟนเก่าคนล่าสุดไม่ได้ พ่อมดหน้าสวยก็กลายร่างเป็นไอ้ขี้เมาจอมโวยวาย เดี๋ยวร้องไห้เดี๋ยวทุบอกตัวเอง เดนเวอร์เห็นแล้วเสียใจที่ละสายตาจากเนื้อย่างบนกระทะไฟฟ้าเหลือเกิน

พวกเขาถูกเรียกด้วยจดหมายเวทผ่านนกฮูกส่งข่าวของอีเลียส ถ้าไม่ยอมตอบรับนกฮูกจะยืนคาบจดหมายมองผ่านหน้าต่างไม่เลิก ทั้งหลอนทั้งน่าสงสาร เพื่อไม่ให้พวกตนโดนคนข้างบ้านแจ้งว่าทารุณสัตว์จึงต้องยอมมาอย่างเสียมิได้ อ่า มองในแง่ดีอย่างน้อยถูกเรียกมาก็ทำให้ได้กินเลี้ยงกันชุดใหญ่ อยู่ในเมืองหลวงวุ่นวายแบบนี้ได้สังสรรค์กับเพื่อนมันก็ดีล่ะนะ

พั่บ!

ต่างจากเดนเวอร์ที่เป็นออร์คสุภาพบุรุษ เอเทลเป็นเอลฟ์ที่พร้อมใช้ความรุนแรงแก้ปัญหาทุกเมื่อ เธอแบกท้องโตๆ อายุครรภ์แปดเดือนมาหาอีเลียส ยอมตามใจออกเงินสั่งผักเครื่องเคียงเนื้อย่างมาเป็นชุด ค่าเหล้าอีกหลายลัง ที่มานี่ก็แอบคาดหวังอยู่ว่าอีเลียสจะเกิดตาสว่างขึ้นมาบ้าง ทว่าเจ้าตัวกลับนั่งเมาในเสื้อสเวตเตอร์สีชมพูน่าเกลียดก่อนพวกเธอจะมาเสียอีก เสียงพั่บที่ดังเมื่อครู่ก็เสียงเธอใช้หมอนตีเพื่อนนั่นเอง

"หึ! ทำอย่างกับไม่เคยโดนบอกเลิกแบบนั้นไปได้ จากแฟนเก่าหกร้อยกว่าคนของนายพูดแค่นี้ยังนับว่าเบาแล้ว!"

เอเทลชี้มือไปทางเดนเวอร์แล้วก็หันไปชี้แมรีบ้าง

"เดนเวอร์งดอัปบล็อกเพื่อมาทำเนื้อย่างให้นายกิน ส่วนแมรีเหมือนจะยังไม่ได้รับไฟล์บทความที่ต้องลงนิตยสารวันอาทิตย์นี้ใช่ไหม ตั้งสติซะอีเลียส! สำหรับนายผู้ชายมันก็แค่ดิลโด้ เหงานักก็ใช้ของเล่นแก้ขัดสิยะ!"

อีเลียสคีบเนื้อใส่ปากแล้วก็เคี้ยวจนแก้มตุ่ย หลังจากกลืนลงไปแล้วก็สะอึกออกมา เสียงสะอึกตอนเมากับใบหน้างอง้ำของอีเลียสจัดว่าเป็นภาพที่ทำคนมองแล้วใจเจ็บ เจ้าตัวน่ารักมาก เรื่องนี้กระทั่งตอนโกรธอยู่เอเทลยังปฏิเสธเสียงแข็งไม่ได้เลย

เธอคงใจอ่อนแน่ถ้าอีเลียสไม่เปิดปากเถียงแบบงึมงำ

"...ก็ดิลโด้มันบีบคอผมไม่ได้ หวดแส้ใส่ผมก็ไม่ได้ แล้วหลังจากเซ็กซ์แบบสุดเหวี่ยงแล้วก็เข้ามากอดๆ โอ๋ๆ ไม่ได้นี่น่า..."

เอเทลมีความรู้สึกว่าลูกของเธอกำลังจะกัดรกแล้วแหวกท้องออกมาบอกให้เธอเลิกคบอีเลียสเป็นเพื่อน เอาล่ะ ทุกคนในที่นี้ล้วนเป็นผู้ใหญ่ที่มีเหตุผลกันทั้งนั้น ไม่มีใครจะตัดสินรสนิยมของอีเลียสว่ามันแปลก เจ้าตัวมีความเป็นมาโซคิสม์ชอบเซ็กซ์แบบรุนแรงและการเพลย์แบบโลดโผน เดี๋ยวนี้รสนิยมนั้นแพร่หลาย คนที่ชอบและสามารถแยกแยะไม่รบกวนคนอื่นนับว่าเป็นคนปกติ

แต่ว่า...นอกจากจะชอบอะไรแบบนั้น อีเลียสจะมีความกระหายที่ทำให้อินคิวบัสยังต้องเบือนหน้าหนี ไม่มีใครรู้ว่าสาเหตุมาจากอะไร ทว่าก็เดาๆ กันว่าคงมาจากการมีพลังเวทสูงกว่าคนทั่วไปอย่างมหาศาลนั่นล่ะ

"ให้ตายเถอะ นายเป็นคนที่คิดค้นเวทที่ทำให้ร้านขายโพชั่นเก็บยาในสต๊อกได้นานขึ้น เป็นคนที่ทำให้การเดินทางข้ามประเทศด้วยวาร์ปเกทเสถียร..."

เอเทลกวักมือเรียกอีเลียสขยับมาใกล้ๆ เมื่อเจ้าของห้องขยับมานั่งพับเพียบอยู่ใกล้มือพอแล้ว เอลฟ์สาวผมทองก็จัดการรัวจิ้มนิ้วชี้ใส่หน้าผากอีกฝ่าย

"ใช้-เวท-ช่วย-สิ-วะ! แค่เสกของให้มันเคลื่อนไหวเองจะไปยากอะไร ยุคนี้แล้วไม่ใช้เวทก็เอาเงินจากการเขียนตำราเรียนของตัวเองไปซื้อเซ็กซ์ทอยอัจฉริยะซะเลยสิ!"

อีเลียสยกมือขึ้นมาลูบหน้าผากตัวเองพร้อมบุ้ยปาก

"ใช้พลังผมก็รู้สึกเหมือนกำลังทำงานน่ะสิ เซ็กซ์ที่เหมือนงานแบบนั้นไม่เอาหรอก แล้วก็เรื่อง...อึ๊ก! เรื่องให้ซื้อของเล่น..."

จังหวะที่เสียงแผ่วลงน้ำตามันก็คลอขึ้นมาอีก อีเลียสชี้ไปทางกล่องกระดาษที่กองสูงเกือบจะปิดทางเข้าห้อง

"แฟนเก่าคนล่าสุดบอกเลิกแล้วก็สั่งดิลโด้แบบเหมายกโกดังมาให้...แค่นึกถึงของเล่นขึ้นมาผมก็นึกถึงเขา เป็นแบบนี้แล้วจะลืมได้ยังไงล่ะ!"

แมรีเห็นว่าเอเทลทำท่าจะถอดสลิปเปอร์จึงรีบเข้ามาห้ามเอาไว้ ในฐานะบ.ก.เธอมองว่าการอกหักของอีเลียสเป็นอุปสรรคใหญ่ในการทำงาน เพราะว่านอกจากคอยออกบทความวิชาการแบบรายเดือน อีเลียสยังรับเขียนบทความวิเคราะห์วิชาเวทต่างๆ ลงนิตยสารกสำหรับผู้วิเศษแบบรายสัปดาห์ด้วย ตอนมาสมัครเป็นบ.ก.ส่วนตัวให้อีเลียส แมรีดันออกตัวว่าพร้อมทำทุกหน้าที่ครบจบในคนเดียว ตั้งแต่นั้นมาเธอก็เลยได้เป็นทั้งบ.ก.และเลขาส่วนตัวของอีเลียส

จากประสบการณ์แล้วถ้าปล่อยให้เอเทลสั่งสอนต่อไป อีเลียสจะซึมยาว แน่ล่ะว่าพ่อมดหนุ่มจะลืมแฟนเก่าได้เร็วกว่า แต่ตามกำหนดการก็ตามที่เอลฟ์สาวพูด เธอยังไม่ได้ไฟล์บทความที่ต้องส่งไปตีพิมพ์ในวันอาทิตย์นี้เลย...อีเลียสจะซึมไม่ได้ เธอไม่อยากไปก้มหัวขอให้โรงพิมพ์แทรกคิวให้ทีหลังหรอกนะ

"แหม คุณอีเลียสคิดว่าตัวเองยังหาคนที่ไลฟ์สไตล์ตรงกันไม่เจอสิคะ ครั้งนี้พลาดไปแต่คุณอีเลียสก็ยังหนุ่มๆ อยู่เลย ยังมีโอกาสรออยู่อีกเยอะ พักจากการมีแฟนสักปีเป็นไงคะ?"

จริงๆ แมรีอยากจะบอกว่าพักจากการมีเพศสัมพันธ์ไปเลย แต่ถ้าอีเลียสทำจริงๆ เจ้าตัวอาจจะขาดใจตายในหนึ่งอาทิตย์ ถ้าต้องตกงานในยุคที่งานหายากเช่นนี้ เธอยอมติดลูปต้องปลอบอีเลียสไปตลอดชีวิตยังดีเสียกว่า

อีกอย่างเจ้านายที่ให้เงินเดือนเหมือนกลัวมีเงินติดบัญชีแบบนี้นั้น...อะแฮ่ม เธอเป็นแกะที่ภักดีต่อระบบทุนนิยมน่ะ

"ฉันเห็นด้วยกับแมรีนะ เธอคบๆ เลิกๆ จนเดี๋ยวนี้ระยะเวลาที่คบมันเหลือแค่อาทิตย์กว่าๆ แล้ว ฉันว่าพักอยู่กับตัวเองเป็นตัวเลือกที่ไม่เลวเลย..."

เดนเวอร์คีบเนื้อที่ย่างเสร็จและตัดเป็นชิ้นพอดีคำใส่จานให้อีเลียส เนื้อที่ย่างกินวันนี้เป็นเนื้อที่เชฟเผ่าออร์คหมักเอง พอเขารู้ว่าต้องมาปลอบเพื่อนบ้านสายหวานคนนี้ก็แบกกล่องเนื้อติดมือมาด้วย ทุกกล่องล้วนหมักเป็นรสชาติที่ถูกปากอีกฝ่าย ซึ่งพอเดนเวอร์นำผักมาห่อเนื้อราดซอสพร้อมยื่นไปจ่อปากอีเลียส สองสาวในห้องก็มองตาแบบคนที่รู้ๆ กันอยู่

"อื้อ...ขอบคุณนะ"

"พักจากการหาแฟนแล้วหาวันว่างๆ ไปเดินป่ากันเป็นไง เธอบอกว่าชอบธรรมชาติแล้วก็อยากกินบาร์บีคิวกลางแจ้งอยู่ไม่ใช่เหรอ อาทิตย์หน้าฉันจะออกไปทำคอนเทนต์นอกสถานที่..."

สองสาวชูนิ้วโป้งในใจให้เดนเวอร์ที่ชวนเดทได้แบบแนบเนียนมาก แต่ไม่ถึงสามวินาทีพวกเธอก็ชูนิ้วกลางใส่อีเลียสในใจ

"นั่นสินะ...พวกเราไปเที่ยวกันเป็นกลุ่มครั้งล่าสุดก็สองปีก่อนได้ ผมคิดถึงการตั้งแคมป์ในป่าเหมือนกัน"

ทำไมพอเป็นเรื่องความรักอีเลียสถึงโง่ขนาดนี้ก็ไม่รู้ ไม่เห็นเจตนาของหนุ่มข้างห้องบ้างเลยหรือ เจ้าตัวพูดชวนโดยตรงแล้วจะลากพวกเธอเข้าไปเกี่ยวเพื่อ เอเทลเม้มปากทำใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพ่นลมหายใจออกมา ไม่ติดว่าเดนเวอร์ขอไว้ว่าอยากจีบอีเลียสให้ติดด้วยตัวเอง เธอกับแมรีคงจับพ่อมดหื่นนี่ใส่ตะกร้ายกให้อีกฝ่ายไปแล้ว

นรกที่เลือกเองของเชฟมือฉมัง ช่างมันเถอะ เรื่องความดื้อรั้นเดนเวอร์ก็พอๆ กับอีเลียสนี่ล่ะ เอเทลยกมือลูบท้องโตๆ ของตัวเองก่อนจะสะกิดให้อีเลียสมานั่งพิงตนเองบนโซฟา พวกเหล้าน่ะพอได้แล้ว เธอโอบไหล่ปลอบ ค่อยๆ ใช้สัมผัสกับความเงียบปลอบใจจนอีเลียสผล็อยหลับในที่สุด อย่างไรก็ดื่มมาเป็นชั่วโมงแล้ว พ่อมดคนอื่นเป็นอย่างไรเธอไม่รู้ แต่อีเลียสเมาแล้วชอบใช้เวททำอะไรแปลกๆ ทุกที เพื่อสันติสุขของโลกใบนี้อีเลียสควรนอนก่อนจะออกลายเรื้อน

เอลฟ์สาวเห็นว่ารอบนี้เมาแบบกล่อมแป๊บๆ เจ้าตัวก็หลับผล็อยไป ทางสามีของตนเองก็ทักมาถามแล้วว่าจะให้มารับหรือไม่...เธอรักเพื่อนนะ แต่สามีก็เป็นอีกระดับหนึ่ง เธอกำลังจะเป็นแม่คนแล้วจะให้ยกชีวิตรักเพื่อนเป็นสิ่งสำคัญอันดับหนึ่งมันไม่ได้หรอก

"สามีฉันจะมารับแล้ว วันนี้ใครจะค้างกับอีเลียสล่ะ?"

เดนเวอร์อยู่ห้องข้างๆ ตามหลักก็ควรเป็นชายหนุ่มที่เฝ้าอีเลียส ทว่าเขาเองก็มีงานประจำเป็นเชฟในภัตตาคารอยู่ พวกแมรีจึงบอกให้เขากลับไปพักที่ห้องตัวเอง

รอบนี้เป็นเวรแมรีอยู่ค้าง เธอไม่มีปัญหาอะไรที่ถูกเลือก อย่างไรเสียก็เป็นเลขาอเนกประสงค์ของอีเลียสอยู่แล้ว ในห้องชุดของอีกฝ่ายยังแต่งห้องนอนแขกให้เป็นห้องทำงานของเธอด้วยซ้ำ ปกติมีงานที่ต้องคุมเข้มเธอก็มาค้างเป็นปกติ

"บายค่ะ"

ช่วยเก็บกวาดและส่งคนอื่นๆ เรียบร้อยแมรีก็กลับเข้ามาในห้อง เธอแอบไปดูว่าอีเลียสนอนบนเตียงเรียบร้อยแล้วรึยัง เมื่อไม่มีปัญหาก็แวบเข้าห้องตัวเองไปทำธุระส่วนตัว

เงียบจัง...

แมรีไม่รู้ว่าหลังแยกไปแล้วอีเลียสจะตื่นขึ้นมา พ่อมดผิวเข้มขดตัวอยู่ในผ้าห่มแล้วก็มองไปยังมือถือที่อยู่บนโต๊ะข้างเตียง เคสสีชมพูหวานเข้ากับเครื่องเรือนทุกอย่างในห้องเขา อีเลียสชอบสีชมพู ชอบของน่ารักๆ และไม่สามารถห้ามเสียงกรี๊ดได้ถ้าเจอพวกหมาแมวไซซ์พกพา เขาเป็นคนที่ดูน่ารักแล้วก็ชอบอะไรน่ารักๆ แฟนเก่าหลายคนถึงได้ให้เหตุผลตอนเลิกกันว่าเขาไม่ใช่อย่างที่คิด

ทำไมกัน...ตอนแรกๆ ที่รู้ว่าเขาชอบเรื่องลามกก็ดูถูกใจกันดีแท้ๆ ถ้าจะบอกว่าเขาหื่นเกินไปก็บอกกันตั้งแต่ตกลงคบกันสิ ตั้งแต่แฟนเก่าคนที่ 20 เป็นต้นมา ก่อนจะคบจริงจังเขากางรายละเอียดความเซ็กซ์จัดของตัวเองอย่างไม่ปิดบังตลอดเลยนะ รับไม่ได้ก็อย่าตกลงคบกันสิ

ชอบทำให้เขารู้สึกว่าถูกรักแล้วก็เหวี่ยงทิ้งเป็นว่าเล่น ใจร้ายกันจัง

ดึ๋ง!

ระหว่างที่อีเลียสทำท่าจะนอนร้องไห้ก็มีตัวอะไรบางอย่างโดดขึ้นมาบนเตียง มันก็คือสิ่งมีชีวิตตัวสีฟ้าใสๆ ขนาดเท่าบอลชายหาด อย่างที่บอกไปว่าอีเลียสชอบพวกสัตว์น่ารักๆ การที่เขาเลี้ยงมอนเตอร์อย่างสไลม์เป็นสัตว์เลี้ยงอาจจะดูผิดคาด ทว่าเทียบกับสัตว์ทั่วไปที่มีอายุขัยจำกัด อีกทั้งยังบอบบางไม่เหมาะกับคนที่ทำการทดลองเวทบ่อยๆ อย่างอีเลียส สไลม์นับเป็นสัตว์เลี้ยงที่ตอบโจทย์กว่ามาก

มันกลมๆ หยุ่นๆ จับมาอุ้มทีก็ยืดได้เหมือนแมว ป้อนอาหารด้วยพลังเวทจากมือ ถึงจะมีคนบอกว่าสไลม์เป็นมอนเตอร์ที่ไม่มีสมอง แต่สไลม์ที่ถูกเลี้ยงดีๆ ก็มีพฤติกรรมขี้อ้อนได้เหมือนกัน อย่างเจ้า บอลลี่เจลลี่ ของอีเลียสพอเห็นว่าเจ้าของร้องไห้มันก็โดดขึ้นมาบนเตียง ก้อนสไลม์กลมๆ ยืดตัวเป็นมือเล็กๆ ออกมาช่วยเช็ดน้ำตาให้

เจ้าตัวน่ารัก มานี่เลย!

อีเลียสพลิกตัวนอนหงายและดึงมันเข้ามากอด บอลลี่เจลลี่นับเป็นหนึ่งในเพื่อนที่อยู่กับเขาในวันที่อกหักเสมอ มันไม่อาจพูดแต่มักจะแสดงออกว่าไม่อยากให้เขาเสียใจ เป็นเช่นนี้ถึงทั้งรักทั้งหลงจนอดซื้อของเล่นให้ไม่ได้จนห้องนอนโดนแบ่งฝั่งไปครึ่งหนึ่ง คนทั่วไปถ้าไม่ทันเห็นเจ้าสไลม์น้อยของเขาคงคิดว่าเขาเลี้ยงแมวไว้ในห้องสักสิบตัว

"ผมจะพักแล้วก็จะไม่พยายามหาแฟนแบบเอาเป็นเอาตายอีกแล้วล่ะ"

พูดแล้วอีเลียสก็จุ๊บสไลม์ของตัวเองไปทีหนึ่ง มันทำท่าทางเขินๆ ด้วยการสั่นตัวเหมือนเยลลี่ด้วย น่ารักจริงๆ อีเลียสเช็ดน้ำตา เหมือนที่เดนเวอร์บอกนั่นล่ะ เขาควรพักบ้าง...

ตรุ๊ง!

ยังไม่ทันจะลุกไปอาบน้ำมือถือก็ส่งเสียงแจ้งเตือนขึ้นมา ตามประสาพ่อมดที่อายุน้อย อีเลียสเป็นผู้ที่ไม่ปฏิเสธความสะดวกสบายจากเทคโนโลยี แปลแบบซื่อสัตย์กว่านั้น...อีเลียสเป็นพวกติดโซเชียลแบบเกินเยียวยา

ดูหน่อยซิ

โดยทั่วไปบัญชีโซเชียลของอีเลียสมักจะมีแจ้งเตือนเด้งขึ้นเป็นร้อยรอบทุกวัน ก็ส่วนใหญ่เวลามีการอัปเดตเรื่องคาถาใหม่ๆ อีเลียสก็มักจะโพสต์ทันทีตลอด บรรดานักเวทส่วนใหญ่จึงมาติดตามเขาเพื่อรอรับความรู้แบบรายวัน ส่วนเพื่อนร่วมงานระดับผู้วิเศษ...ต่อให้บอกว่าไม่ชอบเทคโนโลยีเพราะฝ่ายนักวิทยาศาสตร์ชอบหาเรื่องติว่าเวทมันล้าหลังใช้ยาก แต่ทางสภาผู้วิเศษก็มีแอปพลิเคชันสำหรับแบ่งปันความรู้ของตัวเองเหมือนกัน ทั้งสองช่องทางนั้นอีเลียสปิดการแจ้งเตือนแยกจากช่องทางติดต่อด่วน ดังนั้นถ้ามีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นมาก็แปลว่าเป็นข้อความจากคนรู้จักนั่นเอง

'ถึงจะเพิ่งบอกเลิกกันไปแต่ก็อยากให้รู้ไว้ว่าฉันยังโอเคนะถ้าเราจะนัดเจอกันเพื่อทำอย่างว่าโดยเฉพาะ นายติดเซ็กซ์เพราะงั้นคงไม่ปฏิเสธสินะ'

"..."

ทันทีที่เห็นว่าชื่อคนส่งก็คือแฟนเก่าคนล่าสุด นัยน์ตาสีเขียวคลอน้ำตาของอีเลียสก็เรืองแสงเหมือนหิ่งห้อย ในความมืดของห้องที่ปิดไฟอยู่เกิดกระแสลมหวนวนรอบเตียง กระดาษงานวิจัยต่างๆ ปลิวว่อนด้วยแรงโทสะของอีเลียส

ไอ้...ไอ้คนไม่ดีเอ๊ย!

น่าเสียดายที่พ่อเนื้อนิ่มโดนเลี้ยงมาแบบเคร่งเรื่องมารยาท คลังคำหยาบในหัวน้อยจนโกรธแล้วก็ยังคิดไม่ทัน แต่เรื่องนั้นไว้เล่าที่หลังก็ได้ อีเลียสเม้มปากแน่น ที่สั่งดิลโด้มากองในห้องเขายังไม่พอยังจะส่งข้อความเฮงซวยมาให้อีก นี่เพิ่งเลิกกันไม่ถึงวันด้วยซ้ำ ในบรรดาคนที่เขาเคยคบมาเพิ่งเคยมีสวะแบบนี้โผล่มาเป็นครั้งแรก เกินไปแล้ว อีเลียสหันซ้ายหันขวาเพื่อมองหาของที่จะขว้างระบายอารมณ์ได้ ทว่าคิดไปคิดมาเขาจะพังของตัวเองเพื่อคนพรรค์นั้นไม่ได้หรอก พ่อมดที่ยังไม่สร่างเมาเต็มร้อยอุ้มสไลม์ของตัวเองไปไว้ในบ้านหน้าตาเหมือนปราสาทเจ้าหญิงจำลอง ก่อนรูดม่านปิดแน่นอนว่าต้องเตือนเจ้าตัวเล็กว่าห้ามออกมารบกวนชั่วคราว

"ตอนนี้ตาที่สามของหม่าม้าจะเปิดแล้ว หนูอยู่ในนี้เป็นเด็กดีอย่าออกมากวนหม่าม้านะ!"

ฟึ่บ!

รูดม่านปิดก็รีบดึงกระดานไม้ออกมาจากใต้เตียงตัวเอง บนกระดานมีวงเวทยึกยือที่มีสีน้ำตาลเข้มเหมือนเขียนด้วยเลือด อ่า ก็ไม่ผิด วงเวทนี้มันเขียนขึ้นมาจากเลือดแพะเพื่อใช้ในพิธีกรรมอัญเชิญปีศาจ ถามว่าแค่แฟนเก่าทำตัวเฮงซวยต้องถึงกับเรียกปีศาจมาแก้แค้นเลยหรือ ขอถามกลับว่าจะเอาอะไรกับคนที่ยังไม่สร่างเมากันล่ะ

อีเลียสยื่นมือออกไปพร้อมร่ายคาถาในใจยาวเหยียด เพราะด้านที่เป็นอัจฉริยะด้านเวทมนตร์รู้ว่าพิธีนี้จะถูกรบกวนไม่ได้ อีเลียสจึงทำให้ประตูห้องปิดสนิท ทั้งห้องเคลือบด้วยม่านทำให้เสียงไม่เล็ดลอดออกไป

วูบ...

แค้นนัก จะอัญเชิญปีศาจพวกเสื่อมโทรมไปสิงที่หว่างขาให้สำนึกเลย ไม่สิ สำหรับเจ้านั่นแค่กระปู๋เน่ามันยังน้อยไป เอาปีศาจที่ทำให้โชคร้าย อุ๊ย!

อีเลียสยกมือขึ้นมาปิดปาก เขาพลาดเสียแล้ว ในเวลาที่อัญเชิญปีศาจมีกฏว่าต้องคิดถึงเป้าหมายห้ามว่อกแว่ก ถ้าอยากทำให้อีกฝ่ายป่วยก็ต้องคิดว่าป่วยระดับไหนเพื่อให้อัญเชิญปีศาจมาถูกระดับ เมื่อครู่เขาดันเผลอคิดกลับไปกลับมาระหว่างติดโรคกับโชคร้าย...ไอ้ขอให้ป่วยยังไม่เป็นไรหรอก ปีศาจที่ทำให้เป้าหมายเจ็บป่วยไม่ค่อยมีระดับสูงๆ มากนัก แต่พวกที่ทำให้โชคร้าย...คำว่าโชคร้ายมันกว้างมาก อดอยาก ยากจน เจ็บป่วย ลุ่มหลงคลุ้มคลั่ง ที่ว่ามานี่มันก็นับว่าเป็นโชคร้ายทั้งหมด

เมื่อครู่เหมือนอีเลียสตะโกนใส่โทรโข่งว่าอยากได้ปีศาจแบบไหนก็ได้ คำว่าแบบไหนก็ได้ย่อมครอบคลุมพวกท่านๆ ปีศาจชั้นสูงด้วยอยู่แล้ว และที่วงเวทมันเรืองแสงหลากสีสลับไปมาก็เพราะมีปีศาจหลายตัวตอบรับพร้อมกัน ต้องรีบยกเลิกพิธีอัญเชิญก่อนไม่งั้นเชิญท่านผู้สูงศักดิ์มาเขาได้ถูกปีศาจฟ้องเอาแน่ พวกปีศาจชั้นสูงๆ ก็ไม่ต่างจากขุนนางเก่าหัวโบราณนัก นอกจากจะไม่ชอบเผ่าอื่นยังถือการอัญเชิญเช่นนี้เป็นพิธีโบราณ ใครกล้าทำเหมือนพิธีศักดิ์สิทธิ์เป็นเรื่องเด็กเล่น ปีศาจพวกนั้นจึงมักจะฟ้องร้องศาลสากลว่าตนเองถูกหมิ่นประมาท

จะชนะหรือแพ้ไม่สำคัญ ประเด็นอยู่ที่คนระดับอีเลียสขึ้นศาลทีคงเป็นข่าวใหญ่แน่ แล้วพอมีการสืบสวนก็จะรู้ว่าเขาพยายามแก้แค้นแฟนเก่า อ่า ถ้าพ่อแม่รู้เข้าทั้งคู่ได้บินตรงมาทุบเขาแล้วลากกลับไปขังที่ชั้นใต้ดินของบ้านจนกว่าข่าวจะซาแน่นอน

ต้องรีบหยุด...

ดึ๋ง!

"บะ บอลลี่!"

แหม...พ่อมดเมา + ข้อความจากแฟนเก่า + สัตว์เลี้ยงแตกตื่น = ก็ซวยสิจ๊ะ